MotoGP Αργεντινή: Τους έκλεισε την πόρτα στα μούτρα αλλά χορτάσαμε θέαμα

Εκπληκτική μάχη Yamaha-Ducati
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/3/2019

Μία από τις καλύτερες μάχες εταιριών μας έδωσε ο αγώνας της Αργεντινή, μιλώντας βέβαια για τις θέσεις από την δεύτερη και πίσω, και για τις τρεις Yamaha που εναντιώθηκαν εδώ στις τρεις Ducati. Γιατί μπροστά ο Marquez γύρισε τον διακόπτη και τους έκανε να φαίνονται πως οδηγούν στην Moto2, δίχως καμία υπερβολή. Θα ήταν πικρόγλυκα τα πράγματα για όλους στο τέλος και για την Yamaha περισσότερο, όμως η συντριπτική πλειοψηφία του αγώνα ήταν ένας πόλεμος της Yamaha και της Ducati.

Η αδυναμία των Ducati να κρατήσουν ταχύτητα μέσα στην στροφή και να πιέσουν στα απαιτητικά εσάκια, ισοσταθμιζόταν από την καταφανώς μικρότερη δύναμη των Yamaha στις ευθείες και τις εξόδους κρατώντας τον Dovizioso και τον Rossi σε μία διαρκή μάχη για όλο τον αγώνα! Μαζί με τον Rossi ο καλύτερος συμπολεμιστής για σήμερα, ήρωας της πάσας και δυνατή άμυνα, το πνευματικό του παιδί, ο Morbidelli! Ο αγώνας και αυτή η ξεκάθαρη μάχη της Yamaha με την Ducati θα ήταν πολύ διαφορετική και δεν θα ήταν καθόλου καθαρή, αν ο Crutchlow δεν δεχόταν μία ποινή που θα τον έστελνε να περάσει από την pit lane γιατί είχε μία άσχημη εκκίνηση. Το θέμα είναι πως αυτό το πρόβλημα το είδε μόνο η διοργάνωση στις κάμερες υψηλής ταχύτητας γιατί από έξω δεν υπάρχει περίπτωση να καταλάβεις πως υπήρχε ζήτημα εκκίνησης. Στο τέλος η καθαρότητα της μάχης θα δεχόταν νόθευση, αλλά πάμε από την αρχή.

Την χειρότερη εκκίνηση την έκανε ο Vinales που βρέθηκε από την πρώτη θέση να είναι τρεις θέσεις πίσω από τον Rossi ενώ ο Marquez θα άνοιγε μπροστά. Από εκείνη την στιγμή ο Marquez θα γύριζε σε έναν χρόνο που οι άλλοι ήταν ανίκανοι ακόμη και να πλησιάσουν. Περισσότεροι από τους μισούς γύρους ήταν χαμηλά μέσα στο 1.39 για τον Marquez με μόλις στον δεύτερο γύρο να εξαφανίζεται αν και η διαφορά ήταν από την δεύτερη στροφή του αγώνα. Δεν ασχολήθηκε ξανά κανείς μαζί του, πράγμα που είναι το πρόβλημα όσων γυρίζουν μισή πίστα μπροστά, ο κόσμος τους αφήνει και επικεντρώνεται στους πίσω. Περπατώντας θα τερμάτιζε ο Marquez με την διαφορά που θα έχτιζε, πίσω του όμως γινόταν ο κακός χαμός και το θέαμα δεν έλειπε καθόλου!

Έχοντας ο Rossi κρατηθεί στην εκκίνηση μπροστά ήταν βέβαιο πως δεν θα έμενε για πολύ εκεί, πιέζοντας από την πρώτη στιγμή τον Miller που μετά την περσινή επίδοση και τις προηγούμενες ημέρες φέτος, ήταν ένα από τα φαβορί για το βάθρο. Ο Vinales έμεινε πίσω αλλά γρήγορα ανέβηκε θέσεις, έφτασε και τον Rossi όμως δεν θα είχε εκείνη την σταθερότητα που χρειαζόταν.

Η αγωνία του αγώνα είχε κορυφωθεί για τις ομάδες πριν την εκκίνηση όταν βρέθηκαν να αλλάζουν ελαστικά την τελευταία στιγμή, βλέποντας την θερμοκρασία να ανεβαίνει. Τόσο η Ducati όσο και η Yamaha δεν ήταν σίγουρες για την καλύτερη επιλογή και ο Vinales ήταν ένας από εκείνους που άλλαξαν ελαστικά. Από εκείνη την στιγμή και μετά, οι πραγματικοί λόγοι που θα ήταν όλοι τόσο κοντά –και ο Marquez τόσο μακριά- δεν θα ήταν θέμα επιλογών της τελευταίας στιγμής αλλά των θεμελιωδών διαφορών και ζητημάτων που αντιμετωπίζει ο καθένας ξεχωριστά.

Είμαστε πλέον στον πέμπτο γύρο που ο Crutchlow εγκαταλείπει την διαμάχη και είναι η στιγμή που ο Rossi περνά τον Dovizioso αλλά ταυτόχρονα πίσω του ο Morbidelli προσπερνά τον Miller. Μία εκπληκτική σκηνή του δασκάλου με τον μαθητή, ο οποίος τον προσπέρασε στην αρχή του αγώνα σε ένα σημείο που δεν γινόταν αλλιώς, καθώς βρέθηκαν με διαφορά φάσης στην είσοδο της επόμενης στροφής. Δεν θα το επιχειρούσε ξανά μετά από άλλες δύο στροφές. Ο Rossi κάνει ένα λάθος προσπαθώντας να κρατήσει τα φρένα και να ακυρώσει το προβάδισμα της Ducati που ερχόταν με περισσότερο, αφήνοντας τον Dovizioso να περάσει μπροστά. Όμως αυτό σήμαινε πως απλά είχε διαβάσει την στροφή.

Από εκείνη την στιγμή και μετά θα έκλεινε την πόρτα ακόμη και μετά την 14η στροφή και θα κρατούσε την Ducati πίσω του. Ο Dovizioso κατάλαβε πως ο Rossi τον είχε διαβάσει –το είπε μόνος του μετά- και πως αν δεν έβρισκε τρόπο να εκμεταλλευτεί ακόμη περισσότερο το γκάζι της Ducati, δεν θα είχε την δυνατότητα για την δεύτερη θέση. Ετοιμαζόταν ολοένα και πιο νωρίς μέσα στην στροφή ώστε από την έξοδο να τα καταφέρει για την ευθεία και τελικά επικράτησε του Rossi εξαιτίας αυτής και μόνο της διαφοράς. Ο Rossi δεν είχε κανένα θέμα σε αυτό, ήξερε πως σε τρία σημεία της πίστας ήταν πολύ ταχύτερος από τον Dovizioso και πως απλά έπρεπε να μείνει εκεί μαζί του για τον τελευταίο γύρο. Δεν σταμάτησε λεπτό τις επιθέσεις από το τρίτο μέρος του αγώνα και μετά, καθώς σε όλο αυτό το διάστημα έπρεπε να φυλάσσει τα νώτα του από τους υπόλοιπους. Ο Miller δεν σταματούσε τις επιθέσεις με μόνο πλέον που κρατούσε άμυνα να είναι ο Mobideli. Η άλλη εργοστασιακή Yamaha δεν τα είχε καταφέρει να μείνει για πολύ μέρος αυτού του γρήγορου τρένου. Ο Vineles έχανε απόσταση, ο Petrucci βρέθηκε να είναι κι εκείνος ένα από τα βαγόνια και αργότερα μπήκε στο παιχνίδι για τον Vinales και ο Nakagami. Όχι όμως πριν από όλα αυτά να γίνει κάτι αναπάντεχο. Να εμφανιστεί ο Rins και η Suzuki που σε όλη την διάρκεια των δοκιμών αντιμετώπιζαν πρόβλημα ρυθμίσεων και δεν είχαν βρει τον τρόπο να είναι ανταγωνιστικοί, όταν πέρσι είχα ανέβει στο βάθρο. Όλα θα κούμπωναν για την Suzuki μετά την μέση του αγώνα, που ο Rins έκανε ένα σερί προσπεράσεων. Οι μάχες που έδωσε στις πίσω θέσεις απλά αναζωογόνησαν το φοβερό θέαμα που προσέφερε αυτός ο αγώνας. Ο Rins θα τους περνούσε όλους μέχρι και την τέταρτη θέση, κι αυτό γιατί στο τέλος, κι ενώ η Ducati ειδοποίησε τον Dovizioso πως έρχεται η Suzuki, οι χρόνοι του Dovi και του Rossi άρχισαν να κατεβαίνουν επιτέλους. Εκείνη την στιγμή της ειδοποίησης τέταρτος ήταν ο Petrucci και πέμπτος ο Rins με τον Vinales, τον Miller και τον Nakagami να παίζουν συγκρουόμενα. Ο Miller είχε ήδη κλαδέψει την κάμερα του Mobideli από νωρίς και ο Vinales ήταν σε θέση να το έχει δει γιατί ήταν πίσω… είχε δει επίσης πως η δορυφορική Ducati δεν αστειευόταν. Δεν είναι περίεργο που η ομάδα ενημέρωσε τον Dovizioso που ήξερε πως ο Rossi είναι κολλημένος πίσω του, να προσέχει την Suzuki. Βλέποντας τους χρόνους και από την στιγμή που εκείνους τους καθόριζε, ήξεραν πως αν έμπαινε ακόμη ένας στην μάχη οι πιθανότητες για εκείνου θα ήταν ακόμη πιο λίγες. Ο Dovizioso πήρε το μήνυμα και μαζί με τον Rossi άρχισαν να χτίζουν μία μικρή διαφορά όσο οι πίσω τρωγόντουσαν. Ο Morbidelli έδινε την μία μάχη μετά την άλλη σε έναν εξαντλητικό αγώνα, και για αυτό ο Vinales δεν του κράτησε κακία όταν τον κλάδεψε στον τελευταίο γύρο και έπεσαν και οι δύο μαζί. Ο Rossi μπροστά θα πανηγύριζε την δεύτερη θέση σαν να ήταν νίκη, ανεβαίνοντας ξανά εκεί για πρώτη φορά από τον Ιούλιο του 2018, όμως η Yamaha έχανε πολύτιμους πόντους ως ομάδα από ένα δικό της παιδί. Λίγα ήταν τα πράγματα που μπορούσε να κάνει βέβαια ο Morbidelli που για πολλούς γύρους έστριβε όχι με έναν, αλλά με άλλους δύο μαζί. Ήταν ένα λάθος εύκολο να γίνει στις συγκεκριμένες συνθήκες και με τον Vinales να χάνει κι εκείνος την γραμμή του, οπότε λίγα μπορείς να πεις για τον Morbidelli ιδιαίτερα από την στιγμή που κράτησε για ώρα τις επιθέσεις μακριά από τον Rossi.

Η δεύτερη θέση ήταν κάτι που χρειαζόταν η ομάδα της Yamaha με τον Rossi να μην μπορεί να κρύψει την χαρά και τον ενθουσιασμό του και ταυτόχρονα ο Dovizioso την απογοήτευσή του για τους χαμένους βαθμούς. Σε μία πίστα που παραδοσιακά η Ducati δεν περιμένει καλά αποτελέσματα, και θα έπρεπε να είναι χαρούμενος με την τρίτη θέση στο βάθρο…

Ένας εξαιρετικός αγώνας, ένας φανταστικός Marquez και μία γενικευμένη μάχη ανάμεσα σε Ducati και Yamaha με τελικό νικητή την Yamaha… Πολλοί απογοητευμένοι, με τον Crutchlow τον μεγαλύτερο από όλους που αυτή την στιγμή ακόμη μαλώνει με την διοργάνωση του αγώνα. Ο Lorenzo είχε άσχημη εκκίνηση και αντιμετώπιζε προβλήματα που τον άφησαν καθηλωμένο στο τέλος, ενώ αντίστοιχη απογοήτευση υπάρχει και για την KTM για το άσχημο συνολικό αποτέλεσμα, την στιγμή που ο Pol Espargaro είχε καταφέρει να προχωρήσει από την Q1 χωρίς όμως να δείξει μετά από αυτό άλλη πρόοδο. Ο αδερφός του όμως είχε μία εξαιρετική εμφάνιση με την Aprilia.

Μένουμε στην ήπειρο αυτή σε άλλη μία πίστα που κυριαρχεί ο Marquez, στο Τέξας, πριν περάσουμε σε Ευρωπαϊκό έδαφος…

ΘΕΣΗ
ΑΝΑΒΑΤΗΣ
ΜΟΤΟ
Km/h
ΧΡΟΝΟΣ/ΔΙΑΦ.
1
Honda
172.7
41'43.688
2
Yamaha
172.0
+9.816
3
Ducati
172.0
+10.530
4
Ducati
171.9
+12.140
5
Suzuki
171.8
+12.563
6
Ducati
171.8
+13.750
7
Honda
171.5
+18.160
8
Yamaha
171.3
+20.403
9
Aprilia
171.0
+25.292
10
KTM
171.0
+25.679
11
KTM
170.9
+25.855
12
Honda
170.8
+27.497
13
Honda
170.6
+31.398
14
Ducati
170.5
+32.893
15
KTM
170.4
+33.372
16
KTM
170.3
+35.545
17
Aprilia
170.1
+38.238
ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΑΝ
 
Yamaha
171.8
1 Lap
 
Yamaha
171.8
1 Lap
 
Suzuki
168.1
4 Laps
 
Ducati
170.7
10 Laps
 
Ducati
170.1
11 Laps
 
 
 
Ετικέτες

Toprak Razgatlioglu: Ο πολλά υποσχόμενος rookie του MotoGP [VIDEO]

Έρχεται με φόρα με δύο σερί Παγκόσμια Πρωταθλήματα αλλά το στοίχημα προσαρμογής είναι δύσκολο
toprak
Από τον

Παύλο Καρατζά

14/1/2026

Ο "El Turco" έχει γίνει πολύ αγαπητός στο παγκόσμιο στερέωμα της μοτοσυκλέτας, χάρη στα τρία του Παγκόσμια Πρωταθλήματα WSBK, το ιδιαίτερο στυλ οδήγησης, τα εντυπωσιακά endo που συνηθίζει να κάνει αλλά και τις προσγειωμένες δηλώσεις του.

Ο Toprak ξεκίνησε το motocross μετά από παρακίνηση του πατέρα του και παρά το γεγονός πως κατέκτησε τέσσερα εθνικά πρωταθλήματα, άλλαξε τερέν και στα 11 του χρόνια ασχολήθηκε με την ταχύτητα. Το 2013 και το 2014 συμμετείχε στο Red Bull MotoGP Rookies Cup, ενώ την ίδια χρονιά θα τρέξει σε έναν αγώνα του πρωταθλήματος FIM European Superstock 600 και θα κερδίσει στο ντεμπούτο του. Την επόμενη σεζόν συμμετέχει κανονικά στον θεσμό και κατακτά τον τίτλο, κάτι που του δίνει το εισιτήριο για την συμμετοχή του στο FIM Superstock 1000 Cup, όπου ήρθε πέμπτος, και το 2017 έτρεξε στο European Superstock 1000 Championship τερματίζοντας δεύτερος. Το 2018 η ομάδα Puccetti Racing του δίνει την ευκαιρία να τρέξει στο WSBK, και ξεκινά να αναδεικνύεται το ταλέντο του σε παγκόσμια κλίμακα.

Toprak

Από φέτος θα βλέπουμε τον Toprak στο MotoGP με τα χρώματα της Prima Pramac Yamaha MotoGP που μόλις παρουσίασε την ομάδα της για τη νέα σεζόν. Ο Razgatlioglu έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής από την γειτονική Τουρκία και αυτό έγινε με εκκωφαντικό τρόπο καθώς το 2021 συμμετείχε στον θεσμό με την ομάδα Pata Yamaha, καταφέρνοντας να εκθρονίσει τον έξι σερί φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή Jonathan Rea. Σημειώστε πως αυτός ήταν ο πρώτος τίτλος της Yamaha μετά από εκείνον του Ben Spies το 2009. Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε και την ανασκόπηση της σεζόν του 2021.

Υπάρχει και ένα μικρό ντοκιμαντέρ με τίτλο The Final Stunt του WSBK για τον Toprak και τον πρώτο του Παγκόσμιο τίτλο που μπορείτε να δείτε παρακάτω:

Τη σεζόν του 2024, ο Toprak κάνει μία αμφιλεγόμενη τότε κίνηση και αφήνει την Yamaha για να πάει στην BMW Motorrad WorldSBK Team που τον ήθελε διακαώς για να κατακτήσει τον πρώτο της Παγκόσμιο τίτλο. Πολλοί αμφισβήτησαν την κίνηση αυτή τότε, όμως ο Toprak έκανε μία εξαιρετική σεζόν με 18 νίκες συνολικά και 13 συνεχόμενες που είναι και ρεκόρ, που μάλιστα ισοφάρισε το 2025. Με αυτό τον τρόπο ο Razgatlioglu έγινε ένας από τους τρεις μόλις αναβάτες που κατέκτησαν τίτλο Superbike με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Οι άλλοι δύο είναι ο Troy Corser το 1996 και το 2005 με τη Ducati και τη Suzuki και ο James Toseland το 2004 και το 2007 με τη Ducati και τη Honda.

Βέβαια, δεν ήταν όλα ρόδινα, καθώς μετά από τις 13 συνεχόμενες νίκες, ο Toprak είχε ένα σοβαρό ατύχημα στο Magny-Cours, το οποίο τον έθεσε εκτός αγώνων για δύο γύρους με τον Bulega να απειλεί να του "κλέψει" τον τίτλο. Όμως ο Τούρκος επέστρεψε το ίδιο διψασμένος -και ικανός- για νίκες, παίρνοντας τον τίτλο, με τον Ιταλό και την Ducati να αρκούνται στη δεύτερη θέση. Περισσότερα για την σεζόν του 2024 μπορείτε να δείτε στο παρακάτω ντοκιμαντέρ The greatest stunt.

Το 2025 ο El Turco υπερασπίστηκε τον τίτλο του με επιτυχία, κάνοντας ένα εκπληκτικό δεύτερο μισό της σεζόν, προσπερνώντας τον Nicolo Bulega στην βαθμολογία και κάνοντας για δεύτερη σερί σεζόν, 13 συνεχόμενες νίκες! Αυτός λοιπόν είναι ο Toprak και για κλείσιμο δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στον πατέρα του, τον Arif Razgatlioglu που τον έβαλε στον κόσμο της μοτοσυκλέτας, καθώς και ο ίδιος ήταν stunt rider. Το όνειρο του Arif ήταν να δει τον γιο του στο MotoGP. Ο Arif έφυγε από την ζωή σε τροχαίο δυστύχημα το 2017, όμως ο Toprak τα κατάφερε και από το 2026 θα συμμετέχει στον κορυφαίο θεσμό.

ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΝΙΚΕΣ ΤΟΥ TOPRAK: από την πρώτη νίκη έως τον ήρωα του WorldSBK

Toprak vs Rea

Είναι αυτονόητο ότι η μεγαλύτερη έλξη του Toprak είναι ο τρόπος που οδηγεί, προσελκύοντας πλήθος οπαδών από όλο τον κόσμο που έρχονται μόνο και μόνο για να δουν το εξαιρετικό φρενάρισμα και την μοναδική αποφασιστικότητά του. Μαζί με αυτό, έχει μια δυνατή προσωπικότητα, δεν φοβάται να προκαλέσει αντιδράσεις, να λέει αυτό που σκέφτεται και πάντα να ανταμοίβει τους φαν με θέαμα, κάτι που φυσικά τον κάνει αγαπητό στο κοινό. Μερικές από τις καλύτερες νίκες του ήταν επικές ανατροπές, όπως η πρώτη του νίκη εναντίον του Jonathan Rea το 2019 στο Magny-Cours στον Αγώνα 1, ενώ ένα από τα πιο αμφίρροπα βάθρα του WorldSBK κατακτήθηκε από τον Τούρκο αστέρα στο ντεμπούτο του με τη Yamaha το 2020 στο Phillip Island. Το 2021 είχε αμέτρητες κλασικές στιγμές, με δύο από αυτές να είναι η μάχη του Most με τον Scott Redding στον Αγώνα 1 και ο αγώνας που του χάρισε τον τίτλο στη Mandalika.

Toprak - Alvaro

Το 2022 έχασε τον τίτλο, ενώ η σεζόν του 2023 προσέφερε μερικές από τις καλύτερες μάχες εναντίον του Alvaro Bautista της Ducati, ακόμα κι αν έπρεπε να αρκεστεί στη δεύτερη θέση. Ο τίτλος του 2024 είχε πολλά αξιοσημείωτα στιγμιότυπα, ξεκινώντας από την πρώτη του νίκη με τη BMW στη Βαρκελώνη -και, για την ακρίβεια, τον αγώνα Tissot Superpole Race την επόμενη μέρα. Άλλα αξιοσημείωτα γεγονότα ήταν η 13η συνεχόμενη νίκη του, η πρώτη του νίκη μετά τον τραυματισμό του στο Estoril και οι ξεχωριστές στιγμές του πρώτου τίτλου της BMW στο Jerez.

Toprak

Μένει να δούμε αν ο Toprak δικαιώσει τις προσδοκίες των οπαδών του, καταφέρνοντας να παλέψει κάποια στιγμή για τις κορυφαίες θέσεις στο MotoGP, όπως έκανε στο WorldSBK. Για την ώρα όμως το στοίχημα δείχνει δύσκολο, τόσο γιατί ο Τούρκος πρέπει να προσαρμοστεί σε ένα εντελώς διαφορετικό πακέτο μοτοσυκλέτας, με υψηλότερη ιπποδύναμη, φρένα που είναι "αλλού" και ανταγωνιστές τους κορυφαίους αναβάτες του κόσμου, ενώ παράλληλα με την εξέλιξή του θα εξελίσσεται και η νέα V4 μοτοσυκλέτα της Yamaha που στις πρώτες δοκιμές δεν έχει αφήσει θετικές εντυπώσεις, με τον Quartararo να ασκεί σκαιώδη κριτική στη Yamaha.