MotoGP, Assen: Εκτός μάχης ο Fermin Aldeguer με κάταγμα σε σπόνδυλο

Τραυματίστηκε στο Assen - Φτηνά τη γλίτωσε ο Alex Marquez που είχε ατύχημα στο ίδιο σημείο

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/6/2026

Το Grand Prix της Ολλανδίας ολοκληρώθηκε πρόωρα για τον Fermin Aldeguer, καθώς η Gresini Ducati επιβεβαίωσε ότι ο Ισπανός υπέστη κάταγμα στον έβδομο θωρακικό σπόνδυλο (T7) έπειτα από την πτώση του στις ελεύθερες δοκιμές της Παρασκευής.

Ο Aldeguer έχασε τον έλεγχο στη δεξιά στροφή Duikersloot κατά τη διάρκεια των απογευματινών δοκιμών, με το ατύχημα να γίνεται σφοδρό, όταν ο αναβάτης άρχισε να αναπηδά ανεξέλεγκτα στην αμμοπαγίδα, μετά την έξοδό του από την πίστα, στο ίδιο ακριβώς σημείο, όπου λίγα λεπτά αργότερα έπεσε και ο ομόσταυλός του, Alex Marquez. Και οι δύο χρειάστηκαν τη βοήθεια των κριτών για να απομακρυνθούν από την πίστα και μεταφέρθηκαν στο ιατρικό κέντρο της πίστας για εξετάσεις.

Το Σάββατο το πρωί η Gresini ανακοίνωσε πως οι εξετάσεις έδειξαν το κάταγμα στον σπόνδυλο Τ7, γεγονός που έθεσε τον Aldeguer εκτός συνέχειας του Grand Prix. Σε νεότερες δηλώσεις του, ο αναβάτης επιβεβαίωσε ότι ο τραυματισμός αυτός θα τον κρατήσει εκτός αγωνιστικής δράσης για όλο το υπόλοιπο καλοκαίρι, χάνοντας οριστικά και τον επόμενο αγώνα στη Γερμανία πριν από τη θερινή διακοπή του πρωταθλήματος.

Η ατυχία συνεχίζεται για τον νεαρό Ισπανό, καθώς η σεζόν του στη MotoGP είχε ήδη ξεκινήσει με σημαντικό μειονέκτημα. Στις αρχές Ιανουαρίου είχε υποστεί κάταγμα στο πόδι σε ατύχημα κατά τη διάρκεια προπόνησης, χάνοντας όλες τις χειμερινές δοκιμές αλλά και τον εναρκτήριο αγώνα της χρονιάς στην Ταϊλάνδη.

Πράσινο φως για τον Alex Marquez

Αμφίβολη παρέμενε και η συμμετοχή του Alex Marquez στις διαδικασίες του Σαββάτου, καθώς έπρεπε πρώτα να περάσει από νέο ιατρικό έλεγχο. Ο αναβάτης της Gresini προσπαθεί να ολοκληρώσει το πρώτο πλήρες αγωνιστικό τριήμερο μετά τον σοβαρό τραυματισμό του στον αγώνα της Καταλονίας πριν από έναν μήνα, όταν υπέστη τραυματισμούς στον αυχένα και την κλείδα. Αν και επέστρεψε στο Grand Prix της Τσεχίας, αναγκάστηκε να αποχωρήσει μετά τις κατατακτήριες δοκιμές λόγω ενοχλήσεων.

Η ομάδα ανακοίνωσε ότι η νέα πτώση στο Assen προκάλεσε μόνο μία κάκωση στον δεξί ώμο και εκδορές στο αριστερό χέρι (από το οποίο έφυγε και το γάντι κατά τη διάρκεια της πτώσης, γεγονός για το οποίο ο ίδιος ο αναβάτης ανέλαβε την ευθύνη ανακαλώντας ότι δεν είχε κλείσει σωστά) ενώ οι ακτινογραφίες δεν έδειξαν κάποιο νέο τραυματισμό στην ήδη καταπονημένη κλείδα, επιτρέποντάς του τελικά να αγωνιστεί, με τον ίδιο να δηλώνει πως, “ευτυχώς είμαι καλά, έχω μόνο μερικές εκδορές και όλα δείχνουν εντάξει. Η κλείδα δεν έχει πρόβλημα, τώρα θα δούμε πώς θα αισθάνομαι το πρωί”.

Παράπονα Bagnaia για τη διαχείριση του ατυχήματος

Η πτώση του Alex Marquez προκάλεσε διακοπή της διαδικασίας με κόκκινη σημαία, όμως ο Francesco Bagnaia εξέφρασε την απορία του γιατί δεν είχε συμβεί το ίδιο λίγα λεπτά νωρίτερα, μετά το ατύχημα του Aldeguer.

Ο εργοστασιακός αναβάτης της Ducati τόνισε ότι χρειάστηκε αρκετός χρόνος για να απομακρυνθεί τόσο η μοτοσυκλέτα όσο και ο τραυματισμένος αναβάτης από την πίστα και θεωρούσε ότι υπήρχαν οι προϋποθέσεις για άμεση διακοπή της διαδικασίας. “Περίμενα να βγει κόκκινη σημαία μετά την πτώση του Aldeguer, γιατί χρειάστηκε αρκετός χρόνος για να απομακρυνθεί η μοτοσυκλέτα και να μεταφερθεί ο αναβάτης εκτός πίστας. Δεν έγινε όμως. Στην περίπτωση του Alex ήταν σωστή η κόκκινη σημαία, γιατί και οι δύο πτώσεις των αναβατών της Gresini ήταν πολύ δυνατές,” δήλωσε ο Bagnaia.

Ετικέτες

Fermin Aldeguer

alex marquez

bagnaia

Pecco Bagnaia

https://bit.ly/MOTO_681

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!