MotoGP-Assen Ολλανδία: Ιστορικός αγώνας με κιλά θεάματος! Marquez σε δύσκολη νίκη

Μάχες που γεμίζουν σεζόν ολόκληρες!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/7/2018

Κάποιος άνοιξε ένα κουβά με θέαμα και τον άπλωσε σήμερα στην πίστα της Ολλανδίας για το MOTUL TT Assen! Μάχες και προσπεράσεις που χωρίς υπερβολή γεμίζουν ολόκληρη σεζόν, χώρεσαν σήμερα σε έναν αγώνα που είναι εντυπωσιακό πως δεν υπήρξαν πτώσεις στην πρώτη οκτάδα… Είναι πρακτικά αδύνατο να απαριθμήσει κανείς μία-μία τις φάσεις του αγώνα, όπως κάνουμε σε κάθε έναν, αλλά μείνετε μέχρι το τέλος του κειμένου που θα στριμώξουμε όλες τις φάσεις. Και ήταν εξαιρετικά πολλές, από την στιγμή που ο σημερινός αγώνας μπορεί απευθείας να συγκριθεί με ντοκιμαντέρ της άγριας φύσης, όπου τα αρπακτικά μαλώνουν πάνω από τις σάρκες του θηράματος για το καλύτερο και μεγαλύτερο κομμάτι. Δεν υπήρξε ένα δευτερόλεπτο χωρίς κάτι να συμβαίνει, και η μόνη σωστή οπτική του αγώνα ήταν από ψηλά ώστε ταυτόχρονα να βλέπεις όλο το γκρουπ των πρώτων και τις ταυτόχρονες μάχες που συνέβαιναν.

Τριψήφιος ο αριθμός των προσπεράσεων, έξι αναβάτες βρέθηκαν να οδηγούν την κούρσα κάποια στιγμή, με τον Lorenzo να την κρατά για περισσότερο χρόνο! Τα πραγματικά νούμερα καταμετρούνται αυτή την στιγμή από την οργανωτική επιτροπή, την μόνη που έχει την συνολική εικόνα, μονάχα που δήλωσε πως θα χρειαστεί αρκετά περισσότερο χρόνο για το συνολικό νούμερο, πράγμα απόλυτα κατανοητό. Είναι ένας αγώνας που βλέπεις μόνο στην Moto3 και γινόταν με πολλαπλάσιες ταχύτητες…

 

Κι έγινε Moto3..

 Όταν γράφαμε εχθές πως θα είναι ένας δυναμιτισμένος αγώνας με μία συγκλονιστική εκκίνηση, φυσικά δεν φανταζόμασταν κάτι τέτοιο. Η πραγματικότητα ξεπερνά την φαντασία για ακόμη μία φορά. Περιμέναμε επίσης τον Dovizioso να βγει μπροστά, όπως και έκανε σε μία φοβερή εκκίνηση, όμως ποιος μπορούσε να ποντάρει στον Lorenzo; Έκανε μία μαγική εκκίνηση και βρέθηκε μπροστά προσπερνώντας πολύ γρήγορα τον Marquez με πίσω του να γίνεται το χάος, και τις θέσεις να αλλάζουν σε κάθε στροφή! Ο Lorenzo δεν ήταν ο συνηθισμένος του εαυτός για ολόκληρα τα πρώτα 2/3 του αγώνα, καθώς γλιστρούσε, είχε μικρές εξόδους και κρατούσε την θέση του με πείσμα, μέχρι την στιγμή που ο Rossi έπεσε επάνω του! Ο Lorenzo έχει ένα γλίστρημα στην έξοδο, πάνω στην αγωνιστική γραμμή και κόβει τόσο απότομα, που πραγματικά δεν υπήρχε τίποτα να κάνει το Rossi εκείνη την στιγμή, συνέβησαν όλα σε χρόνο εξαιρετικά μικρό για να αντιδράσει κανείς, και φυσικά ούτε λόγος για αλλαγή γραμμής, όπως φάνηκε από ψηλά. Ο Rossi έπεσε με δύναμη πάνω στην Ducati φρενάροντας στα 194 χιλιόμετρα από τα 224 που είχε μόλις μερικά μέτρα πριν! Σε αυτές τις ταχύτητες κάθε αντίδραση είναι πρακτικά αδύνατη και το θαύμα είναι και των δύο γιατί κρατήθηκαν στις θέσεις τους!

Ο Lorenzo κρατούσε την θέση παρά τις επιθέσεις από τον Marquez αλλά και του Dovizioso και τελικά όλους τους υπόλοιπους, από την στιγμή που κενά δεν υπήρχαν. Ο ρυθμός του αγώνα ήταν πάνω από το προβλεπόμενο, σχεδόν ενάμισι λεπτό πιο αργός κι αυτό δεν άφηνε κανέναν να ξεφύγει μπροστά κάνοντας την διαφορά. Ο Marquez, ο μόνος αναβάτης που στους τελευταίους γύρους έριξε τον ρυθμό ακριβώς εκεί που ήταν αναμενόμενο με βάση τα δοκιμαστικά, έδωσε την ευθύνη στον δυνατό αέρα, και τις ριπές του που ευνοούσαν το slip-streaming ώστε να προσπεράσεις τον μπροστινό σου. Και με τις συνεχείς μάχες δεν ήταν δυνατόν να ξεφύγει και κανείς εμπρός.

Για αυτό και την αρχική πεντάδα που στους πρώτους γύρους πήγε να ξεχωρίσει, γρήγορα τους πρόλαβαν οι προηγούμενοι σχηματίζοντας μία οκτάδα που κράτησε λίγο-πολύ μέχρι το τέλος του αγώνα.

Πίσω από τον Lorenzo βρέθηκαν σχεδόν όλοι, ο Vinales, ο Rossi, o Marquez που τον κυνηγούσε περισσότερο, ο Rins, ο Dovizioso που τον πέρασε κάνοντας τον 1-2 για την Ducati. Και μάλιστα τις δύο θέσεις της πρώτης γραμμής, η Ducati της κράτησε σε δύο ξεχωριστές χρονικές στιγμές, σε μία πίστα που δεν είναι η καλύτερη για αυτή… πόσο πιο διαφορετικά να πάνε τα πράγματα σε αυτό τον αγώνα;

Οι Ducati εκμεταλλευόταν την διαφορά στην επιτάχυνση και το γκάζι και μαζί με το slip-streaming περνούσαν στην ευθεία μπροστά, κρατώντας την μάχη ζωντανή. Ο Rossi ήταν ο μόνος που κατείχε το θρυλικό εσάκι με τόσο τεράστια διαφορά από τους υπόλοιπους. Σε κάθε γύρο κάποιος θα προσπερνούσε ακριβώς εκεί! Ο Rins εκμεταλλευόταν την νέα απόδοση του κινητήρα φτάνοντας να μονομαχήσει με τον Marquez, δίνοντας μία από τις πιο δυνατές στιγμές του αγώνα.

15 γύρους πριν την καρό!

Ο Rins μπήκε επιθετικά, αλλά όχι λανθασμένα ούτε και επικίνδυνα, στην εσωτερική του Marquez και την κράτησε πολύ καλά, με τον Marquez να προσπαθεί να κλείσει την γραμμή του, βρίσκοντας εκεί την Suzuki. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσει την ισορροπία του και βάζοντας πόδι κάτω να κρατήσει την μοτοσυκλέτα! Η επιτροπή του αγώνα ανακοίνωσε πως εξετάζει το γεγονός, κάτι πραγματικά χωρίς λόγο. Ήταν ένα καθαρά αγωνιστικό περιστατικό χωρίς λάθος από κάποιο αναβάτη, όπως αμέσως μετά ανακοίνωσαν και οι κριτές…

Άλλωστε όπως είπε ο Marquez στο τέλος του αγώνα: «δεν νομίζω ότι υπήρχε κανείς που δεν ακούμπησε με κάποιον σε αυτόν τον αγώνα»!

Η απάντηση για τον Marquez ήρθε με ένα πιάτο που το σέρβιρε καυτό κι όχι κρύο, καθώς έγινε δύο γύρους μετά, όταν προσπέρασε τον Rins με τον ίδιο ακριβώς τρόπο! Πίσω από τον Marquez και με τον φόβο της πτώσης, ο Rossi θα έχανε θέσεις για να μην τον κτυπήσει, όπως τον Lorenzo, και τώρα ανακτούσε κι εκείνος!

Ο Lorenzo κρατούσε την πρώτη θέση, με προβλήματα, αλλά την κρατούσε μέχρι και τον 12 γύρο πριν το τέλος μέχρι που ήρθε ο Dovizioso, με τον Marquez πίσω τους και μαζί όλους τους υπόλοιπους. Οι δύο Yamaha πάλευαν μεταξύ τους, στο ενδιάμεσο είχαν και τον Rins, ενώ μόλις το παρα-έκαναν με την μάχη ερχόταν ο Crutchlow με τον Zarco που περίμεναν πιο πίσω…

Τελικά και οι δύο Yamaha θα οδηγούσαν τον αγώνα για λίγο, την στιγμή που η Yamaha δεν έχει οδηγήσει αγώνα από την αρχή της σεζόν! Άλλο ένα σημείο του ανατρεπτικού αυτού αγώνα. Τελικά Vinales και Marquez θα έδιναν ακόμα ένα καθαρά αγωνιστικό συμβάν, βγαίνοντας εκτός πίστας και χάνοντας θέση.

Όλο αυτό καταλήγει σε μία μάχη του Lorenzo με τον Dovizioso, που αυτοί οι δύο μετρούν πτώσεις κάθε φορά που παλεύουν και λίγο έλειχαν, καθώς στη έξοδο από το εσάκι ακουμπούν μεταξύ τους. Ο Dovi μένει μπροστά και ο Marquez πίσω του να παλεύει με τον Vinales, περνούν και οι δύο τον Dovi, με την Yamaha να βγαίνει εκτός πίστας σε δύο διαφορετικές στιγμές και να το κρατά, μέχρι την πρώτη στροφή, όπου ο Marquez περνά εμπρός ξανά. Ο Dovi στην τρίτη, ο Rossi στην δεύτερη και θα ερχόταν η στιγμή του αγωνιστικού συμβάντος φέρνοντας Honda και Yamaha εκτός. O Dovi ήταν ο μόνος σε αυτή την τετράδα που είχε σκληρή πίσω γόμα, κι όταν πέρασε εμπρός μετά το λάθος τον Marquez και Vinales δεν μπόρεσε να κρατήσει τον Rossi πίσω του. Έχασε την πρώτη θέση και την κέρδισε ξανά, πάλεψε με τον Rossi και από αυτή την μάχη κέρδισε ο Marquez που έμεινε εμπρός!

Ταυτόχρονα ο Vinales περνά τον Rossi και είμαστε 5 γύρους πριν το τέλος, με τον Rossi να μπαίνει στον 22ο γύρο έχοντας την τρίτη θέση!

Δύο γύρους μετά, θα έκανε το λάθος να υπερεκτιμήσει τον Dovizioso. Τον πέρασε στο εσάκι, στο κλασικό σημείο για σήμερα που ο Rossi δεν είχε αντίπαλο και πόνταρε πως όταν ο Dovi βγει δίπλα του, θα μείνει πίσω στα φρένα. Ήταν σίγουρο πως η Ducati με το μονοπάτι καθαρό από τον αέρα και με την πρόσθετη δύναμη θα τα κατάφερνε, όμως σε όλους τους προηγούμενους γύρους και συγκεκριμένα ο Dovi, κρατιόταν πίσω στα φρένα από την στιγμή που ο Rossi είχε βελτιώσει την μοτοσυκλέτα ακριβώς για αυτές τις στροφές, για να φρενάρει καλύτερα από τους υπόλοιπους. Αυτή την φορά όμως, μπαίνοντας στον 24ο γύρο, ο Dovizioso δεν θα άφηνε τα φρένα, θα έβγαζε τον Rossi εκτός πίστας και μαζί και οι δύο θα έχαναν πολύτιμες θέσεις και βαθμούς! Ο Marquez τώρα γυρνούσε στον χρόνο που είχε προβλεφθεί, είχε απασφαλίσει, είχε πατήσει το κουμπί… Έφυγε μπροστά κάνοντας για πρώτη φορά διαφορά του πρώτου με τους προηγούμενους και με την ομάδα του να του λέει κόψε, έχεις 1,4’’ διαφορά με τον προηγούμενο!

Ο Rins θα έπαιρνε έτσι την 2η θέση, μετά από το συμβάν με τον Dovi και Rossi, και ο Vinales, θα ανέβαινε στο βάθρο, στον αγώνα που πέρσι ήταν το σημείο που ξεκίνησε η κατρακύλα του. Έτσι βγαίνει προφητικός ο τίτλος του άρθρου της Παρασκευής: «θα κλείσει ο κύκλος για Vinales;» με τον Ισπανό της Yamaha να κάνει εδώ την καλύτερή του εμφάνιση από τότε!

Απίστευτός αγώνας στο MOTUL TT Assen, μία μοναδική εμπειρία που το MOTO έζησε στην πίστα παρέα με έναν πολύ-πολύ τυχερό αναγνώστη και την φιλοξενία της MOTUL!

Κρίμα που η δεύτερη θέση στην Moto2 κρίθηκε από ένα ελαστικό:

 

Δείτε την κατάταξη του αγώνα και περισσότερες φωτογραφίες:

 

Θέση

Ν3

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Διαφ.

1
93
Marc MARQUEZ
Honda
41'13.863
2
42
Alex RINS
Suzuki
+2.269
3
25
Maverick VIÑALES
Yamaha
+2.308
4
4
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
+2.422
5
46
Valentino ROSSI
Yamaha
+2.963
6
35
Cal CRUTCHLOW
Honda
+3.876
7
99
Jorge LORENZO
Ducati
+4.462
8
5
Johann ZARCO
Yamaha
+7.001
9
19
Alvaro BAUTISTA
Ducati
+7.541
10
43
Jack MILLER
Ducati
+13.056
11
29
Andrea IANNONE
Suzuki
+14.255
12
44
Pol ESPARGARO
KTM
+15.876
13
41
Aleix ESPARGARO
Aprilia
+15.986
14
45
Scott REDDING
Aprilia
+16.019
15
26
Dani PEDROSA
Honda
+16.043
16
53
Tito RABAT
Ducati
+16.416
17
38
Bradley SMITH
KTM
+29.073
18
55
Hafizh SYAHRIN
Yamaha
+33.824
19
30
Takaaki NAKAGAMI
Honda
+34.037
20
12
Thomas LUTHI
Honda
+47.853
 
 
Not Classified
 
 
 
9
Danilo PETRUCCI
Ducati
9 Laps
 
10
Xavier SIMEON
Ducati
9 Laps
 
17
Karel ABRAHAM
Ducati
15 Laps
 
 
 

 

Ο Rossi κάνει τον σταυρό του, για το περιστατικό με τον Lorenzo

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.