MotoGP Assen – Ολλανδία: Θα κλείσει ο κύκλος για τον Vinales;

Πρώτες δοκιμές με τεράστιο ενδιαφέρον

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/6/2018

Καλύτερο χρόνο στην FP2 για τον Maverick Viñales, και 2^ο καλύτερο στην FP1 σε μία πίστα που αποτελεί την προσωπική του νέμεση… Πέρσι ο Vinales, στον πρώτο του χρόνο με την Yamaha είχε εξαιρετικά εντυπωσιακή εκκίνηση για την σεζόν, που τον καθιστούσε από την πρώτη στιγμή βασικό διεκδικητή του πρωταθλήματος. Μέχρι το Assen άπαντες έκαναν λόγο για την καλύτερη κίνηση της Yamaha, αλλά έπειτα ακολούθησε η πτώση στο θρυλικό εσάκι με τον Dovizioso να καταφέρνει να αποφεύγει το κράνος του Ισπανού στο ελάχιστο.

Από εκείνη την στιγμή ο Viñales σταδιακά θα έφευγε από την διεκδίκηση του τίτλου. Φυσικά οι αιτίες είναι πολλές με πρώτη την ηλεκτρονική διαχείριση της YZR-M1 κι έπειτα της απόδοσής της, όμως δεν παύει για τον Viñales να αποτελεί το Assen την αρχή των προβλημάτων στην πρώτη του σεζόν με την Yamaha. Σήμερα όμως υπάρχει μία ένδειξη πως ο κύκλος αυτός μπορεί να κλείσει, καθώς ο Ισπανός οδηγούσε εξαιρετικά με τον Rossi να μην απέχει ιδιαίτερα από τον ρυθμό του.

2017: Στιγμιότυπο από την πτώση του Vinales στο Assen ένα χρόνο πριν...

Βέβαια παίζει ρόλο που στην FP2 ο Marquez πραγματοποιούσε μία κλασσική δοκιμή αντοχής ελαστικών, έχοντας κρατήσει την σκληρή γόμα χωρίς να την αλλάξει για την τελική έξοδο. Είναι μία τακτική που ακολουθούν πολλοί αναβάτες ενώ ειδικότερα η FP2 για τον Marquez είναι πεδίο δοκιμών. Άλλωστε ο Ισπανός αυτό θέλει, να βρει το απόλυτο όριο πριν τον αγώνα της Κυριακής…

Ξεκινώντας από την FP1, οι Yamaha είχαν το πρώτο λόγο, με τον Petrucci και Dovizioso, τους συμπαίκτες από την επόμενη σεζόν, να ακολουθούν σε ρυθμό. Μέχρι φυσικά που ήρθε ο Marquez κατεβάζοντας χρόνο και μπαίνοντας μπροστά από τις Yamaha.

Ο Miller ο άνθρωπος που κυριάρχησε το ΄16 την πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια που ο αγώνας έγινε ξανά Κυριακή καθώς κρατούσε την ιδιαιτερότητα να εξελίσσεται το Σάββατο, -εδώ το γιατί – ταυτίστηκε απόλυτα με τον Rossi σε χρόνους και εντυπωσίασε. Η νίκη το ’16 ήταν στο βρεγμένο και ο Miller είναι εξαιρετικός στην βροχή, ωστόσο στην FP1 ειδικά ήταν εντυπωσιακός. Το ίδιο και το Iannone που έχει περισσότερο γκάζι από την Suzuki με νέο κινητήρα. Εντυπωσιακό επίσης που ο MORBIDELLI βρέθηκε μπροστά από τον Crutchlow.

Στην FP2 ο Marquez δεν υπερασπίστηκε τον χρόνο που έκανε στην αρχή, και ο Viñales βρήκε πρόσφορο έδαφος, την στιγμή που η έβδομη στροφή και το εσάκι για τις Honda και KTM ήταν ζόρικα. Οι KTM είχαν πτώσεις και ο Marquez είχε στην 7^η ένα σώσιμο, καλό αλλά όχι εντυπωσιακό, με τον Pedrosa να πατά εκτός στο εσάκι. Ο Petrucci βρήκε τον καλό εαυτό που είχε αφήσει στο δεύτερο κομμάτι της FP1 πιάνοντας τον τρίτο χρόνο με τον Iannone να έχει ευχαριστηθεί ιδιαίτερα την Suzuki, όπως είπε ο ίδιος αργότερα! Μικρή απόσταση για τον Rossi στην 4^η θέση και εμπρός από την Honda του Crutchlow!

Θυμηθείτε: Μεγάλος Διαγωνισμός MOTO & MOTUL: Ταξίδι στο MotoGP του Assen 2018!

Οι ομάδες προχώρησαν σε έντονες δοκιμές κι αρκετά συμπεράσματα στον «μίνι»-καύσωνα της Παρασκευής, την στιγμή που το MOTO βρίσκεται στο καλύτερο σημείο, παρέα με την MOTUL και τον τυχερό μας αναγνώστη, που θα ζήσει αυτό το Σαββατοκύριακο την καλύτερη αγωνιστική εμπειρία!

Ο Viñales δήλωσε αμέσως μετά πως η ομάδα δούλεψε πολύ για να βελτιώσει μικρές λεπτομέρειες και όπου έπασχαν στο Montmeló, κυριώς στην εκκίνηση και τους πρώτους γύρους. Είναι πιο ανταγωνιστικοί στο τέλος του αγώνα, και πλέον πρέπει να βελτιωθούν αρκετά στο πρώτο κομμάτι, αυτό ο Viñales, αλλά και ο Rossi, θεωρούν πως το έχουν καταφέρει. Ο Ισπανός μάλιστα δήλωσε πως του αρέσει το Assen παρόλο που πέρσι είχε την περίφημη πτώση, και θα συνεχίσουν μέχρι τον αγώνα να βελτιώνουν τις μικρές αυτές λεπτομέρειες που θα κάνουν την διαφορά. Ο Rossi προσθέτει πως το ίδιο συμβαίνει και με πολλούς ακόμη αναβάτες με τις ομάδες να είναι πολύ κοντά σε χρόνους, που σημαίνει πως οι δοκιμές του Σαββάτου θα παίξουν ακόμα μεγαλύτερο ρόλο!

Αποτελέσματα FP1

Θέση	Αναβάτης	ΜΟΤΟ	Χρόνος	Διαφ. με 1ο	Διαφ. με προηγ.
1	Marc MARQUEZ	Honda	1'34.227
2	Maverick VIÑALES	Yamaha	1'34.404	0.177	0.177
3	Valentino ROSSI	Yamaha	1'34.513	0.286	0.109
4	Jack MILLER	Ducati	1'34.548	0.321	0.035
5	Andrea DOVIZIOSO	Ducati	1'34.637	0.410	0.089
6	Andrea IANNONE	Suzuki	1'34.684	0.457	0.047
7	Jorge LORENZO	Ducati	1'34.811	0.584	0.127
8	Franco MORBIDELLI	Honda	1'34.820	0.593	0.009
9	Cal CRUTCHLOW	Honda	1'34.898	0.671	0.078
10	Danilo PETRUCCI	Ducati	1'35.037	0.810	0.139
11	Alvaro BAUTISTA	Ducati	1'35.096	0.869	0.059
12	Tito RABAT	Ducati	1'35.102	0.875	0.006
13	Johann ZARCO	Yamaha	1'35.146	0.919	0.044
14	Dani PEDROSA	Honda	1'35.182	0.955	0.036
15	Alex RINS	Suzuki	1'35.245	1.018	0.063
16	Bradley SMITH	KTM	1'35.271	1.044	0.026
17	Aleix ESPARGARO	Aprilia	1'35.289	1.062	0.018
18	Pol ESPARGARO	KTM	1'35.376	1.149	0.087
19	Karel ABRAHAM	Ducati	1'35.669	1.442	0.293
20	Hafizh SYAHRIN	Yamaha	1'35.838	1.611	0.169
21	Scott REDDING	Aprilia	1'35.935	1.708	0.097
22	Takaaki NAKAGAMI	Honda	1'35.955	1.728	0.020
23	Thomas LUTHI	Honda	1'36.471	2.244	0.516
24	Xavier SIMEON	Ducati	1'36.955	2.728	0.484

Αποτελέσματα FP2

Θέση	Αναβάτης	ΜΟΤΟ	Χρόνος	Διαφ. με 1ο	Διαφ. με προηγ.
1	Maverick VIÑALES	Yamaha	1'33.378
2	Andrea IANNONE	Suzuki	1'33.499	0.121	0.121
3	Danilo PETRUCCI	Ducati	1'33.764	0.386	0.265
4	Valentino ROSSI	Yamaha	1'33.779	0.401	0.015
5	Cal CRUTCHLOW	Honda	1'33.812	0.434	0.033
6	Andrea DOVIZIOSO	Ducati	1'33.859	0.481	0.047
7	Jorge LORENZO	Ducati	1'33.870	0.492	0.011
8	Marc MARQUEZ	Honda	1'34.041	0.663	0.171
9	Alex RINS	Suzuki	1'34.047	0.669	0.006
10	Johann ZARCO	Yamaha	1'34.133	0.755	0.086
11	Dani PEDROSA	Honda	1'34.167	0.789	0.034
12	Hafizh SYAHRIN	Yamaha	1'34.246	0.868	0.079
13	Aleix ESPARGARO	Aprilia	1'34.318	0.940	0.072
14	Alvaro BAUTISTA	Ducati	1'34.484	1.106	0.166
15	Karel ABRAHAM	Ducati	1'34.522	1.144	0.038
16	Jack MILLER	Ducati	1'34.535	1.157	0.013
17	Tito RABAT	Ducati	1'34.576	1.198	0.041
18	Bradley SMITH	KTM	1'34.700	1.322	0.124
19	Pol ESPARGARO	KTM	1'34.822	1.444	0.122
20	Takaaki NAKAGAMI	Honda	1'34.855	1.477	0.033
21	Scott REDDING	Aprilia	1'34.970	1.592	0.115
22	Franco MORBIDELLI	Honda	1'35.287	1.909	0.317
23	Thomas LUTHI	Honda	1'36.129	2.751	0.842
24	Xavier SIMEON	Ducati	1'36.157	2.779	0.028

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_676

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!