MotoGP Austin FP1-FP2: Η Ducati στην επίθεση με Zarco

Μικρές διαφορές σε γρήγορες δοκιμές
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/4/2022

Μπορεί στην FP1 που ο Rins είχε τον καλύτερο χρόνο, η Ducati να μην ξεχώρισε, αλλά στην πράξη κανείς δεν ξεχώρισε απόλυτα από την στιγμή που οι διαφορές ήταν πολύ μικρές. Ο Vinales βρέθηκε στην FP1 μόλις 0,008 δευτερόλεπτα πίσω από τον Rins, σαν να ήθελε να δηλώσει πως ο Aleix Espargaro δεν ήταν μόνος του το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Ο Miller πάλι είχε τον τρίτο χρόνο μόλις με 0,43 και ακολουθούσαν από κοντά ο Quartararo και ο Marquez.

Ο Marquez ήταν η μεγάλη ευχάριστη έκπληξη, καθώς έδειξε πως μπορεί να παλέψει και δεν βρέθηκε να παλεύει στα όρια της δεκάδας. Ξεχωριστό κατόρθωμα με βάση τις περιπέτειες της υγείας του, και διπλά για την σημερινή ημέρα που για να βρεις την διαφορά να ανοίγει πάνω από δευτερόλεπτο πρέπει να φτάσεις στην 14η θέση. Εκεί συναντάς τον Martin και στην 13η τον Bagnaia που δεν είναι ακριβώς αυτό που θα περίμενε κανείς από την Ducati και ιδιαίτερα από Bagnaia και Martin, που ο πρώτος είναι βασικός εργοστασιακός αναβάτης και ο δεύτερος οδηγούσε τον αγώνα της Αργεντινής μέχρι την τελευταία στιγμή, πριν την ιστορική νίκη του Aleix Espargaro.

Στην FP2 τα πράγματα για την Ducati ευχάριστα ξεκαθάρισαν με υπεροχή του Zarco και δεύτερο τον Miller, με τρίτο τον Quartararo. Όλοι τους όμως πολύ κοντά, όπως και γενικά οι διαφορές της δεκάδας, όπου έπρεπε να φτάσεις ξανά στην 14η θέση για να περάσεις το δευτερόλεπτο.

Έκτος τώρα ο Marquez με χιλιοστό διαφοράς από το στρογγυλό μισό λεπτό, σε μία ημέρα που επικράτησε η ζέστη – και πώς αλλιώς άλλωστε στο Τέξας. Ξεχώρισε καθώς ήταν με διαφορά η ταχύτερη Honda. Ο Quartararo δεν είχε τον ρυθμό για τον τρίτο χρόνο της ημέρας, εκτός από το τέλος όπου και κατάφερε δραματικά να κατεβάσει χρόνους και να ξεφύγει από τις παρυφές της δεκάδας. Αντίστοιχα και ο Vinales δεν κατάφερε να επαναλάβει την αρχική επιτυχία της FP1.

Δυστυχώς αυτό ισχύει και για τον Aleix Espargaro που βρέθηκε εκτός δεκάδας σε μερικές τελευταίες προσπάθειες όμως που επικρατούσε πανδαιμόνιο προσπαθειών να βελτιωθούν οι χρόνοι και δεν υπήρχαν πολλά περιθώρια για καθαρό πεδίο.

Αποτελέσματα FP2

 

1

JohannZarco

 Pramac Racing

340.6

02'02.542

2

43 

JackMiller

 Ducati Lenovo Team

345

02'02.789+0.247

3

20 

FabioQuartararo

 Monster Energy Yamaha MotoGP™

333.3

02'02.837+0.295

4

23 

EneaBastianini

 Gresini Racing MotoGP™

346.1

02'02.884+0.342

5

42 

AlexRins

 Team SUZUKI ECSTAR

343.9

02'03.030+0.488

6

93 

MarcMarquez

 Repsol Honda Team

342.8

02'03.041+0.499

7

12 

MaverickViñales

 Aprilia Racing

342.8

02'03.085+0.543

8

36 

JoanMir

 Team SUZUKI ECSTAR

341.7

02'03.143+0.601

9

63 

FrancescoBagnaia

 Ducati Lenovo Team

343.9

02'03.187+0.645

10

89 

JorgeMartin

 Pramac Racing

342.8

02'03.355+0.813

11

41 

AleixEspargaro

 Aprilia Racing

342.8

02'03.370+0.828

12

44 

PolEspargaro

 Repsol Honda Team

340.6

02'03.438+0.896

13

33 

BradBinder

 Red Bull KTM Factory Racing

342.8

02'03.538+0.996

14

10 

LucaMarini

 Mooney VR46 Racing Team

337.5

02'03.562+1.02

15

AndreaDovizioso

 WithU Yamaha RNF MotoGP™ Team

339.6

02'03.706+1.164

16

73 

AlexMarquez

 LCR Honda Castrol

345

02'03.795+1.253

17

30 

TakaakiNakagami

 LCR Honda IDEMITSU

341.7

02'04.074+1.532

18

49 

FabioDi Giannantonio

 Gresini Racing MotoGP™

338.5

02'04.367+1.825

19

72 

MarcoBezzecchi

 Mooney VR46 Racing Team

338.5

02'04.463+1.921

20

87 

RemyGardner

 Tech3 KTM Factory Racing

337.5

02'04.535+1.993

21

21 

FrancoMorbidelli

 Monster Energy Yamaha MotoGP™

332.3

02'04.664+2.122

22

40 

DarrynBinder

 WithU Yamaha RNF MotoGP™ Team

340.6

02'04.679+2.137

23

25 

RaulFernandez

 Tech3 KTM Factory Racing

335.4

02'04.770+2.228

24

88 

MiguelOliveira

 Red Bull KTM Factory Racing

338.5

02'05.342+2.8

 

Αποτελέσματα FP1

 

1

42AlexRins

346.1

02'04.0070

 

2

12MaverickViñales

341.7

02'04.0150

0.008 / 0.008

3

43JackMiller

350.6

02'04.4370

0.43 / 0.422

4

20FabioQuartararo

336.4

02'04.4500

0.443 / 0.013

5

93MarcMarquez

346.1

02'04.4690

0.462 / 0.019

6

44PolEspargaro

342.8

02'04.5810

0.574 / 0.112

7

23EneaBastianini

346.1

02'04.5940

0.587 / 0.013

8

41AleixEspargaro

343.9

02'04.6860

0.679 / 0.092

9

30TakaakiNakagami

345

02'04.7440

0.737 / 0.058

10

5JohannZarco

343.9

02'04.8930

0.886 / 0.149

11

36JoanMir

342.8

02'04.9000

0.893 / 0.007

12

33BradBinder

347.2

02'04.9830

0.976 / 0.083

13

63FrancescoBagnaia

341.7

02'05.0030

0.996 / 0.02

14

89JorgeMartin

340.6

02'05.0500

1.043 / 0.047

15

73AlexMarquez

346.1

02'05.1460

1.139 / 0.096

16

10LucaMarini

339.6

02'05.1770

1.17 / 0.031

17

21FrancoMorbidelli

334.3

02'05.2870

1.28 / 0.11

18

4AndreaDovizioso

339.6

02'05.3240

1.317 / 0.037

19

25RaulFernandez

340.6

02'05.3260

1.319 / 0.002

20

72MarcoBezzecchi

343.9

02'05.3860

1.379 / 0.06

21

87RemyGardner

341.7

02'05.6720

1.665 / 0.286

22

40DarrynBinder

342.8

02'06.1980

2.191 / 0.526

23

88MiguelOliveira

337.5

02'06.4450

2.438 / 0.247

24

49FabioDi Giannantonio

338.5

02'06.4970

2.49 / 0.052

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.