MotoGP Austria: Δεύτερη pole για τον Martin με φοβερό Quartararo

Υπόθεση ρεκόρ η pole position
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/8/2021

Πλούσια ημέρα στην κατάταξη για τον αυριανό αγώνα που εκτυλίχθηκε σε κατάρριψη ρεκόρ, ένα ρεκόρ που μετά τον Martin την προηγούμενη εβδομάδα, κατέρριψε ο Zarco την Παρασκευή που ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής, παρά την σκιά που έριξε ο Lecuona γιατί κατάφερε να αλλάξει γρήγορα σε slick ελαστικά όταν δημιουργήθηκε στεγνός διάδρομος.

Στην FP3 μία πτώση του Martin δεν τον άφησε να απαντήσει στον Zarco και ταυτόχρονα τον έστειλε στην Q1, ενώ ήταν βέβαιο πως η θέση του ήταν στην Q2. Δεν ήταν ευχαριστημένος με τις ρυθμίσεις όπως δήλωσε, όμως στην FP4 βρήκε αυτό που ήθελε για να ξανά νιώσει σιγουριά και να ελπίζει για την Q2, χωρίς να περιμένει πως θα περάσει στην pole position εκείνη την στιγμή. Παρόλο που είχε μία έξοδο που οδήγησε και σε ανώδυνη πτώση οδηγώντας στην αμμοπαγίδα για να βγει ξανά στην πίστα, ο Martin είχε βρει το setup που ήθελε για τις νέες συνθήκες της πίστας.

Ο Bagnaia ήταν εξαιρετικά γρήγορος στην FP3 αγγίζοντας τον χρόνο του Zarco και από κοντά ο Quartararo επίσης κάτω από το 1.23, βάζοντας στόχο για την pole position ήδη από την FP3. Στην FP4 και με τις θερμοκρασίες να αλλάζουν ο Zarco ήταν και πάλι πρωταγωνιστής με ταχύτερο χρόνο, φτάνοντας έτσι στην Q1 που ο Martin θα είχε με βεβαιότητα το πρώτο εισιτήριο. Έμενε να δούμε ποιος θα πάρει το δεύτερο και ο Rins ήταν για πολύ ώρα ο κάτοχός του. Ακριβώς όπως και την προηγούμενη φορά το έχασε την τελευταία στιγμή. Η Suzuki τον προετοίμαζε μέσα στο box κρύβοντας κάθε οπτική επαφή για να μην φανεί πότε βγαίνει στην πίστα και τον ακολουθήσουν, αλλά ο Oliveira που τελικά του πήρε την θέση δεν χρειάστηκε να μπει σε αυτή την διαδικασία. Αντίθετα όταν ο Martin βγήκε έξω η Petronas ενημέρωσε τον Rossi πως «ακολουθείται από το Ν89» με την έννοια πως μπορεί να ετοιμαστεί και να μπει πίσω από την Ducati, πράγμα που έκανε αλλά όχι με επιτυχία καθώς ο Martin είχε πολύ υψηλό ρυθμό ακόμη και στην Q1.

Στην Q2 όλα έδειχναν πως θα είναι και πάλι υπόθεση της Ducati με τους πάντες να περιμένουν οι δύο πρώτες θέσεις να είναι αναμέτρηση της Pramac. Κι όμως ο Quartararo απάντησε με νέο ρεκόρ παίρνοντας ταυτόχρονα την pole position. Αμέσως μετά έκανε άλλο έναν γύρο κάτω από τον χρόνο του Zarco χωρίς όμως να βελτιώσει τον δικό του, εξασφαλίζοντας την pole position. Ή έτσι πιστεύαμε όλοι. Διότι στον τελευταίο του γύρο ο Martin έχοντας μπροστά τον Zarco ήταν ήδη ταχύτερος κατά μερικά δέκατα και όδευε για την μεγάλη ανατροπή. Πράγματι με τον Zarco μπροστά του να κάνει τον τέταρτο χρόνο, ο Martin σπάει το ρεκόρ και με χρόνο 1’22.643 πήρε την pole position, την δεύτερη στην ίδια πίστα. Από την Q1 στην P1 και από νικητής του προηγούμενο αγώνα ξανά στην ίδια θέση και με σοβαρές βλέψεις να επαναλάβει το ίδιο και στον αυριανό.

Ο Quartararo θα παλέψει τις Ducati αύριο στην εκκίνηση και έχει δείξει πως μπορεί να τα καταφέρει. Αναμένεται μία καυτή εκκίνηση και ένας δυνατός αγώνας, ελπίζοντας να εξελιχθεί χωρίς απρόοπτα…

Κατάταξη Q1
Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
Διαφ.
1
Ducati
313.0
1'23.197
 
2
KTM
310.3
1'23.365
0.168 / 0.168
3
Suzuki
308.5
1'23.470
0.273 / 0.105
4
Honda
311.2
1'23.535
0.338 / 0.065
5
Ducati
313.0
1'23.790
0.593 / 0.255
6
KTM
305.9
1'23.825
0.628 / 0.035
7
Ducati
310.3
1'23.834
0.637 / 0.009
8
Yamaha
305.9
1'23.939
0.742 / 0.105
9
KTM
307.6
1'24.405
1.208 / 0.466
10
Yamaha
304.2
1'24.509
1.312 / 0.104
Κατάταξη Q2
1
Ducati
314.8
1'22.643
 
2
Yamaha
309.4
1'22.677
0.034 / 0.034
3
Ducati
314.8
1'23.063
0.420 / 0.386
4
Ducati
313.0
1'23.120
0.477 / 0.057
5
Honda
313.0
1'23.227
0.584 / 0.107
6
Ducati
313.9
1'23.320
0.677 / 0.093
7
Suzuki
308.5
1'23.378
0.735 / 0.058
8
Aprilia
312.1
1'23.423
0.780 / 0.045
9
KTM
310.3
1'23.499
0.856 / 0.076
10
KTM
313.9
1'23.568
0.925 / 0.069
11
Honda
316.7
1'23.738
1.095 / 0.170
12
Honda
309.4
1'23.990
1.347 / 0.252

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.