MotoGP Αυστραλία: Ελεύθερες δοκιμές σε ασταθείς συνθήκες
Μια στο στεγνό και μια στο βρεγμένο
Από τον
Μπάμπη Μέντη
25/10/2019
Η πίστα του Phillip Island της Αυστραλίας είναι από μόνη της ένα δύσκολο περιβάλλον για τους αναβάτες και όπως έχει πει ο Kevin Schwantz: Είναι πίστα για όσους έχουν μεγάλα “καρύδια”. Τα ελεύθερα δοκιμαστικά της Παρασκευής επιβεβαιώνουν τα λόγια του Αμερικάνου Παγκόσμιου Πρωταθλητή, καθώς η μέρα ξεκίνησε με την άσφαλτο βρεγμένη και την πτώση του Fabio Quartararo στην Κ6, η οποία τον φιλοδώρησε με ένα αιμάτωμα στο πόδι. Οι γιατροί δεν τον άφησαν να ξαναμπεί στην πίστα και έτσι έχασε την ευκαιρία να οδηγήσει στα FP2 με στεγνή την πίστα.
Λογικά θα είναι έτοιμος για τα FP3 και τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά του Σαββάτου, αλλά όπως δήλωσε ο ίδιος δεν πρόκειται να πάρει κανένα ρίσκο (σ.σ. ειδικά τώρα που τελειώνει το πρωτάθλημα). Την ίδια στιγμή, μια άλλη Yamaha ήταν η γρηγορότερη όλων, τόσο στα βρεγμένα FP1, όσο και στα στεγνά FP2. Μιλάμε φυσικά για τον νικητή του περσινού αγώνα Maverick Vinales. Ο Ισπανός με χρόνο 1:28.824 ήταν σχεδόν μισό δευτερόλεπτο (0,496 για την ακρίβεια) πιο γρήγορος από τον δεύτερο Andrea Dovisiozo.
Λόγω της αστάθειας του καιρού, οι αναβάτες αναγκάστηκαν να κάνουν μίνι χρονομετρημένα μόλις στέγνωσε η πίστα, ώστε να πετύχουν έναν καλό χρόνο και να μην έχουν μπλεξίματα το Σάββατο. Επίσης αν αύριο βρέχει και στον αγώνα της Κυριακής είναι στεγνή η πίστα, δεν θα είχαν άλλη ευκαιρία να δοκιμάσουν τα ασύμμετρα ελαστικά που έχει φέρει η Michelin ειδικά για το Phillip Island. Με την πιο σκληρή γόμα εμπρός και πίσω, ο Marc Marquez ήταν ταχύτερος, όμως με την μεσαία γόμα εμπρός και την σκληρή πίσω, ο Vinales ήταν μισό δευτερόλεπτο πιο γρήγορος από τον Marquez και όπως έχουμε δει μέχρι τώρα, στη μοτοσυκλέτα της Honda δεν αρέσουν ιδιαίτερα οι μαλακές γόμες εμπρός.
Ο Marquez ως γνωστόν το πάλεψε έως το τέλος, αλλά στον γρήγορο γύρο βρήκε μπροστά του τον Lorenzo σχεδόν παρκαρισμένο μέσα στην πίστα και μάλιστα κοπάνησε πάνω του! Έτσι όταν έπεσε η καρό σημαία στα FP2, η γρηγορότερη Honda ήταν του Cal Crutchlaw στην τρίτη θέση, με τον Marquez να μένει στην 6η θέση.
Μόλις έβαλαν τα πολύ μαλακά ελαστικά, ο Jack Miller σκαρφάλωσε προσωρινά στη δεύτερη θέση και ο Valentino Rossi με τον Andrea Dovisiozo και τον Danilo Petrucci κατάφεραν να πετύχουν χρόνους που ουσιαστικά τους βγάζουν από το άγχος της διαδικασίας των Q1 αύριο. Η καλή εμφάνιση των Ducati είναι μια μικρή έκπληξη, καθώς πέρσι είχαν αρκετά προβλήματα εδώ. Τα πράγματα δεν πήγαν τόσο καλά για τον τραυματία Pol Espargaro που είχε πτώση στην Κ8 και τον Franchesco Bagnaia που επίσης έπεσε στην Κ2.
MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!
Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
16/12/2025
Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.
Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.
Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.
Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.
Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.
Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.
"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.
"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.
"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".
Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.
"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."
"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."
"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".
Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.
"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.
"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”
"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.
"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".
Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.
"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."
"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".
Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.
Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.
