MotoGP Bagnaia: «Δεν χρειάζομαι βοήθεια» - Ο Bastianini δεν αποκλείει το ενδεχόμενο «οδηγιών» από την Ducati

Επανήλθε το ερώτημα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/9/2022

Ερχόμενοι στην πίστα για τον επικείμενο αγώνα στην Ιαπωνία, οι τρεις πρώτοι στο πρωτάθλημα δέχτηκαν ερωτήματα, με το καυτό ερώτημα προς την πλευρά της Ducati να επανέρχεται ατόφιο και πιο δυνατό από τον τελευταίο αγώνα. Και φυσικά αφορά την περίπτωση να υπάρχουν οδηγίες από την Ducati προς τους αναβάτες να βοηθήσουν ή απλά να μην δυσκολέψουν τον Bagnaia να κερδίσει βαθμούς.

Ο Bagnaia απάντησε πως δεν χρειάζεται καμία βοήθεια για να βρίσκεται μπροστά και συνέχισε: «Προτιμώ να κερδίζω έναν αναβάτη στην πίστα και όχι επειδή με άφησε να κερδίσω, αλλά δεν είμαι αυτός που παίρνει τέτοιες αποφάσεις. Έχω ήδη εκφράσει την επιθυμία μου, να με αφήσουν να κάνω ότι θέλω να κάνω κι αν αποφασίσουν το αντίθετο δεν είναι στο χέρι μου. Θα είμαι ανταγωνιστικός θα παλέψω να είμαι εμπρός και να παλεύω για την νίκη».

Ο Bastianini κλήθηκε επίσης να σχολιάσει το θέμα των οδηγιών στην ομάδα και είπε πως μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει κάτι τέτοιο. Όμως δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να γίνει αυτό αργότερα. Ενώ είπε πως έχει πολύ μικρές πιθανότητες για το πρωτάθλημα, αλλά δεν έχει αποκλειστεί από αυτό. Ο Bastianini λέει σήμερα λοιπόν, την άποψη που αναλυτικά και τεκμηριωμένα εκφράσαμε σε αυτό εδώ το άρθρο με τον απόηχο όσων συνέβησαν στο Aragon μετά το ρεπορτάζ του αγώνα. Κι έπειτα υπάρχει και το «αλλά» του Bagnaia που ενισχύει το νόημα στα λόγια του Bastianini. Για να μην επαναλαμβανόμαστε, εμείς πιστεύουμε αυτά που γράφονται εδώ, στις τρεις τελευταίες παραγράφους του κειμένου.

Ο Bagnaia τόνισε επίσης πως αυτή την στιγμή δεν κοιτά το πρωτάθλημα καθώς η διαφορά είναι μικρή και οι αγώνες αρκετοί και όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά, οπότε τον ενδιαφέρει ο συγκεκριμένος αγώνας και σε αυτόν ακριβώς επικεντρώνεται. Αναμένεται να είναι και βρόχινος και αυτό δεν είναι καλό για τον ίδιο και για την Ducati, θυμίζοντας την Ινδονησία και την κατάταξή του στο όριο των βαθμών, οπότε είπε πως θα ήθελε να έχει περισσότερες δοκιμές στο βρεγμένο αν ο αγώνας τελικά οδεύει προς τα εκεί.

Η συσκευή holeshot που ήρθε στο επίκεντρο μετά το περιστατικό με τον Marquez στον προηγούμενο αγώνα, θα έχει σε αυτή την πίστα σύμφωνα με τον Bagnaia ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα η χρήση της, παρόλο που δημιουργούνται και προβλήματα σταθερότητας στα φρένα όταν την χρησιμοποιείς συνέχεια. Σε κάθε περίπτωση είναι μία από τις αγαπημένες του πίστες, έχει καιρό να την επισκεφτεί και οι συνθήκες τώρα είναι τελείως διαφορετικές. Ο καιρός, η επάνοδος Marquez και η κοντινή απόσταση στο πρωτάθλημα αναβατών, συνθέτουν εκρηκτικό κλίμα για τον επόμενο αγώνα που θα αρχίσει να ξετυλίγεται από τις πρώτες κιόλας δοκιμές με την κατάταξη να είναι η πρώτη αναμέτρηση.

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.