MotoGP Βαρκελώνη: Νίκη Di Giannantonio σε χάος με 2 κόκκινες σημαίες! Η κατάσταση Zarco και Alex Marquez

Χειρότερα μάλλον τα πράγματα για τον Zarco!
MotoGP Βαρκελώνη: Νίκη Di Giannantonio σε χάος με 2 κόκκινες σημαίες! Η κατάσταση Zarco και Alex Marquez
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/5/2026

Η επιτομή του όσα μπορούσαν να πάνε λάθος, πήγαν σήμερα για σχεδόν το μισό grid! Η καρό σημαία έμοιαζε ολοένα και πιο μακριά και η κόκκινη έγινε το σήμα κατατεθέν. Η επιμονή ήταν τελικά αυτό που χαρακτήρισε την ημέρα, όπως και ο πόνος και είναι τελικά ο Zarco εκείνος που έχει μεγαλύτερη διαδρομή αποκατάστασης, τουλάχιστον μέχρι τα δεδομένα αυτή την στιγμή, μιλώντας μέσα από το box της Gresini, όπου η πρώτη εικόνα για την υγεία του Alex Marquez είναι ευτυχώς πιο καθησυχαστική συγκριτικά με εκείνο που θα περίμενε κανείς, βλέποντας το ατύχημα!

Τραυματίστηκε ακόμη και ο σημερινός νικητής, ο Fabio Di Giannantonio όταν έπεσε από τα κομμάτια της μοτοσυκλέτας του Alex Marquez, όμως πάλεψε με τον πόνο και ανέκαμψε για να συνεχίσει και να διεκδικήσει την νίκη σε ένα τελευταίο κομμάτι του αγώνα που ήταν ακριβώς ίδιο με τον χθεσινό Sprint, δηλαδή οι αναβάτες έκαναν εκκίνηση, την τρίτη της ημέρας και έτρεξαν για 12 γύρους που μας έδωσαν τον σημερινό νικητή, εννοείται όμως αρκετά επεισοδιακά με πτώση να σημειώνεται ακόμη και στην τελευταία στροφή.

Είναι τόσο ανάποδα όλα αυτά που έγιναν σήμερα, που o Joan Mir όχι μόνο δεν έπεσε αλλά ανέβηκε και στο βάθρο στην δεύτερη μάλιστα θέση. Πίσω του στην τρίτη θέση ο Fermin Aldeguer. Ο Mir είχε το άγχος στο τέλος, πρώτα αν βρίσκεται στην δική μας πραγματικότητα και όχι σε ένα παράλληλο σύμπαν και έπειτα αν θα κρατήσει την θέση του μετά την έρευνα για την πίεση των ελαστικών του.

Ας τα πάρουμε από την αρχή όμως, στην πρώτη εκκίνηση, ο Pedro Acosta που ξεκινούσε από την pole position, κράτησε και την πρώτη θέση, ενώ ο Alex Marquez και ο Raul Fernandez έπρεπε πρώτα να παλέψουν με τον Franco Morbidelli πράγμα που δεν κράτησε πολύ, αλλά πρόλαβαν να αλλάξουν θέσεις αρκετές φορές στον πρώτο γύρο. Εν τω μεταξύ, ο Morbidelli έχασε κι άλλες θέσεις από τον Jorge Martin που έκανε γρήγορη εκκίνηση και πίεζε να βρεθεί εμπρός από νωρίς για να μην αφήσει να δημιουργηθεί κενό, το ίδιο επίσης προσπάθησε και ο Johann Zarco που έμεινε στην πάλη, ενώ πιο πίσω οι Di Giannantonio, Marco Bezzecchi, Fabio Quartararo και Luca Marini έκλειναν υπόλοιπη 10άδα.

Μαχητικός ο Ai Ogura είχε σκαρφαλώσει στη 12η από τη 18η θέση στο grid και ο Pecco Bagnaia έχασε θέσεις καταλήγοντας στη 15η, την ώρα που ο Binder αναγκάστηκε να εκκινήσει από το pitlane αφού αντιμετώπισε τεχνικά προβλήματα στην γραμμή εκκίνησης. Την επόμενη φορά που μία KTM θα αντιμετώπιζε σήμερα τεχνικά προβλήματα, τα πράγματα θα ήταν πιο σοβαρά.

Η μάχη μεταξύ Fernandez, A. Marquez, Martin και Zarco έδινε την ευκαιρία στον Acosta να αυξήσει τη διαφορά στα επτά δέκατα στην κορυφή. Όχι όμως για πολύ. Μόλις ο Fernandez πέρασε τον Marquez στην πρώτη στροφή, σημείωσε έναν γρήγορο γύρο που του επέτρεψε να πιάσει τον Acosta και να αρχίσει να κυνηγά την πρώτη θέση στον αγώνα.

Ο αναβάτης της Trackhouse δεν άργησε να επιτεθεί στον Acosta διεκδικώντας να οδηγήσει τον αγώνα, πράγμα που τελικά κατάφερε τον 5ο γύρο. Παράλληλα ο Alex Marquez ξεκόλλησε από τον Martin και ξεκίνησε και εκείνος την προσπάθεια για μία καλύτερη θέση του βάθρου.

Κοντά σε όλους αυτούς είναι επίσης ο Zarco και ο Di Giannantonio, ενώ ο Morbidelli ανέλαβε να κρατήσει -άθελά του- τους υπόλοιπους πιο πίσω, δηλαδή τους Mir, Marini και Aldeguer. Οι δυσκολίες συνεχίστηκαν για το ιταλικό δίδυμο των Bagnaia και Bezzecchi - με τον αναβάτη της Ducati να δυσκολεύεται να μπει στη 10άδα, ενώ ο αναβάτης της Aprilia έκανε ένα λάθος ανοίγοντας γραμμή που τον πήγε πίσω στην 12η θέση.

Πίσω στην κορυφή, ο Acosta έκανε επιθέσεις, ιδιαίτερα στην πρώτη στροφή μετά την ευθεία αλλά δεν μπόρεσε τελικά να περάσει τον Fernandez, την ίδια ώρα που ο Marquez πλησίαζε.

Τελικά σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο του αγώνα εκείνη την στιγμή και έδειξε πως μπορούσε να διεκδικήσει την νίκη. Η πίεσή του ώθησε τον Acosta να ξανά βγει πρώτος στην μάχη των τριών αναβατών, ενώ ο Alez Marquez φρόντισε να στείλει τον Fernandez πιο κάτω στην κατάταξη και συνέχισε πιέζοντας τον Acosta, μέχρι τον τραυματικό 12ο γύρο.

Το πρώτο από «τα αδύνατα να συμβούν» έλαβε χώρα εκείνη ακριβώς την στιγμή στην Κ10, όταν η KTM του Acosta φάνηκε να σβήνει ξαφνικά στην πίσω ευθεία, αφήνοντας στον Marquez μηδενικό χρόνο αντίδρασης, με την Ducati να χτυπάει την KTM με μεγάλη ταχύτητα. Ο Acosta δεν έπεσε παρόλο που δεν είχε γκάζι και μετά την πρόσκρουση δεν είχε και πίσω ελαστικό, σηκώνοντας αμέσως το χέρι για να δείξει το πρόβλημα.

Το πρόβλημα ήταν πως ο Α. Marquez μετά την πρόσκρουση πάνω στον Acosta, δεν έχει πλέον τιμόνι και με ταχύτητα χτυπά τον προστατευτικό τοίχο. Η Ducati της Gresini διαλύθηκε άμεσα και ο τροχός της εκτοξεύεται και χτυπά τον Di Gianantonio που πέφτει και εκείνος. Κομμάτια χτυπούν επίσης τους Fernandez και Zarco.

Δεν υπήρχε λύση μετά από αυτό και η κόκκινη σημαία σωστά βγήκε μέχρι να καθαριστεί η πίστα.

Στο μεταξύ υπάρχει αρκετό άγχος για τον Alex Marquez που για λίγα δευτερόλεπτα είχε μείνει αναίσθητος πριν τελικά ανοίξει τα μάτια και επικοινωνήσει πλήρως. Όπως είπαμε αρχικά, η κατάστασή του αυτή την στιγμή δεν εμπνέει άγχος και ελπίζουμε να παραμείνει έτσι χωρίς ευρήματα.

Η διοργάνωση έδωσε το πράσινο φως για δεύτερη εκκίνηση και παρόλο που αρκετοί αναβάτες έδειχναν να νιώθουν κάποια ενόχληση, μόνο ο Marquez και ο Enea Bastianini δεν κατάφεραν να κάνουν την επανεκκίνηση - ο Ιταλός έχοντας εγκαταλείψει με τεχνικά προβλήματα στον 10ο γύρο.

Ο Acosta έκανε άλλη μια καλή εκκίνηση, μπροστά από τους Mir και Martin, σε έναν αγώνα που ήταν έναν γύρο μεγαλύτερος από το sprint, αλλά έμελλε να μην γίνει διαρκέσει ούτε για μία στροφή. Κι αυτό γιατί ο Zarco υπερέβαλε στα φρένα και έπεσε στην πρώτη στροφή παίρνοντας μαζί του, τον Bagnaia και τον Marini.

Κανείς εκείνη την στιγμή δεν είχε καταλάβει πόσο σημαντικό θα ήταν το χτύπημα του Zarco γιατί η μοτοσυκλέτα παγίδεψε το πόδι του και εκτός από κάταγμα είχε και εξάρθρωση.

Αμέσως κόκκινη σημαία λοιπόν και τρίτη εκκίνηση μετά από πέντε λεπτά, αυτή τη φορά σε πλήρη, άτυπη, προσομοίωση αγώνα Sprint.

Ήταν σαν οι Ισπανοί να μην θέλουν να τελειώσει αυτός ο αγώνας. Για ακόμη μία φορά ο Acosta έκανε καλή εκκίνηση ενώ η πρώιμη διαμάχη για τη δεύτερη θέση μεταξύ του Martin και του Fernandez κατέληξε στα χαλίκια στη στροφή 5, αφού ο αναβάτης της Trackhouse βιάστηκε σε μια προσπέραση και χτύπησε τον συμπατριώτη του. Στο box της Aprilia επικράτησε έντονος θυμός και άμεσα έγινε επίπληξη στην Trackhouse και ακολούθησε και δεύτερη, η οποία και καταγράφθηκε και από τις κάμερες.

Ο Martin φάνηκε πως μπορούσε να διεκδικήσει την πρώτη θέση του αγώνα αλλά τελικά άφησε τον Mir σε μια απρόσμενη δεύτερη θέση, με έναν Bagnaia που και αυτός δεν περίμενε πως ο αγώνας στην Βαρκελώνη θα κατέληγε με αυτόν εντός πεντάδας.

Ο Di Giannantonio δεν ξεκίνησε την τρίτη φορά καλά και μάλιστα δεν έδειξε σημάδια πως θα μπορούσε να κυνηγήσει την πρώτη θέση. Όμως με απουσία του Marv Marquez και πτώση του Martin βρέθηκε στην θέση να μπορεί να κηνυγήσει κάτι καλύτερο. Η νίκη πάντως φαινόταν πως θα πάει στον Acosta ενώ κάποιος πιο αισιόδοξος θα έλεγε πως θα μπορούσε και ο Mir να κυνηγήσει καλύτερη θέση. Έτσι όπως πίεζε κολλημένος στον πίσω τροχό της KTM από νωρίς.

Τελικά τέσσερις αναβάτες ξέφυγαν μπροστά, περιλαμβάνοντας επίσης τους Bagnaia και Di Giannantonio την ώρα που ο Aldeguer προσπάθησε με την σειρά του να βελτιώσει την θέση του πλησιάζοντας Bagnaia, καθώς η εργοστασιακή Ducati δυσκολευόταν να διατηρήσει τον ρυθμό των πρωτοπόρων, μιας και είχε βάλει -αναγκαστικά- ένα μεσαίο πίσω ελαστικό. Ο Aldeguer έκανε τελικά την κίνησή του στη στροφή 4 του γύρου 7, και βρισκόταν ένα δευτερόλεπτο μακριά από τις θέσεις του βάθρου. Η επόμενη απειλή του Bagnaia ήταν ο Ai Ogura, με τον Ιάπωνα αναβάτη να τον περνά με άνεση.

Αντιστάθηκε ο Acosta μέχρι το τέλος του όγδοου γύρου έχοντας πλέον τον Di Giannantonio να τον κυνηγά έχοντας περάσει τον Mir που πλέον είχε μάχη με Aldeguer και Ai Ogura, σταθερά πιο γρήγοροι εκείνη την στιγμή.

Δεν δυσκολεύτηκε τελικά ο Di Giannantonio να κάνει την καθοριστική κίνηση και μάλιστα ο Acosta δεν μπόρεσε να απαντήσει καθόλου χάνοντας όχι απλά την θέση αλλά και αρκετό χρόνο. Ο Mir κατάφερε να περάσει εμπρός και ο Acosta το βρήκε από εκεί που δεν το περίμενε, ο Mir θα μπορούσε εκείνος να του είχε κάνει το λάθος που τελικά έκανε ο Ai Ogura με την επαφή στον Acosta να τον στέλνει σε πτώση.

Τιμωρήθηκε με ποινή τριών δευτερολέπτων για αυτό και πήγε στην 9η θέση της κατάταξης. Αφού πέρασε τους τελευταίους γύρους αποκρούοντας τον Bezzecchi, ο Bagnaia κληρονόμησε την 4η θέση - αλλά ακόμη και αυτό φαινόταν αβέβαιο καθώς τόσο αυτός όσο και ο Mir τέθηκαν αμέσως υπό έρευνα για πιθανές παραβάσεις στην πίεση των ελαστικών, δίνοντας ελπίδες για ένα βάθρο στον Bezzecchi, ο οποίος είχε περάσει τη γραμμή τερματισμού 6ος. Οι Quartararo, Marini και Binder επωφελήθηκαν επίσης από την ποινή του Ai Ogura, ενώ ο Moreira ολοκλήρωσε τις πρώτες 10 θέσεις.

Ένας εξοργισμένος Martin μπήκε στο pitlane πριν ολοκληρώσει τον τελευταίο γύρο, έχοντας πλήρη επίγνωση της δαπανηρής Κυριακής που τον αφήνει 13 βαθμούς πίσω από τον Bezzecchi στο πρωτάθλημα. Ο Di Giannantonio ανέκτησε την 3η θέση από τον Acosta - τώρα 24 βαθμούς πίσω από τον πρωτοπόρο, με τον Acosta να πέφτει στην 5η θέση, 64 βαθμούς πίσω. Τον ακολουθεί το άτυχο δίδυμο της Trackhouse και ο Alex Marquez, ενώ ο Bagnaia προσπερνά τον Marc Marquez στην 8η θέση - με τον εν ενεργεία παγκόσμιο πρωταθλητή να βρίσκεται τώρα 83 βαθμούς πίσω, ενώ εξακολουθεί να αναρρώνει από εγχείρηση.

 

ΝΕΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΟΙΝΗ ΣΤΟΝ Mir:

Τελικά αυτό που φοβόταν ο Mir πράγματι συνέβη, με μία δύσκολη για αυτόν καθυστέρηση που τον άφησε να ανέβει στο βάθρο αλλά και να κατέβει από αυτό νιώθοντας πως η βαριά ατυχία του έχει τελειώσει. Τελικά οι πιέσεις των ελαστικών του βρέθηκαν τόσο χαμηλότερα που του επιβλήθηκε ποινή 16 δευτερολέπτων.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να του αφαιρεθεί και το έπαθλο που πήγε στον Bagnaia με μία μικρή καθυστέρηση.

Παρακάτω ο αναθεωρημένος πίνακας αποτελεσμάτων μετά την επιβολή της ποινής.

Εδώ, η πορεία των Alex Marquez και Zarco μετά τον τραυματισμό τους, καθώς και οι ξεχωριστές στιγμές των σφοδρών ατυχημάτων.

 

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΜΟΤΟ

Χρόνος

ΒΑΘΜΟΙ

1

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

20:06.243

25

2

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+1.466

20

3

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+4.320

16

4

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+4.679

13

5

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+4.876

11

6

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+4.971

10

7

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+5.137

9

8

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+5.377

8

9

11D. Moreira

Pro Honda LCR

+6.839

7

10

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+7.160

6

11

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+10.147

5

12

47A. Fernandez

Yamaha Factory Racing

+16.245

4

13

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+17.250

3

14

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+22.916

2

15

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+26.452

1

16

7T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+27.808

 

17

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+31.066

 

Not Classified

 

89J. Martin

Aprilia Racing

12 Laps

 
 

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

11 Laps

 

Εκτός αγώνα

 

5J. Zarco

Castrol Honda LCR

   
 

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

   
 

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

   

 

Ετικέτες

MotoGP: Από 2 έως 2184 ημέρες – Είναι όλοι τους ήρωες

Όλοι αγαπάνε ένα comeback - Ο Nick Harris θυμάται τις πιο εντυπωσιακές επιστροφές στην ιστορία του MotoGP
MotoGP Comebacks
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

9/10/2025

Από τον Mike Hailwood ως τον Marc Márquez, η ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας είναι γεμάτη με αναβάτες που αρνήθηκαν να τα παρατήσουν. Άλλοι χρειάστηκαν λίγες μέρες. Άλλοι, όπως ο Márquez, πάνω από έξι χρόνια. Όλοι όμως απέδειξαν πως η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται στο γκάζι, αλλά στο κουράγιο

Μπορεί να διαρκέσει δυο μέρες. Μπορεί να κρατήσει πάνω από μια δεκαετία. Όμως όλοι αγαπάμε ένα ηρωικό comeback, όσο μακρύ κι αν είναι. Από τον Mike Hailwood, τον Barry Sheene και τον Mick Doohan, μέχρι τον Jorge Lorenzo και τον σημερινό “βασιλιά των comeback” Marc Márquez, όλοι τους κέρδισαν επάξια μια θέση στις καρδιές μας.

Mike Hailwood – Η επιστροφή του θρύλου

Όταν η Honda αποχώρησε από τους αγώνες Grand Prix στο τέλος του 1967, πλήρωσε τον Hailwood, τετράκις παγκόσμιο πρωταθλητή, για να μην αγωνιστεί με άλλη εργοστασιακή ομάδα. Εκείνος στράφηκε στη Formula 1, ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο και μάλιστα βραβεύτηκε με το George Medal όταν έσωσε τον Clay Regazzoni από φλεγόμενο μονοθέσιο στο Kyalami.
Όμως το μικρόβιο των δύο τροχών δεν έσβησε ποτέ. Το 1978, στα 38 του χρόνια, επέστρεψε στο Isle of Man TT με Ducati και φυσικά… νίκησε. Το επανέλαβε και το 1979, πριν αποσυρθεί οριστικά. Τραγικά, δύο χρόνια αργότερα, σκοτώθηκε σε τροχαίο μαζί με την 9χρονη κόρη του Michelle.

MotoGP Comebacks

Barry Sheene – Ο ήρωας με το τσιγάρο στο χέρι

Ήταν 1975 όταν η κάμερα της Thames Television κατέγραφε τον Barry Sheene να πετάγεται στον αέρα με 250 km/h στη Daytona. Το φρικτό ατύχημα τον έκανε εθνικό ήρωα, σπασμένος μηρός, σπασμένο χέρι, καμένα γόνατα, αλλά ο Barry προσπαθούσε να λύσει το κράνος του μόνος του, ενώ περιέγραφε τις κακώσεις του χαμογελώντας στην κάμερα, ζητώντας ένα τσιγάρο.
Μόλις επτά εβδομάδες αργότερα, επέστρεψε στους αγώνες στο Cadwell Park και σε τέσσερις μήνες κέρδισε το πρώτο του Grand Prix στο Assen. Ακολούθησαν δύο παγκόσμιοι τίτλοι και 18 νίκες. Ακόμα και μετά το τρομακτικό ατύχημα στο Silverstone το 1982, ο Sheene γύρισε πίσω επτά μήνες αργότερα για να συνεχίσει να αγωνίζεται.

MotoGP Comebacks

Mick Doohan – Από τη διάσωση στο μεγαλείο

Το 1992, ο Mick Doohan βρισκόταν ένα βήμα πριν από τον πρώτο του τίτλο, όταν ένα ατύχημα στο Assen του κόστισε σοβαρό τραυματισμό στο πόδι. Το νοσοκομείο δεν αντέδρασε σωστά, και όταν απειλήθηκε ακρωτηριασμός, ο θρυλικός Dr. Costa τον ”απήγαγε” για να τον μεταφέρει στην κλινική του στην Ιταλία.
Ο Doohan επέστρεψε επτά εβδομάδες αργότερα, σχεδόν ανίκανος να περπατήσει, αλλά αποφασισμένος να μην αφήσει τον Wayne Rainey να του πάρει τον τίτλο. Έχασε εκείνο το πρωτάθλημα για μόλις τέσσερις βαθμούς, αλλά έναν χρόνο μετά ξανακέρδισε, και στη συνέχεια κατέκτησε πέντε συνεχόμενα παγκόσμια πρωταθλήματα.

MotoGP Comebacks

Jorge Lorenzo – Ο άνθρωπος των δύο ημερών

Το 2013, ο Lorenzo έσπασε την κλείδα του σε πτώση στις ελεύθερες δοκιμές του Assen. Όλοι υπέθεσαν πως η σεζόν του τελείωσε. Όμως δύο μέρες μετά, γύρισε στην πίστα με δέκα βίδες και μια πλάκα τιτανίου και τερμάτισε πέμπτος μέσα σε αφόρητο πόνο. Δύο εβδομάδες αργότερα έπεσε ξανά και ξανατραυματίστηκε, αλλά δεν εγκατέλειψε ποτέ. Μέσα σε ενάμιση χρόνο, το 2015, έγινε τριπλός παγκόσμιος πρωταθλητής MotoGP.

MotoGP Comebacks

Marc Márquez – Ο βασιλιάς των comebacks

Κανείς δεν έχει γράψει ιστορία όπως ο Marc Márquez. Μετά τον τραυματισμό του το 2020, πέρασε πέντε μεγάλες επεμβάσεις, 108 πτώσεις, και 2184 μέρες μέχρι να ξανασηκώσει το τρόπαιο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή στο Motegi το 2025.
Περισσότερα από 1000 μέρες χωρίς νίκη, μια ατελείωτη διαδρομή αποκατάστασης και ψυχικής αντοχής — και τελικά, μια από τις πιο συγκλονιστικές επιστροφές στην ιστορία του αθλητισμού.

MotoGP Comebacks

Δεν έχει σημασία ο χρόνος, οι τραυματισμοί ή οι συνθήκες.
Όλοι αυτοί οι αναβάτες αλλά και πολλοί ακόμη, απέδειξαν ότι το θάρρος, η επιμονή και η ψυχή είναι τα πραγματικά χαρακτηριστικά ενός πρωταθλητή.
Και για αυτό είναι όλοι τους ήρωες.