MotoGP Βραζιλία: Pole Positon για τους Q1 και ρεκόρ πίστας από εκεί αντί της Q2!

Τα πάνω – κάτω στην Βραζιλία
MotoGP Βραζιλία: Pole Positon για τους Q1 και ρεκόρ πίστας από εκεί αντί της Q2!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/3/2026

Η στεγνή και ηλιόλουστη πίστα της Βραζιλίας δεν είχε καμία σχέση με την χθεσινή εικόνα και ακόμη περισσότερο με την ανησυχητική εικόνα των προηγούμενων ημέρων, όταν πλημμύρισε δημιουργώντας αμφιβολίες για την διεξαγωγή του αγώνα.

Σήμερα όμως ο καιρός και η ακόμη άγνωστη πίστα βοήθησαν να δώσουν άλλη μία περίοδος κατατακτήριων δοκιμών με θέαμα και αγωνία για το ποιος θα πάρει τελικά την πρώτη θέση, κάτι που μάλλον θα συμβαίνει συχνά στη μεγάλη κατηγορία αυτή τη σεζόν.

Για αρχή τα πάντα ήρθαν πάνω – κάτω και τελικά το πέρασμα από την Q1 αποδείχτηκε πλεονέκτημα, ίσως για πρώτη και τελευταία φορά.

Περισσότεροι γύροι στην άγνωστη πίστα, περισσότερη εμπειρία μαζί της και με τις κυμαινόμενες συνθήκες πρόσφυσης να επιτρέπουν σε όποιον έκανε το πέρασμα, να αποκτά αρκετά μεγάλο πλεονέκτημα.

Το αποτέλεσμα μιλά από μόνο του. Ο Fabio Di Giannantonio απέδειξε τέλεια τον παραπάνω ισχυρισμό με τον Ιταλό να ξεγλιστρά από το Q1, να σκαρφαλώνει στην προσωρινή pole position και στη συνέχεια να γίνεται ένα από τα πολλά θύματα της Κ4, κρατούσε όμως ήδη τον χρόνο με τον Bezzecchi να φτάνει πολύ κοντά, όχι όμως και να τον ανατρέπει.

Ο Di Giannantonio πανηγύρισε τη δεύτερη pole position της καριέρας του στη μεγάλη κατηγορία, ακολουθούμενος από τον Marco Bezzecchi, που επίσης είχε περάσει από την Q1. Δεν είχαν εύκολη δουλειά οι δυο τους, αλλά με τους πρόσθετους γύρους τα κατάφεραν. Ιδιαίτερα ο Bezzecchi είχε ένα αρκετά επεισοδιακό πρωινό μένοντας με μία μόνο μοτοσυκλέτα.

Άλλο παράδοξο εδώ, το γεγονός πως στην Q1 έγινε ο ταχύτερος γύρος και όχι στην Q2!

Απειροελάχιστη η διαφορά, αλλά παραμένει το γεγονός πως το ρεκόρ γύρου σημειώθηκε στην Q1. Η Κ4 τράβηξε στην δίνη της και τον Marc Marquez, ο οποίος είχε πτώση στα χαοτικά πρώτα πέντε λεπτά της Q2. Αν και δεν κατάφερε να βελτιώσει τον χρόνο του με την εφεδρική του μοτοσυκλέτα, ο αρχικός του χρόνος ήταν τόσο καλός που τον κράτησε στην πρώτη γραμμή της εκκίνησης.

Η μεγάλη έκπληξη είναι ο Fabio Quartararo που μόνο στο τέλος της Q2 έκανε την διαφορά και έβαλε την Yamaha V4 σε μια πραγματικά απίστευτη P4. Παρότι πέρσι είχε καταφέρει να πάρει και την pole position περισσότερες φορές και από εκείνες που θα είχε στοιχηματίσει ο ίδιος, δικά του λόγια, η αλλαγή μοτοσυκλέτας, η νέα πίστα και το γεγονός πως εχθές δεν κατάφερε να ξεχωρίσει, δεν μπορούσαν να κάνουν κάποιον να περιμένει την 4η θέση στην εκκίνηση. Ακόμη και τον ίδιο!
Μένει να δούμε αν θα καταφέρει κάτι περισσότερο από το 1-2 καλούς πρώτους γύρους εμπρός.

Ο Jorge Martin έδειξε επίσης πως θα μπορούσε να βρεθεί στην πρώτη σειρά της εκκίνησης αλλά μια πτώση, επίσης στην Κ4 έβαλε τέλος στις φιλοδοξίες του τρία λεπτά πριν τη λήξη του χρόνου και τον ανάγκασε να αρκεστεί στην 5η θέση. Ο πρωτοπόρος των FP2, Ai Ogura, έκανε επίσης τη δική του προσπάθεια για την pole και παρόλο που ήταν ένας από τους λίγους που απέφυγαν το χαλίκι σε αυτή τη διαδικασία, το καλύτερο που μπορούσε να κάνει ήταν η 6η θέση.

Ο Fermin Aldeguer συνεχίζει να εντυπωσιάζει κατά την επιστροφή του από τον τραυματισμό, σκαρφαλώνοντας στην 7η θέση μπροστά από τον ομόσταβλό του, Alex Marquez - ο οποίος υποχώρησε στην 8η θέση προς το τέλος. Αν ο εν ενεργεία παγκόσμιος πρωταθλητής είχε μόνο μικρές απώλειες στην πρώιμη πτώση του, αυτό κόστισε πολύ περισσότερο στον τρέχοντα πρωτοπόρο του πρωταθλήματος - με τον Pedro Acosta να πέφτει επίσης στην περιβόητη Κ4 λίγο πριν τον Marquez, αλλά στη συνέχεια να δυσκολεύεται να βελτιώσει την 9η θέση του ανάμεσα στις κίτρινες σημαίες των τελευταίων λεπτών.

Ο Johann Zarco ήταν πολύ πιο συγκρατημένος αφότου πρωτοστάτησε την Παρασκευή, πράγμα περίεργο καθώς δεν έχει επιδείξει στο παρελθόν τέτοια συγκράτηση μετά από επιτυχία, σε κάθε περίπτωση όμως ήταν η κορυφαία και μοναδική Honda στην Q2, παίρνοντας την 10η θέση στις κατατακτήριες, μπροστά από έναν Pecco Bagnaia που δυσκολεύτηκε να ανασυνταχθεί μετά από μια πτώση στην Κ10 στον πρώτο του γρήγορο γύρο, ενώ ο Toprak Razgatlioglu δεν γινόταν παρά να πάρει την τελευταία θέση της διαδικασίας με ένα δευτερόλεπτο διαφοράς και χρόνο που δείχνει πως αύριο θα τον καταπιούν οι επόμενου -τουλάχιστον- πέντε αναβάτες.

Αποτελέσματα Q2:

ΘΕΣΗ

Ν#

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΜΟΤΟ

ΧΡΟΝΟΣ

ΔΙΑΦ

ΠΡΟΗΓ

1

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:17.410

 

 

2

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

1:17.480

0.070

0.070

3

93

Marc Marquez

Ducati

1:17.491

0.081

0.011

4

20

Fabio Quartararo

Yamaha

1:17.561

0.151

0.070

5

89

Jorge Martin

Aprilia

1:17.630

0.220

0.069

6

79

Ai Ogura

Aprilia

1:17.702

0.292

0.072

7

54

Fermin Aldeguer

Ducati

1:17.715

0.305

0.013

8

73

Alex Marquez

Ducati

1:17.799

0.389

0.084

9

37

Pedro Acosta

KTM

1:18.034

0.624

0.235

10

5

Johann Zarco

Honda

1:18.065

0.655

0.031

11

63

Francesco Bagnaia

Ducati

1:18.122

0.712

0.057

12

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

1:18.422

1.012

0.300

Αποτελέσματα Q1:

Q2

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

1:17.408

 

 

Q2

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:17.531

0.123

0.123

13

36

Joan Mir

Honda

1:17.710

0.302

0.179

14

11

Diogo Moreira

Honda

1:17.812

0.404

0.102

15

21

Franco Morbidelli

Ducati

1:17.815

0.407

0.003

16

25

Raul Fernandez

Aprilia

1:17.964

0.556

0.149

17

42

Alex Rins

Yamaha

1:17.975

0.567

0.011

18

43

Jack Miller

Yamaha

1:18.022

0.614

0.047

19

10

Luca Marini

Honda

1:18.169

0.761

0.147

20

12

Maverick Viñales

KTM

1:18.176

0.768

0.007

21

33

Brad Binder

KTM

1:18.237

0.829

0.061

22

23

Enea Bastianini

KTM

1:18.479

1.071

0.242

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.