MotoGP, Brno Practice: Ogura πρώτος με νέο ρεκόρ πίστας! Εκτός 10άδας ο Martin

Όλα καλά για τον Alex Marquez, θα δώσει κανονικά το παρών όλο το σαββατοκύριακο

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

19/6/2026

Μπορεί ο Marc Marquez να ήταν ο πρωταγωνιστής του πρωινού Free Practice 1, στο μεσημεριανό Practice ωστόσο, εκεί που καθορίζεται η πρώτη δεκάδα που περνά απευθείας στο δεύτερο Qualifying του Σαββάτου, η εικόνα άλλαξε.

Από την αρχή της διαδικασίας φαινόταν πως οι Aprilia πήγαιναν πολύ καλύτερα απ’ όσο το πρωί, με τον Marco Bezzecchi να εμφανίζει τεράστια βελτίωση από το FP1 που είχε καταταχθεί μόλις 16ος.

Χωρίς πολλά απρόοπτα, πλην λιγοστών ανώδυνων πτώσεων, όπως αυτή του Marc Marquez που έπεσε στη στροφή 11 περίπου όπως είχε ξαναπέσει το πρωί αποκομίζοντας έναν ελαφρύ τραυματισμό στο δάκτυλο του χεριού του, αλλά και μιας μηχανικής βλάβης που κόστισε πολύτιμο χρόνο στον Pedro Actosta, η διαδικασία άρχισε να φουντώνει καθώς πλησιάζαμε στα τελευταία λεπτά της.

Όταν απέμενε ένα δεκάλεπτο για να κλείσει το Practice o Marc Marquez έγινε ο πρώτος που έπεσε κάτω από το 1:52 και ανέλαβε την πρωτιά της κατάταξης, θέση που κράτησε για ένα πεντάλεπτο περίπου.

Εκεί όλοι άρχισαν να ετοιμάζονται για την τελική τους επίθεση, με τον Fabio Di Giannantonio να περνά πρώτος, ωστόσο δύο λεπτά αργότερα τον προσπέρασε ο Bezzecchi. Απέμεναν σκάρτα τρία λεπτά για να ολοκληρωθεί η προκριματική διαδικασία και ο Ιταλός της Aprilia έδειχνε σίγουρος για την πρωτιά όταν, στο τελευταίο λεπτό κυριολεκτικά, ο Ai Ogura έγραψε έναν ταχύτατο γύρο 1:51.735 που συνιστά νέο απόλυτο ρεκόρ της πίστας του Brno και πέρασε αυτός πρώτος στην προσωρινή κατάταξη.

Ο μεγάλος χαμένος της διαδικασίας ήταν ο Jorge Martin, ο οποίος πάσχιζε να διατηρηθεί στα όρια της δεκάδας, μα στο τέλος έμεινε εκτός Q2 για 11 χιλιοστά του δευτερολέπτου πίσω από τον χρόνο του Raul Fernandez, ο οποίος πήρε την τελευταία προνομιούχο θέση της δεκάδας.

Να σημειώσουμε πως ο Alex Marquez πήρε την πολυπόθητη έγκριση από τους γιατρούς του MotoGP και συνεχίζει κανονικά με το αγωνιστικό διήμερο που ακολουθεί, ωστόσο με τον 15ο χρόνο που σημείωσε θα πρέπει αύριο να περάσει από το Q1.

Ακολουθεί αναλυτικά η κατάταξη του Practice στην πίστα του Brno:

#	Αναβάτης	Ομάδα	Χρόνος	Από πρώτο	Από προηγ.	Ταχύτητα
1	Ai OGURA	SuperFile Trackhouse MotoGP Team	1'51.735			324.3
2	Marco BEZZECCHI	Aprilia Racing	1'51.826	0.091	0.091	328.2
3	Fabio DI GIANNANTONIO	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	1'51.942	0.207	0.116	323.3
4	Francesco BAGNAIA	Ducati Lenovo Team	1'51.983	0.248	0.041	326.2
5	Marc MARQUEZ	Ducati Lenovo Team	1'51.988	0.253	0.005	323.3
6	Pedro ACOSTA	Red Bull KTM Factory Racing	1'52.228	0.493	0.240	324.3
7	Joan MIR	Honda HRC Castrol	1'52.253	0.518	0.025	322.3
8	Diogo MOREIRA	Pro Honda LCR	1'52.315	0.580	0.062	321.4
9	Fermin ALDEGUER	BK8 Gresini Racing MotoGP	1'52.320	0.585	0.005	319.5
10	Raul FERNANDEZ	SuperFile Trackhouse MotoGP Team	1'52.354	0.619	0.034	319.5
11	Jorge MARTIN	Aprilia Racing	1'52.365	0.630	0.011	321.4
12	Maverick VIÑALES	Red Bull KTM Tech3	1'52.392	0.657	0.027	323.3
13	Luca MARINI	Honda HRC Castrol	1'52.424	0.689	0.032	321.4
14	Fabio QUARTARARO	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	1'52.533	0.798	0.109	319.5
15	Alex MARQUEZ	BK8 Gresini Racing MotoGP	1'52.556	0.821	0.023	324.3
16	Enea BASTIANINI	Red Bull KTM Tech3	1'52.561	0.826	0.005	322.3
17	Franco MORBIDELLI	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	1'52.576	0.841	0.015	321.4
18	Jack MILLER	Prima Pramac Yamaha MotoGP	1'52.583	0.848	0.007	320.4
19	Brad BINDER	Red Bull KTM Factory Racing	1'52.599	0.864	0.016	325.3
20	Alex RINS	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	1'53.020	1.285	0.421	321.4
21	Toprak RAZGATLIOGLU	Prima Pramac Yamaha MotoGP	1'53.398	1.663	0.378	321.4
22	Cal CRUTCHLOW	Castrol Honda LCR	1'53.847	2.112	0.449	321.4

Ετικέτες

motogp

brno

practice

https://bit.ly/MOTO_681

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!