MotoGP Buddh SPRINT: Νίκη Martin με πτώσεις από την πρώτη στροφή

Το πρώτο λάθος της VR46 στην Ινδία
motogp india sprint motomag
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2023

Αλάνθαστοι οι αναβάτες του Rossi από την πρώτη στιγμή στην Ινδία και με τον Bezzecchi στην πρώτη γραμμή, όλα έδειχναν πως ο αγώνας θα εξελισσόταν σε μία μάχη με τον Martin, όπως ήταν η κατάταξη. Ο Martin ξεκίνησε καταπληκτικά όμως και έφυγε μπροστά, ενώ μέτρια ξεκίνησε ο Bezzecchi που αν έστριβε την πρώτη στροφή θα πήγαινε πίσω από τον Martin. Δεν έστριψε όμως γιατί ο Marini σκέφτηκε πως μπορεί να κάνει κάτι καλύτερο στην εκκίνηση και πράγματι, το παρά έκανε.

Παρά τα δυνατά φρένα και το endo που σήκωσε ο Luca Marini δεν κατάφερε να αποφύγει τον Bezzecchi και έπεσε στον πίσω του τροχό. Αμέσως μετά ο Marini έπεσε εκτός πίστας ενώ ο Bezzecchi κατάφερνε να κρατήσει την ισορροπία του.

Ταυτόχρονα ο Pol Espargaro με τον Bradl θα έπεφταν πίσω με τον Fernandez επίσης να εμπλέκεται. Συνολικά 5 αναβάτες εμπλεκόμενοι στην πρώτη στροφή με τους δύο να συνεχίζουν και την κίτρινη σημαία να έχει βγει.

Έτσι κι αλλιώς εμπρός δεν θα γινόταν προσπέραση γιατί ο Martin έχει αρχίσει κιόλας να εξαφανίζεται, πίσω του ο Bagnaia που δεν πιάνει τον ρυθμό και ακολουθούν οι δύο Honda με πρώτο τον Marquez, όπως ακριβώς δηλαδή και στην προσπάθεια για την κατάταξη που έφερε και τις Honda εμπρός γιατί ακολουθούσαν τον Bagnaia.

Λίγο αργότερα ο Mir θα έφευγε από την εξίσωση ανοίγοντας γραμμή στην τρίτη στροφή και τελικά πέφτοντας. Ο Binder που ακολουθούσε και που επίσης έχει κάνει μία πολύ καλή εκκίνηση για να βρεθεί στην τέταρτη θέση, έχει τώρα εμπρός τον Marquez και ένα Bagnaia που ήδη ανοίγει την διαφορά.

Ο Alex Marquez δεν έχει καταφέρει να πάρει το ΟΚ για τον αγώνα μετά την πτώση του στην Q1 και ενώ ήδη είχε προκριθεί στην Q2. Ο Zarco κάνει ένα low side με μικρή ταχύτητα, πέφτει και σηκώνει την μοτοσυκλέτα αμέσως και συνεχίζει, όσο ο Martin θέλει λίγο ακόμη για να φτάσει την διαφορά στα δύο δευτερόλεπτα.

Ο Bezzecchi στο μεταξύ που έχει μακρινές βλέψεις για το πρωτάθλημα και άρα θέλει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, κάνει ταχύτερους χρόνους και συνεχώς ανεβαίνει έχοντας εμπρός του τον Miller και τον Quartararo. Αλλά όχι για πολύ καθώς θα τους περάσει και τους δύο! Αν δεν ήταν ο Sprint αλλά ο κανονικός αγώνας, τότε ο Bezzecchi θα είχε ανέβει στο βάθρο!

Ο Aleix Espargaro πέφτει επίσης τρεις γύρους πριν την ολοκλήρωση και στο τέλος με την προσπέραση του Bezzecchi στον Quartararo στον τελευταίο γύρο, ο αγώνας Sprint ολοκληρώθηκε σε μία πίστα που δείχνει την τεράστια διαφορά που άφησαν οι Honda και Yamaha, να δημιουργήσει η Ducati με την ευθεία να μην κρύβει την ταχύτητα των μοτοσυκλετών.

Αύριο ο Martin με τον Bezzecchi και τον Bagnaia θα παλέψουν για το ποια Ducati θα είναι εμπρός, εκτός φυσικά αν και ο αγώνας εξελιχθεί ανεξέλεγκτα όπως και ο Sprint!

 

Θέση

N#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος/Διαφ.

1

89

Jorge Martin

Ducati

19:18.8360

2

1

Francesco Bagnaia

Ducati

1.389

3

93

Marc Marquez

Honda

2.405

4

33

Brad Binder

KTM

2.904

5

72

Marco Bezzecchi

Ducati

3.266

6

20

Fabio Quartararo

Yamaha

4.327

7

43

Jack Miller

KTM

7.172

8

12

Maverick Viñales

Aprilia

8.798

9

25

Raul Fernandez

Aprilia

10.530

10

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

10.826

11

37

Augusto Fernandez

KTM

11.456

12

88

Miguel Oliveira

Aprilia

15.415

13

30

Takaaki Nakagami

Honda

17.437

14

51

Michele Pirro

Ducati

23.714

15

21

Franco Morbidelli

Yamaha

36.468

Πτώσεις

 

41

Aleix Espargaro

Aprilia

12:29.1940

 

5

Johann Zarco

Ducati

10:56.7500

 

36

Joan Mir

Honda

05:18.6220

 

10

Luca Marini

Ducati

 

 

6

Stefan Bradl

Honda

 

 

44

Pol Espargaro

KTM

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.