MotoGP Δοκιμές Jerez: Με τα όπλα του 2022

Οι καινούριες μοτοσυκλέτες και τα καινούρια πρόσωπα της επόμενης χρονιάς
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

19/11/2021

Η νέα σεζόν για τον κόσμο των MotoGP ξεκίνησε ήδη στην πίστα της Jerez, όπου από την Πέμπτη 18 Νοεμβρίου και για δύο ημέρες οι αναβάτες και οι ομάδες είχαν το πρώτο τους ραντεβού με τις μοτοσυκλέτες του 2022. Ανάμεσά τους υπάρχουν πολλά νέα πρόσωπα, με τις “νεοσύστατες” ομάδες του Valentino Rossi και την εργοστασιακή πλέον της Aprilia να ξεχωρίζουν. Ουσιαστικά νέα ομάδα θα πρέπει να θεωρήσουμε και εκείνη της Tech3, αφού και οι δύο αναβάτες της καβάλησαν για πρώτη φορά μοτοσυκλέτα των MotoGP.

Την παράσταση την πρώτη ημέρα πάντως την έκλεψε η Honda, όχι τόσο γιατί ο Nakagami σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο της ημέρας, όσο γιατί το HRC είχε φέρει την εντελώς νέα μοτοσυκλέτα του 2022. Προφανώς σε αυτά τα πρώτα δοκιμαστικά της χρονιάς οι χρόνοι δεν λένε πολλά πράγματα, αφού ο βασικός στόχος όλων είναι η δοκιμή των νέων εξαρτημάτων και όχι το στήσιμο των μοτοσυκλετών για χρονομετρημένα δοκιμαστικά. Με μοναδική (αλλά σημαντική) απουσία τον τραυματία Marc Marquez, οι υπόλοιποι τρεις αναβάτες του HRC (κατάφερε και έδωσε το παρόν ο Pol Espargaro) δοκίμασαν εναλλάξ την παλιά και νέα μοτοσυκλέτα κάνοντας διαρκώς συγκρίσεις. Πέρα από τις οφθαλμοφανείς αλλαγές στο φαίρινγκ, η μοτοσυκλέτα του 2022 έχει νέο πλαίσιο, νέο κινητήρα και διαφορετικά αεροδυναμικά βοηθήματα. Όλες οι νέες μοτοσυκλέτες της Honda είχαν το carbon πιρούνι της Ohlins.

Στην Ducati τα πράγματα ήταν πολύ πιο περίπλοκα, καθώς η ιταλική εταιρεία θα έχει του χρόνου οκτώ εργοστασιακές μοτοσυκλέτες (δεν θα υπάρχουν προηγούμενα μοντέλα) και ταυτόχρονα καλωσόρισε δύο νέους αναβάτες (Marco Bezzecchi και Fabio Di Giannantonio). Στην τελευταία συνέντευξη τύπου μετά τον αγώνα της Valencia, ο Jack Miller είπε πως ήδη από τα προηγούμενα δοκιμαστικά του Misano  είχαν οδηγήσει τον νέο κινητήρα και κάποια νέα εξαρτήματα.

Τώρα στη Jerez η Ducati είχε διαφορετικό πρόγραμμα δοκιμών για κάθε μία από τις τέσσερεις ομάδες που θα τρέξουν με τις μοτοσυκλέτες της το 2022. Οι εργοστασιακοί αναβάτες Francesco Bagnaia και Jack Miller είχαν τους νέους κινητήρες και δοκίμασαν ένα σετ καινούριων εξατμίσεων με πολύ μεγάλο μήκος. Οι αναβάτες της Pramac  δοκίμασαν διαφορετικά αεροδυναμικά βοηθήματα και ο Bastianini είχε την πρώτη του επαφή με την εργοστασιακή πλέον μοτοσυκλέτα που θα οδηγεί. Αντιθέτως, τα νέα μέλη της ιταλικής οικογένειας πήραν την πρώτη γεύση από μοτοσυκλέτα των MotoGP οδηγώντας τα προηγούμενα μοντέλα του 19 και μάλιστα με διαφορετικά αεροδυναμικά βοηθήματα ο κάθε ένας από αυτούς – προφανώς για να εξοικειωθούν με το downforce και να κατανοήσουν ποιες είναι οι επιδράσεις που έχει στη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας.

Στην Yamaha το εργοστασιακό δίδυμο Quartararo και Morbidelli δοκίμασε διαφορετικούς συνδυασμούς ψαλιδιών και πλαισίου, ένα νέο λογισμικό για το wheelie control και τη δεύτερη ημέρα είχε φέρει ένα διαφορετικό πάνω τμήμα φαίρινγκ. Επίσης ο Dovizioso έκανε τους πρώτους γύρους με την εργοστασιακή μοτοσυκλέτα του ’21. Φυσικά μαζί του ήταν και ο Darryn Binder που μεταπήδησε κατευθείαν από την Moto3 στην κορυφαία κατηγορία. Ο “μικρός” είχε μια ευχάριστη πρώτη ημέρα, όμως την Παρασκευή σημείωσε πτώση στην Κ9.

Στο στρατόπεδο της KTM οι εργοστασιακοί αναβάτες Brad Binder, Miguel Oliveira μαζί με τον δοκιμαστή Mika Kalio είχαν όλο το βάρος για την δοκιμή των νέων μοτοσυκλετών, καθώς η Tech 3 έχει πλέον τους πιτσιρικάδες Remy Gardner και Raul Fernandez που καβάλησαν για πρώτη φορά μοτοσυκλέτα των MotoGP. Παρόν ήταν και ο Dani Pedrosa που είχε κάνει δοκιμές τις προηγούμενες ημέρες αλλά δεν οδήγησε την πρώτη ημέρα των επίσημων δοκιμαστικών.

Από την μεριά της Suzuki όλο το βάρος έχει δοθεί στη ρύθμιση του νέου κινητήρα, αλλά και στις δοκιμές ενός νέου ψαλιδιού και πλαισίου.

Η Aprilia ήταν η μόνη εταιρεία που δεν είχε περιορισμούς στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας της την προηγούμενη σεζόν, οπότε στην πίστα της Jerez δεν παρουσίασε κάτι εντελώς καινούριο – τουλάχιστον όχι τόσο εμφανές με γυμνό μάτι. Ο Vinales σημείωσε τον 5ο καλύτερο χρόνο την πρώτη ημέρα και ο Aleix Espargaro κατάφερε να ολοκληρώσει αρκετούς γύρους παρά τον τραυματισμό από την πτώση του.

Έφυγε από την ζωή ο Toni Merendino, ένας team manager μιας άλλης εποχής

Κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500 κυβικών με τον Marco Lucchinelli
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/2/2026

Ο Toni Merendino ήταν Ιταλός team manager αγωνιστικών ομάδων και μία ιδιαίτερα σημαντική προσωπικότητα του μηχανοκίνητου αθλητισμού που έφυγε από την ζωή στα μέσα Φεβρουαρίου του 2026.

Ο Merendino ένωσε δύο τελείως διαφορετικούς κόσμους, εκείνον του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας και τους αγώνες rally-raid, όπως το Paris-Dakar.

Ο Toni Merendino κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1981 με τον Marco Lucchinelli στην ομάδα Gallina. Ήταν ο αναντικατάστατος “πολυτεχνίτης” στα pits, και σήμερα θα τον λέγαμε team manager.

toni2

Ο Ιταλός ήταν πάντα με ένα τσιγάρο στο χέρι και όταν στο paddock κάποιος έλεγε Toni, όλοι γνώριζαν πως μιλούσαν για τον Merendino. Δεν ήταν πρόεδρος ή διάσημος, ήταν ένα πρόσωπο που κρατούσε ενωμένους τους αναβάτες, τους μηχανικούς και τους χορηγούς και μπορούσε να κάνει οποιαδήποτε δουλεία σε ένα box.

Ο Toni δούλευε σε μια επιχείρηση που κατασκευάζει μηχανές καφέ και στο δίπλα κτήριο ετοιμάζονταν οι αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της ομάδας Gallina, της ομάδας που στη συνέχεια θα κατακτούσε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500 κυβικών με τον Marco Lucchinelli.

Ο Merendino περνούσε ώρες στον χώρο αυτό, όπου επεξεργαζόταν τις μοτοσυκλέτες και συζητούσε με τους μηχανικούς. Στην αρχή απλά παρατηρούσε, έπειτα βοηθούσε, και το 1979, η ομάδα Gallina έχασε ένα μέλος και ο ιδιοκτήτης Roberto Gallina στράφηκε στον Toni και του πρότεινε να γίνει team manager. Μάλιστα τα καθήκοντα της θέσης δεν ήταν τότε τόσο ξεκάθαρα και γράφτηκαν σε ένα χαρτάκι!

Από εκείνη την στιγμή ο Toni ήταν ο άνθρωπος που ασχολούταν με όλα τα προβλήματα που μπορούσαν να προκύψουν σε μία αγωνιστική ομάδα και έπειτα θα γραφτεί στην ιστορία, καθώς το 1981, η Suzuki με την ομάδα Gallina και αναβάτη τον Marco Lucchinelli κερδίζει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και σπάει την κυριαρχία του Kenny Roberts. Αργότερα δούλεψε με την ομάδα HB και αναβάτη τον Doriano Romboni.

toni

Μετά την ταχύτητα, ο Merendino στράφηκε στον τομέα των rally-raid συμμετείχε στο Paris-Dakar ως team manager, αλλά και ως οδηγός αυτοκινήτου, συμμετέχοντας με μία Mercedes-Benz 230 GE 4×4.

Το 2003 και αφότου έχει αποτραβηχτεί από τους αγώνες, ο Toni ιδρύει την εταιρεία Tom42 στην Ιταλία που προσφέρει οργανωμένες εμπειρίες σε αγώνες rally-raid, ταξίδια με μοτοσυκλέτες, εκπαιδευτικές δραστηριότητες και συνεντεύξεις τύπου.

Ο Toni αφιέρωσε την ζωή του στους αγώνες και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, και μας αποχαιρέτισε σε ηλικία 73 ετών.