MotoGP Δοκιμές Mandalika Ινδονησία 2022: Εν αναμονή του Qatar

Τριήμερο λασπόλουτρο
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/2/2022

Οι δοκιμές στην πίστα της Mandalika στην Ινδονησία στιγματίστηκαν από τις πολύ κακές συνθήκες που επικρατούσαν μέσα στην πίστα, την οποίες έκανε ακόμα χειρότερες ο “παραδοσιακός υγρός καιρός” που επικρατεί στην περιοχή της Ασίας.

Έτσι παρά την μεγάλη διάρκεια των τριών ημερών, ο ουσιαστικός χρόνος δοκιμών ήταν πολύ μικρότερος και κυρίως ήταν αποσπασματικός, με αποτέλεσμα οι χρόνοι να μην έχουν καμία αξία σύγκρισης μεταξύ τους, καθώς οι αναβάτες και οι ομάδες προσπαθούσαν διαρκώς να συγχρονίσουν τις ανάγκες των δοκιμών με τα κέφια του καιρού και της πίστας.

Τα μεγάλα χρονικά κενά από τις διακοπές μέχρι οι συνθήκες στην πίστα να επιτρέψουν την ασφαλή συνέχιση των δοκιμών και οι διαφορετικές προτεραιότητες που είχαν οι ομάδες ως προς το τί θα δοκιμάσουν τη δεδομένη στιγμή, δημιούργησε έναν τελικό πίνακα με χρόνους που ο “νέος” Marco Bezzecch τις VR46 ήταν ταχύτερος από τους εργοστασιακούς αναβάτες της Ducati με χρόνο που πρόλαβε να κάνει την δεύτερη ημέρα.

Όπως στην πίστα της Μαλαισίας πριν μία εβδομάδα, έτσι κι εδώ, οι δορυφορικές ομάδες είχαν πολύ λιγότερα εξαρτήματα να δοκιμάσουν και οι “νέοι” αναβάτες αφιέρωσαν όλο το χρόνο τους στην οδήγηση της μοτοσυκλέτας τους και όχι στις δοκιμές εξαρτημάτων.

Οπότε δεν αποτελεί έκπληξη που πέτυχαν καλύτερους ή αντίστοιχους χρόνους με τους αναβάτες των εργοστασιακών ομάδων.

Σε κάθε περίπτωση, η Honda και η Aprilia ήταν ξανά οι δυο εταιρείες που έδειξαν πως έχουν κάνει έναν μεγάλο βήμα προόδου σε σχέση με πέρσι. Οι νέες μοτοσυκλέτες τους ήταν πάντα μέσα στις ταχύτερες των δοκιμών , με τα δύο αδέρφια Pol Και Aleix Espargaro να βάζουν ψηλά το όνομά τους στον πίνακα των χρόνων.

Το HRC θα πρέπει να είναι ικανοποιημένο από τις αλλαγές στη νέα RCV213, ιδιαίτερα μετά τη δήλωση του Pol Espargaro πως: “Δεν έχω οδηγήσει ποτέ στο παρελθόν τόσο γρήγορα”.

Από την άλλη μεριά όμως, ο Marc Marquez είπε πως δεν έχει βρει ακόμα την αίσθηση σιγουριάς που θέλει και δεν έκανε καμία προσπάθεια να επιτύχει χρόνο.

 

Στο στρατόπεδο της Yamaha δεν έχουν αλλάξει πολλά σε ό,τι αφορά τα γενικά χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας τους. Σύμφωνα με τον Fabio Quartararo η M1 του 2022 είναι ακόμα καλύτερη σε ρυθμό αγώνα και πολύ γρήγορη με ελαστικά που έχουν πολλούς γύρους πάνω τους, αλλά εξακολουθεί να υστερεί σε τελική ταχύτητα στις μεγάλες ευθείες, ενώ θα πρέπει να ξαναβρούν τις σωστές ρυθμίσεις για τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά, καθώς με καινούρια ελαστικά οι χρόνοι δεν βελτιώνονταν όσο θα ήθελαν.

Ο Franco Morbidelli είχε πολύ κακή αίσθηση με το carbon πιρούνι της μοτοσυκλέτας του, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιεί υπερβολικά το πίσω ελαστικό και να το καταπονεί. Έτσι την τελευταία ημέρα άλλαξε πιρούνι (επίσης carbon αλλά με διαφορετικά χαρακτηριστικά ακαμψίας) και σημείωσε τον 5ο χρόνο του τριημέρου.

Η Ducati θα έχει τις περισσότερες μοτοσυκλέτες και συνολικά οκτώ αναβάτες μέσα στην πίστα τη χρονιά που μας έρχεται, με τους τέσσερεις από αυτούς να έχουν την GP22 και τους άλλους τέσσερεις να έχουν αναβαθμισμένες GP21. Αυτό σημαίνει πως υπήρχε ένας τεράστιος όγκος δουλειάς για τους Ιταλούς μηχανικούς και οι συνθήκες που επικρατούσαν στην πίστα δεν τους βοήθησαν να την ολοκληρώσουν.

Η ιταλική εταιρεία πήγε στην Mandalika έχοντας ως βασικό στόχο να λύσει το πρόβλημα διαχείρισης της δύναμης του νέου κινητήρα στις GP22 που εμφανίστηκε στις δοκιμές της Sepang και δεν υπήρχε στις πρώτες δοκιμές της Jerez. Σύμφωνα με τις δηλώσεις των ανθρώπων της Ducati, από τις δοκιμές στη Mandalika φεύγουν “80% ικανοποιημένοι”.

Η Suzuki από την άλλη μεριά είχε την ατυχία ο Joan Mir να πάθει την τρίτη ημέρα ένα είδος τροφικής δηλητηρίασης (συμβαίνει τακτικά σε αυτές τις χώρες, λόγω της υψηλής υγρασίας και της κακής ποιότητας του νερού) με αποτέλεσμα όλο το βάρος των δοκιμών να πέσει στον Alex Rins. Όχι πως είχε τίποτα φοβερά καινούριο να δοκιμάσει, αφού πέραν ενός πλαισίου με ενισχύσεις carbon δεν υπήρχε πρόοδος με την απόδοση του κινητήρα.

 

Στην ΚΤΜ οι τρεις ημέρες πέρασαν δοκιμάζοντας συνδυασμούς εξαρτημάτων από τις μοτοσυκλέτες του ’22 και του ’21 και η τελική δήλωση από το πορτοκαλί στρατόπεδο ήταν πως κατάφεραν να βελτιώσουν συνολικά τη μοτοσυκλέτα σε σχέση με πέρσι. Τα άσχημα νέα είναι πως ο νεαρός Raul Fernandez της Tech3 είχε μια πτώση και οι γιατροί δεν τον άφησαν να ολοκληρώσει τις δοκιμές.

 

Τέλος η Aprilia έδωσε όλη την προσοχή της στη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας της σε συνθήκες αγώνα, κάνοντας αρκετές φορές “εξομοίωση αγώνα” με 20 και 22 συνεχόμενους γύρους την τελευταία ημέρα. Τις δύο πρώτες ημέρες, ο Aleix Espargaro και ο Maverick Vinales δοκίμασαν δύο διαφορετικά πλαίσια (ίδιας εξωτερικής σχεδίασης, αλλά με διαφορετική ακαμψία).

 

 Top 10 χρόνοι τριημέρου

1. Pol Espargaro (Repsol Honda Team) – 1:31.060

2. Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha MotoGP™) + 0.014

3. Luca Marini (Mooney VR46 Racing Team) + 0.229

4. Aleix Espargaro (Aprilia Racing) + 0.325

5. Franco Morbidelli (Monster Energy Yamaha MotoGP™) + 0.356

6. Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) + 0.376

7. Alex Rins (Team Suzuki Ecstar) + 0.417

8. Maverick Viñales (Aprilia Racing) + 0.418

9. Marc Marquez (Repsol Honda Team) + 0.421

10. Johann Zarco (Pramac Racing) + 0.428

    

 


 

MotoGP: Ελάχιστος ετήσιος μισθός αναβατών τα 500.000 ευρώ - Από το 2027

Η πλειοψηφία ήδη κερδίζει πολλά περισσότερα - Αφορά περισσότερο στους rookies
MotoGP - Ελάχιστος μισθός αναβατών από το 2027
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Όπως γράφει το Motorsport.com, ο διοργανωτής MotoGP Sports Entertainment -πρώην Dorna- και οι ομάδες της κορυφαίας κατηγορίας του Πρωταθλήματος βρίσκονται λίγο πριν τη σύναψη συμφωνίας για θέσπιση ελάχιστου ετήσιου μισθού ύψους 500.000 ευρώ για όλους τους αναβάτες, με στόχο την αντιμετώπιση των μεγάλων αποκλίσεων στις αποδοχές που κυριαρχούν σήμερα στη σειρά.

Η πρόταση που βρίσκεται στην τελική φάση συμφωνίας μεταξύ διοργάνωσης και ομάδων, αναμένεται να τεθεί σε ισχύ από τη σεζόν του 2027, παράλληλα με τις ευρύτερες αλλαγές στους κανονισμούς και το τεχνικό πλαίσιο του πρωταθλήματος.

Σύμφωνα με το άρθρο του Motorsport, το νέο μέτρο στοχεύει στο να εξασφαλίσει έναν “αξιοπρεπή βασικό μισθό” σε όλους τους αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας του MotoGP, ανεξαρτήτως εμπειρίας ή φήμης. Σύμφωνα με τη σχετική πρόταση, κάθε αναβάτης θα πρέπει να λαμβάνει κατ’ ελάχιστο 500.000 € ετησίως, ποσό που δεν περιλαμβάνει πιθανά μπόνους απόδοσης ή συμφωνίες με χορηγούς.

Η κίνηση αυτή έρχεται ως απάντηση σε χρόνια ανισορροπιών: ενώ τα μεγάλα ονόματα της κατηγορίας όπως ο Marc Márquez και ο Fabio Quartararo έχουν συμβόλαια με ετήσιες αποδοχές που υπερβαίνουν τα 10 εκατομμύρια ευρώ χωρίς να υπολογίζονται τα έσοδα από τους χορηγούς που μπορεί να είναι ακόμα περισσότερα, από την άλλη "δευτεροκλασάτοι" αναβάτες σε μικρότερες ή δορυφορικές ομάδες λαμβάνουν σημαντικά λιγότερα, με συμβόλαια που σε κάποιες -λίγες- περιπτώσεις βρίσκονται κάτω από τα 120.000 €.

Η πρωτοβουλία για έναν ελάχιστο μισθό αποτελούσε θέμα συζήτησης τα τελευταία χρόνια, με πολλές ομάδες και αναβάτες να υποστηρίζουν ότι είναι απαραίτητη για τη βιωσιμότητα και την ελκυστικότητα του πρωταθλήματος.

Το μέτρο περιλαμβάνεται στο προσχέδιο της νέας πενταετούς εμπορικής συμφωνίας που θα δεσμεύσει τη διοργάνωση, τις ομάδες και τους συμμετέχοντες από το 2027 έως το 2031. Η πρόταση βρίσκεται σε τελικό στάδιο πριν από τη τυπική επικύρωσή της, με συζητήσεις που αναμένεται να ολοκληρωθούν τις επόμενες εβδομάδες.

Αν και δεν υπάρχουν επίσημα συγκεντρωτικά στοιχεία από τον διοργανωτή για όλους τους μισθούς των αγωνιζομένων της κορυφαίας κατηγορίας, στοιχεία από ανακοινώσεις ομάδων, αναβατών και μέσων του ειδικού τύπου τοποθετούν Marc Marquez & Fabio Quartararo στην κορυφή με περίπου 12 εκατομμύρια μισθό το 2025, ενώ την ίδια χρονιά ο Bagnaia αμείφθηκε με 7 εκατομμύρια ευρώ, ο Martin με 4,2, ο Vinales με 4, ο Zarco με 3, ο Bastianini με 2,5, ο Acosta με 1,5, o Alex Marquez με 900.000 ευρώ, ενώ οι “δευτεροκλασάτοι” και rookies (πχ. Chantra) με μισθούς που κυμαινόταν από 300-800.000 ευρώ.

Εδώ που τα λέμε, ο “αξιοπρεπής βασικός μισθός” των 500.000 ευρώ δεν νομίζουμε να αντιμετωπίσει ιδιαίτερα τις μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των χαμηλόμισθων και των καλύτερα αμοιβόμενων αναβατών, αφού από το μισό μέχρι τα 12 εκατομμύρια των MM93 και Quartararo, το κενό είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Όμως αν λάβουμε υπόψη τα προηγούμενα 300.000 ευρώ που αποτελούσαν το κατώτατο όριο, σίγουρα η αύξηση δεν είναι καθόλου αμελητέα.

Ετικέτες