MotoGP Dovisioso: Δεν αρκεί πλέον η ταχύτητα της Ducati

Ανησυχητικά τα πράγματα για τον Ιταλό
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/7/2019

Αργά χθες μετά τον αγώνα στο Sachsenring, ο Dovizioso μίλησε για την μεγάλη διαφορά των 58 βαθμών στο πρωτάθλημα, που έχει πλέον με τον Marquez και την πέμπτη θέση στην κατάταξη του αγώνα. Ένα αποτέλεσμα στο οποίο προσέβλεπε από τα δοκιμαστικά και που άγγιξε μονάχα γιατί ο Rins και ο Quartararo σημείωσαν πτώσεις. Το γεγονός πως δεν περίμενε κάτι καλύτερο, είναι κι αυτό μέρος του προβλήματος που αντιμετωπίζει η Ducati.

Για τον Dovizioso το θετικό είναι πως δεν έχουν κάνει βήματα πίσω, δεν υπάρχει κάτι που το είχαν και τώρα το έχουν χάσει: «Το θετικό είναι αυτό, πως εμείς την φόρμα μας την έχουμε. Είμαστε δεύτεροι στην κούρσα του πρωταθλήματος και συγκριτικά με πέρσι τα πράγματα είναι καλύτερα και η απόσταση από τον Marquez μικρότερη. Το κακό είναι η ταχύτητά μας αυτή την στιγμή, είναι ανησυχητικό, γιατί δεν έχουμε πλέον το υπερπλεονέκτημα έναντι των υπολοίπων. Αυτό είναι άσχημο γιατί ο Marquez είναι πιο ανταγωνιστικός από πέρσι και μαζί πολλοί νέοι αναβάτες είναι πλέον αρκετά έτοιμοι. Παλεύουμε πλέον για να είμαστε πιο γρήγοροι ενώ σε πίστες με έντονες ανηφόρες και κατηφόρες, όπως στην Γερμανία, οι υπόλοιποι είναι συνέχεια μπροστά μας. Δεν είμαστε πλέον σε θέση να αποτελούμε πρόβλημα για τον Marc. Δεν κάναμε βήματα πίσω, απλά οι άλλοι έχουν κάνει περισσότερα βήματα εμπρός. Σε κάποιους τομείς παραμένουμε πιο δυνατοί, όπως και πέρσι, όμως το διάγραμμα πλέον κάνει κοιλιά κάπου στην μέση, δεν είμαστε συνολικά καλύτεροι. Πρέπει να γίνουμε, γιατί αυτό είναι στο DNA της Ducati».

Ο Dovizioso έχει αποδείξει πως όποτε κάνει δηλώσεις είναι για να στείλει ένα μήνυμα ψηλότερα μέσα στην Ducati. Το ίδιο έκανε και για την ανανέωση του συμβολαίου του, το ίδιο και στην επιλογή δεύτερου αναβάτη. Η πορεία του μπορεί να μην είναι εκείνη που θα περίμεναν οι ίδιοι, μιας και ο στόχος φέτος ήταν ξεκάθαρα το πρωτάθλημα, όμως συνολικά είναι καλύτερη από πέρσι, κι ας έχει σταθεί αρκετά άτυχος.

Η Ducati εξακολουθεί να είναι ο βασικότερος ανταγωνιστής του Marquez.

Μετά τον χθεσινό αγώνα, ακολουθεί η ανακοίνωση της ελληνικής αντιπροσωπείας:

 

ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ

                  Αργυρούπολη, 8 Ιουλίου 2019

 

Πολύτιμοι βαθμοί στη Γερμανία, η Ducati παραμένει πρώτη στις ομάδες 

•            Θετική εμφάνιση των Ντοβιτσιόζο και Πετρούτσι στο Grand Prix της Γερμανίας

•            Η Ducati παραμένει στην πρώτη θέση στις ομάδες μετά και τον αγώνα στο Sachsenring, 9ο γύρο του πρωταθλήματος

•            Ο Ντανίλο Πετρούτσι τερμάτισε στην 4η θέση, με τον Αντρέα Ντοβιτσιόζο να ακολουθεί στην 5η, με την ομάδα να μη δίνει εντολές για τη σειρά τερματισμού και τους δύο Ιταλούς να χαρίζουν πλούσιο θέαμα σε μία μονομαχία αρκετών γύρων

Θετική εμφάνιση για τους Πετρούτσι και Ντοβιτσιόζο στο Grand Prix της Γερμανίας, που διεξάχθηκε στην πίστα του Sachsenring το Σαββατοκύριακο που πέρασε. Ο Ντανίλο Πετρούτσι τερμάτισε στην 4η θέση με τον Αντρέα Ντοβιτσιόζο να ακολουθεί στην 5η και ενώ είχαν χαρίσει πλούσιο θέαμα για αρκετούς γύρους στους φίλους του MotoGP, σε μία άτυπη μεταξύ τους μονομαχία, καθώς δεν υπήρξαν εντολές από την ομάδα για τη σειρά τερματισμού.

Οι δύο Ιταλοί ξεκίνησαν από τις πίσω θέσεις του grid (12η για τον Πετρούτσι και 13η για το Ντοβιτσιόζο) καθώς αντιμετώπισαν προβλήματα κατά τη διάρκεια των χρονομετρημένων δοκιμαστικών. Εκμεταλλευόμενοι την ισχύ της μοτοσικλέτας τους και τον τρόπο που την βγάζει στην πίστα, ήδη στους πρώτους δύο γύρους οι Ντόβι και Πετρού βρέθηκαν στο group των προπορευόμενων, με επτά αναβάτες να συνωστίζονται σε διαφορά 1,5 δευτερολέπτου.

Προς τα μέσα του αγώνα βρέθηκαν στην 4η και 5η θέση, επιδιδόμενοι προς το τέλος του αγώνα στη μεταξύ τους μονομαχία που ξεσήκωσε τους χιλιάδες των θεατών που βρέθηκαν στην πίστα που βρίσκεται ανάμεσα στη Λειψία και τη Δρέσδη. Σε αυτό συνετέλεσε η απουσία εντολών από την πλευρά της ομάδας, με τους δύο αναβάτες να προσπερνούν διαδοχικά ο ένας τον άλλο, πριν τελικά περάσουν τη γραμμή του τερματισμού με διαφορά μόλις 92 χιλιοστά του δευτερολέπτου.

Με το αποτέλεσμα αυτό η Mission Winnow Ducati παραμένει πρώτη στις ομάδες με 248 βαθμούς ενώ η Ducati είναι στη 2η θέση στους κατασκευαστές με 157. Ο Αντρέα Ντοβιτσιόζο παραμένει στη 2η θέση του πρωταθλήματος με 127 βαθμούς ενώ ο Πετρούτσι τον πλησίασε στους 121, ακολουθώντας στην 3η θέση.

Επόμενος αγώνας το Grand Prix στο Μπρνο της Τσεχίας, 2-4 Αυγούστου.

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.