MotoGP Ducati: Εκτός εργοστασιακής ομάδας ο Petrucci το 2021

Στα SBK ή στην Aprilia ο επόμενος σταθμός
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/5/2020

Σιγά-σιγά το κουβάρι ξετυλίγεται σε ό,τι αφορά τη μελλοντική σύνθεση της εργοστασιακής ομάδας της Ducati στα MotoGP για το 2021. Οι δημοσιογράφοι πιέζουν με ερωτήσεις τα διοικητικά στελέχη της ιταλικής ομάδας και σε κάθε νέα συνέντευξη που βγαίνει στη δημοσιότητα μαθαίνουμε και νέα πράγματα. Αυτή τη φορά ήταν η συνέντευξη του Davide Tardozzi στο BT Sports που μας έδωσε την πληροφορία πως ο Jack Miller και η Ducati βρίσκονται πολύ κοντά σε συμφωνία για να πάρει ο νεαρός Αυστραλός τη θέση του Petrucci στην εργοστασιακή ομάδα. Σύμφωνα με τα λόγια του: “Ο Jack έκανε κάτι πολύ καλό στους τελευταίους αγώνες του 2019… Είμαστε πολύ κοντά για να συμφωνήσουμε με τον jack, αλλά ακόμα δεν έχουν πέσει οι υπογραφές”. Στην ίδια κατάσταση βρίσκεται και η υπόθεση του Dovisiozo, όπου για την ομάδα της Ducati είναι υπόθεση (μείωσης…) των χρημάτων του συμβολαίου. Αν τα βρουν στα λεφτά με τον Dovi, ο ιταλός θα παραμείνει στη θέση του No1 της εργοστασιακής ομάδας για άλλα δύο χρόνια. Εκτός βέβαια αν το jack Miller καταφέρει και τον εκθρονίσει με την αγωνιστική απόδοσή του. Σε ότι αφορά το μέλλον του Petrucci, οι πληροφορίες είναι μέχρι στιγμής σε επίπεδο δημοσιογραφικών κουτσομπολιών εντός Ιταλίας.

Η επιστροφή του στην Pramac θεωρείται απίθανη και σε αυτό συνηγορούν οι δηλώσεις της δορυφορικής ομάδας της Ducati, η οποία ξεκαθάρισε πως θέλουν κάθε νέος αναβάτης που θα έρχεται στην ομάδα θα είναι από την Moto2. Γι΄αυτό άλλωστε οργιάζουν οι φήμες γύρω από την αρπαγή του Jorge Martin από την ΚΤΜ. Οι Ιταλοί δημοσιογράφοι θέλουν τον Petrucci να έχει δύο επιλογές για την επόμενη χρονιά. Η μία είναι να μείνει στα MotoGP αλλά να μετακομίσει στην Aprilia. Το σενάριο αυτό μοιάζει εξαιρετικά απίθανο αυτή τη στιγμή, όμως αν συνδυάσουμε τις φήμες για τη μετακίνηση του Lorenzo Savadori στην Ducati, ίσως να υπάρχει μια κενή θέση για τον Petrucci. Η άλλη επιλογή του Ιταλού ακούγεται πιο ρεαλιστική και είναι η παραμονή του στην οικογένεια της Ducati, αλλά όχι στα MotoGP! Όπως έγινε με τον Alvaro Bautista, η Dorna θέλει να αναβαθμίσει τον ανταγωνισμό στα SBK με κορυφαίους αναβάτες, όπως επίσης η Ducati θέλει να κερδίσει ένα πρωτάθλημα με την Panigale V4R.    

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!