MotoGP: Έκλεισε η θέση στην KTM! Εργοστασιακός ο Brad Binder

Προοριζόταν για την Tech3, πήγε εργοστάσιο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/10/2019

Εσωτερικά καλύπτει η KTM, το κενό που άνοιξε το πρόωρο διαζύγιο με τον Zarco, καθώς ο Binder που περίμενε να ανέβει στα MotoGP με την δορυφορική Tech3 βρέθηκε με εργοστασιακή μοτοσυκλέτα.

Την θέση του στην Tech3 δίπλα στον Oliveira θα καλύψει ο Iker Lecuona που είχε δει την θέα από το βάθρο πέρσι και φέτος αλλά σίγουρα δεν περίμενε πως θα ανέβει κατηγορία, αντιθέτως είχε συμβόλαιο για το 2020 στην Moto2. Η φιλοσοφία της KTM είναι να φέρνει τους δικούς της αναβάτες, να αποτελεί σχολείο και εργοστάσιο μαζί, και σίγουρα δεν θέλει να δει την διαφορά στην απόδοση να γίνεται από έναν πρωτοκλασάτο αναβάτη, διότι τότε οι νίκες στην συνείδηση του κόσμου θα προέρχονται από εκείνον και όχι την μοτοσυκλέτα.

Σίγουρα θα ήθελαν τον Marquez, για παράδειγμα, με μία γενναία δόση ζεστού χρήματος από την Red Bull για να μπορέσουν να τον πείσουν να αλλάξει μοτοσυκλέτα σε κάτι που θα ήταν η μεγαλύτερη εξαγορά στην ιστορία του αθλήματος, ή καλύτερα στην ιστορία της αθλητικής μοτοσυκλέτας γενικά, όμως στο τέλος δεν θα τα είχαν καταφέρει μόνοι τους. Χρειάζονται επίσης χρόνο για να γίνουν ανταγωνιστικοί και να εξελίξουν την μοτοσυκλέτα τους, κάτι που τώρα το καταλαβαίνουν καλύτερα. Στην αρχή η υπεργενναία πρόβλεψή τους έλεγε πως σε μόλις τρία χρόνια, θα είχα βάψει πορτοκαλί τα GP, τα έλεγε και η Honda αυτά το ’80 και ήταν κάτι που προφανώς και δεν μπορούσε να γίνει.

Το πλάνο τους τώρα είναι σαφώς πιο κοντά στην πραγματικότητα, και προέχει η εξέλιξη της RC16. Δεν είναι πως ο Binder είναι ο ειδικός για αυτό, αλλά είναι ένας ικανός αναβάτης, 24άρων ετών που σημαίνει πως έχει τις αντοχές που χρειάζεται η ομάδα αυτή την στιγμή για να προχωρήσει στην υλοποίηση ενός πολύ εντατικού προγράμματος εξέλιξης. Δίπλα στον Pole Espargaro ο Binder θα κάνει αυτό ακριβώς.

πρώτη φωτογραφία Brad Binder, δεύτερη ο Iekr Lecuona

Η KTM έχει έτοιμη μία πολιτική έκδοση της RC16, μία πανάκριβη μοτοσυκλέτα που το MOTO ξέρει από πρώτο χέρι και αποκαλύψαμε νωρίτερα φέτος, πως είναι έτοιμη. Την περιμέναμε να έρθει στην EICMA. Το μεγάλο αφεντικό όμως θέλει να περιμένει για να έρθει αυτό το βήμα σε μία στιγμή που η KTM στα GP έχει ανοδική και όχι στάσιμη πορεία, κι έτσι θα το κρατήσει αυτό το project, κουκουλωμένο για λίγο ακόμη. Να το θυμάστε όμως πως μόλις η ομάδα τα πάει καλύτερα, τότε μία πανάκριβη πολιτική MotoGP θα γίνει διαθέσιμη για μόλις μία-δύο εκατοντάδες χιλιάδες Ευρώ…

Ο Binder, πρωταθλητής το 2016, έχει να επιδείξει σημαντική ανοδική πορεία και δεν είναι ένας από τον σωρό, έχει τις δυνατότητες που ζητά αυτή την στιγμή η KTM.

Ο Pit Beirer, διευθυντής του αγωνιστικού τμήματος δηλώνει για αυτή την ανακοίνωση: «Αναμενόμενο πως τα πλάνα μας άλλαξαν μέσα στην σεζόν μετά το διαζύγιο με τον Zarco, το σκεφτήκαμε αρκετά και αποφασίσαμε να κάνουμε χώρο στους νέους, με δίψα και όρεξη να μας δείξουν τί μπορούν να κάνουν. Ο Brad είναι παιδί της KTM, ξέρουμε πως θα φέρει την δυναμική που χρειαζόμαστε, την λύσσα για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Ο Iker έρχεται στην Tech3 και είμαστε σίγουροι πως θα τον βοηθήσουμε να εξελιχθεί γρήγορα, όπως έγινε φέτος με τον Miguel. Ξέρουμε πως κάνουμε μεγάλα βήματα στα GP και με την επόμενη σεζόν έτοιμη από πλευράς σύνθεσης ομάδας, μπορούμε να συγκεντρωθούμε στο πραγματικό έργο»

Ο Mike Leitner, διευθυντής της ομάδας, είναι φυσικά χαρούμενος για την εξέλιξη αυτή, άλλωστε είναι εκείνος που έδωσε την ψήφο του και θεωρεί πως η προσαρμογή του Brad θα είναι πιο εύκολη από την στιγμή που προέρχεται μέσα από την KTM.

O Hervé Poncharal, διευθυντής της Tech3 είναι ακόμη πιο ενθουσιώδης, θεωρώντας πως αυτό είναι το καλύτερο που θα μπορούσε να γίνει για το 2020, η πιο δυνατή ομάδα όπως είπε χαρακτηριστικά. Για τον ίδιο που δουλειά του είναι να εξελίσσει αναβάτες, θεωρεί τον Iker πολύ καλή «πρώτη ύλη» και πιστεύει πως την επόμενη σεζόν η ομάδα θα κάνει ένα πολύ μεγάλο βήμα εμπρός!

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.