MotoGP - Εκτός ΚΤΜ ο κορυφαίος τεχνικός Fabiano Sterlacchini

Η προ διετίας ελπιδοφόρα μεταγραφή από την Ducati δεν απέδωσε τους αναμενόμενους καρπούς
Fabiano Sterlacchini
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

5/7/2024

Πριν από δυο χρόνια, η ΚΤΜ είχε φέρει στους κόλπους της στο MotoGP, τον κορυφαίο τεχνικό Fabiano Sterlacchini,  "κλέβοντάς" τον από την Ducati στην οποία εργαζόταν τα τελευταία... 17 χρόνια και 3 μήνες! Στόχος ήταν η επιτάχυνση της εξέλιξης της RC16, κι ενώ η μεταγραφή έδειχνε πολύτιμη, η πορεία του Pierer Group στο κορυφαίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας δεν ήταν η αναμενόμενη, με τον Ιταλό να αποχωρεί από τους "πορτοκαλί" και τον Pit Beirer να κάνει οργισμένες -και λίγο μπερδεμένες- δηλώσεις στον αέρα, στα FP1 του Sachsenring.

Ο Sterlachini ήταν τα δυο τελευταία χρόνια υπεύθυνος για την τεχνολογική εξέλιξη της ΚΤΜ στα αγωνιστικά δρώμενα, ωστόσο η ΚΤΜ έχει να κερδίσει από το 2022 και τον αγώνα της Ταϊλάνδης, όταν ο Miguel Oliveira έφερε στο πρώτο σκαλί του βάθρου την RC16. Όπως είναι προφανές, η εξέλιξη της RC16 συνεχίζεται με πολύ αργούς ρυθμούς, με τους αναβάτες της ομάδας να δυσκολεύονται να βρουν τον δρόμο προς τo βάθρο. Μέχρι που φτάσαμε στην αποχώρηση του Sterlacchini, καθώς ο Ιταλός και η ΚΤΜ δεν κατάφεραν να τα βρουν στην ανανέωση του συμβολαίου τους.

Την ξαφνική αποχώρηση του Sterlacchini επιβεβαίωσε και ο Pit Beirer, διευθυντής μηχανοκίνητου αθλητισμού της KTM, με το μεγάλο κεφάλι των αυστριακών να δηλώνει μεταξύ άλλων στον δημοσιογράφο του MotoGP, Simon Crafar στα FP1 του Sachsenring: "Ήταν μια θυελλώδης εβδομάδα για εμάς. Ο Fabiano βρισκόταν στο τέλος του συμβολαίου του. Την τελευταία εβδομάδα, είχαμε κάποιες συζητήσεις και προσπαθήσαμε να ανανεώσουμε το συμβόλαιο του. Εργαζόμασταν για ένα νέο τριετές συμβόλαιο μαζί του. Αλλά στο τέλος της ημέρας, απλά δεν μπορούσαμε να συμφωνήσουμε σε κάποια πράγματα."

MotoGP – Εκτός ΚΤΜ ο Fabiano Sterlacchini

"Για εκείνον η απόσταση από το σπίτι του ήταν κάτι που έπαιξε το ρόλο στην απόφαση του. Αλλά δεν θέλω να το χρησιμοποιήσω ως την κύρια δικαιολογία. Απλά δεν μπορούσαμε να συμφωνήσουμε σε κάποια πράγματα για το πώς θα συνεχίσουμε. Γι' αυτό και συμφωνήσαμε αμοιβαία να χωρίσουν οι δρόμοι μας. Ωστόσο θα παραμείνει ένας φίλος. Όσα λέγονται πως τσακωθήκαμε δεν ισχύουν, είναι βλακείες. Χωρίσαμε ως φίλοι.

Ο Fabiano δημιούργησε κάποιους τομείς στο πρόγραμμά μας που δεν είχαμε καν καλύψει και τους 'έχτισε'. Πήραμε μια διαφορετική κατεύθυνση. Αισθάνομαι ότι το πρόγραμμά μας βρίσκεται σε πολύ πιο σταθερή βάση χάρη στη συμβολή του. Έχουμε περισσότερους σπουδαίους ανθρώπους και τους βρήκαμε μαζί τα τελευταία χρόνια. Είμαι ευχαριστημένος με αυτό που έκανε. Δεν θέλουμε να υπεισέλθουμε στο γιατί δεν θα συνεχίσουμε μαζί, αλλά δεν υπήρξε σπάσιμο του συμβολαίου. Ήταν στο τέλος του συμβολαίου του και δεν μπορέσαμε να βρούμε συμφωνία για το μέλλον του”.

Κάπως έτσι, η εξέλιξη της RC16 παραμένει σε αβέβαιο δρόμο, ενώ μένει να δούμε αν ο Sterlacchini θα ενταχθεί σε κάποια άλλη ομάδα του MotoGP.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.