MotoGP: Επισπεύδει την λήξη της ενεργής δράσης ο Dovizioso – Παράθυρο Crutchlow

Ανακοίνωση της Yamaha για Andrea Dovizioso

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/8/2022

Πριν λίγο καιρό ο Dovizioso είχε ενημερώσει τους φίλαθλους των MotoGP πως θα αποχωρήσει από την ενεργό αγωνιστική δράση στους συγκεκριμένους αγώνες, τερματίζοντας αυτό το κεφάλαιο στην καριέρα του. Τότε είχε δηλώσει πως θα ολοκληρώσει την τρέχουσα σεζόν, αλλά σήμερα μία ανακοίνωση της Yamaha φανερώνει πως τα πράγματα θα κινηθούν πιο γρήγορα από αυτό.

Η Yamaha Motor ανακοινώνει λοιπόν από το Silverstone όπου θα γίνει η επανεκκίνηση της σεζόν μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα, πως ο Andrea Dovizioso θα αποχωρήσει από τα MotoGP μετά το αγώνα Gran Premio di San Marino e della Riviera di Rimini, μετά το Misano δηλαδή, σε τρεις αγώνες συμπεριλαμβανομένου και του επικείμενου της ερχόμενης Κυριακής.

Η Yamaha ξεκαθαρίζει πως η απόφαση να επισπεύσει την αποχώρησή του από την ενεργό αγωνιστική δράση στα MotoGP, ανήκει στον Dovizioso.

Οι δύο τους, συνεχίζει στην ανακοίνωσή της η Yamaha, είχαν διατηρήσει ζεστή την σχέση τους από τότε που ολοκλήρωσε μία επιτυχημένη σεζόν με την Tech3, την δορυφορική ομάδα της Yamaha, το 2012. Ο Dovizioso τότε είχε ανέβει έξι φορές στο βάθρο στην τρίτη θέση και είχε μία τέταρτη επίσης. Επέστρεψε στην δορυφορική ομάδα της Yamaha το 2021 αντικαθιστώντας τον Franco Morbidelli που ανέβηκε στην εργοστασιακή.

Το πλάνο ήταν ο Dovizioso να παραμείνει με την WiοςU Yamaha RNF MotoGP Racing Team για όλο το 2022 αγωνιζόμενος με μία YZR-M1 ίδια με της εργοστασιακής ομάδας και την πλήρη υποστήριξη του εργοστασίου. Ωστόσο αποφάσισε για δικούς του λόγους να ολοκληρώσει την καριέρα του ως αναβάτης των MotoGP στο Misano.

Ο επίσημος αναβάτης δοκιμών της Yamaha, ο Cal Crutchlow, θα αντικαταστήσει τον Dovizioso στην δορυφορική ομάδα για τους υπόλοιπους έξι αγώνες που θα απομένουν μετά το Misano.

Ο Lin Jarvis διευθυντής της Yamaha Motor Racing δήλωσε:
«Θα ήθελα να ξεκινήσω λέγοντας πως, φυσικά και είμαστε όλοι πολύ λυπημένοι που ο Andrea θα αφήσει το άθλημα νωρίτερα από αυτό που περιμέναμε. Είναι ένα μεγάλο όνομα στα MotoGP και θα μας λείψει από τα paddock.

Θεωρήσαμε τους εαυτούς μας πολύ τυχερούς πέρσι, που ήταν διαθέσιμος αλλά και πρόθυμος να ακολουθήσει το πρόγραμμα των MotoGP όταν δημιουργήθηκε κενό από την άνοδο του Morbidelli στην εργοστασιακή ομάδα. Η μεγάλη εμπειρία του Andrea, η πραγματογνωσύνη και η μεθοδικότητά του ήταν εφόδια που αναζητούσε η Yamaha και η ομάδα RNF που αμέσως κατέστρωσε πλάνο με ορίζοντα ολοκλήρωσης το τέλος της τρέχουσας σεζόν.

Δυστυχώς ο Dovizioso δυσκολεύτηκε και δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί στο μέγιστο βαθμό τις δυνατότητες της M1 κι έτσι τα αποτελέσματα δεν ήταν ενθαρρυντικά, πράγμα που δημιούργησε έναν εύλογο εκνευρισμό στον ίδιο. Τελικά, κατά το καλοκαιρινό διάλειμμα επιβεβαίωσε πρώτα σε εμάς, την επιθυμία του να τερματίσει την καριέρα του πριν το τέλος της σεζόν.

Έπειτα από εκατέρωθεν συζητήσεις και προβληματισμούς καταλήξαμε πως ήταν πρέπον να είναι το Misano ο τελευταίος αγώνας της καριέρας του. Φυσικά και η Yamaha θα συνεχίσει να παρέχει στον Dovi την αμέριστη υποστήριξή της στους επόμενους τρεις αγώνες. Στο μεταξύ λοιπόν, ας απολαύσουμε τους αγώνες αυτούς που απομένουν και ας γιορτάσουμε στο Misano την ολοκλήρωση μίας εντυπωσιακής αγωνιστικής καριέρας».

Από την πλευρά του ο Andrea Dovizioso δήλωσε:

«Θέλω να ευχαριστήσω τον Lin για τις δηλώσεις του, με τις οποίος συμφωνώ απόλυτα. Το 2012 η εμπειρία μου με το εργοστάσιο της Iwata ήταν άκρως θετική και από τότε υπήρχε στο μυαλό μου η σκέψη πως αργά ή γρήγορα θα ήθελα να έχω μία νέα επίσημη συνεργασία με την Yamaha. Αυτή η ευκαιρία παρουσιάστηκε το 2021 και μάλιστα ήρθε απαιτώντας ένα τολμηρό βήμα. Αποφάσισα να το δοκιμάσω γιατί υποστηρίζω με θέρμη το πρόγραμμα εξέλιξης της Yamaha και την πιθανότητα να πάει καλά.

Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια τα MotoGP έχουν αλλάξει δραματικά. Τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά συγκριτικά με πριν: Ούτε μία στιγμή δεν ένιωσα άνετος με την μοτοσυκλέτα και δεν έχω καταφέρει να εκμεταλλευτώ τις δυνατότητές της παρά την μεγάλη και διαρκή βοήθεια από την ομάδα αλλά και την Yamaha γενικά.

Τα αποτελέσματα ήταν αρνητικά όμως παρόλο αυτά καταχωρώ την εμπειρία αυτή ως σημαντικό μάθημα ζωής. Όταν υπάρχουν τόσες πολλές δυσκολίες χρειάζεται να μπορείς να διαχειριστείς την κατάσταση και τα συναισθήματά σου με τον σωστό τρόπο. Μπορεί να μην φτάσαμε τους στόχους που είχαμε θέσει, ωστόσο οι συνεδρίες με τους μηχανικούς της Yamaha και τους μηχανικούς της ομάδας μου ήταν όλες τους άκρως εποικοδομητικές τόσο για τους ίδιους όσο και για εμένα. Η σχέση μας παρέμεινε στενή και εις βάθος προσοδοφόρα σε επαγγελματικό επίπεδο ακόμη και τις πιο κρίσιμες στιγμές, κι αυτό δεν ήταν πάντα βέβαιο πως θα συνέβαινε.

Για όλους αυτούς τους λόγους και για την αμέριστη συμπαράστασή τους, θέλω να ευχαριστήσω την Yamaha και την ομάδα RNF Racing, την WiοςU και όλους τους χορηγούς που έχουν εμπλακεί στο πρόγραμμα αυτό. Μπορεί να μην εξελίχθηκε όπως θα θέλαμε αλλά έπρεπε να το προσπαθήσουμε. Η περιπέτειά μου αυτή θα τελειώσει στο Misano αλλά η σχέση μου με τους ανθρώπους που ενεπλάκησαν σε όλη αυτή την προσπάθεια θα κρατήσει για πάντα. Σας ευχαριστώ όλους.

Η αγωνιστική καριέρα του Andrea Dovizioso:

Γεννήθηκε: 23 Μαρτίου 1986

Τόπος γέννησης: Forlimpopoli, Italy

Ύψος: 165cm

Βάρος: 68Kg

Αγωνίζεται με το Ν.: 4

Πρώτη νίκη σε GP: 2004 Souος Africa GP (125cc)

Νίκες Grand Prix: 24 (15 MotoGP, 4 250cc, 5 125cc)

Βάθρα: 103 (62 MotoGP, 26 250cc, 15 125cc)

Pole Positions: 20 (7 MotoGP, 4 250cc, 9 125cc)

Ταχύτεροι Γύροι: 22 (11 MotoGP, 8 250cc, 3 125cc)

2022 MotoGP World Championship (22ος – 10 βαθμοί) [έως το 11ο GPs της σεζόν]

2021 MotoGP World Championship (24ος – 12 βαθμοί) [πήρε μέρος σε μόνο 5 αγώνες]

2020 MotoGP World Championship (4ος – 135 βαθμοί)

2019 MotoGP World Championship (2ος – 269 βαθμοί) [Vice Champion]

2018 MotoGP World Championship (2ος– 245 βαθμοί) [Vice Champion]

2017 MotoGP World Championship (2ος – 261 βαθμοί) [Vice Champion]

2016 MotoGP World Championship (5ος – 171 βαθμοί)

2015 MotoGP World Championship (7ος – 162 βαθμοί)

2014 MotoGP World Championship (5ος – 187 βαθμοί)

2013 MotoGP World Championship (8ος – 140 βαθμοί)

2012 MotoGP World Championship (4ος – 218 βαθμοί)

2011 MotoGP World Championship (3ος – 228 βαθμοί)

2010 MotoGP World Championship (5ος – 206 βαθμοί)

2009 MotoGP World Championship (6ος – 160 βαθμοί)

2008 MotoGP World Championship (5ος – 174 βαθμοί) [Καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος, 1^ος ανεξάρτητος]

2007 250cc World Championship (2ος – 260 βαθμοί) [Vice Champion]

2006 250cc World Championship (2ος – 272 βαθμοί) [Vice Champion]

2005 250cc World Championship (3ος – 189 βαθμοί)

2004 125cc World Championship (1ος – 293 βαθμοί) [World Champion]

2003 125cc World Championship (5ος – 157 βαθμοί)

2002 125cc World Championship (16ος – 42 βαθμοί)

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_675

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!