MotoGP: Επιστροφή στη Βραζιλία μετά από πάνω από 20 χρόνια - Με Acosta πρωτοπόρο του πρωταθλήματος

Στην Goiânia ο δεύτερος γύρος της σεζόν 2026 μετά το άνοιγμα της σεζόν στην Ταϊλάνδη
Brazil MotoGP
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/3/2026

Μετά από έναν εκρηκτικό πρώτο αγώνα στην Ταϊλάνδη, το MotoGP ταξιδεύει στη Βραζιλία για τον δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος, σηματοδοτώντας την επιστροφή της κορυφαίας κατηγορίας στη χώρα μετά από περισσότερες από δύο δεκαετίες.

Η δράση μεταφέρεται στην πίστα της Goiânia, μια πίστα άγνωστη για όλους τους αναβάτες, κάτι που υπόσχεται ένα ιδιαίτερα απρόβλεπτο αγωνιστικό τριήμερο. Με 22 αναβάτες στην εκκίνηση και χωρίς καμία εμπειρία από MotoGP μοτοσυκλέτα στη συγκεκριμένη πίστα, οι ισορροπίες μοιάζουν εύθραυστες.

Ο Acosta οδηγεί την κούρσα του πρωταθλήματος

Ο μεγάλος πρωταγωνιστής του πρώτου γύρου ήταν ο Pedro Acosta της Red Bull KTM Factory Racing. Ο νεαρός Ισπανός ξεκίνησε τη σεζόν με εντυπωσιακό τρόπο, κατακτώντας τη νίκη στο Sprint της Ταϊλάνδης ύστερα από μια σκληρή μάχη σώμα με σώμα με τον Marc Marquez της Ducati Lenovo Team.

Ο Acosta συνέχισε δυνατά και στον κυρίως αγώνα της Κυριακής, ανεβαίνοντας στο βάθρο και φεύγοντας από το Buriram ως πρωτοπόρος του πρωταθλήματος. Μπορεί να μην πήρε την πολυπόθητη νίκη της Κυριακής, όμως το αποτέλεσμα έδειξε ξεκάθαρα τη μεγάλη πρόοδο της KTM σε σχέση με την περσινή χρονιά.

Στην άλλη πλευρά του γκαράζ της KTM, ο Brad Binder είχε επίσης ένα θετικό ξεκίνημα, με δύο αποτελέσματα μέσα στην πρώτη επτάδα που τον φέρνουν στην έκτη θέση της βαθμολογίας πριν από τη Βραζιλία.

Την ίδια στιγμή, οι Enea Bastianini και Maverick Viñales της Red Bull KTM Tech3 θα επιδιώξουν να βελτιώσουν την εικόνα τους. Ο Viñales δεν κατάφερε να επαναλάβει την εντυπωσιακή φόρμα που είχε δείξει στις δοκιμές της Sepang, ενώ ο Bastianini πήρε τη 12η θέση εξασφαλίζοντας τους πρώτους βαθμούς για την ομάδα.

Η Aprilia δείχνει έτοιμη να αμφισβητήσει την Ducati

Αν η KTM έδειξε δυνατή, η Aprilia ίσως ήταν η μεγάλη αποκάλυψη του πρώτου αγώνα. Ο Marco Bezzecchi κυριάρχησε στον κυρίως αγώνα της Κυριακής στην Ταϊλάνδη, έχοντας ήδη κατακτήσει την pole position με ρεκόρ γύρου, πριν οδηγήσει την Aprilia σε μια επιβλητική νίκη.

Παράλληλα, ο Raul Fernandez της Trackhouse MotoGP Team ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο, ενώ ο Jorge Martin της εργοστασιακής Aprilia έδειξε ότι επανέρχεται στα επίπεδα που τον οδήγησαν στον τίτλο του 2024. Εξαιρετική ήταν και η παρουσία του rookie Ai Ogura, που ολοκλήρωσε τον αγώνα μέσα στην πρώτη πεντάδα.

Έτσι, τέσσερις αναβάτες με Aprilia βρίσκονται στις θέσεις δύο έως πέντε της βαθμολογίας πριν από τον αγώνα της Βραζιλίας, δείχνοντας ότι το εργοστάσιο του Noale έχει μειώσει ή ίσως ακόμη και καλύψει το κενό από την Ducati.

Η Ducati θέλει άμεση απάντηση

Για την Ducati, το ξεκίνημα της σεζόν στο Buriram δεν ήταν αυτό που περίμενε κανείς. Η ιταλική εταιρεία είδε να σταματά το εντυπωσιακό σερί των 88 συνεχόμενων βάθρων, όμως παραμένει φυσικά ένας από τους βασικούς διεκδικητές της νίκης.

Καλύτερος αναβάτης της Ducati στη βαθμολογία είναι προς το παρόν ο Fabio Di Giannantonio της Pertamina Enduro VR46 Racing Team, ο οποίος έδειξε πολύ ανταγωνιστικός στην Ταϊλάνδη, παρά την ατυχία που αντιμετώπισε.

Ο Marc Marquez, εν ενεργεία παγκόσμιος πρωταθλητής, έχασε την ευκαιρία για βάθρο εξαιτίας ενός ασυνήθιστου κλαταρίσματος στο πίσω ελαστικό στον αγώνα της Κυριακής και φτάνει στη Βραζιλία με διαφορά 23 βαθμών από τον Acosta. Ωστόσο, κανείς δεν θεωρεί ότι ο επτάκις πρωταθλητής έχει βγει εκτός μάχης, ειδικά σε μια πίστα όπου όλοι ξεκινούν από το μηδέν.

Δύσκολο Σαββατοκύριακο είχε και ο Francesco Bagnaia της Ducati Lenovo Team, ο οποίος αντιμετώπισε προβλήματα αίσθησης στο μπροστινό μέρος της μοτοσυκλέτας, ενώ χωρίς βαθμούς έφυγε από την Ταϊλάνδη και ο Alex Marquez της Gresini Racing.

Ο Moreira μπροστά στο κοινό της πατρίδας του

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα έχει και η παρουσία του Diogo Moreira της LCR Honda, ο οποίος επιστρέφει στη χώρα του για τον πρώτο εντός έδρας αγώνα του στο MotoGP. Ο Βραζιλιάνος rookie εντυπωσίασε στο ντεμπούτο του στην Ταϊλάνδη, καταφέρνοντας να τερματίσει μέσα στους βαθμούς.

Με την υποστήριξη των Βραζιλιάνων φιλάθλων και με όλους τους αναβάτες να βρίσκονται στην ίδια αφετηρία όσον αφορά την εμπειρία στην πίστα της Goiânia, ο Moreira μπορεί να ελπίζει σε ακόμη ένα δυνατό αποτέλεσμα.

Αναζητώντας πρόοδο Honda και Yamaha

Η Honda έδειξε σημάδια προόδου στον πρώτο αγώνα της χρονιάς. Ο Joan Mir ήταν ιδιαίτερα ανταγωνιστικός πριν ένα τεχνικό πρόβλημα τον αφήσει χωρίς βαθμούς στον αγώνα της Κυριακής, ενώ ο Luca Marini, ο Johann Zarco και ο Moreira κατάφεραν να μπουν στη δεκάδα ή να πάρουν βαθμούς.

Από την πλευρά της Yamaha, η αρχή της νέας εποχής με τον V4 κινητήρα της YZR-M1 δεν ξεκίνησε ιδανικά, όμως υπήρξαν θετικά σημάδια. Οι Fabio Quartararo και Alex Rins πήραν βαθμούς στην Ταϊλάνδη, ενώ ο rookie Toprak Razgatlioglu εντυπωσίασε με την ανταγωνιστικότητά του παρά το γεγονός ότι όλα ήταν καινούρια για εκείνον.

Με ένα grid γεμάτο άγνωστες παραμέτρους και μια πίστα που κανείς δεν γνωρίζει πραγματικά, το Grand Prix της Βραζιλίας υπόσχεται ένα από τα πιο απρόβλεπτα Σαββατοκύριακα της χρονιάς.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.