MotoGP-Fabio Di Giannantonio: Ο μοναδικός Ιταλός "εκτός κύκλου" της VR46 Academy

“Δεν με προσέγγισαν ποτέ”, δήλωσε ο αναβάτης της Pertamina Enduro VR46 Racing
Fabio Di Giannantonio
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/7/2025

Ο Fabio Di Giannantonio διανύει μια κρίσιμη περίοδο στην καριέρα του στο MotoGP, με υψηλές απαιτήσεις και προσδοκίες. Παρότι αναβάτης της ομάδας VR46 του Valentino Rossi, παραμένει εκτός της διάσημης Ακαδημίας της Tavullia, γεγονός που τον κάνει να νιώθει πως τον καθιστά “ξένο”.

Από το ντεμπούτο του το 2022 με την Gresini, ο Di Giannantonio ακολούθησε έναν ανεξάρτητο δρόμο, χωρίς να ενταχθεί σε κάποια υποστηρικτική δομή όπως η VR46 Academy. Παρότι κατά καιρούς παίρνει μέρος σε προπονήσεις με τα μέλη της, δεν υπήρξε ποτέ επίσημη προσέγγιση ή επαφή με την Ακαδημία του Valentino Rossi. Ο ίδιος φαίνεται να αποδέχεται αυτόν τον ρόλο, τονίζοντας ότι έχει χαράξει μια προσωπική πορεία, μακριά από τις επιρροές και τα προνόμια που προσφέρει μια τέτοια πλατφόρμα στήριξης.

“Ναι, δεν είμαι μέλος της Ακαδημίας. Δεν ξέρω ακριβώς γιατί, αλλά δεν με με έψαξαν ποτέ, δεν είχαμε ποτέ επαφή. Δεν βρέθηκα ποτέ σε αυτή τη δυναμική. Πιστεύω πως η Ακαδημία κάνει εξαιρετική δουλειά με τους αναβάτες της, αλλά εγώ ακολούθησα τον δικό μου δρόμο. Νιώθω κάπως σαν "ξένος" στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Αλλά αυτό μου αρέσει, γιατί έχω τη δική μου προσωπικότητα, τη δική μου ιστορία, και μου αρέσει να κάνω τη διαφορά μόνος μου.”

Η ένταξή του στην ομάδα VR46 για την περίοδο 2024–2025 του προσέφερε μια νέα ευκαιρία να εδραιώσει τη θέση του. Παρόλο που είναι ο μόνος Ιταλός αναβάτης στην μεγάλη κατηγορία που δεν έχει υπάρξει μέλος της Ακαδημίας, η παρουσία του Rossi δίπλα του λειτούργησε θετικά, τόσο σε προσωπικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Η αντιμετώπιση που λαμβάνει από την ομάδα ως ισότιμο μέλος του συνόλου ενισχύει την αυτοπεποίθησή του σύμφωνα με δηλώσεις του ίδιου.

Η περσινή σεζόν αποτέλεσε ορόσημο για τον 27χρονο Ιταλό. Παρά το ότι μέχρι τον Σεπτέμβριο φαινόταν ότι οδεύει προς την έξοδο από το MotoGP, κατάφερε να κλείσει τη χρονιά θεαματικά με ένα βάθρο στην Αυστραλία και μια νίκη στο Κατάρ. Η απελευθέρωση από το άγχος των συμβολαίων και των προσδοκιών του επέτρεψε να αποδώσει στο μέγιστο των δυνατοτήτων του.

Fabio Di Gianantonino

“Πιστεύω πως συχνά οι άνθρωποι δίνουν περισσότερη σημασία στο όνομα ή στην καταγωγή κάποιου, παρά σε αυτά που κάνει στην πίστα. Αλλά είμαι ήρεμος, γιατί ξέρω ποιος είμαι, ξέρω τι μπορώ να κάνω, και σιγά-σιγά ο κόσμος το καταλαβαίνει.”

Αυτή τη στιγμή ο Di Giannantonio βρίσκεται στην 5η θέση του πρωταθλήματος MotoGP και φαίνεται να είναι σε θέση να ξεπεράσει τον teammate του, Franco Morbidelli, στον επερχόμενο αγώνα στο Sachsenring, έπειτα και από την εξαιρετική του εμφάνιση στο Mugello, όπου ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου στον κυρίως αγώνα.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.