MotoGP Φάκελος Yamaha: Όλες οι εξελίξεις μέσα στην ομάδα!

Με τρεις διαφορετικές μοτοσυκλέτες το 2019
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/8/2018

Η παρουσίαση της νέας δορυφορικής ομάδας της Yamaha στα MotoGP από το 2019, μας έδωσε πολλά σημαντικά στοιχεία. Το σημαντικότερο από αυτά ήταν, ότι την επόμενη χρονιά θα δούμε τριών διαφορετικών προδιαγραφών μοτοσυκλέτες. Ο Rossi και ο Vignales θα έχουν μια ολοκαίνουρια M1 με νέο κινητήρα, που ελπίζουν ότι θα λύσει το μεγάλο τους πρόβλημα φέτος. Ο Morbidelli, που σύμφωνα με τον Lin Jarvis θα είναι ο “καλός” αναβάτης της νέας δορυφορικής ομάδας SIC (Sepang International Circuit) με χορηγός την Pedronas, λόγω εμπειρίας, θα οδηγάει μια M1 προδιαγραφών A-Spec. Τι σημαίνει αυτό;

Όπως είπε ο Lin Jarvis, η μοτοσυκλέτα A-Spec θα είναι “σχεδόν” ίδια με την εργοστασιακή των Rossi και Vignales, δηλαδή θα έχει τον νέο κινητήρα που ετοιμάζουν για το 2019. Η διαφορά θα είναι στην υποστήριξη και στην εξέλιξη που θα έχει η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα κατά την διάρκεια της χρονιάς. Ο Morbidelli θα έχει για μηχανικό τον Ramon Forcada, ο οποίος είχε τον Lorenzo όταν ο Ισπανός ήταν στην εργοστασιακή ομάδα της Yamaha. Ουσιαστικά, το 2019 ο Morbidelli θα είναι έχει την αντίστοιχη υποστήριξη που είχε φέτος ο Cal Cruchlaw από την Honda και το HRC. Με άλλα λόγια θα ξεκινήσει την χρονιά έχοντας μια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα, αλλά κατά την διάρκεια της σεζόν θα έχει πιο περιορισμένη πρόσβαση στα νέα εξαρτήματα και γενικά στην ταχύτητα εξέλιξης της μοτοσυκλέτας του σε σύγκριση με τις μοτοσυκλέτες του Rossi και του Vignales.

Όμως ο Fabio Quartararo που θα είναι ο δεύτερος οδηγός της νέας δορυφορικής ομάδας, θα οδηγάει μια M1 προδιαγραφών B-Spec. Η έκδοση B-Spec θα είναι ακριβώς η ίδια μοτοσυκλέτα με την οποία θα τρέξουν ο Rossi και ο Vignales στον τελευταίο αγώνα του φετινού πρωταθλήματος στην Valencia.  Πρόκειται δηλαδή για μια Full-Factory M1 του 2018, που θα έχει πάνω της όλες τις αλλαγές και τα εξαρτήματα εξέλιξης που θα κάνουν έως το τέλος της χρονιάς ο Rossi και ο Vignales. Άρα δεν θα έχει τον νέο κινητήρα και το νέο πλαίσιο, πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα μπορεί να γίνει καμία εξέλιξη της μοτοσυκλέτας κατά την διάρκεια της χρονιάς, πέραν κάποιων μικρών ρυθμίσεων.

Το επιχείρημα του Lin Jarvis για αυτή την απόφαση ήταν ότι ο μεν Morbidelli έχει ήδη αρκετή εμπειρία από την οδήγηση μιας μοτοσυκλέτας των MotoGP και αξίζει τον κόπο να του δώσεις μια full-factory έκδοση, ενώ για τον Fabio Quartararo το 2019 θα είναι μια σεζόν προσαρμογής, οπότε αν του δώσεις full-factory μοτοσυκλέτα, μάλλον θα τον αγχώσεις ακόμα περισσότερο, παρά θα τον βοηθήσεις. Γενικά ο Lin Jarvis έδειξε με τον τρόπο του ότι η επιλογή του Quartararo δεν ήταν ακριβώς αυτό που ήθελε ο ίδιος.

Συνολικά η φετινή σεζόν για τον Lin Jarvis πρέπει να ήταν από τις πιο δύσκολες στην καριέρα του ως επικεφαλής εργοστασιακής ομάδας. Παρά το γεγονός ότι ο Rossi είναι ακόμα δεύτερος σε βαθμολογία στο πρωτάθλημα και αρκετά εμπρός από τους δύο αναβάτες της Ducati, ο εκνευρισμός και η μιζέρια είναι διάχυτη μέσα στα box της Yamaha.

Κοιτώντας την βαθμολογία και τα αποτελέσματα, η Yamaha έχει αξιοπρεπέστατη παρουσία φέτος στο πρωτάθλημα. Αφήνοντας όμως τα νούμερα στην άκρη η εικόνα είναι τελείως διαφορετική κι έτσι η ατμόσφαιρα δεν θα μπορούσε να είναι και η ιδανικότερη...

Αν θέλει κανείς ένα και μόνο παράδειγμα για τα παραπάνω τότε είναι αυτό: Για πρώτη φορά είδαμε και ακούσαμε Ιάπωνα μηχανικό να ζητάει συγνώμη από τους αναβάτες για τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών. Σίγουρα η Yamaha δεν ήταν ποτέ σαν την Honda που δεν έχει πει ποτέ ένα ευχαριστώ στον Doohan π.χ. και γενικά η Yamaha είναι η πιο ανθρωποκεντρική εταιρεία της Ιαπωνίας, αλλά και πάλι η δημόσια συγνώμη ξεπερνά τα συνηθισμένα όρια.  

Σύμφωνα με τον Colin Edwards, που είχε off the record συνομιλία με μηχανικό μέσα από την εργοστασιακή ομάδα της Yamaha, στις δοκιμές που έκαναν στο Misano μια εβδομάδα πριν τον (ακυρωθέν…) αγώνα στο Silverstone, υπήρχε πολύ μεγάλος εκνευρισμός την πρώτη ημέρα, από το πρωί έως το μεσημέρι.

Αιτία ήταν το γεγονός, ότι οι Ιάπωνες είχαν υποσχεθεί στους αναβάτες ότι θα δοκίμαζαν τον νέο κινητήρα του 2019, κάτι που τελικά δεν έγινε. Δεν είναι σαφές αν οι Ιάπωνες δεν έφεραν καν στην Ιταλία τον νέο κινητήρα ή αν είπαν ότι δεν είναι έτοιμοι για να τον δοκιμάσουν. Το σίγουρο είναι ότι οι αναβάτες πήγαν εκεί νομίζοντας ότι θα δοκιμάσουν τον κινητήρα του 2019 και τελικά έμαθαν τελευταία στιγμή ότι δεν πρόκειται να γίνει κάτι τέτοιο.  Το κλίμα ηρέμισε μέσα στην ομάδα μετά το μεσημέρι, όταν ο άνθρωπος που είχε στείλει η Marelli (αποκλειστικός προμηθευτής των ηλεκτρονικών για όλες τις ομάδες των MotoGP βάσει κανονισμού) κατάφερε να βρει μαζί με τους μηχανικούς της Yamaha μια ικανοποιητική ρύθμιση για το traction control.

Να θυμίσουμε εδώ, ότι το πρόβλημα του κινητήρα των εργοστασιακών M1 φέτος ξεκινάει από τον στρόφαλο, κάτι που ο κανονισμός απαγορεύει στους κατασκευαστές να αλλάξουν στην μέση της χρονιάς (επιτρέπεται μόνο στις νέες ομάδες όπως η KTM και μόνο μέχρι τη στιγμή που δεν μπορούν να κερδίσουν αγώνες).

Ο στρόφαλος αυτός είναι πολύ ελαφρύς και επιτρέπει στον κινητήρα να ανεβάζει αξιόπιστα υψηλότερες στροφές σε σχέση με τον προηγούμενο, καθώς η μικρότερη μάζα του παράγει λιγότερους καταστροφικούς κραδασμούς. Περισσότερες στροφές στα MotoGP σημαίνουν ταυτόχρονα και περισσότερη δύναμη. Το πρόβλημα με τον ελαφρύ στρόφαλο είναι η απότομη άνοδος των στροφών που προκαλεί πρόωρη φθορά στα ελαστικά.

Γι΄αυτό και ο Rossi είχε δηλώσει ότι μπορεί να κάνει έναν γρήγορο γύρο αλλά δεν μπορεί να έχει ένα γρήγορο γυρολόγιο. Ο μόνος τρόπος για να βελτιώσουν το πρόβλημα είναι να ρυθμίσουν την τροφοδοσία του κινητήρα και την επέμβαση των ηλεκτρονικών.

Rossi: «Έχω την δύναμη να κάνω άλλους πέντε γύρους, δεν έχω την δυνατότερη μοτοσυκλέτα»

Εδώ όμως η Yamaha φαίνεται ότι είχε κάνει λάθος επιλογή ως προς τον άνθρωπο που ήταν υπεύθυνος για την εξέλιξη των ηλεκτρονικών, διότι όπως οι ίδιοι λένε, είχαν μείνει πίσω σε σχέση με τους υπόλοιπους σε αυτόν τον τομέα. Δεδομένου ότι όλοι έχουν κοινό hardware της Marelli, μας αφήνει με ένα μεγάλο ερωτηματικό ως προς τι ακριβώς έχει συμβεί εδώ. Μάλιστα αν προσθέσουμε το γεγονός ότι στο τελευταίο τεστ του Misano είπαν ότι είχαν μαζί τους εκπρόσωπο της Marelli, μας κάνει να πιστέψουμε ότι μέχρι σήμερα προσπαθούσαν να βρουν τις λύσεις μόνοι τους.

Μαζί με όλα αυτά, ο Lin Jarvis και η Yamaha έπρεπε να βρουν λύση στο πρόβλημα που τους δημιούργησε η ξαφνική αποχώρηση της Tech 3. Την αποκαλούμε “ξαφνική” διότι από τα λόγια του Lin Jarvis φάνηκε πως δεν είχαν υπολογίσει να συμβεί κάτι τέτοιο. Όμως η KTM έχει σηκώσει το λάβαρο του πολέμου εναντίον των ιαπωνικών εργοστασίων και ενώ θα μπορούσε με λιγότερα χρήματα να δημιουργήσει μια άλλη δορυφορική ομάδα, αποφάσισε να ξοδέψει περισσότερα χρήματα για να πάρει από την Yamaha την Tech 3, μαζί με τον Zarco και να αποδυναμώσει την ιαπωνική εταιρεία. Δεν ήταν αυτός ο πρωταρχικός στόχος φυσικά, αλλά αν πετύχουν όλα μαζί, τότε ακόμα καλύτερα! Η Yamaha και ο Lin Jarvis έψαξαν για μια έτοιμη και γρήγορη λύση στην Marc VDS, αλλά τα προβλήματα της συγκεκριμένης ομάδας μάλλον είναι άλυτα. Οπότε η δημιουργία της SIC με χορηγό την Pedronas έγινε πάνω σε ένα λευκό χαρτί, με ανθρώπους που δούλευαν σε διάφορα πόστα της εργοστασιακής ομάδας της Yamaha και της Marc VDS που εγκαταλείπει το πρωτάθλημα στο τέλος του 2018.

Όπως αποκάλυψε ο Jarvis, οι πρώτες επαφές για την στελέχωση της ομάδας SIC ξεκίνησαν το τριήμερο του αγώνα της Ιταλίας στο Mugello. Στον ίδιο ρυθμό θα γίνουν και οι πρώτες δοκιμές, αφού αμέσως μετά το τέλος του αγώνα της Valencia την Κυριακή, θα πρέπει να γίνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι μία ομάδα, για να οδηγήσουν οι αναβάτες τις μοτοσυκλέτες τους την Δευτέρα.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.