MotoGP Φάκελος Yamaha: Όλες οι εξελίξεις μέσα στην ομάδα!

Με τρεις διαφορετικές μοτοσυκλέτες το 2019
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/8/2018

Η παρουσίαση της νέας δορυφορικής ομάδας της Yamaha στα MotoGP από το 2019, μας έδωσε πολλά σημαντικά στοιχεία. Το σημαντικότερο από αυτά ήταν, ότι την επόμενη χρονιά θα δούμε τριών διαφορετικών προδιαγραφών μοτοσυκλέτες. Ο Rossi και ο Vignales θα έχουν μια ολοκαίνουρια M1 με νέο κινητήρα, που ελπίζουν ότι θα λύσει το μεγάλο τους πρόβλημα φέτος. Ο Morbidelli, που σύμφωνα με τον Lin Jarvis θα είναι ο “καλός” αναβάτης της νέας δορυφορικής ομάδας SIC (Sepang International Circuit) με χορηγός την Pedronas, λόγω εμπειρίας, θα οδηγάει μια M1 προδιαγραφών A-Spec. Τι σημαίνει αυτό;

Όπως είπε ο Lin Jarvis, η μοτοσυκλέτα A-Spec θα είναι “σχεδόν” ίδια με την εργοστασιακή των Rossi και Vignales, δηλαδή θα έχει τον νέο κινητήρα που ετοιμάζουν για το 2019. Η διαφορά θα είναι στην υποστήριξη και στην εξέλιξη που θα έχει η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα κατά την διάρκεια της χρονιάς. Ο Morbidelli θα έχει για μηχανικό τον Ramon Forcada, ο οποίος είχε τον Lorenzo όταν ο Ισπανός ήταν στην εργοστασιακή ομάδα της Yamaha. Ουσιαστικά, το 2019 ο Morbidelli θα είναι έχει την αντίστοιχη υποστήριξη που είχε φέτος ο Cal Cruchlaw από την Honda και το HRC. Με άλλα λόγια θα ξεκινήσει την χρονιά έχοντας μια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα, αλλά κατά την διάρκεια της σεζόν θα έχει πιο περιορισμένη πρόσβαση στα νέα εξαρτήματα και γενικά στην ταχύτητα εξέλιξης της μοτοσυκλέτας του σε σύγκριση με τις μοτοσυκλέτες του Rossi και του Vignales.

Όμως ο Fabio Quartararo που θα είναι ο δεύτερος οδηγός της νέας δορυφορικής ομάδας, θα οδηγάει μια M1 προδιαγραφών B-Spec. Η έκδοση B-Spec θα είναι ακριβώς η ίδια μοτοσυκλέτα με την οποία θα τρέξουν ο Rossi και ο Vignales στον τελευταίο αγώνα του φετινού πρωταθλήματος στην Valencia.  Πρόκειται δηλαδή για μια Full-Factory M1 του 2018, που θα έχει πάνω της όλες τις αλλαγές και τα εξαρτήματα εξέλιξης που θα κάνουν έως το τέλος της χρονιάς ο Rossi και ο Vignales. Άρα δεν θα έχει τον νέο κινητήρα και το νέο πλαίσιο, πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα μπορεί να γίνει καμία εξέλιξη της μοτοσυκλέτας κατά την διάρκεια της χρονιάς, πέραν κάποιων μικρών ρυθμίσεων.

Το επιχείρημα του Lin Jarvis για αυτή την απόφαση ήταν ότι ο μεν Morbidelli έχει ήδη αρκετή εμπειρία από την οδήγηση μιας μοτοσυκλέτας των MotoGP και αξίζει τον κόπο να του δώσεις μια full-factory έκδοση, ενώ για τον Fabio Quartararo το 2019 θα είναι μια σεζόν προσαρμογής, οπότε αν του δώσεις full-factory μοτοσυκλέτα, μάλλον θα τον αγχώσεις ακόμα περισσότερο, παρά θα τον βοηθήσεις. Γενικά ο Lin Jarvis έδειξε με τον τρόπο του ότι η επιλογή του Quartararo δεν ήταν ακριβώς αυτό που ήθελε ο ίδιος.

Συνολικά η φετινή σεζόν για τον Lin Jarvis πρέπει να ήταν από τις πιο δύσκολες στην καριέρα του ως επικεφαλής εργοστασιακής ομάδας. Παρά το γεγονός ότι ο Rossi είναι ακόμα δεύτερος σε βαθμολογία στο πρωτάθλημα και αρκετά εμπρός από τους δύο αναβάτες της Ducati, ο εκνευρισμός και η μιζέρια είναι διάχυτη μέσα στα box της Yamaha.

Κοιτώντας την βαθμολογία και τα αποτελέσματα, η Yamaha έχει αξιοπρεπέστατη παρουσία φέτος στο πρωτάθλημα. Αφήνοντας όμως τα νούμερα στην άκρη η εικόνα είναι τελείως διαφορετική κι έτσι η ατμόσφαιρα δεν θα μπορούσε να είναι και η ιδανικότερη...

Αν θέλει κανείς ένα και μόνο παράδειγμα για τα παραπάνω τότε είναι αυτό: Για πρώτη φορά είδαμε και ακούσαμε Ιάπωνα μηχανικό να ζητάει συγνώμη από τους αναβάτες για τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών. Σίγουρα η Yamaha δεν ήταν ποτέ σαν την Honda που δεν έχει πει ποτέ ένα ευχαριστώ στον Doohan π.χ. και γενικά η Yamaha είναι η πιο ανθρωποκεντρική εταιρεία της Ιαπωνίας, αλλά και πάλι η δημόσια συγνώμη ξεπερνά τα συνηθισμένα όρια.  

Σύμφωνα με τον Colin Edwards, που είχε off the record συνομιλία με μηχανικό μέσα από την εργοστασιακή ομάδα της Yamaha, στις δοκιμές που έκαναν στο Misano μια εβδομάδα πριν τον (ακυρωθέν…) αγώνα στο Silverstone, υπήρχε πολύ μεγάλος εκνευρισμός την πρώτη ημέρα, από το πρωί έως το μεσημέρι.

Αιτία ήταν το γεγονός, ότι οι Ιάπωνες είχαν υποσχεθεί στους αναβάτες ότι θα δοκίμαζαν τον νέο κινητήρα του 2019, κάτι που τελικά δεν έγινε. Δεν είναι σαφές αν οι Ιάπωνες δεν έφεραν καν στην Ιταλία τον νέο κινητήρα ή αν είπαν ότι δεν είναι έτοιμοι για να τον δοκιμάσουν. Το σίγουρο είναι ότι οι αναβάτες πήγαν εκεί νομίζοντας ότι θα δοκιμάσουν τον κινητήρα του 2019 και τελικά έμαθαν τελευταία στιγμή ότι δεν πρόκειται να γίνει κάτι τέτοιο.  Το κλίμα ηρέμισε μέσα στην ομάδα μετά το μεσημέρι, όταν ο άνθρωπος που είχε στείλει η Marelli (αποκλειστικός προμηθευτής των ηλεκτρονικών για όλες τις ομάδες των MotoGP βάσει κανονισμού) κατάφερε να βρει μαζί με τους μηχανικούς της Yamaha μια ικανοποιητική ρύθμιση για το traction control.

Να θυμίσουμε εδώ, ότι το πρόβλημα του κινητήρα των εργοστασιακών M1 φέτος ξεκινάει από τον στρόφαλο, κάτι που ο κανονισμός απαγορεύει στους κατασκευαστές να αλλάξουν στην μέση της χρονιάς (επιτρέπεται μόνο στις νέες ομάδες όπως η KTM και μόνο μέχρι τη στιγμή που δεν μπορούν να κερδίσουν αγώνες).

Ο στρόφαλος αυτός είναι πολύ ελαφρύς και επιτρέπει στον κινητήρα να ανεβάζει αξιόπιστα υψηλότερες στροφές σε σχέση με τον προηγούμενο, καθώς η μικρότερη μάζα του παράγει λιγότερους καταστροφικούς κραδασμούς. Περισσότερες στροφές στα MotoGP σημαίνουν ταυτόχρονα και περισσότερη δύναμη. Το πρόβλημα με τον ελαφρύ στρόφαλο είναι η απότομη άνοδος των στροφών που προκαλεί πρόωρη φθορά στα ελαστικά.

Γι΄αυτό και ο Rossi είχε δηλώσει ότι μπορεί να κάνει έναν γρήγορο γύρο αλλά δεν μπορεί να έχει ένα γρήγορο γυρολόγιο. Ο μόνος τρόπος για να βελτιώσουν το πρόβλημα είναι να ρυθμίσουν την τροφοδοσία του κινητήρα και την επέμβαση των ηλεκτρονικών.

Rossi: «Έχω την δύναμη να κάνω άλλους πέντε γύρους, δεν έχω την δυνατότερη μοτοσυκλέτα»

Εδώ όμως η Yamaha φαίνεται ότι είχε κάνει λάθος επιλογή ως προς τον άνθρωπο που ήταν υπεύθυνος για την εξέλιξη των ηλεκτρονικών, διότι όπως οι ίδιοι λένε, είχαν μείνει πίσω σε σχέση με τους υπόλοιπους σε αυτόν τον τομέα. Δεδομένου ότι όλοι έχουν κοινό hardware της Marelli, μας αφήνει με ένα μεγάλο ερωτηματικό ως προς τι ακριβώς έχει συμβεί εδώ. Μάλιστα αν προσθέσουμε το γεγονός ότι στο τελευταίο τεστ του Misano είπαν ότι είχαν μαζί τους εκπρόσωπο της Marelli, μας κάνει να πιστέψουμε ότι μέχρι σήμερα προσπαθούσαν να βρουν τις λύσεις μόνοι τους.

Μαζί με όλα αυτά, ο Lin Jarvis και η Yamaha έπρεπε να βρουν λύση στο πρόβλημα που τους δημιούργησε η ξαφνική αποχώρηση της Tech 3. Την αποκαλούμε “ξαφνική” διότι από τα λόγια του Lin Jarvis φάνηκε πως δεν είχαν υπολογίσει να συμβεί κάτι τέτοιο. Όμως η KTM έχει σηκώσει το λάβαρο του πολέμου εναντίον των ιαπωνικών εργοστασίων και ενώ θα μπορούσε με λιγότερα χρήματα να δημιουργήσει μια άλλη δορυφορική ομάδα, αποφάσισε να ξοδέψει περισσότερα χρήματα για να πάρει από την Yamaha την Tech 3, μαζί με τον Zarco και να αποδυναμώσει την ιαπωνική εταιρεία. Δεν ήταν αυτός ο πρωταρχικός στόχος φυσικά, αλλά αν πετύχουν όλα μαζί, τότε ακόμα καλύτερα! Η Yamaha και ο Lin Jarvis έψαξαν για μια έτοιμη και γρήγορη λύση στην Marc VDS, αλλά τα προβλήματα της συγκεκριμένης ομάδας μάλλον είναι άλυτα. Οπότε η δημιουργία της SIC με χορηγό την Pedronas έγινε πάνω σε ένα λευκό χαρτί, με ανθρώπους που δούλευαν σε διάφορα πόστα της εργοστασιακής ομάδας της Yamaha και της Marc VDS που εγκαταλείπει το πρωτάθλημα στο τέλος του 2018.

Όπως αποκάλυψε ο Jarvis, οι πρώτες επαφές για την στελέχωση της ομάδας SIC ξεκίνησαν το τριήμερο του αγώνα της Ιταλίας στο Mugello. Στον ίδιο ρυθμό θα γίνουν και οι πρώτες δοκιμές, αφού αμέσως μετά το τέλος του αγώνα της Valencia την Κυριακή, θα πρέπει να γίνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι μία ομάδα, για να οδηγήσουν οι αναβάτες τις μοτοσυκλέτες τους την Δευτέρα.

Ετικέτες

FIM EWC - Ξεκινά το παγκόσμιο Αντοχής με τις 24 Ώρες του Le Mans - Όλοι οι νικητές των 48 διοργανώσεων

Το ρεκόρ κατέχει η Yamaha από το 2017
24h
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/4/2026

Από το 1978, ο αγώνας μοτοσυκλέτας 24 Ωρών του Le Mans συνιστά ένα ξεχωριστό ορόσημο το Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Endurance (EWC). Την παραμονή της 49ης διοργάνωσης του 24ωρου αγώνα, θυμόμαστε τους νικητές των προηγούμενων 48.

Το ρεκόρ του αγώνα κατέχει η Yamaha από το 2017, καθώς οι Checa, Canepa και Di Meglio διάνυσαν 3.599,1 χιλιόμετρα σε 24 ώρες στην πίστα Bugatti. Τις πρώτες δύο σεζόν οι Christian Léon και ο Jean-Claude Chemarin κέρδισαν τον αγώνα με Honda, ενώ οι πιο επιτυχημένοι αναβάτες του θεσμού είναι οι Alex Vieira και Grégory Leblanc με πέντε νίκες.

Παρακάτω όλοι οι νικητές του αγώνα μοτοσυκλέτας 24 Ωρών του Le Mans από το 1978:

Χρονιά

Αναβάτης 1

Αναβάτης 2

Αναβάτης 3

Μοτοσυκλέτα

Ομάδα

1978

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Léon

 

Honda RCB 1000

 

1979

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Léon

 

Honda RCB 1000

 

1980

France Marc Fontan

France Hervé Moineau

 

Honda RCB 1000

 

1981

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Huguet

 

Kawasaki Z 1000 J

 

1982

France Pierre-Étienne Samin

France Dominique Pernet

 

Suzuki GS 1000 R

 

1983

France Gérard Coudray

Switzerland Jacques Cornu

Switzerland Sergio Pellandini

Kawasaki Z 1000 R

 

1984

Netherlands Dirk Brand

Netherlands Henk Van der Mark

 

Suzuki GS 1000 R

 

1985

France Bernard Millet

France Guy Bertin

France Philippe Guichon

Suzuki GSX-R 750

 

1986

France Alex Vieira

France Gérard Coudray

France Patrick Igoa

Honda VFR 750 R RC30

 

1987

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

France Jean-Louis Battistini

Honda VFR 750 R RC30

 

1988

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

France Christophe Bouheben

Honda VFR 750 R RC30

 

1989

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

United Kingdom Roger Burnett

Honda VFR 750 R RC30

 

1990

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

Belgium Stéphane Mertens

Honda VFR 750 R RC30

 

1991

France Philippe Monneret

France Bruno Bonhuil

France Rachel Nicotte

Yamaha YZF 750 R (FZR 750 R OW01)

 

1992

United Kingdom Terry Rymer

United Kingdom Carl Fogarty

Belgium Michel Simul

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1993

France Adrien Morillas

United Kingdom Brian Morrison

France Wilfried Veille

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1994

France Adrien Morillas

France Jean-Louis Battistini

United Kingdom Terry Rymer

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1995

France Alex Vieira

France Rachel Nicotte

United Kingdom Brian Morrison

Honda RVF 750 R RC45

Honda France

1996

France Jehan D'Orgeix

Italy Piergiorgio Bontempi

United Kingdom Brian Morrison

Kawasaki ZX-7R

Kawasaki France

1997

United States Doug Polen

France Juan-Éric Gomez

Australia Peter Goddard

Suzuki GSX-R 750

SERT

1998

France Bertrand Sebileau

France Thierry Paillot

Slovenia Igor Jerman [it]

Kawasaki ZX-7RR

Kawasaki France

1999

France Bertrand Sebileau

United Kingdom Steve Hislop

United Kingdom Chris Walker

Kawasaki ZX-7RR

Kawasaki France

2000

France Sébastien Charpentier

France William Costes

France Sébastien Gimbert

Honda VTR RC51

Honda France

2001

France Christophe Guyot

France Sébastien Scarnato

France Nicolas Dussauge

Suzuki GSX-R 750

GMT94

2002

France Jean-Michel Bayle

France Sébastien Gimbert

France Nicolas Dussauge

Suzuki GSX-R 750

SERT

2003

United Kingdom Brian Morrison

France Philippe Dobé

France Vincent Philippe

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2004

France Stéphane Chambon

Japan Keiichi Kitagawa

Australia Warwick Nowland

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2005

Spain David Checa

France William Costes

France Sébastien Gimbert

Yamaha YZF-R1

GMT94 Yamaha

2006

France Olivier Four

France Frédéric Protat

Spain Daniel Ribalta-Bosch

Honda CBR 1000 RR

National Moto

2007

France William Costes

France Guillaume Dietrich

Germany Max Neukirchner

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2008

France William Costes

France Guillaume Dietrich

Netherlands Barry Veneman

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2009

France Gwen Giabbani

Australia Steve Martin

Slovenia Igor Jerman [it]

Yamaha YZF-R1

Yamaha Austria Racing Team

2010

France Julien Da Costa

France Olivier Four

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2011

France Julien Da Costa

France Olivier Four

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2012

France Julien Da Costa

France Freddy Foray [fr]

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2013

France Grégory Leblanc [fr]

France Fabien Foret

France Nicolas Salchaud

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2014

France Vincent Philippe

France Anthony Delhalle

France Erwan Nigon [fr]

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2015

France Vincent Philippe

France Anthony Delhalle

France Étienne Masson

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2016

France Grégory Leblanc

France Matthieu Lagrive

France Fabien Foret

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2017

France Mike Di Meglio

Spain David Checa

Italy Niccolò Canepa

Yamaha YZF-R1

GMT94 Yamaha

2018

Australia Josh Hook

France Freddy Foray

France Alan Techer

Honda CBR 1000 RR

FCC TSR Honda France

2019

France Jérémy Guarnoni

Spain David Checa

France Erwan Nigon

Kawasaki ZX-10RR

Team SRC Kawasaki France

2020

Australia Josh Hook

France Freddy Foray

France Mike Di Meglio

Honda CBR 1000 RR-R

FCC TSR Honda France

2021

France Gregg Black [fr]

Belgium Xavier Simeon

France Sylvain Guintoli

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2022

France Gregg Black

Belgium Xavier Simeon

France Sylvain Guintoli

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2023

Australia Josh Hook

France Mike Di Meglio

France Alan Techer

Honda CBR 1000 RR-R

FCC TSR Honda France

2024

France Gregg Black

France Etienne Masson

United Kingdom Dan Linfoot

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2025

Czech Republic Karel Hanika

Germany Marvin Fritz

AustraliaJason O'Halloran

Yamaha YZF-R1

Yamaha Austria Racing Team

Ετικέτες