MotoGP Finale: Παγκόσμιος Πρωταθλητής ο Martin με τελευταία νίκη Bagnaia!

Μάχη έδωσαν μόνο οι σωματοφύλακες
MotoGP Finale: Παγκόσμιος Πρωταθλητής ο Martin με τελευταία νίκη Bagnaia!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/11/2024

Σε έναν εύκολο αγώνα όπου την μάχη έδωσαν μόνο οι σωματοφύλακες, ο Martin εξασφάλισε το πολυπόθητο πρωτάθλημα που παλαιότερα είχε χάσει από λάθη δικά του κυρίως και ενώ έχει φτάσει ακριβώς σε αυτό το σημείο με τον Bagnaia, κάνοντας φέτος την διαφορά.

Παγκόσμιος Πρωταθλητής αποχωρώντας ταυτόχρονα από την οικογένεια της Ducati, σε μία ομάδα που αλλάζει μοτοσυκλέτα και πηγαίνει στην Yamaha, μία κατάκτηση που είναι αδύνατο να μην την δει κανείς ως δήλωση για την επιλογή τους. Παρότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να υπήρχε άλλη εξέλιξη για μία σειρά από λόγους που θα εξετάσουμε εκ νέου, σε διαφορετικά άρθρο.

Σήμερα η εκκίνηση ήταν καρμπόν με την χθεσινή του Sprint για τους δύο πρώτους στην βαθμολογία του πρωταθλήματος και την διαφορά έκανε ο Marc Marquez που τώρα δεν ήταν πίσω, παλεύοντας με τον Acosta.

Ο Bastianini έκανε για μία ακόμη φορά μία πολύ καλή εκκίνηση και βρέθηκε με τον Marc Marquez όπου είχαν μία δική τους στιγμή, προσπαθώντας να βρουν ποιος θα κάνει την οπισθοφυλακή του Bagnaia.

Τον ρόλο αυτό ανέλαβε ο Marc Marquez που μπήκε δεύτερος και έμεινε κολλημένος στον Bagnaia όπου στην μοναδική στιγμή που ο Bagnaia έκανε ένα μικρό λάθος, έμεινε πίσω κλείνοντας μία πόρτα όπου κανείς βέβαια δεν κοιτούσε να διαβεί.

Ο Martin γυρνούσε πάνω από ένα δευτερόλεπτο πίσω με στόχο όπως είχε πει χθες να είναι απλά το βάθρο. Χρειαζόταν να είναι ένατος, οπότε η θέση του βάθρου είναι μία εξαιρετική επίδοση προς την κατάκτηση του πρωταθλήματος! Η απόσταση αυτή θα έφτανε τα δύο δευτερόλεπτα στο τέλος, αλλά απολύτως καμία σημασία δεν υπήρχε σε αυτό από την στιγμή που πίσω του τα πάντα ήταν ήρεμα.

Αυτό βέβαια σε ένα βαθμό οφειλόταν στον Aleix Espargaro που ήταν άξιος σωματοφύλακας κρατώντας τον Bastianini αρχικά πίσω και έπειτα στο τέλος του αγώνα τον Alex Marquez.

MotoGP Finale: Παγκόσμιος Πρωταθλητής ο Martin με τελευταία νίκη Bagnaia!

Ο Morbidelli έκανε και αυτός την κίνησή του να παλέψει για τον ομόσταυλό του με τον Bastianini περισσότερο ως μία μάχη χαρακωμάτων και λιγότερο επειδή υπήρχε περίπτωση να απειλήσει ένα αποτέλεσμα που είχε ήδη τελειώσει. Ο Martin θα ήταν πρωταθλητής ότι και να έκαναν δύο άλλοι αναβάτες με Ducati και μόνο με πτώση ή βλάβη θα μπορούσε κάτι να αλλάξει.

Ο Bagnaia γίνεται ένας από τους ελάχιστους αναβάτες με 11 νίκες μέσα σε μία σεζόν και η Ducati η μόνη εταιρεία με νίκες σε όλους τους αγώνες πλην ενός. Για αυτούς η επιτυχία είναι δεδομένη, όποιος και αν έπαιρνε το πρωτάθλημα. Μόνο πρόβλημα που θα πρέπει να βλέπουν το Ν.1 σε άλλη μοτοσυκλέτα την επόμενη σεζόν.

Αυτό είχε γίνει και το 2003 όταν ο Rossi πήγε από την Honda στην Yamaha, θα το ζήσει και η Ducati τώρα, αποτέλεσμα του να έχεις μαζέψει πολλούς καλούς αναβάτες μαζί.

MotoGP Finale: Παγκόσμιος Πρωταθλητής ο Martin με τελευταία νίκη Bagnaia!

Ο Martin πέρασε την γραμμή τερματισμού φανερά συγκινημένος έχοντας ήδη αρχίσει να κλαίει πριν τον τελευταίο γύρο, όπως είπε αργότερα! Τηρώντας την παράδοση που ο ίδιος ξεκίνησε, έσπασε την ζελατίνα του αμέσως μετά μόλις κατάφερε να σταματήσει. Δίπλα του από την πρώτη στιγμή ο Aleix Espargaro, ο πρώτος άνθρωπος που του έσφιξε το χέρι, πριν κάνουν τον γύρο του θριάμβου σε απόσταση μεταξύ τους. Ο Martin σταμάτησε για να βγει με αμφίεση Terminator, ως γνήσιος Martinator και στο ενδιάμεσο ο Aleix Espargaro γιόρτασε τον τελευταίο του τερματισμό στην ενεργό δράση της αγωνιστικής του καριέρας.

Οικογένεια, φίλοι και φυσικά η ομάδα, περίμεναν τον Martinator να φτάσει στο box φορώντας το κράνος του παγκόσμιου πρωταθλητή έχοντας πλέον το Ν.1 στην μοτοσυκλέτα του. Δεν θα μείνει πολύ εκεί αυτό το νούμερο, αλλά έχουν κάθε λόγο να το γιορτάζουν μεγαλοπρεπώς

MotoGP Finale: Παγκόσμιος Πρωταθλητής ο Martin με τελευταία νίκη Bagnaia!

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

25

1F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

40:24.740

2

20

93M. Marquez

Gresini Racing MotoGP

+1.474

3

16

89J. Martin

Prima Pramac Racing

+3.810

4

13

73A. Marquez

Gresini Racing MotoGP

+5.322

5

11

41A. Espargaro

Aprilia Racing

+5.753

6

10

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+7.081

7

9

23E. Bastianini

Ducati Lenovo Team

+7.393

8

8

21F. Morbidelli

Prima Pramac Racing

+8.709

9

7

72M. Bezzecchi

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+10.484

10

6

31P. Acosta

Red Bull GASGAS Tech3

+10.618

11

5

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+10.756

12

4

88M. Oliveira

Trackhouse Racing

+13.464

13

3

43J. Miller

Red Bull KTM Factory Racing

+14.560

14

2

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+19.469

15

1

12M. Viñales

Aprilia Racing

+22.195

16

 

10L. Marini

Repsol Honda Team

+23.890

17

 

30T. Nakagami

IDEMITSU Honda LCR

+23.960

18

 

25R. Fernandez

Trackhouse Racing

+29.001

19

 

37A. Fernandez

Red Bull GASGAS Tech3

+29.145

20

 

51M. Pirro

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+37.295

21

 

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+39.138

22

 

6S. Bradl

HRC Test Team

+47.654

Not Classified

   

36J. Mir

Repsol Honda Team

6 laps

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.