MotoGP Γερμανίας: Διπλό «9άρι» για Marquez!

Στρατηγική & τακτική τα όπλα του σημερινού αγώνα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/7/2018

Αγώνας τακτικής και στρατηγικής από όλους τους αναβάτες στο Sachsenring, που έρχεται σε απευθείας αντίθεση με τον προηγούμενο στο Assen, και θα μείνει στην ιστορία ως ένας από τους θεαματικότερους όλων των εποχών. Κι όμως, μπορεί στην Γερμανία οι έντονες μάχες να απουσίαζαν και μαζί το σκληρό θέαμα που προσφέρουν, όμως ο αγώνας είχε τεράστιο ενδιαφέρον όσο παρακολουθούσες τους αναβάτες να προσπαθούν να βρίσκονται συνέχεια στο όριο κάνοντας έναν αγώνα τακτικής για να διατηρήσουν τα ελαστικά και να είναι σε ετοιμότητα να αντικρούσουν τις επιθέσεις.

Ο Lorenzo κατάφερε όχι μόνο να φύγει μπροστά στην εκκίνηση, αλλά να παραμείνει εκεί οδηγώντας τον αγώνα και μάλιστα αποκτώντας μετά τους πρώτους γύρους ένα μικρό προβάδισμα, έχοντας πίσω του τον Petrucci να φυλά τα νώτα, κρατώντας τον Marquez σε απόσταση ασφαλείας, μέχρι φυσικά να παραδώσει την άμυνά του, καθώς είναι εξαιρετικά δύσκολο να κρατήσεις τον Ισπανό μακριά από το κυνήγι της πρώτης θέσης.. Πόσο μάλλον στο Sachsenring, που μετρώντας όλες τις κατηγορίες ο Marquez έχει καταφέρει ένα σερί εννιά νικών από εννιά φορές πρώτος στην εκκίνηση!

Οι Ducati είχαν το προβάδισμα στην ευθεία όταν στην Γερμανία τους βοηθούσε ακόμα περισσότερο το γεγονός πως βγαίνουν από την τελευταία στροφή έχοντας μία έντονη ανωφέρεια, μέχρι τα εξίσου έντονα φρένα της πρώτης στροφής. Κι εδώ τόσο ο Lorenzo κι ακόμα περισσότερο ο Petrucci, έδειξαν πως είχαν βελτιωθεί αρκετά καταφέρνοντας να κρατήσουν μια επιθετική γραμμή με βαθιά είσοδο, χωρίς να αφήνουν περιθώρια για προσπεράσεις από την στιγμή που οι πρώτες στροφές είναι το καλύτερο σημείο για αλλαγή θέσεων. Όλα αυτά όσο το ελαστικό ήταν φυσικά σε πολύ καλή κατάσταση, καθώς στους επόμενους γύρους το πλεονέκτημα της μεγάλης τελικής στην ευθεία, που απαιτούσε ακόμα πιο έντονο φρενάρισμα στην κλειστή πρώτη στροφή, θα γινόταν το σημείο που θα έπεφτε η άμυνα που κρατούσε ο Petrucci. Τόσο ο Marquez, όσο και ο Rossi αρκετά αργότερα, θα περνούσαν ακριβώς εκεί, στα φρένα, όμορφα όμως, αν κι επιθετικά.

Μέχρι να φτάσουμε στο σημείο που ο Marquez θα κυνηγούσε τον Lorenzo, ο πρώτος γύρος είχε ήδη στιγματιστεί από την πτώση τριών αναβατών, σε ένα σκηνικό που εμπλέκονταν τέσσερις. Ο Pol Espargaro ετοιμάστηκε για μία επιθετική γραμμή στο πέταλο που δεν μπόρεσε όμως να κρατήσει, έπεσε στον πίσω τροχό του Iannone που τον ανάγκασε να ανοίξει γραμμή και πέφτοντας πήρε μαζί του τον Alex Rins και έβγαλε κι από την πίστα τον Jack Miller ο οποίος κατάφερε να μείνει όρθιος και να συνεχίσει.

η πτώση του Aleix Espargaro νωρίτερα πριν τον αγώνα...

Ήταν ιδιαίτερα φορτισμένη εκκίνηση για τον Pol καθώς ο αδερφός του Aleix θα έχανε τον αγώνα έπειτα από σφοδρή πτώση που είχε κατά την προθέρμανση, μία πτώση που ο Pol την είδε να συμβαίνει κάνοντας μία χαρακτηριστική κίνηση, κλείνοντας με το χέρι τα μάτια. Οι γύροι προθέρμανσης διακόπηκαν με την κόκκινη σημαία να βγαίνει, ώστε να προσφερθούν άμεσα οι πρώτες βοήθειες στον Aleix που έχοντας τις αισθήσεις του περπατούσε υποβασταζόμενος κάνοντας λόγο για έντονο πόνο στο στήθος. Από το box της ΚΤΜ o Pol ρωτούσε να μάθει συνεχώς για την πορεία του Aleix που μέχρι τότε είχε τον πρώτο χρόνο! Ο Aleix είχε πεισμώσει για την ποινή που του επιβλήθηκε εχθές, αναγνωρίζοντας ωστόσο το λάθος του. Με την επανέναρξη της προθέρμανσης, ο έτερος Espargaro έκανε τον καλύτερο χρόνο, εντυπωσιάζοντας, καθώς ήταν ήδη γνωστό πως ο Aleix θα έχανε τον αγώνα…

Rossi: «Μελετήσαμε τι έκανε πέρσι ο Folger για να στήσουμε την μοτοσυκλέτα»

Σε αυτό το φορτισμένο κλίμα, κι έχοντας ξεκλειδώσει το μυστικό του Sachsenring, ο Espargaro έκανε την υπερπροσπάθεια από τον πρώτο γύρο.. Το μυστικό αυτό που χαρακτηριστικά δήλωσε χθες ο Petrucci πως ελάχιστοι θα το βρουν μέχρι την εκκίνηση του αγώνα, έχει να κάνει με τις υψηλές θερμοκρασίες που σπάνια επικρατούν στην συγκεκριμένη πίστα και το γεγονός πως η άσφαλτος παρουσιάζει υψηλές διακυμάνσεις. Εμείς μπορεί να το λέγαμε για πλάκα προς την Yamaha, όμως ο Rossi κυριολεκτούσε: «Όλη την προηγούμενη εβδομάδα βλέπαμε τι είχε κάνει πέρσι ο Folger για να στήσουμε την μοτοσυκλέτα»

Ο Folger, ο Γερμανός της Tech3 που πέρσι τερμάτισε 2ος στον αγώνα της πατρίδας του, αποσύρθηκε από την ενεργό δράση πριν λίγους μήνες, όταν ανακάλυψε πως μία εκφυλιστική νόσος από την οποία πάσχει εκ γενετής βρίσκεται σε έξαρση, βάζοντας ως προτεραιότητα την υγεία του. Μέχρι τότε όμως, είχε βρει αυτό το μυστικό που θα βοηθούσε την Yamaha και που ο Rossi δήλωσε ικανοποιημένος για την εξέλιξη που κατάφερε η ομάδα. Ο Vinales από την άλλη είχε παράπονα για τα ηλεκτρονικά, γιατί «δεν μας βοηθούν στην έξοδο» όπως τόνισε χαρακτηριστικά: «Έχουμε ένα πολύ καλό πλαίσιο, αλλά έχανα τουλάχιστον ένα δευτερόλεπτο στην πάλη με τις Ducati, κι αυτό γιατί τα ηλεκτρονικά δεν δουλεύουν σωστά στην έξοδο της στροφής».

Ο Marquez από την άλλη, έκανε έναν χαρακτηριστικό αγώνα αντοχής μόλις πέρασε τον Lorenzo. Άρχισε να διατηρεί το ελαστικό, καθώς είχε την μαλακή γόμα πίσω, σε έναν συνδυασμό που οι υπόλοιποι δεν έβρισκαν νόημα. Μόλις είδε στην πινακίδα της εκκίνησης πως ο Rossi πλησιάζει την διαφορά στο μισό δευτερόλεπτο, έκανε το μικρό του –χαρακτηριστικό- θαύμα ανοίγοντας το γκάζι και φεύγοντας μπροστά χωρίς κανείς να μπορεί να τον πιάσει! Κατάφερε να χτίσει μία διαφορά πάνω από τα 2,5 δευτερόλεπτα την οποία και ψαλίδισε πανηγυρίζοντας χαρακτηριστικά στον τερματισμό, όρθιος στην σέλα.

Η Yamaha διανύει αυτή την στιγμή την μεγαλύτερη περίοδο χωρίς νίκη από το 2000 και μετά, κι έχει ισοφαρίσει αντίστοιχα διαστήματα χωρίς νίκη στα τέλη του '90

Ο Lorenzo από την στιγμή που τον πέρασε ο Marquez και μετά, για τρίτη συνεχόμενη φορά που κάνει κάτι τέτοιο, έμεινε να το παλέψει αντί να πέφτει σαν την πέτρα στον βυθό της θάλασσας… Κι όχι μόνο αυτό, αλλά σε δύο διαφορετικά σημεία έκανε τις επιθέσεις του στον Rossi στα φρένα, κάτι που θύμισε τον προηγούμενο αγώνα με την Ducati του Dovizioso, αλλά και που ο Lorenzo είχε πολύ καιρό να μας δείξει. Με τον Crutchlow να σημειώνει άλλη μία πτώση από καθαρά δικό του λάθος φρενάροντας εκτός γραμμής, ο Vinales που πάλεψε με τον Dovizioso και τον Bautista, καθάρισε γρήγορα και με τον Lorenzo. Ο Ισπανός της Ducati μετά τις μάχες με τον Rossi και έχοντας γλιστρήσει δύο-τρεις φορές, μπήκε σε safe mode και έριξε ρυθμό. Αντίστοιχα και ο Dovizioso είχε χαμηλό ρυθμό χάνοντας μάχες, έχοντας τα ίδια προβλήματα με το Σάββατο, όταν οι συνδυασμένοι χρόνοι τον έστειλαν στην Q1 πράγμα που η ομάδα απέδωσε στο ελαστικό και κατά συνέπεια στις ρυθμίσεις.

Ο Bautista λοιπόν είναι η μεγάλη έκπληξη και συγκαταλέγεται στους λίγους που βρήκαν τις σωστές ρυθμίσεις για την σημερινή ημέρα. Από την προθέρμανση κινούταν συνέχεια εντός πεντάδας, έχοντας τον Petrucci να «κλείνει το μάτι» προς την μεριά του, καθώς ήταν από εκείνους που ήξερε τι έπρεπε να γίνει στην Ducati. Ο Bautista είχε λοιπόν σταθερά υψηλό ρυθμό από την αρχή της ημέρας, και τον κράτησε και στον αγώνα, ανεβαίνοντας έτσι στην 5η θέση, μπροστά από την εργοστασιακή Ducati του Lorenzo!!

Κάτω από τον έντονο ήλιο στο Sachsenring, που για άλλη μία φορά είχε δυνατή ελληνική παρουσία στις κερκίδες, και υπό την απειλή πως αυτή μπορεί να είναι η τελευταία φορά που φιλοξενεί MotoGP, οι θεατές απόλαυσαν έναν αγώνα τακτικής από το σύνολο των αναβατών, μπαίνοντας σε ένα σύντομο καλοκαιρινό διάλλειμα μέχρι τον αγώνα του Brno στην Τσεχία!

Ο Marquez ζει επικίνδυνα, πανηγυρίζοντας μέσα στους οπαδούς του Rossi...
 

 

Αποτελέσματα Pramac Motorrad Grand Prix Deutschland - Sachsenring

 

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Km/h

Χρόνος/Διαφ.

1
25
Marc MARQUEZ
Honda
160.8
41'05.019
2
20
Valentino ROSSI
Yamaha
160.6
+2.196
3
16
Maverick VIÑALES
Yamaha
160.6
+2.776
4
13
Danilo PETRUCCI
Ducati
160.6
+3.376
5
11
Alvaro BAUTISTA
Ducati
160.5
+5.183
6
10
Jorge LORENZO
Ducati
160.4
+5.780
7
9
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
160.3
+7.941
8
8
Dani PEDROSA
Honda
160.0
+12.711
9
7
Johann ZARCO
Yamaha
159.9
+14.428
10
6
Bradley SMITH
KTM
159.4
+21.474
11
5
Hafizh SYAHRIN
Yamaha
159.1
+25.809
12
4
Andrea IANNONE
Suzuki
159.1
+25.963
13
3
Tito RABAT
Ducati
158.9
+29.040
14
2
Jack MILLER
Ducati
158.9
+29.325
15
1
Scott REDDING
Aprilia
158.6
+34.123
16
 
Stefan BRADL
Honda
158.3
+38.207
17
 
Thomas LUTHI
Honda
157.6
+49.369
18
 
Karel ABRAHAM
Ducati
156.9
+1'01.022
19
 
Xavier SIMEON
Ducati
155.9
+1'16.692

Πτώσεις

 
 
Cal CRUTCHLOW
Honda
160.4
21 Laps
 
 
Takaaki NAKAGAMI
Honda
158.5
26 Laps

Δεν συμπλήρωσαν γύρο

 
 
Alex RINS
Suzuki
 
0 Lap
 
 
Pol ESPARGARO
KTM
 
0 Lap

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.