MotoGP: Γιατί δεν έχει υπογράψει ακόμη ο Bulega – Δύο αγκάθια στο συμβόλαιο και το φλερτ της BMW

Υποτίθεται πως ο Ιταλός είναι σίγουρος για τη Ducati και τη VR46, αλλά όσο αργεί η υπογραφή η BMW ελπίζει και προσπαθεί
Bulega
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/7/2026

Σχεδόν από την αρχή της φετινής αγωνιστικής σεζόν θεωρούσαμε δεδομένο πως ο Nicolo Bulega έχει ήδη κλεισμένη μια θέση καβάλα σε Ducati Desmosedici GP για το 2027 και το μόνο ερώτημα ήταν αν αυτή θα είναι σε εργοστασιακό κόκκινο ή VR46 κίτρινο.

Άπαξ και η Ducati Lenovo έχει πλέον στελεχωθεί και επίσημα από τους Marc Marquez και Pedro Acosta, η άφιξη του πρωτοπόρου του WSBK είναι σχεδόν σίγουρη στην ομάδα του Valentino Rossi, ειδικά αφότου και η έτερη ομάδα της Ducati, Gresini, έχει κλειδώσει τους Joan Mir και Daniel Holgado για το ρόστερ της το 2027.

Μόνο που ακόμη τζίφρες δεν έχουν πέσει και ανακοινώσεις δεν έχουν γίνει, γεγονός που έχει ήδη κεντρίσει το ενδιαφέρον ενός άλλου κατασκευαστή. Ο λόγος για τη BMW Motorrad, η οποία από πέρυσι ποθούσε να κλέψει τον “Bulegas” ως αντικαταστάτη του Toprak Razgatlioglu, χωρίς βέβαια να το καταφέρει, ενώ και τώρα επιστρέφει με διερευνητικές επαφές προς το περιβάλλον του αναβάτη.

Οι Γερμανοί ακόμη ονειρεύονται τον Ιταλό πάνω στην M 1000 RR τους και όσο βλέπουν πως δεν υπογράφει στη Ducati, τόσο ελπίζουν και φροντίζουν να του το κάνουν γνωστό.

Πιθανότατα έχουν φτάσει και στα γερμανικά αυτιά οι πληροφορίες από ιταλικά ΜΜΕ που ισχυρίζονται πως η συμφωνία Ducati-VR46-Bulega έχει σκαλώσει σε δύο σημεία και γι’ αυτό αναθάρρησαν και προσπαθούν να επικοινωνήσουν εκ νέου μαζί του. Μάλιστα η επαφή φέρεται να έχει γίνει με πάσα επισημότητα από τον Sven Blusch, το αφεντικό του προγράμματος SBK της BMW, προς τους εκπροσώπους του αναβάτη.

Το πρώτο εμπόδιο στην υπογραφή του Bulega φέρεται να είναι η διάρκεια του συμβολαίου του. Η ομάδα του προτείνει 1+1 διάρκεια, ενώ ο Bulega θέλει κλειστό διετές, όπως δηλαδή έχει εξασφαλίσει και ο Toprak Razgatlioglu με τη Yamaha. Το θέμα δεν αφορά ζήλεια ή εν γένει υπερηφάνεια, αλλά έχει μια πολύ πιο ρεαλιστική συνιστώσα. Αν ξεκινά τη χρονιά ξέροντας πως θα πρέπει κάπως να εξασφαλίσει από νωρίς την επέκταση του δεύτερου χρόνου, ο Ιταλός θα έχει έναν επιπλέον αντίπαλο στην αυγή της παρθενικής του σεζόν στο MotoGP: την πίεση για άμεσο αποτέλεσμα. Είναι αλλιώς να μαθαίνεις τη νέα μοτοσυκλέτα χωρίς το άγχος πως η επόμενη πτώση μπορεί να σου κοστίσει τη θέση σου στο πρωτάθλημα.

Το δεύτερο σημείο επίσης είναι καυτό και μάλλον χαμένο για τον Bulega. Ο λόγος για τον αρχιμηχανικό του, Tommaso Raponi, ο οποίος είναι στο πλευρό του από την εποχή που έτρεχε στο WSSP (supersport) με την Panigale V2. Σύμφωνα με έγκυρα δημοσιεύματα, έχει ήδη γίνει ξεκάθαρο στον Bulega πως ο Raponi δεν θα τον ακολουθήσει στο MotoGP, όπου λογικά θα πρέπει να δουλέψει με έναν εκ των Massimo Branchini ή Matteo Flamigni στη VR46.

Τέλος, γίνονται επίσης αναφορές και σε άλλες ανησυχίες του Bulega ως προς την ισορροπία εντός της ομάδας με τον μελλοντικό του ομόσταυλο, Fermin Aldeguer – που επίσης δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη επίσημα, αλλά 99,9% έχει ήδη φορέσει την κίτρινη φόρμα της VR46. Ο Bulega ξέρει πως ο Aldeguer έχει συμβόλαιο Ducati Corse και όντας ήδη στον δεύτερο χρόνο του στο MotoGP (τρίτο του χρόνου) θα μπορούσε να έχει καλύτερη υποστήριξη από το Borgo Panigale απ’ ό,τι αυτός.

Άποψή μας είναι πως τα παραπάνω δεν πρόκειται να ανατρέψουν τη στενή σχέση Bulega με Ducati και αναπόφευκτα ο πρωτοπόρος του WSBK θα έρθει στο MotoGP ως προβλέπεται. Θεωρούμε απίθανο να αποφασίσει στροφή 180 μοιρών και μεταπήδηση σε μια άλλη superbike για να ξαναδιεκδικήσει το WSBK το 2027. Όχι για τους προαναφερθέντες λόγους τουλάχιστον.

Επιπλέον, ο νέος του ρόλος ως αναβάτη εξέλιξης της Ducati Corse του δίνει αυτομάτως αυξημένη αξία μέσα στην ομάδα, αλλά και ένα σημαντικό πλεονέκτημα έναντι του Aldeguer που πρακτικά ακυρώνει τις όποιες σκέψεις περί ισορροπιών μέσα στην ομάδα. Μην ξεχνάμε πως ο Bulega έχει στα προσόντα του την καλύτερη γνώση των Pirelli, αλλά και των ανθρώπων της και του τρόπου που επικοινωνούν και δουλεύουν, κάτι που ξεκάθαρα εκτιμήθηκε από τη Ducati για να του δώσει έναν τόσο κρίσιμο ρόλο στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας, παρότι θα είναι rookie στο MotoGP.

Από κει και πέρα, θα είναι στο χέρι του Bulega να εξασφαλίσει, όχι μόνο τον δεύτερο χρόνο του συμβολαίου του, αλλά και τις μελλοντικές επεκτάσεις στο κορυφαίο επίπεδο αγώνων ταχύτητας μοτοσυκλετών με τον παραδοσιακό αξιοκρατικό τρόπο: βάσει αποτελεσμάτων.

 

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.