MotoGP: Γιατί δεν έχει υπογράψει ακόμη ο Bulega – Δύο αγκάθια στο συμβόλαιο και το φλερτ της BMW

Υποτίθεται πως ο Ιταλός είναι σίγουρος για τη Ducati και τη VR46, αλλά όσο αργεί η υπογραφή η BMW ελπίζει και προσπαθεί
Bulega
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/7/2026

Σχεδόν από την αρχή της φετινής αγωνιστικής σεζόν θεωρούσαμε δεδομένο πως ο Nicolo Bulega έχει ήδη κλεισμένη μια θέση καβάλα σε Ducati Desmosedici GP για το 2027 και το μόνο ερώτημα ήταν αν αυτή θα είναι σε εργοστασιακό κόκκινο ή VR46 κίτρινο.

Άπαξ και η Ducati Lenovo έχει πλέον στελεχωθεί και επίσημα από τους Marc Marquez και Pedro Acosta, η άφιξη του πρωτοπόρου του WSBK είναι σχεδόν σίγουρη στην ομάδα του Valentino Rossi, ειδικά αφότου και η έτερη ομάδα της Ducati, Gresini, έχει κλειδώσει τους Joan Mir και Daniel Holgado για το ρόστερ της το 2027.

Μόνο που ακόμη τζίφρες δεν έχουν πέσει και ανακοινώσεις δεν έχουν γίνει, γεγονός που έχει ήδη κεντρίσει το ενδιαφέρον ενός άλλου κατασκευαστή. Ο λόγος για τη BMW Motorrad, η οποία από πέρυσι ποθούσε να κλέψει τον “Bulegas” ως αντικαταστάτη του Toprak Razgatlioglu, χωρίς βέβαια να το καταφέρει, ενώ και τώρα επιστρέφει με διερευνητικές επαφές προς το περιβάλλον του αναβάτη.

Οι Γερμανοί ακόμη ονειρεύονται τον Ιταλό πάνω στην M 1000 RR τους και όσο βλέπουν πως δεν υπογράφει στη Ducati, τόσο ελπίζουν και φροντίζουν να του το κάνουν γνωστό.

Πιθανότατα έχουν φτάσει και στα γερμανικά αυτιά οι πληροφορίες από ιταλικά ΜΜΕ που ισχυρίζονται πως η συμφωνία Ducati-VR46-Bulega έχει σκαλώσει σε δύο σημεία και γι’ αυτό αναθάρρησαν και προσπαθούν να επικοινωνήσουν εκ νέου μαζί του. Μάλιστα η επαφή φέρεται να έχει γίνει με πάσα επισημότητα από τον Sven Blusch, το αφεντικό του προγράμματος SBK της BMW, προς τους εκπροσώπους του αναβάτη.

Το πρώτο εμπόδιο στην υπογραφή του Bulega φέρεται να είναι η διάρκεια του συμβολαίου του. Η ομάδα του προτείνει 1+1 διάρκεια, ενώ ο Bulega θέλει κλειστό διετές, όπως δηλαδή έχει εξασφαλίσει και ο Toprak Razgatlioglu με τη Yamaha. Το θέμα δεν αφορά ζήλεια ή εν γένει υπερηφάνεια, αλλά έχει μια πολύ πιο ρεαλιστική συνιστώσα. Αν ξεκινά τη χρονιά ξέροντας πως θα πρέπει κάπως να εξασφαλίσει από νωρίς την επέκταση του δεύτερου χρόνου, ο Ιταλός θα έχει έναν επιπλέον αντίπαλο στην αυγή της παρθενικής του σεζόν στο MotoGP: την πίεση για άμεσο αποτέλεσμα. Είναι αλλιώς να μαθαίνεις τη νέα μοτοσυκλέτα χωρίς το άγχος πως η επόμενη πτώση μπορεί να σου κοστίσει τη θέση σου στο πρωτάθλημα.

Το δεύτερο σημείο επίσης είναι καυτό και μάλλον χαμένο για τον Bulega. Ο λόγος για τον αρχιμηχανικό του, Tommaso Raponi, ο οποίος είναι στο πλευρό του από την εποχή που έτρεχε στο WSSP (supersport) με την Panigale V2. Σύμφωνα με έγκυρα δημοσιεύματα, έχει ήδη γίνει ξεκάθαρο στον Bulega πως ο Raponi δεν θα τον ακολουθήσει στο MotoGP, όπου λογικά θα πρέπει να δουλέψει με έναν εκ των Massimo Branchini ή Matteo Flamigni στη VR46.

Τέλος, γίνονται επίσης αναφορές και σε άλλες ανησυχίες του Bulega ως προς την ισορροπία εντός της ομάδας με τον μελλοντικό του ομόσταυλο, Fermin Aldeguer – που επίσης δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη επίσημα, αλλά 99,9% έχει ήδη φορέσει την κίτρινη φόρμα της VR46. Ο Bulega ξέρει πως ο Aldeguer έχει συμβόλαιο Ducati Corse και όντας ήδη στον δεύτερο χρόνο του στο MotoGP (τρίτο του χρόνου) θα μπορούσε να έχει καλύτερη υποστήριξη από το Borgo Panigale απ’ ό,τι αυτός.

Άποψή μας είναι πως τα παραπάνω δεν πρόκειται να ανατρέψουν τη στενή σχέση Bulega με Ducati και αναπόφευκτα ο πρωτοπόρος του WSBK θα έρθει στο MotoGP ως προβλέπεται. Θεωρούμε απίθανο να αποφασίσει στροφή 180 μοιρών και μεταπήδηση σε μια άλλη superbike για να ξαναδιεκδικήσει το WSBK το 2027. Όχι για τους προαναφερθέντες λόγους τουλάχιστον.

Επιπλέον, ο νέος του ρόλος ως αναβάτη εξέλιξης της Ducati Corse του δίνει αυτομάτως αυξημένη αξία μέσα στην ομάδα, αλλά και ένα σημαντικό πλεονέκτημα έναντι του Aldeguer που πρακτικά ακυρώνει τις όποιες σκέψεις περί ισορροπιών μέσα στην ομάδα. Μην ξεχνάμε πως ο Bulega έχει στα προσόντα του την καλύτερη γνώση των Pirelli, αλλά και των ανθρώπων της και του τρόπου που επικοινωνούν και δουλεύουν, κάτι που ξεκάθαρα εκτιμήθηκε από τη Ducati για να του δώσει έναν τόσο κρίσιμο ρόλο στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας, παρότι θα είναι rookie στο MotoGP.

Από κει και πέρα, θα είναι στο χέρι του Bulega να εξασφαλίσει, όχι μόνο τον δεύτερο χρόνο του συμβολαίου του, αλλά και τις μελλοντικές επεκτάσεις στο κορυφαίο επίπεδο αγώνων ταχύτητας μοτοσυκλετών με τον παραδοσιακό αξιοκρατικό τρόπο: βάσει αποτελεσμάτων.

 

Ετικέτες

Νέα εποχή Moto3: Με κινητήρες CP2 της Yamaha από το 2028!

Με μια αιφνιδιαστική ανακοίνωση αποκαλύπτεται η ριζική αλλαγή της μικρής κατηγορίας
moto3-yamaha
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/6/2026

MotoGP και Yamaha Motor ανακοίνωσαν σήμερα, Πέμπτη 25 Ιουνίου, την επίτευξη συμφωνία βάσει της οποίας η Yamaha θα γίνει αποκλειστική προμηθεύτρια της κατηγορίας Moto3 από το 2028 ως το 2033.

Η αποκάλυψη έγινε στο περιθώριο του επερχόμενου αγώνα στο Assen και προβλέπει πως η νέα μορφή της κατηγορίας θα ακολουθεί στα βήματα της Moto2, με κοινούς κινητήρες για όλους.

Ο κινητήρας που θα χρησιμοποιηθεί θα προέλθει από τον δικύλινδρο CP2 της Yamaha – τον γνωστό των R7, ΜΤ-07, Tenere, Tracer7 κ.ο.κ. – μετά από τροποποιήσεις για αγωνιστική χρήση στο επίπεδο των GP. Σκοπός, ως περιγράφεται στην ανακοίνωση του MotoGP, είναι να φτάσει στο επίπεδο απόδοσης ισχύος προς μάζα που χαρακτηρίζει τις τρέχουσες μοτοσυκλέτες της Moto3.

Το πρόγραμμα προορίζεται για την ανάπτυξη των νέων ταλέντων, όπως ακριβώς δουλεύει αυτή τη στιγμή η Moto3, αλλά με πλήρους μεγέθους μοτοσυκλέτες, ενώ από το 2029 οι ίδιες αγωνιστικές με ελαφρώς μειωμένη απόδοση θα χρησιμοποιηθούν και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Moto3 Junior. Μάλιστα αναφέρονται συζητήσεις με άλλα εθνικά πρωταθλήματα που ενδιαφέρονται να ενσωματώσουν ανάλογη κατηγορία στα προγράμματά τους.

moto3-yamaha

Στις αρχές της περασμένης δεκαετίας οι Moto2 και Moto3 είχαν σχεδιαστεί σε μια modular λογική, όπου δύο κύλινδροι των μοτοσυκλετών MotoGP θα έφτιαχναν δικύλιδρα 500άρια για τη Moto2 και ένας τέτοιος τα μονοκύλινδρα της Moto3, ωστόσο ουδέποτε κατάφεραν να προσελκύσουν το ενδιαφέρον των κατασκευαστών.

Έτσι η Moto2 πέρασε πρώτα από ενιαίο με κινητήρες Honda CBR600RR και πλέον με Triumph Street Triple 765 RS, ενώ η Moto3 απέκτησε έναν πιο πρωτότυπο χαρακτήρα που και πάλι δεν κατάφερε να συγκεντρώσει πολλούς κατασκευαστές. Σήμερα η μικρή κατηγορία έχει μόνο δύο μοτοσυκλέτες, Honda και ΚΤΜ, οπότε κινδυνεύει να γίνει ακούσια ενιαία αν ένας εκ των δύο αποφασίσει να σταματήσει να επενδύει σε αυτή – φόβοι που γιγαντώθηκαν όταν η ΚΤΜ βρέθηκε προ οικονομικών προβλημάτων.

Η λύση που προκρίνεται λοιπόν είναι αυτή του ενιαίου τύπου Moto2, δηλαδή κοινοί κινητήρες και ελευθερία στα πλαίσια. Ας ελπίσουμε αυτή η μετάβαση να μην πλήξει το απίθανο θέαμα της μικρής κατηγορίας, η οποία κάνει κάθε σαββατοκύριακο να μοιάζει με τον αγώνα της χρονιάς, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να πούμε για τη μεσαία κλάση με τις βαρύτερες και ισχυρότερες μοτοσυκλέτες.

Ετικέτες