MotoGP Honda: Δοκίμασε νέο κινητήρα, πλαίσιο και αεροδυναμική

Πολλές επιλογές για διαφορετικούς αναβάτες
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/5/2021

Στα επίσημα δοκιμαστικά που έγιναν στην πίστα της Jerez μία μόλις ημέρα μετά τον αγώνα, το HRC είχε φέρει μαζί του πάρα πολλά νέα εξαρτήματα, προσπαθώντας να βρει λύσεις στα βασικά προβλήματα της RC213V που την έχουν χαρακτηρίσει ως μία από τις πιο δύσκολες μοτοσυκλέτες στα πιτς, έστω κι αν στα χέρια του Marc Marquez έχει σαρώσει τα πρωταθλήματα την τελευταία δεκαετία.

 

Όμως ο τραυματισμός του Marc Marquez την περσινή σεζόν, έφερε ξανά στο προσκήνιο το θέμα του δύστροπου χαρακτήρα της μοτοσυκλέτας της Honda (για τους υπόλοιπους αναβάτες…), ενώ την ίδια στιγμή φάνηκε πως ο ανταγωνισμός έχει κάνει μεγαλύτερα βήματα προόδου για το 2021 σε σχέση με το HRC. Βέβαια δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως λόγω του COVID-19 η Dorna αποφάσισε να παγώσει την εξέλιξη των κινητήρων από το 2020 και για την αγωνιστική σεζόν του 2021, οπότε ουσιαστικά η Honda είχε μείνει στο στάδιο που ήταν ο κινητήρας και το πλαίσιό της στα δοκιμαστικά του Qatar του 2020.

Με τον Marc Marquez να τραυματίζεται σοβαρά λίγο αργότερα στη Jerez, η Honda δεν είχε πλέον μάχιμο τον καλύτερο αναβάτη της για να δει ποιες ήταν οι πραγματικές δυνατότητες της μοτοσυκλέτας του 2020. Με τον Alex Marquez και τον Nakagami  να κάνουν δύο-τρεις καλούς αγώνες προς το τέλος της χρονιάς σε συγκεκριμένες πίστες δεν μπορείς να βγάλεις συμπεράσματα.

Ο ερχομός του Pol Espargaro και η πολύ καλή εικόνα που έδειξε στα δοκιμαστικά του Qatar, δυστυχώς δεν επιβεβαιώθηκαν με τα αντίστοιχα αποτελέσματα στους αγώνες που ακολούθησαν.

Είναι ξεκάθαρο πλέον πως το HRC έχει δώσει όλο του το βάρος στην επόμενη σεζόν του 2022 και θεωρεί πως η φετινή χρονιά είναι “καμένη” αγωνιστικά. Έτσι στα δοκιμαστικά της Jerez που ακολούθησαν μετά τον αγώνα, το HRC είχε μαζί του ένα “ολόκληρο φορτηγό” με νέα εξαρτήματα ή αν θέλουμε να είμαστε πιο κοντά στην πραγματικότητα, είχαν φέρει αρκετές εκδοχές της νέας μοτοσυκλέτας για το 2022. Στις φωτογραφίες φαίνεται εύκολα το νέο φαίρινγκ, όπου η κεντρική είσοδος του αέρα προς το φιλτροκούτι έχει αλλάξει εντελώς σχήμα και τα φτερά επεκτείνονται έως το πλάι του φαίρινγκ, θυμίζοντας σε σχήμα τα αντίστοιχα που έχουν οι μοτοσυκλέτες της Yamaha και της Suzuki.

Σε ό,τι αφορά τον νέο κινητήρα, ο φωτογραφικός φακός δεν έχει τη δυνατότητα να διαπεράσει το φαίρινγκ, όμως είναι ξεκάθαρο πως οι βάσεις του κάρτερ στο πλαίσιο είναι διαφορετικές, κάτι που σημαίνει πως η ακαμψία του πλαισίου και ο σχεδιασμός του κάτω τμήματος του κινητήρα έχουν αλλάξει.

Πάντως σύμφωνα με τις δηλώσεις που έκανε ο Pol Espargaro μετά τα δοκιμαστικά της Δευτέρας, φαίνεται πως στο HRC δεν έχουν αποφασίσει προς ποια κατεύθυνση θα κινηθούν για την εξέλιξη της νέας μοτοσυκλέτας. Τόσο ο Espargaro, όσο και οι Marc Marquez, Alex Marquez και Taka Nakagami, οδήγησαν εντελώς διαφορετικές μοτοσυκλέτες, με εντελώς διαφορετικό set up πλαισίου και κινητήρα. Για τον Pol Espargaro αυτό είναι σοβαρό πρόβλημα, διότι δεν υπάρχει μια κοινή βάση και οι αναβάτες (προφανώς και οι μηχανικοί του HRC…) δεν μπορούν να συγκρίνουν δεδομένα μεταξύ τους.

Πάντως για το 2021, όλοι οι αναβάτες της Honda θα πρέπει να έχουν τον ίδιο κινητήρα του 2021 και δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το πλαίσιο του 2022, όπως επιβάλουν οι κανονισμοί. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως θα έχουν το ίδιο πλαίσιο, αφού κάποιοι έχουν το πλαίσιο του 2020 και κάποιοι άλλοι του 2021, ενώ διαφορετικές επιλογές για τον κάθε αναβάτη θα υπάρχουν και στο θέμα της αεροδυναμική και την επιλογή των φτερών.    

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.