MotoGP Honda: Τέλος καριέρας για Nakagami! Ο Chantra ο πρώτος Ταϊλανδός στην μεγάλη κατηγορία!

Χωρίς πολλές επιλογές η LCR
MotoGP Honda: Τέλος καριέρας για Nakagami! Ο Chantra ο πρώτος Ταϊλανδός στην μεγάλη κατηγορία!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/8/2024

Την ευκαιρία να αποδείξει τις ικανότητές του και να διαψεύσει κάθε πρόγνωση θα έχει πλέον ο Somkiat Chantra που αντικαθιστά πλέον τον Nakagami. Κι αυτό γιατί η είδηση πως η Honda έχασε μία μεγάλη ευκαιρία με τον Ai Ogura, ενός εξαιρετικού Ιάπωνα αναβάτη που κάνει την μετάβαση στην Aprilia, μένοντας χωρίς αντικαταστάτη για τον Nakagami, είχε προκαλέσει αντιδράσεις του κοινού στις αρχές Αυγούστου όταν ήταν και η πρώτη φορά ακούστηκε το όνομα του Chantra.

Παραδοσιακά η Honda θέλει να έχει έναν αναβάτη από την Ιαπωνία, είναι κανόνας που τον κρατά πολλά χρόνια και ο βασικός λόγος που παρέμενε ο Nakagami στην ενεργό δράση από το 2018, φτάνοντας βέβαια τις τελευταίες σεζόν να είναι η γρηγορότερη Honda σε πολυάριθμους αγώνες.

Το λογικό για την LCR θα ήταν να παλέψει για να κερδίσει τον Ai Ogura συνεχίζοντας έτσι να έχει έναν αξιόλογο Ιάπωνα αναβάτη, με την διαφορά πως ο Ogura θέλει να έχει μία ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα γνωρίζοντας πως μπορεί να κάνει την διαφορά. Οπότε το χτύπημα για την Honda είναι διπλό.

Σε κάθε περίπτωση η ασιατική καταγωγή του αναβάτη είναι σημαντική, μην ξεχνάμε πως το «Satu Hati» που υπάρχει στις MotoGP μοτοσυκλέτες της Honda από την Ινδονησία και σημαίνει One Heart, έχει μπει εκεί προς τιμή της τεράστιας αγοράς και της αγάπης που τρέφουν οι Ινδονήσιοι στην Honda. Ελάχιστα πιο μακριά στο χάρτη σε μία χώρα που η Honda όχι μόνο διατηρεί εργοστάσιο αλλά προμηθεύει από εκεί όλες τις αγορές με συγκεκριμένα μοντέλα και η αγάπη που εισπράττει από το κοινό είναι τεράστια. Στην Ταϊλάνδη παράγονται τα δικύλινδρα αλλά και τετρακύλινδρα της οικογένειας CB, από φέτος και NX, με την Honda να έχει μεγάλο μερίδιο αγοράς.

Οπότε η επιλογή της να δώσει την ευκαιρία στον Chantra πρέπει να αναζητηθεί προς εκείνη την κατεύθυνση και όχι ως προτίμηση έναντι του Ai Ogura ο οποίος προβλέπεται να είναι ένας από τους νέους αναβάτες που θα κάνουν την διαφορά από την επόμενη σεζόν.

Ο Ταϊλανδός ωστόσο δεν τα έχει πάει άσχημα στην Moto2, είναι στην 10η θέση και έχει φτάσει έως και την 6η σημειώνοντας πέρσι και την πρώτη του νίκη μέσα στο σπίτι της Honda, στο Motegi. Συνήθως βέβαια ευκαιρίες για τα MotoGP δίνονται στους κορυφαίους της Moto2.

Σε κάθε περίπτωση είναι 25 ετών και ενθουσιασμένος που του δίνεται η ευκαιρία να πραγματοποιήσει το όνειρό του. Στόχος του για την πρώτη χρονιά είναι να μάθει όσα περισσότερα μπορεί, πιέζοντας τον εαυτό του σε νέα όρια.

Ο Nakagami από την άλλη πλευρά έχει καταφέρει σε 8 σεζόν στα MotoGP να πάρει μία Pole Position στο Aragon το 2020 και κουβαλά την εμπειρία τριψήφιου αριθμού εκκινήσεων σε αγώνες MotoGP. Αυτή την εμπειρία θα θέσει τώρα στην διάθεση του HRC καθώς από το 2025 θα είναι αναβάτης εξέλιξης και δεν αποκλείεται να τον δούμε ξανά στο μέλλον μέσα σε αγώνα, ως wildcart συμμετοχή.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.