MotoGP: Η Pirelli αντικαθιστά την Michelin! Οι Κινέζοι κατακτούν άλλο ένα κάστρο! *UPDATED*

Από το 2027 όταν θα αλλάξουν πλήρως οι μοτοσυκλέτες!
MotoGP: Η Pirelli αντικαθιστά την Michelin! Οι Κινέζοι κατακτούν άλλο ένα κάστρο!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/3/2025

Μία μεγάλη νίκη για τον Li Fanrong προεδρεύων συμβούλου της Pirelli και CEO του γκρουπ CNOOC, της τρίτης σε μέγεθος δημόσιας πετρελαϊκής εταιρείας της Κίνας, που θα επισφραγιστεί το 2027, όταν η Pirelli θα είναι ο μοναδικός προμηθευτής σε όλες τις κατηγορίες των MotoGP και σε ολόκληρο το WSBK ταυτόχρονα!

Η είδηση είναι ταυτόχρονα αναπάντεχη και αναμενόμενη και θα το εξηγήσω πολύ σύντομα. Είναι αναπάντεχη γιατί υπάρχουν περισσότερες από μία δηλώσεις του Taramasso από πέρσι, πως το ενδιαφέρον της Michelin στα MotoGP είναι ενεργό και θέλει να μείνει στην νέα εποχή με τους μικρότερους κινητήρες και τα περιορισμένα αεροδυναμικά βοηθήματα. Όπως είχε εξηγήσει αρκετές φορές ο Taramasso η τεχνογνωσία που έχουν ήδη αναπτύξει στα MotoGP θα υπερκαλύπτει τις νέες ανάγκες και παρόλο που θα χρειάζεται εξέλιξη από το μηδέν, αυτή δεν θα είναι τόσο κοστοβόρα όπως την πρώτη φορά που ανέλαβαν από την Bridgestone σχεδόν μία δεκαετία πριν.

Πριν από τρεις μέρες όμως επιβεβαίωσε πάλι ο ίδιος ο Taramasso πως υπάρχει ανταγωνιστής που πιέζει την Dorna να αλλάξει τον προμηθευτή ελαστικών.

Ο Taramasso έκανε λόγο για Ιταλό ή Γιαπωνέζο κατασκευαστή, αλλά όλοι καταλάβαμε τότε πως αυτός που πραγματικά πιέζει είναι η διοίκηση της Κίνας που θέλει την ολική επικράτηση της Pirelli στα παγκόσμια πρωταθλήματα.

Ο Ιάπωνας που ανέφερε ο Taramasso δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή στο παιχνίδι και προφανώς ειπώθηκε για να μην είναι φωτογραφική η δήλωση, ωστόσο περιμένουμε μετά από μία πενταετία να υπάρχει πράγματι ενδιαφέρον από εκείνη την πλευρά και αντίπαλο δέος στους Κινέζους καθώς γιγαντώνεται σταδιακά η Sumitomo που ελέγχει το όνομα της Dunlop εκτός Ευρώπης και παράγει ελαστικά Dunlop που η μόνη επαφή που έχουμε εμείς μαζί τους είναι σε OEM εγκαταστάσεις νέων μοτοσυκλετών Made in Japan. Δεν έχουν καμία σχέση με την Γαλλική εταιρεία ούτε έχουν τον ίδιο βαθμό εξέλιξης. Αν όμως προχωρήσουν σε εξαγορά, τότε σταδιακά θα αποκτήσουν και εκείνοι ένα κομμάτι με τεράστια εμπειρία ώστε να μπορούν στο μέλλον να διεκδικήσουν κάτι τέτοιο. Η Dunlop Γαλλίας, δηλαδή Ευρώπης, είναι αυτή που είχε τις Moto2 και Moto3 και παρέδωσε πέρσι τα ηνία στην Pirelli.

Σήμερα ο Ισπανός δημοσιογράφος Manuel Pecino δήλωσε πως έχει την πληροφορία πως η Pirelli κατάφερε τελικά να κερδίσει στις διαπραγματεύσεις και από το 2027 να αναλάβει τα MotoGP. Ο Pecino δέχτηκε πιέσεις και κατέβασε το podcast χωρίς όμως να ανασκευάσει, ενώ το γεγονός πως υπήρχαν διαβουλεύσεις έχει την αδιαμφισβήτητη σφραγίδα του ίδιου του Taramasso.

Η προσπάθεια της Pirelli να αναλάβει τα MotoGP είναι ένας οικονομικός πόλεμος με την Michelin που έχει ήδη ξεκινήσει από την πρώτη στιγμή καθώς πλήρωνε στις πίστες ένα αξιοσέβαστο ποσό για να είναι το όνομά της παντού! Σε φωτογραφίες και στιγμιότυπα του αγώνα έβλεπες -και βλέπεις- πιο εύκολα το σήμα της Pirelli, με το λογότυπο της Michelin να φιγουράρει ουσιαστικά μόνο στα καπέλα των αναβατών μόλις τερματίσουν και βγάλουν το κράνος.

 Στο μεταξύ αυτός που προμηθεύει ελαστικά στα MotoGP γίνεται βορά σχολίων και κριτικής χωρίς να αναγνωρίζεται η δουλειά που συμβαίνει. Σε κάθε αλλαγή θα πεταχτούν αρκετοί μαϊντανοί να γράψουν, «καλύτερα», «καιρός ήταν» και άλλα τέτοια φανταστικά και υπέροχα, όπως όταν μιλάνε σε πρώτο πληθυντικό για την ομάδα που υποστηρίζουν στο ποδόσφαιρο, λες και είχαν την οποιαδήποτε συμμετοχή στην παραμικρή της απόφαση. Σημείο των καιρών με τον οπαδισμό να μπαίνει, ευτυχώς λίγο, και στο μηχανοκίνητο αθλητισμό.

Παράπονα οι αναβάτες έχουν σε όλες τις κατηγορίες αλλά δεν ασκείται ποτέ αντίστοιχο βάρος, διότι κριτική δεν είναι από την στιγμή που δεν υπάρχει απτή εμπειρία, κυρίως γιατί ελάχιστοι παρακολουθούν τις μικρές κατηγορίες.

Όταν η Bridgestone ετοιμάστηκε να δώσει τα ηνία στην Michelin τα ίδια σχόλια ακούστηκαν και όταν τα πρώτα παράπονα ήρθαν από τους αναβάτες, πάλι όσα γραφόντουσαν για την Bridgestone ειπώθηκαν και για την Michelin σε έναν νέο κύκλο που σταματημό δεν θα έχει. Αντίστοιχα αναμένεται να γίνει και τώρα.

Ευκαιρία όμως και για την Pirelli να περάσει από το απυρόβλητο στην πρώτη γραμμή. Ήδη πήρε μία πρώτη γεύση στα WSBK όπου την κατηγορούν πως ευνοεί την Honda, όταν στην πράξη έχει ιδιαίτερα σχέση συνεργασίας με την Ducati εδώ και δεκαετίες!

Τίποτα όμως δεν συγκρίνεται με την στιγμή που θα υπάρξει η πρώτη αστοχία στα MotoGP. Κι αν οι Ιταλοί είναι εξαιρετικά έμπειροι, όχι μόνο στην εξέλιξη των ελαστικών αλλά και στην διαχείριση των αναβατών με τεράστια συνεισφορά σε πολλά πρωταθλήματα, δεν είναι σίγουρο το πώς θα αντιδράσει η πλευρά της Κίνας.

Από πρακτικής πλευράς αναμένω η Pirelli να τα πάει πολύ καλά στο νέο της ρόλο στα MotoGP διότι για να τα πας καλά στην αρχή χρειάζεσαι χρήμα, κυρίως αυτό. Και η κινέζικη  κρατική εταιρεία πετρελαίου έχει μπόλικο. Με το χρήμα αγοράζεις τον χρόνο που χρειάζεται για να χτίσεις την εξέλιξη που απαιτείται…

*** UPDATE!!! ***

Δεν πρόλαβε καλά-καλά να... στεγνώσει το δικτυακό μελάνι που γράφαμε το παραπάνω άρθρο, και ήρθε η "επίσημη" ανακοίνωση του MotoGP για τον ΝΕΟ προμηθευτή ελασιτκών.

Το δελτίο τύπου της Dorna αναφέρει τα εξής:

"Η Pirelli θα γίνει προμηθευτής ελαστικών του MotoGP από το 2027

Μια νέα συμφωνία βρίσκεται στο τελικό στάδιο, βάσει της οποίας η Pirelli θα γίνει ο αποκλειστικός προμηθευτής ελαστικών για τις κατηγορίες MotoGP, Moto2 και Moto3, καθώς η ιταλική εταιρεία ελαστικών ετοιμάζεται να επεκτείνει την παρουσία της στην κορυφαία κατηγορία του MotoGP.

Η Pirelli θα γίνει ο επίσημος προμηθευτής ελαστικών του MotoGP από το 2027. Ένα νέο πενταετές συμβόλαιο, που θα ισχύει έως και το 2031, βρίσκεται στο στάδιο της οριστικοποίησης και θα συμπέσει με μια νέα εποχή για το άθλημα, καθώς το 2027 θα κάνουν το ντεμπούτο τους οι νέες μοτοσυκλέτες MotoGP και οι νέοι τεχνικοί κανονισμοί.

Η στρατηγική της ύπαρξης ενός μοναδικού προμηθευτή στο paddock θα προσφέρει την ιδανική αναπτυξιακή πορεία για τους πρωταθλητές του αύριο, επιτρέποντάς τους να τελειοποιήσουν τις ικανότητές τους στην πορεία προς την κορυφή. Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τις κατανομές ελαστικών και τις προδιαγραφές που θα παρέχει η Pirelli θα ανακοινωθούν σύντομα.

Η Pirelli παρέχει ήδη ελαστικά για τις κατηγορίες Moto2, Moto3 και μεγάλο μέρος του προγράμματος "Road to MotoGP". Τώρα, η παρουσία της στο άθλημα θα επεκταθεί και στην κορυφαία κατηγορία του MotoGP, καθώς και στο MotoE, το ηλεκτρικό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Η Michelin θα παραμείνει ο αποκλειστικός προμηθευτής ελαστικών για το MotoGP και το MotoE μέχρι το τέλος των τρεχόντων τεχνικών κανονισμών, στο κλείσιμο της σεζόν του 2026.

Κατά τις επόμενες δύο σεζόν, η Michelin θα συνεχίσει να παρέχει την τεχνική της υποστήριξη, τα προϊόντα της και την παγκόσμιας κλάσης τεχνολογία της, διασφαλίζοντας την ασφάλεια, την απόδοση και τον συναρπαστικό αγωνιστικό χαρακτήρα που καθιστούν το MotoGP το πιο εντυπωσιακό άθλημα στον κόσμο.

Ως πρωτοπόρος στους αγώνες ηλεκτρικών μοτοσυκλετών παγκοσμίου επιπέδου, η Michelin θα παραμείνει αφοσιωμένη στο MotoE καθ' όλη τη διάρκεια του 2025 και του 2026, συνεχίζοντας να καινοτομεί και να καθιστά τα ελαστικά της—τα οποία ήδη περιλαμβάνουν υψηλό ποσοστό ανανεώσιμων και ανακυκλωμένων υλικών—ακόμα πιο βιώσιμα."

Ετικέτες

MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC

Ο χαμένος κρίκος σε μία ανοικτή αλυσίδα
MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2024

Ο Nakagami έχει ήδη μπει στον νέο του ρόλο από τώρα, καθώς έδωσε την δική του εξήγηση για την στιγμή που η Honda πήρε τον κατήφορο. Ταυτόχρονα φάνηκε πως το πλάνο του HRC να ενδυναμώσει την ομάδα δοκιμών στην Ιαπωνία με έναν αναβάτη που έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στην αγωνιστική ομάδα που εδρεύει στην Ευρώπη, θα γεφυρώσει ένα χάσμα που αυτή την στιγμή δημιουργεί τεράστια προβλήματα.

Αρχικά να θυμίσουμε πως έχει ανακοινωθεί εδώ, η απόφαση του Nakagami να σταματήσει την αγωνιστική του καριέρα και να γίνει δοκιμαστής του HRC, αφήνοντας την θέση ανοικτή για τον Somkiat Chantra, τον πρώτο Ταϊλανδό που θα ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Όπως γράφαμε και στο άρθρο από την στιγμή που χάθηκε η ευκαιρία του Ai Ogura που επέλεξε την Aprilia, δεν γινόταν για την Honda να ανεβάσει κάποιον άλλο στην δεύτερη σέλα της LCR καθώς αυτή καλύπτεται από την Idemitsu και αφορά αποκλειστικά Ασιάτη αναβάτη.

Από την επόμενη σεζόν ο Nakagami θα βοηθά τον Chantra να προσαρμοστεί στη μεγάλη κατηγορία και ταυτόχρονα θα έχει ενεργό ρόλο μέσα στο HRC με την έδρα του να είναι στην Ιαπωνία. Θα ταξιδεύει συχνά και θα βρίσκεται στην παλιά ομάδα, ενώ όπως έχουμε ήδη γράψει θα στοχεύει σε wildcart συμμετοχές, πάντα με στόχο μεγαλύτερες ευκαιρίες δοκιμών.

Εδώ τώρα είναι που το HRC θα έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι νέο. Μπορεί να είναι αδιανόητο όμως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν οι εταιρείες αυτού του μεγέθους και αντίστοιχα τα πολυμελή αγωνιστικά τμήματα, είναι η λιγότερο άμεση επικοινωνία έως και η παντελής έλλειψή της. Συμβαίνει σε όλους, όχι μόνο στη Honda και έχω παραδείγματα που αυτό επηρεάζει την κατασκευή των μοτοσυκλετών που καταλήγουν σε εμάς, καθώς και την εξέλιξή τους. Θέλω να επεκταθώ στην αναγνώριση του προβλήματος που ανέφερε ο Nakagami πως θέλει να λύσει, καθώς αντιλαμβάνομαι πως το ευρύ κοινό δεν μπορεί να διανοηθεί ότι ένα μάτσο μηχανολόγοι-μηχανικοί στην Ιαπωνία δεν μιλάνε με τους αναβάτες και τους μηχανικούς στα MotoGP για να φτιάξει άμεσα ο ένας, εκείνο που θέλει ο άλλος. Μου περιέγραφε με μία δόση κομπασμού, ο υπεύθυνος εξέλιξης της BMW Motorrad, πριν από μία ντουζίνα χρόνια μέσα στις εγκαταστάσεις της BMW Motorrad που μόλις είχαν παραλάβει από την αποχώρηση της ομάδας της F1, το πώς κατάφερε να πάρει τεχνολογία από την αγωνιστική ομάδα του αυτοκινήτου για να κατασκευάσει τον ενιαίο εξακύλινδρο στρόφαλο για τον νέο κινητήρα τότε κινητήρα της σειράς Κ. Ήταν δηλαδή κατόρθωμα, όχι κάτι δεδομένο. Ο υπεύθυνος εξέλιξης των WR της Yamaha που στην συνέχεια ανέλαβε το νέο On-Off, μου είχε αναλύσει τον κόπο του να δημιουργήσει ένα πρωτόκολλο συνεργασίας της ομάδας που είχαν στο Rally Dakar με το τμήμα σχεδιασμού στην πορεία για την δημιουργιά του T7 που μετέπειτα έγινε το Yamaha Tenere, το οποίο είχε ξεκινήσει για κάτι σαν Tracer7 και άλλαξε στην πορεία. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, δεν υπήρχε πρωτόκολλο επικοινωνίας μέχρι εκείνη την στιγμή. Τώρα δεν υπάρχει και ομάδα της Yamaha στο Dakar, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Στα MotoGP αυτό το πρόβλημα το έλυσε για την Ducati ο Dall’Igna ενώ αντίστοιχα στην KTM ο Pedrosa. Να σημειωθεί πως η KTM έχει μία ξεχωριστή δομή με ενδιάμεση θέση εργασίας που επιτρέπει στον οποιοδήποτε, από οποιοδήποτε τμήμα να έρθει σε άμεση επαφή με τους αναβάτες, οποιαδήποτε στιγμή. Κι εκεί όμως χρειαζόταν κάποιος με εμπειρία στις πίστες των MotoGP για να βοηθήσει την επικοινωνία αγωνιζόμενων-μηχανολόγων, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο. Η Honda είναι κρίμα που έχασε τον Pedrosa από αναβάτη εξέλιξης καθώς μιλάμε για έναν από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία, ταυτόχρονα όμως ούτε εκείνος θα ήταν σε θέση να κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο ήδη προετοιμάζεται ο Nakagami.

Η γλώσσα δεν είναι το πρόβλημα, τουλάχιστον όχι σε αυτό το επίπεδο επαγγελματισμού. Το κενό επικοινωνίας βρίσκεται στην κατανόηση της θέσης που έχει ο καθένας, της χάραξης συνισταμένης πορείας και της σύμπνοιας σε κοινό στόχο. Διαφορετικά εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με την εξέλιξη του κινητήρα, τραβούν το δικό τους δρόμο που μπορεί να οδηγεί εκείνους που ψάχνουν την πρόσφυση στον πίσω τροχό από την πλευρά αναρτήσεων και φρένων, ακόμη πιο μακριά από τον δικό τους σκοπό.

Με δηλώσεις του στον Τύπο ο Nakagami εξηγεί τα παραπάνω, φανερώνοντας την χρονική στιγμή που ξεκίνησε το πρόβλημα στην Honda αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την βαθιά γνώση που έχει ως ένας από τους ανθρώπους με βρίσκεται εκεί από τότε που η Honda ήταν ανταγωνιστική, μέχρι το σήμερα που πασχίζει για την δεκάδα.

Τοποθέτησε τον κατήφορο της Honda στις αλλαγές που εμείς είδαμε το 2022, όταν άλλαξαν τελείως την RC213V προσπαθώντας να βρουν πρόσφυση στον πίσω τροχό καθώς η μοτοσυκλέτα δούλευε μονάχα όταν ο εμπρός βρισκόταν ακριβώς στο όριο, εξηγώντας εν μέρη και τις ριψοκίνδυνες επιλογές του Marquez. Κατέληξαν όμως να έχουν μία μοτοσυκλέτα με χειρότερη ισορροπία πρόσφυσης εμπρός και πίσω, χάνοντας μάλιστα και δύναμη. Κανείς δεν συνεργαζόταν σωστά, είπε ο Nakagami, καθένας έπραττε το δικό του κάνοντας βήματα μπροστά, την ίδια στιγμή που η Ducati έκανε βήματα εμπρός στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, του ελέγχου της γεωμετρίας με αυξομείωση της διαδρομής των αναρτήσεων και τόσα άλλα που άνοιξαν τέρμα την ψαλίδα μεταξύ τους. «και όσο άνοιγε η ψαλίδα, τόσο βρισκόμασταν σε σύγχυση και δεν μπορούσαμε να φέρουμε στην πίστα μία ισορροπημένη μοτοσυκλέτα» εξήγησε ο Taka, «οπότε ναι, ο κατήφορος ξεκίνησε το 2022».

Ένας βασικός λόγος που το HRC έχασε αυτό τον κρίκο στην αλυσίδα επικοινωνίας μεταξύ paddock και Ιαπωνίας, μπορεί να αναζητηθεί στο κύμα των αλλαγών της καθημερινότητας που είχε φέρει το προηγούμενο διάστημα η πανδημία και είχε αντιμετωπιστεί με διαφορετικούς ρυθμούς εδώ στην Ευρώπη και εκεί στην Ιαπωνία. Σε κάθε περίπτωση ο Nakagami φαίνεται ισορροπημένος και αποφασισμένος να έχει ενεργό ρόλο στην μετάλλαξη των διαδικασιών. Δεν θα έχει όμως την εξουσία να κάνει αλλαγές, μονάχα να προτείνει, οπότε μένει να δούμε αν τις απόψεις του τις συμμερίζονται και άλλοι μέσα στο HRC, πραγματοποιώντας τις αλλαγές που χρειάζονται για να γίνει η Honda πιο ανταγωνιστική από τώρα και όχι απλά να περιμένει την μεγάλη αλλαγή του 2027. Καθώς η ψαλίδα δεν θα κλείσει μόνο με την αλλαγή κυβισμού και νέα μοτοσυκλέτα, αν η επικοινωνία και η συνεννόηση εξακολουθούν να αποτελούν προβλήματα.

Ετικέτες