MotoGP Ιαπωνία: Ο Marquez συμπληρώνει την pole position που έλειπε

Μόνο το Motegi έλειπε!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/10/2019

Σε μία πίστα που μόλις είχε στεγνώσει, προλαβαίνοντας καθαρή γραμμή για σήμερα από το τέλος της FP4 και μετά, οι χρόνοι έπεφταν σταδιακά με τα γλιστρήματα να καραδοκούν. Στην FP3 ο Petrucci κατάφερε να κάνει τον καλύτερο χρόνο εν μέσω έντονης βροχόπτωσης και ο Marquez ξεκίνησε να θυμίζει τον εαυτό του στην FP4 που στέγνωνε.

Στην Q1 εκείνος που ξεχώρισε χωρίς να πάρει ένα από τα δύο χρυσά εισιτήρια, ήταν ο Nakagami που προσπαθούσε για τον καλύτερο χρόνο ενώ εγκαταλείπει αυτή την σεζόν για να χειρουργηθεί και να προλάβει έτσι την επόμενη με την οποία έχει ήδη ανανεώσει το συμβόλαιό του με την Honda. Στο ενδιάμεσο, όπως είπαμε πριν μέρες, θα τον αντικαταστήσειο Zarco, προς απογοήτευση του Rossi που ήθελε τον Γάλλο να βοηθά στην εξέλιξη της Yamaha.

Ο Rossi τα πήγαινε πολύ καλύτερα στο βρεγμένο, ωστόσο κατάφερε να αποφύγει την Q1, στην οποία καλύτερο χρόνο είχε ο Crutchlow και πολύ κοντά του, μόλις για 2,5 χιλιοστά, ανέβηκε ο Rins. Μονάχα ο Cruchlow θα έδειχνε την ίδια αποφασιστικότητα και στην Q2 που εξασφάλισε την 5η θέση και μόλις για λίγο δεν κατάφερε να απομακρύνει τον Vinales από την 4η.

Η Yamaha μπορεί να είναι υπερήφανη, καθώς η Petronas συμπλήρωσε την πρώτη σειρά πίσω από τον Marquez και με την τέταρτη του Vinales άφησε πίσω τόσο τον Crutchlow όσο και τον Miller που προσπαθούσε πολύ για τον καλύτερο χρόνο στο βρεγμένο, την ειδικότητά του. Σημείωσε εξόδους χωρίς όμως πτώσεις και τελικά πήρε την έκτη θέση, μπροστά όμως από τον Dovizioso και τον Petrucci, σε μία κατάταξη που όλοι οι δορυφορικοί αναβάτες είναι καλύτεροι από τους εργοστασιακούς, με εξαίρεση την Honda.

Ο Marquez είχε πάρει pole position σε όλες τις πίστες εκτός από μία, εδώ στην Ιαπωνία και το σπίτι της Honda όπως είναι το Motegi. Σήμερα συμπλήρωσε κι αυτό το άτυπο ρεκόρ και οι συνθήκες του το επέτρεψαν. Μπορεί η πίστα να ήταν στεγνή, αλλά σε ορισμένα σημαία η πρόσφυση εξαφανιζόταν, το οδόστρωμα ήταν νωπό και η θερμοκρασία του διαφορετική. Μπορεί να οδηγούσες κανονικά, αλλά σε κάποια σημεία ήθελε προσοχή, κι αυτό είναι ιδανικό για τον Marquez και την μεγάλη του προσαρμοστικότητα.

Οι Suzuki κράτησαν τις δύο τελικές θέσεις της Q2, πίσω από τον Rossi που δεν βρήκε τις ρυθμίσεις που θα έπρεπε για τις ιδιαίτερες συνθήκες της Q2.

Αύριο ο καιρός δεν θα φέρει βροχή όπως όλα δείχνουν και ο αγώνας θα εξελιχθεί με υψηλή για την εποχή θερμοκρασία, η Honda αναμένει να δει την νίκη της σε αυτή την πίστα, ακριβώς όπως είχε γίνει και πέρσι, όταν ο Dovizioso είχε πάρει την pole position…

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
Διαφ 1ου/Προηγ.
1
Honda
305.0
1'45.763
 
2
Yamaha
300.0
1'45.895
0.132 / 0.132
3
Yamaha
300.8
1'45.944
0.181 / 0.049
4
Yamaha
300.0
1'46.090
0.327 / 0.146
5
Honda
305.0
1'46.189
0.426 / 0.099
6
Ducati
307.6
1'46.337
0.574 / 0.148
7
Ducati
309.4
1'46.410
0.647 / 0.073
8
Ducati
305.0
1'46.427
0.664 / 0.017
9
Aprilia
302.5
1'46.558
0.795 / 0.131
10
Yamaha
300.8
1'46.558
0.795
11
Suzuki
306.8
1'46.600
0.837 / 0.042
12
Suzuki
305.9
1'46.616
0.853 / 0.016
 
13
Honda
305.0
1'46.695
 
14
Suzuki
304.2
1'46.964
0.269 / 0.269
15
Honda
299.1
1'46.998
0.303 / 0.034
16
Ducati
303.3
1'47.594
0.899 / 0.596
17
KTM
305.0
1'47.654
0.959 / 0.060
18
KTM
299.1
1'47.894
1.199 / 0.240
19
KTM
300.8
1'47.979
1.284 / 0.085
20
Ducati
305.0
1'48.121
1.426 / 0.142
21
Honda
305.9
1'48.492
1.797 / 0.371
22
KTM
297.5
1'48.522
1.827 / 0.030
23
Suzuki
302.5
1'49.186
2.491 / 0.664
24
Aprilia
298.3
1'49.243
2.548 / 0.057
 
Ducati
 
 
 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.