MotoGP Ιαπωνία: Pole Postion Acosta με Marquez στο 1-9! Μπρος-πίσω το ρεκόρ!

Ήταν μία μάχη στα δέκατα για την κατάταξη όπως είχε προβλεφθεί
MotoGP Ιαπωνία: Pole Postion Acosta με Marquez στο 1-9! Μπρος-πίσω το ρεκόρ!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/10/2024

Ο καιρός έπαιξε μεγάλο ρόλο στις αποστάσεις των χρόνων που θα μπορούσαν να ήταν ακόμη πιο μικρές και θα ήταν, αν την ώρα που πήγαινε να δημιουργηθεί ένας στεγνός διάδρομος δεν άλλαζαν ξανά οι συνθήκες. Μπορεί να μην έπεσε πολύ βροχή αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν το σταθερό περιβάλλον συνθηκών που θέλεις να υπάρχει για την διαδικασία της καλύτερης εκκίνησης.

Παρόλο που σε αυτές τις περιπτώσεις όσοι κυνηγούν το πρωτάθλημα δεν πρέπει να πάρουν ρίσκο και είναι δύσκολο να κάνουν καλό χρόνο, ο Bagnaia εξασφάλισε την δεύτερη θέση της εκκίνησης με πρώτο τον Acosta που εχθές μαζί με τον Binder μπήκαν μπροστά από την θάλασσα των Ducati έχοντας πολύ καλούς χρόνους, με τον Acosta να είναι πιο σταθερός παρόλο που ο Binder ήταν λίγο πιο γρήγορος.

Σήμερα βέβαια ο Marquez κράτησε για λίγο την pole position μέχρι να ακυρωθεί ο γρήγορος γύρος γιατί πάτησε εκτός. Δεν είναι ο πρώτος που ακυρώνεται η pole position ακόμη και για μισό ελαστικό, οι κανόνες πρέπει να τηρούνται και μάλιστα έχουν υπάρξει περιπτώσεις που οι κάμερες δεν έδειχναν να πατά ο αναβάτης την πράσινη γραμμή, τόσο στο όριο έχει βγει απόφαση. Ο Marquez ήταν διπλά άτυχος από τις μικρές διαφορές χρόνου και έτσι έχασε αρκετές θέσεις, δεδομένων των συνθηκών ήταν δύσκολο να έχεις κοντινούς γύρους όπως θα μπορούσε να είχε γίνει άλλες φορές.

Το πρόβλημα είναι πως εκείνος ο γύρος θα ήταν ο πρώτος στο 1:42 και τώρα το ρεκόρ πήγε στον Acosta που γύρισε στην βάση του 1:43 μόλις με 18 χιλιοστά.

Οπότε τώρα ξέρουμε πως αν του χρόνου η πίστα είναι στεγνή, το πρώτο που θα σπάσει θα είναι το ρεκόρ γύρου από όποιον μπει στο 1:42.

Ο Bagnaia αξίζει συγχαρητήρια για αυτή την θέση στην εκκίνηση καθώς έκανε μία προσπάθεια για να την βελτιώσει που άλλοι θα είχαν αποφύγει και μάλιστα είχε και ένα γλίστρημα στην 5η στροφή αλλά κατάφερε να είναι στην πρώτη γραμμή.

Εξαιρετικά σημαντικό αυτό από την στιγμή που ο Martin είναι πολύ πίσω και θα πρέπει να παλέψει σε λίγο για τον Sprint αλλά και αύριο στον αγώνα.

Έκπληξη και ο Vinales στην πρώτη σειρά, ενδεικτικό και αυτό πως αν οι συνθήκες ήταν διαφορετικές θα είχαμε πιο έντονη μάχη για την κατάταξη,

Σπάνια περίπτωση και από τον Quartararo να ξεφεύγει από την Q1 και να παίρνει εισιτήριο για την Q2 με πρώτο τον Morbidelli. Μακάρι η επιτυχία να μπορούσε να επιδοθεί σε μία πιο μόνιμη αλλαγή για την Yamaha αλλά θέλω να πιστεύω πως αυτή θα αρχίσει να δομείται από την επόμενη σεζόν.

Παρατρίχα για τον Quartararo να μείνει και μέσα στην έδρα της Yamaha πίσω στην Q1 γιατί ο Fernandez ήταν πίσω πολύ λίγα χιλιοστά.

Βέβαια το ίδιο αισθάνεται και ο Miller με τις αποστάσεις στην Q1 να είναι πολύ μικρές και να σηματοδοτούν το ποιος συνεχίζει.

Αναμένουμε έναν θεματικό Sprint καθώς πολλοί αναβάτες θα παλεύουν για καλύτερη θέση από τους πρώτους γύρους.

Θέση

N#

Αναβάτης

Μοτο

Χρόνος

Διαφ.

Προηγ.

1

31

Pedro Acosta

KTM

01:43.018

 

 

2

1

Francesco Bagnaia

Ducati

01:43.264

0.246

0.246

3

12

Maverick Viñales

Aprilia

01:43.441

0.423

0.177

4

23

Enea Bastianini

Ducati

01:43.539

0.521

0.098

5

33

Brad Binder

KTM

01:43.661

0.643

0.122

6

21

Franco Morbidelli

Ducati

01:43.828

0.810

0.167

7

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

01:43.998

0.980

0.170

8

72

Marco Bezzecchi

Ducati

01:44.073

1.055

0.075

9

93

Marc Marquez

Ducati

01:44.136

1.118

0.063

10

73

Alex Marquez

Ducati

01:44.263

1.245

0.127

11

89

Jorge Martin

Ducati

01:44.303

1.285

0.040

12

20

Fabio Quartararo

Yamaha

01:44.497

1.479

0.194

Q1 Results:

Q2

21

Franco Morbidelli

Ducati

01:43.746

 

 

Q2

20

Fabio Quartararo

Yamaha

01:44.005

0.259

0.259

13

25

Raul Fernandez

Aprilia

01:44.122

0.376

0.117

14

43

Jack Miller

KTM

01:44.193

0.447

0.071

15

41

Aleix Espargaro

Aprilia

01:44.202

0.456

0.009

16

5

Johann Zarco

Honda

01:44.302

0.556

0.100

17

36

Joan Mir

Honda

01:44.498

0.752

0.196

18

37

Augusto Fernandez

KTM

01:44.547

0.801

0.049

19

42

Alex Rins

Yamaha

01:44.552

0.806

0.005

20

10

Luca Marini

Honda

01:44.648

0.902

0.096

21

30

Takaaki Nakagami

Honda

01:44.886

1.140

0.238

22

32

Lorenzo Savadori

Aprilia

01:45.422

1.676

0.536

23

87

Remy Gardner

Yamaha

01:45.594

1.848

0.172

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.