MotoGP ΗΠΑ: Ταχύτερος ο Marc Marquez σε FP1 & FP2

Από κοντά ο Miller
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/10/2021

Στις ΗΠΑ βρίσκονται τώρα τα MotoGP κάνοντας τους Ευρωπαίους να βλέπουν νύκτα την αγωνιστική δράση. Φυσικά τίποτα δεν ξεκίνησε, πριν όλη η πίστα βυθιστεί στην σιωπή για ένα λεπτό, στην μνήμη του νεαρού Berta Vinales.

Ταχύτερος όλων σήμερα ο Marquez, όπως ήταν αναμενόμενο στην πίστα που όχι μόνο έχει την απόλυτη επικράτηση και κρατά όλα τα ρεκόρ σταθερά από το 2014 και το 2015, αλλά επιπρόσθετα είναι και μία πίστα που η φορά της τον ευνοεί στην παρούσα φάση που βρίσκεται με την αργή αποκατάσταση του χεριού του.

Στην FP1 οι αναβάτες δοκίμασαν τις βρεγμένες συνθήκες, πράγμα καλό για αύριο που επίσης υπάρχει το ενδεχόμενο της βροχής, και αμέσως ο Marquez έκανε τον καλύτερο χρόνο. Όσο η πίστα στέγνωνε και ο ήλιος κέρδιζε την θέση του στο στερέωμα, οι χρόνοι βελτιωνόντουσαν. Ο Miller αμέσως πέρασε εμπρός ως ο αναβάτης με τον ταχύτερο ρυθμό, όμως ο Marquez δεν άφησε κάτι τέτοιο χωρίς απάντηση για πολύ ώρα. Ο Zarco που αναρρώνει μετά από χειρουργείο για την κλασσική πάθηση των αναβατών, σύνδρομο διαμερίσματος αντιβραχίου, “arm pump”, βοηθήθηκε από τις περιστάσεις και σκαρφάλωσε στην τρίτη θέση.

Ο Oliveira έκανε μία πολύ καλή εμφάνιση στην FP1 με τέταρτο χρόνο, που δεν επαναλήφθηκε όμως μετά στην FP2 όπου σημείωσε πτώση, λίγο μετά την πτώση του Aleix Espargaro.

Πολύ καλά πήγαν και οι υπόλοιπες Honda στην FP1 με τον Pol Espargaro μπροστά από τον Alex Marquez και πίσω τους τον Rins ακολουθούμενος από τον Bagnaia. Άσχημα τα πράγματα στις συνθήκες της FP1 για τον Quartararo και τον Mir που έκαναν 15ο και 12ο χρόνο αντίστοιχα.

Στην FP2 είχαμε μία επανάληψη της κόντρας Marquez και Miller αυτή την φορά σε στεγνές συνθήκες και με τον Quartararo να κάνει επίσης την εμφάνισή του και για λίγο να έχει και τον καλύτερο χρόνο. Σχεδόν για την διάρκεια της FP2 βέβαια, κανείς δεν μπορούσε να πάει καλύτερα από τον Marquez, μέχρι που με μία τελευταία επίθεση στην εκπνοή του χρόνου, έκανε και τον καλύτερο χρόνο αφήνοντας τον Quartararo στην τρίτη τελικά θέση για την πρώτη ημέρα της COTA.

Ξανά πολύ καλά τα πράγματα για τον Pol Espargaro, που κατάφερε να είναι τέταρτος αυτή την φορά, χωρίς τον Oliveira μπροστά του και με τον Nakagami πίσω του. Ο Bagnaia ευτυχώς πήγε πολύ καλύτερα στην FP2 ακολουθούμενος από το Martin και τον Zarco, τρεις Ducati στην σειρά, έχοντας τον Rins πίσω τους, πριν έρθει ξανά άλλη μία, του Bastianini αυτή την φορά, συμπληρώνοντας την δεκάδα. Σε κάθε αγωνιστική του εξόρμηση, ο Enea δείχνει πως δεν είναι διάττοντας αστέρας και έχει έρθει στην μεγάλη κατηγορία για να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο.

Ο καιρός αύριο θα αποφασίσει αν θα οδηγήσει την κατάσταση με βάση τους πρωταγωνιστές της FP1 ή της FP2 που για τις δύο πρώτες θέσεις τουλάχιστον, δεν υπάρχει διαφορά!

Κατάταξη FP1

Θέση

N#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

Διαφ.

Προήγ.

1

93

Marc Marquez

Honda

2'15.872

 

 

2

43

Jack Miller

Ducati

2'16.039

0.167

0.167

3

5

Johann Zarco

Ducati

2'16.471

0.599

0.432

4

88

Miguel Oliveira

KTM

2'16.655

0.783

0.184

5

44

Pol Espargaro

Honda

2'16.822

0.950

0.167

6

73

Alex Marquez

Honda

2'16.964

1.092

0.142

7

42

Alex Rins

Suzuki

2'17.027

1.155

0.063

8

63

Francesco Bagnaia

Ducati

2'17.328

1.456

0.301

9

33

Brad Binder

KTM

2'17.596

1.724

0.268

10

27

Iker Lecuona

KTM

2'17.596

1.724

 

11

10

Luca Marini

Ducati

2'17.755

1.883

0.159

12

36

Joan Mir

Suzuki

2'17.903

2.031

0.148

13

9

Danilo Petrucci

KTM

2'18.083

2.211

0.180

14

41

Aleix Espargaro

Aprilia

2'18.087

2.215

0.004

15

20

Fabio Quartararo

Yamaha

2'18.165

2.293

0.078

16

30

Takaaki Nakagami

Honda

2'18.292

2.420

0.127

17

21

Franco Morbidelli

Yamaha

2'18.530

2.658

0.238

18

23

Enea Bastianini

Ducati

2'18.648

2.776

0.118

19

89

Jorge Martin

Ducati

2'18.832

2.960

0.184

20

46

Valentino Rossi

Yamaha

2'19.668

3.796

0.836

21

4

Andrea Dovizioso

Yamaha

2'20.556

4.684

0.888

Κατάταξη FP2

1

93

Marc Marquez

Honda

2'04.164

 

 

2

43

Jack Miller

Ducati

2'04.179

0.015

0.015

3

20

Fabio Quartararo

Yamaha

2'04.366

0.202

0.187

4

44

Pol Espargaro

Honda

2'04.552

0.388

0.186

5

30

Takaaki Nakagami

Honda

2'04.612

0.448

0.060

6

63

Francesco Bagnaia

Ducati

2'04.663

0.499

0.051

7

89

Jorge Martin

Ducati

2'04.677

0.513

0.014

8

5

Johann Zarco

Ducati

2'04.723

0.559

0.046

9

42

Alex Rins

Suzuki

2'04.802

0.638

0.079

10

23

Enea Bastianini

Ducati

2'04.836

0.672

0.034

11

33

Brad Binder

KTM

2'04.852

0.688

0.016

12

10

Luca Marini

Ducati

2'04.933

0.769

0.081

13

36

Joan Mir

Suzuki

2'05.094

0.930

0.161

14

4

Andrea Dovizioso

Yamaha

2'05.137

0.973

0.043

15

21

Franco Morbidelli

Yamaha

2'05.296

1.132

0.159

16

73

Alex Marquez

Honda

2'05.614

1.450

0.318

17

46

Valentino Rossi

Yamaha

2'05.631

1.467

0.017

18

88

Miguel Oliveira

KTM

2'05.682

1.518

0.051

19

41

Aleix Espargaro

Aprilia

2'06.209

2.045

0.527

20

9

Danilo Petrucci

KTM

2'06.235

2.071

0.026

21

27

Iker Lecuona

KTM

2'06.257

2.093

0.022

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.