MotoGP: Κάταγμα για τον Lorenzo! Μπαίνει χειρουργείο!

Χειροτέρεψε η αρχική εικόνα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/1/2019

Ο Lorenzo ξεκινά αυτή την στιγμή έναν αγώνα δρόμου ενάντια στον χρόνο, ώστε να προλάβει να προετοιμαστεί για τις πρώτες δοκιμές στις 6 & 8 Φεβρουαρίου! Μαζί με τον Pedrosa βγαίνουν εκτός προγράμματος στα νέα καθήκοντα που ο καθένας τους έχει αναλάβει, με τον Lorenzo να ξεκινά την νέα σεζόν με τον ίδιο τρόπο που άφησε την προηγούμενη, τραυματισμένος…

Ο Lorenzo βρισκόταν κοντά στην Verona, που αυτές τις ημέρες γίνεται η έκθεση Motor Bike Expo, όταν είχε μικρό ατύχημα κατά την διάρκεια προγραμματισμένης προπόνησης στα πλαίσια της προετοιμασίας του για τις δοκιμές που ξεκινούν σε λίγο. Έχοντας χειρουργήσει ήδη τον αριστερό καρπό και το δεξί του πόδι στο τέλος της προηγούμενης σεζόν, τώρα υπέστη και νέο κάταγμα σκαφοειδούς μετά από πτώση στο χώμα, την πιο σημαντική προπόνηση που πρέπει να κάνει ένας αναβάτης. Η οδήγηση στο χώμα είναι απαραίτητο κομμάτι της προπόνησης των αναβατών, όχι τόσο για την γυμναστική του σώματος, όσο εκείνης του μυαλού. Αυτό που ονομάζεται «μνήμη των μυών» βελτιώνεται με σημαντικά μικρότερο ρίσκο στο χώμα αντί για την ασφάλτινη πίστα, κι αυτό γιατί συμβαίνουν όλα σε πολύ μικρότερη ταχύτητα.

Αυτό δεν σημαίνει πως εξαλείφεται το ρίσκο, το οποίο όμως είναι μικρό για κάτι τόσο απαραίτητο όπως η οδήγηση στο χώμα. Μπορεί το τυχαίο σχόλιο στο internet να πει πως οι αναβάτες MotoGP θα έπρεπε να προσέχουν περισσότερο, όμως η οδήγηση στο χώμα είναι κομμάτι της δουλειάς τους, και μάλιστα αναντικατάστατο.

Ο τραυματισμός συνέβη το Σάββατο, με τον Lorenzo να πηγαίνει κατευθείαν στο νοσοκομείο όπου του χορήγησαν παυσίπονα και του συνέστησαν αποχή από έντονες δραστηριότητες. Ωστόσο ο πόνος αυξανόταν συνεχώς, μέχρι που μία πιο ενδελεχή έρευνα αποκάλυψε πως υπάρχει κάταγμα σκαφοειδούς, ένα από το πιο συνηθισμένα κατάγματα στους αγωνιζόμενους με πολύ πόνο. Το 1994 ο Kevin Schwantz νίκησε τον Doohan οριακά, με δάκρυα στα μάτια προσπαθώντας να νικήσει και τον πόνο ταυτόχρονα, όμως αυτό δεν σημαίνει πως δεν του πήρε καιρό για να αναρρώσει πλήρως. Αντίστοιχα και ο Lorenzo που μετά την αρχική διάγνωση επέστρεψε στην Ισπανία και στους αθλίατρους της Dorna που αποφάσισαν άμεσο χειρουργείο ώστε να κερδίσουν ημέρες από την αποκατάσταση που απαιτείται.

Το χειρουργείο θα γίνει αύριο Δευτέρα 21 Ιανουαρίου, όπου αμέσως μετά η ομάδα θα ανακοινώσει τα αποτελέσματα και την πορεία του Lorenzo…

UPDATE:
 

MotoGP Lorenzo: Βγήκε από το χειρουργείο - Χάνει τις δοκιμές

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.