MotoGP: LCR Honda - Ακόμη χωρίς αντικαταστάτη του Johann Zarco για το Mugello
O Takaaki Nakagami εμφανίζεται ως επικρατέστερη επιλογή
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
27/5/2026
Η LCR Honda επιβεβαίωσε ότι δεν έχει ακόμη οριστικοποιήσει τον αντικαταστάτη του Johann Zarco για το Grand Prix Ιταλίας στο Mugello, καθώς ο Γάλλος αναρρώνει από τους τραυματισμούς που υπέστη στο σοβαρό ατύχημα της Καταλονίας.
Ο Zarco θα απουσιάσει από τον αγώνα της Ιταλίας μετά τον τραυματισμό του στον πρώτο γύρο του Grand Prix Καταλονίας στις 17 Μαΐου, όταν υπέστη ρήξη στους συνδέσμους του γονάτου αλλά και κάταγμα στο κάτω μέρος της περόνης. Ο Γάλλος μεταφέρθηκε άμεσα στο νοσοκομείο και πήρε εξιτήριο την επόμενη ημέρα.
Λόγω του διαστήματος δύο εβδομάδων ανάμεσα στους αγώνες της Καταλονίας και του Mugello, οι κανονισμοί υποχρεώνουν τη LCR Honda να χρησιμοποιήσει αντικαταστάτη, ωστόσο η ομάδα δεν έχει ακόμη ανακοινώσει ποιος θα καλύψει τη θέση του Zarco στην ομάδα.
Σε επίσημη ενημέρωση μέσω social media στις 25 Μαΐου, η ομάδα ανέφερε: "Ενώ ο Johann Zarco περιμένει να υποβληθεί σε επέμβαση, η Castrol Honda LCR συνεχίζει να εργάζεται για την εύρεση αντικαταστάτη για τους επόμενους αγώνες. Περισσότερες πληροφορίες θα ανακοινωθούν σύντομα, μόλις οριστικοποιηθούν όλα."
O Zarco θα απουσιάσει σίγουρα από τους δύο επόμενους αγώνες σε Mugello και Balaton Park, αλλά η φύση των τραυματισμών του και κυρίως οι ρήξεις πρόσθιων και οπίσθιων συνδέσμων στο γόνατο μάλλον θα χρειαστούν περισσότερο καιρό για να θεραπευτούν, ειδικά αν σκεφτούμε πως ακόμη ο Γάλλος δεν έχει εγχειριστεί γι' αυτά τα τραύματα.
Το επικρατέστερο όνομα για τη θέση θεωρείται ο Takaaki Nakagami, ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά τη δομή της LCR Honda μετά την πολυετή παρουσία του στην ομάδα από το 2019 έως και το 2024.
Ο Ιάπωνας είχε πετύχει τρεις τέταρτες θέσεις με τη Honda, ενώ το 2020 κατέκτησε και pole position στο δεύτερο Grand Prix του Aragon. Παρότι το Mugello δεν συγκαταλεγόταν ποτέ στις πιο δυνατές του πίστες, είχε τερματίσει πέμπτος εκεί το 2019, στη δεύτερη του σεζόν στη μεγάλη κατηγορία.
Το 2026 ο Nakagami έχει επικεντρωθεί κυρίως στον ρόλο του δοκιμαστή της Honda και στην εξέλιξη της νέας MotoGP μοτοσυκλέτας των 850 κυβικών για το 2027. Ωστόσο, χρειάστηκε να επιστρέψει και στο πρόγραμμα της υπάρχουσας RC213V μετά τον τραυματισμό του Aleix Espargaro στις δοκιμές της Sepang τον Απρίλιο.
Η τελευταία αγωνιστική συμμετοχή του Nakagami στα MotoGP ήταν ως wildcard στην Ιαπωνία πέρυσι, όπου εγκατέλειψε τον αγώνα, ενώ είχε αγωνιστεί και στο Mugello το 2025 ως αντικαταστάτης του Luca Marini μετά τον τραυματισμό του Ιταλού στις δοκιμές για τον 8ώρο αγώνα της Suzuka.
MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!
Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
16/12/2025
Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.
Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.
Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.
Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.
Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.
Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.
"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.
"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.
"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".
Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.
"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."
"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."
"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".
Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.
"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.
"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”
"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.
"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".
Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.
"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."
"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".
Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.
Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.
