MotoGP Le Mans FP2: Μεγάλη βελτίωση για Miller και Bezzecchi
Ο άνεμος άλλαξε τα πάντα
Από τον
Μπάμπη Μέντη
12/5/2023
Τα FP2 είναι πλέον το πιο καθοριστικό κομμάτι στο τριήμερο ενός αγώνα των MotoGP καθώς οι αναβάτες θα πρέπει μέσα σε μία ώρα να κάνουν τις τελικές ρυθμίσεις των μοτοσυκλετών τους και ταυτόχρονα να επιτύχουν τον ταχύτερο χρόνο που μπορούν για να εξασφαλίσουν μια καλή θέση στην σχάρα εκκίνησης των δύο ξεχωριστών αγώνων που ακολουθούν. Ειδικά στον αγώνα Sprint δεν υπάρχουν πολλές ελπίδες για όσους ξεκινούν πίσω από την δεύτερη σειρά, όχι μόνο να κερδίσουν αλλά και να καταφέρουν να στρίψουν την Κ1 χωρίς να μπλέξουν σε κάποια καραμπόλα! Ο καιρός στην πίστα της Γαλλίας δυσκόλεψε τους αναβάτες το απόγευμα, καθώς η ένταση του ανέμου αυξήθηκε, προκαλώντας προβλήματα αστάθειας των μοτοσυκλετών σε κάποιες στροφές, ενώ και η θερμοκρασία των ελαστικών παρουσίαζε απότομες μεταβολές ειδικά στις αριστερές στροφές. Έτσι δεν ήταν καθόλου τυχαίο που στα πρώτα λεπτά είδαμε αρκετές πτώσεις – ευτυχώς ανώδυνες - με βασική αιτία την απότομη απώλεια πρόσφυσης του εμπρός ελαστικού.
Την έκπληξη στο πρώτο μισάωρο πριν αρχίσουν να μπαίνουν τα soft ελαστικά την έκανε ο Bezzecchi, ο οποίος έβαλε πρώτο το όνομά του στον πίνακα με τους χρόνους, με τους Vinales και Binder να είναι σχεδόν μισό δευτερόλεπτο πίσω του στη δεύτερη και τρίτη θέση. Τα προβλήματα για τον Quartararo φαίνεται πως δεν θα τελειώσουν εύκολα φέτος, αφού και στην πίστα της Γαλλίας συνέχισε να δυσκολεύεται να πιάσει ρυθμό και να πετύχει έστω έναν γρήγορο χρόνο. Ακριβώς το αντίθετο ισχύει για τους δύο αναβάτες της KTM, όπου για δεύτερο συνεχόμενο αγώνα έδειξαν πως πλέον οι νέες αυστριακές μοτοσυκλέτες μπορούν να είναι ανταγωνιστικές στα χέρια διαφορετικών αναβατών.
Φτάνοντας στα τελευταία πέντε λεπτά όπου όλοι βάζουν τα soft ελαστικά και δίνουν την τελική μάχη με τα χρονόμετρα, ο Aleix Espargaro έβαλε τον στόχο για την πρώτη θέση στο 1:30, όμως ο Miller έσπασε το φράγμα και κατέβηκε στο 1:29 αφήνοντας στη δεύτερη θέση τον Espargaro και στην τρίτη θέση τον Bezzecchi. Την ίδια στιγμή, ο Bagnaia μόλις που κατάφερε να γλιτώσει τα Q1, εξασφαλίζοντας την 9η θέση, ενώ ο Quartararo θα πρέπει να παλέψει στα Q1. Δύσκολη ήταν και η επιστροφή του Marc Marquez στην ενεργό δράση, όπου με δύο πτώσεις και με μια αποτυχημένη προσπάθεια να ακολουθήσει τον Bagnaia, ελπίζοντας πως θα επαναλάβει το κόλπο που έκανε στο Portimao, δεν κατάφερε να βελτιώσει τον χρόνο του στα FP2, όμως χάρη στον καλό χρόνο που είχε στα FP1 έμεινε στην όγδοη θέση και μπήκε στα Q2.
MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!
Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
16/12/2025
Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.
Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.
Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.
Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.
Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.
Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.
"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.
"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.
"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".
Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.
"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."
"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."
"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".
Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.
"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.
"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”
"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.
"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".
Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.
"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."
"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".
Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.
Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.
