MotoGP Le Mans: Της Yamaha χαρμολύπη

Τριήμερο πτώσεων στην Γαλλία!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/5/2017

Σε έναν αγώνα χωρίς θεαματικές προσπεράσεις, χωρίς μεγάλη ένταση, καταλήγουν οι πτώσεις να αυξήσουν το δραματικό στοιχείο. Στο Le Man κυριάρχησαν οι πτώσεις ξεκινώντας από τον Miller και την θεαματική / τρομακτική έξοδο, μέχρι τον αγώνα της Moto3 που οι μισοί αναβάτες έπεσαν ταυτόχρονα στην ίδια στροφή σε ένα μπουλούκι που του βάζεις μουσική και το κάνεις χορογραφία..

Όσα ακολούθησαν στο HJC Helmets Grand Prix de France, ήταν για να κλωτσήσουν καρέκλες στην εξέδρα του πρωταθλήματος, γκρεμίζοντας βαθμολογίες… ταυτόχρονα ο αγώνας είχε και δύο «στανταράκια» που έσωζαν λίγο τις προγνώσεις. Το πρώτο στάνταρ ήταν ο Zarco. Τρέχοντας μέσα στην Γαλλία, ο καλύτερος αναβάτης που έχουν να επιδείξουν οι Γάλλοι, ήταν βέβαιο ότι θα κάνει την υπερπροσπάθειά του, και ξεκινώντας από την τρίτη θέση, ήταν επίσης βέβαιο ότι τουλάχιστον για τους πρώτους 5 γύρους, θα οδηγούσε την κούρσα, όπως είχε κάνει στην έναρξη της σεζόν στο Qatar. Τι θα γινόταν μετά, κι αν θα επαναλάμβανε την πτώση του, ήταν κάτι που κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει και κανείς δεν ευχόταν. Ο Zarco είχε επιλέξει μαλακότερη γόμα από την συντριπτική πλειοψηφία και ακριβώς όπως ήταν όλες οι προβλέψεις, έκανε την επίθεσή του από την εκκίνηση, παρόλο που δεν ήταν αρκετά καλή για αυτόν. Άψογα πετάχτηκε εμπρός ο Rossi, που παραλίγο θα είχε και την πρώτη θέση στην εκκίνηση αλλά πρώτος επίσης έκοψε για την στροφή, μη θέλοντας να μπλέξει με πολλούς αναβάτες ρισκάροντας. Ο Vinales που είχε ξεκινήσει από την pole position και είχε ξεκινήσει καλά, είδε τότε τον Zarco να κάνει μία επίθεση στα φρένα και να παίρνει την πρώτη θέση οδηγώντας τον αγώνα μπροστά στις γεμάτες κερκίδες που ζητωκραύγαζαν. Κράτησε την πρώτη θέση για πολύ περισσότερο από όσο θα περίμενε κανείς, και φυσικά αυτή την φορά δεν έπεσε. Οι δύο εργοστασιακές Yamaha ακολουθούσαν τον Zarco κι όλοι οι από πίσω έδειχναν επίσης συγκρατημένοι, εκτός από τον Pedrosa που αργά και σταθερά ανέβαινε θέσεις. Αργότερα στον αγώνα θα έπεφτε, όχι εσκεμμένα, και πάνω στον Crutchlow, ονόματα σε μία τέτοια πρόταση που περιμένεις να έχουν ανάποδη σειρά, στοιχείο της προσπάθειας του Pedrosa.

Ακόμα κι όταν ο Vinales έκανε την επίθεση στον Zarco με ένα πολύ καθαρό και όμορφο προσπέρασμα – απάντηση σε αυτό που του έκανε ο Γάλλος στην εκκίνηση του αγώνα, ο αγώνας συνέχισε να στερείται θεάματος. Συγκρατημένα τα μεγάλα ονόματα έκαναν αγώνα στρατηγικής με τον Marquez στην τέταρτη θέση να δηλώνει μετά τον αγώνα, ότι είχε σκοπό να παλέψει για την θέση που είχε ή για την πέμπτη, κουβέντες που δύσκολα περιμένεις από τον Marquez που πάντα μάχεται για το καλύτερο στις εμπρός θέσεις κι όχι στις πίσω. Ήταν γιατί οι Honda αντιμετώπιζαν ποικίλα θέματα στο Le Mans, ενώ γενικά είναι πίστα που ευνοεί τις Yamaha αρκετά περισσότερο. Τελικά ο Marquez έκανε το λάθος και έπεσε, δίνοντας μία δυνατή κλωτσιά στην θέση του στο πρωτάθλημα, αφού αυτή ήταν η δεύτερη πτώση του.

Ο Zarco απολάμβανε την μεσαία θέση ανάμεσα στις εργοστασιακές Yamaha με τον Vinales να οδηγεί εκπληκτικά, αλλά να ξεφεύγει ελάχιστα και την απουσία του Marquez, που είχε αρχίσει να πλησιάζει τον Rossi, να δίνει το πλεονέκτημα στον Ιταλό να μάχεται με γνώμονα μονάχα το εμπρός. Το προσπέρασμα που επιφύλασσε ο Rossi στον Zarco ήταν τελικά εκπληκτικό και έκανε την αναμονή να αξίζει, με τις κερκίδες να πανηγυρίζουν παρόλο που προσπέρασε τον συμπατριώτη τους! Οι Yamaha πήγαιναν για το 1-2 μόνο που ο Rossi δεν είχε σκοπό να είναι το δύο..

Ο Vinales δεν είχε καταφέρει να ξεφύγει από το σημείο που προσπέρασε τον Zarco. Είχε ανοίξει λίγο την διαφορά, όμως αυτή ήταν ελάχιστη. Μόλις είδε την ταμπέλα με το όνομα του Rossi, ήξερε ότι ο Ιταλός θα του έρθει αλλά δεν κατάφερε να κάνει κάτι για αυτό. Ο Rossi προσπέρασε με τον ίδιο τρόπο και μπήκε μπροστά κάνοντας τους Γάλλους να ουρλιάζουν από ευτυχία. Ο Rossi πήγαινε για την νίκη και το Vinales έδειχνε ότι θα το παλέψει, όμως επίσης έδειχνε ότι δεν θα τα καταφέρει. Δεν χρειάστηκε, ο Rossi του άνοιξε την πόρτα όταν έκανε λάθος στην ταχύτητα εισόδου, και το λάθος αυτό θα ήταν μοιραίο. Μπορεί απλά να έχασε μερικά δέκατα, δίνοντας την πρώτη θέση στον Vinales, μένοντας στην δεύτερη και χάνοντας ελάχιστους πόντους από το πρωτάθλημα, αλλά το πιο σοβαρό ήταν πως αυτό τον έκανε να ξεχάσει τον χρυσό κανόνα του ’17, όπως ο ίδιος έχει πει. Σημασία έχει η θέση στο βάθρο, όχι μία συγκεκριμένη θέση…

Το Rossi αποφάσισε να κυνηγήσει τον Vinales αμέσως μετά το λάθος που είχε κάνει, έχασε πρόσφυση από το πίσω ελαστικό και σημείωσε μία τραγική πτώση που τον ξερίζωσε από τις πρώτες θέσεις στο πρωτάθλημα. Ο ίδιος λέει ότι κανείς στην ομάδα δεν μπορεί να εξηγήσει πώς έγινε και χάθηκε η πτώση από το πίσω ελαστικό, αλλά ναι συνέβη και ήταν τραγικό, όπως θα ήταν για οποιοδήποτε αναβάτη έκανε μία τέτοια προσπάθεια. Είχαμε πολύ καιρό να δούμε αγώνα που κρίνεται στην τελευταία στροφή, είχαμε πολύ καιρό να δούμε δύο Yamaha να παλεύουν για την πρώτη θέση του βάθρου και τελικά το θέαμα έχασε. Ο Zarco τερμάτισε τελικά δεύτερος στην κορυφαία του στιγμή στα MotoGP που εμφανίζεται για πρώτη φορά, προερχόμενος από την Moto2. Τρίτος ο Pedrosa και πρώτος - φυσικά - ο Vinales που δεν ήξερε ότι ο Rossi έπεσε και πάλευε ρισκάροντας μέχρι το τέλος για να είναι σίγουρος..

Ο Rossi δεν μπορούσε να πιστέψει αυτή την εξέλιξη και φανερά απογοητευμένος επέστρεψε στα pit. Ένας αγώνας που δεν είχε θέαμα αλλά κατάφερε να φέρει τα πάνω κάτω στο πρωτάθλημα…

Τώρα πλέον κατευθύνονται στο Mugello και εκεί η Michelin θα τους έχει το τελευταίο ελαστικό που έφτιαξε το ’16. Μετά από την πρώτη της σεζόν στα MotoGP και ακούγοντας όλα τα προβλήματα των αναβατών, η Michelin είχε ετοιμάσει ένα εμπρός ελαστικό με πιο σκληρό σκελετό. Για το ’17 το νέο της αγωνιστικό ελαστικό είχε μπροστά έναν σκελετό λίγο πιο μαλακό από το τελευταίο του ’16 και ήταν ο Rossi ο πρώτος που το «ακύρωσε», καθώς –όπως ο ίδιος τόνισε – του έδινε ασάφεια και δεν μπορούσε να υπολογίσει. Μαζί του τέθηκαν 20 αναβάτες και ψήφησαν με συντριπτική πλειοψηφία να φέρει πίσω η Michelin το εμπρός ελαστικό του ’16. Εκεί ήταν που έγινε και επεισόδιο: Μαζί με τον Vinales, και ο Lorenzo δεν ήθελε αυτή την αλλαγή, προτιμώντας το νεότερο. Ο Miller όμως γύρισε και του είπε ένα απόσπασμα από την ταινία Dirty Harry, όπου με απλά λόγια υπενθυμίζει πως καθένας έχει την γνώμη του, αν και το υπενθυμίζει με άσχημο τρόπο. Ο Lorenzo θεώρησε πως αυτό είναι άσχημο να συμβαίνει μπροστά τους υπόλοιπους αναβάτες, πόσο μάλλον στην δική του περίπτωση, που είναι και πολλαπλάσια παγκόσμιος πρωταθλητής. Την επόμενη μέρα που ο Miller είχε τρομακτική πτώση, ο Lorenzo μίλησε για σημάδι από το θεό, έτσι ώστε ο Miller να μάθει χωρίς να τραυματιστεί…

 

Το πρωτάθλημα, έτσι όπως διαμορφώθηκε μετά την Γαλλία:

1Maverick ViñalesYamaha85 
2Dani PedrosaHonda68-17
3Valentino RossiYamaha62-23
4Marc MarquezHonda58-27
5Johann ZarcoYamaha55-30
6Andrea DoviziosoDucati54-31
7Cal CrutchlowHonda40-45
8Jorge LorenzoDucati38-47
9Jonas FolgerYamaha38-47
10Jack MillerHonda29-56
11Danilo PetrucciDucati26-59
12Scott ReddingDucati26-59
13Loris BazDucati19-66
14Aleix EspargaroAprilia17-68
15Andrea IannoneSuzuki15-70
16Alvaro BautistaDucati14-71
17Tito RabatHonda13-72
18Hector BarberaDucati12-73
19Karel AbrahamDucati9-76
20Alex RinsSuzuki7-78
21Pol EspargaroKTM6-79
22Bradley SmithKTM6-79
23Sam LowesAprilia2-83
24Sylvain GuintoliSuzuki1-84
25Takuya TsudaSuzuki -85

 

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Από 2 έως 2184 ημέρες – Είναι όλοι τους ήρωες

Όλοι αγαπάνε ένα comeback - Ο Nick Harris θυμάται τις πιο εντυπωσιακές επιστροφές στην ιστορία του MotoGP
MotoGP Comebacks
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

9/10/2025

Από τον Mike Hailwood ως τον Marc Márquez, η ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας είναι γεμάτη με αναβάτες που αρνήθηκαν να τα παρατήσουν. Άλλοι χρειάστηκαν λίγες μέρες. Άλλοι, όπως ο Márquez, πάνω από έξι χρόνια. Όλοι όμως απέδειξαν πως η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται στο γκάζι, αλλά στο κουράγιο

Μπορεί να διαρκέσει δυο μέρες. Μπορεί να κρατήσει πάνω από μια δεκαετία. Όμως όλοι αγαπάμε ένα ηρωικό comeback, όσο μακρύ κι αν είναι. Από τον Mike Hailwood, τον Barry Sheene και τον Mick Doohan, μέχρι τον Jorge Lorenzo και τον σημερινό “βασιλιά των comeback” Marc Márquez, όλοι τους κέρδισαν επάξια μια θέση στις καρδιές μας.

Mike Hailwood – Η επιστροφή του θρύλου

Όταν η Honda αποχώρησε από τους αγώνες Grand Prix στο τέλος του 1967, πλήρωσε τον Hailwood, τετράκις παγκόσμιο πρωταθλητή, για να μην αγωνιστεί με άλλη εργοστασιακή ομάδα. Εκείνος στράφηκε στη Formula 1, ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο και μάλιστα βραβεύτηκε με το George Medal όταν έσωσε τον Clay Regazzoni από φλεγόμενο μονοθέσιο στο Kyalami.
Όμως το μικρόβιο των δύο τροχών δεν έσβησε ποτέ. Το 1978, στα 38 του χρόνια, επέστρεψε στο Isle of Man TT με Ducati και φυσικά… νίκησε. Το επανέλαβε και το 1979, πριν αποσυρθεί οριστικά. Τραγικά, δύο χρόνια αργότερα, σκοτώθηκε σε τροχαίο μαζί με την 9χρονη κόρη του Michelle.

MotoGP Comebacks

Barry Sheene – Ο ήρωας με το τσιγάρο στο χέρι

Ήταν 1975 όταν η κάμερα της Thames Television κατέγραφε τον Barry Sheene να πετάγεται στον αέρα με 250 km/h στη Daytona. Το φρικτό ατύχημα τον έκανε εθνικό ήρωα, σπασμένος μηρός, σπασμένο χέρι, καμένα γόνατα, αλλά ο Barry προσπαθούσε να λύσει το κράνος του μόνος του, ενώ περιέγραφε τις κακώσεις του χαμογελώντας στην κάμερα, ζητώντας ένα τσιγάρο.
Μόλις επτά εβδομάδες αργότερα, επέστρεψε στους αγώνες στο Cadwell Park και σε τέσσερις μήνες κέρδισε το πρώτο του Grand Prix στο Assen. Ακολούθησαν δύο παγκόσμιοι τίτλοι και 18 νίκες. Ακόμα και μετά το τρομακτικό ατύχημα στο Silverstone το 1982, ο Sheene γύρισε πίσω επτά μήνες αργότερα για να συνεχίσει να αγωνίζεται.

MotoGP Comebacks

Mick Doohan – Από τη διάσωση στο μεγαλείο

Το 1992, ο Mick Doohan βρισκόταν ένα βήμα πριν από τον πρώτο του τίτλο, όταν ένα ατύχημα στο Assen του κόστισε σοβαρό τραυματισμό στο πόδι. Το νοσοκομείο δεν αντέδρασε σωστά, και όταν απειλήθηκε ακρωτηριασμός, ο θρυλικός Dr. Costa τον ”απήγαγε” για να τον μεταφέρει στην κλινική του στην Ιταλία.
Ο Doohan επέστρεψε επτά εβδομάδες αργότερα, σχεδόν ανίκανος να περπατήσει, αλλά αποφασισμένος να μην αφήσει τον Wayne Rainey να του πάρει τον τίτλο. Έχασε εκείνο το πρωτάθλημα για μόλις τέσσερις βαθμούς, αλλά έναν χρόνο μετά ξανακέρδισε, και στη συνέχεια κατέκτησε πέντε συνεχόμενα παγκόσμια πρωταθλήματα.

MotoGP Comebacks

Jorge Lorenzo – Ο άνθρωπος των δύο ημερών

Το 2013, ο Lorenzo έσπασε την κλείδα του σε πτώση στις ελεύθερες δοκιμές του Assen. Όλοι υπέθεσαν πως η σεζόν του τελείωσε. Όμως δύο μέρες μετά, γύρισε στην πίστα με δέκα βίδες και μια πλάκα τιτανίου και τερμάτισε πέμπτος μέσα σε αφόρητο πόνο. Δύο εβδομάδες αργότερα έπεσε ξανά και ξανατραυματίστηκε, αλλά δεν εγκατέλειψε ποτέ. Μέσα σε ενάμιση χρόνο, το 2015, έγινε τριπλός παγκόσμιος πρωταθλητής MotoGP.

MotoGP Comebacks

Marc Márquez – Ο βασιλιάς των comebacks

Κανείς δεν έχει γράψει ιστορία όπως ο Marc Márquez. Μετά τον τραυματισμό του το 2020, πέρασε πέντε μεγάλες επεμβάσεις, 108 πτώσεις, και 2184 μέρες μέχρι να ξανασηκώσει το τρόπαιο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή στο Motegi το 2025.
Περισσότερα από 1000 μέρες χωρίς νίκη, μια ατελείωτη διαδρομή αποκατάστασης και ψυχικής αντοχής — και τελικά, μια από τις πιο συγκλονιστικές επιστροφές στην ιστορία του αθλητισμού.

MotoGP Comebacks

Δεν έχει σημασία ο χρόνος, οι τραυματισμοί ή οι συνθήκες.
Όλοι αυτοί οι αναβάτες αλλά και πολλοί ακόμη, απέδειξαν ότι το θάρρος, η επιμονή και η ψυχή είναι τα πραγματικά χαρακτηριστικά ενός πρωταθλητή.
Και για αυτό είναι όλοι τους ήρωες.