MotoGP Μαλαισία: Κατάταξη με θέαμα!

Μάχη με το χρόνο στην πτώση της σημαίας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/10/2017

Μπορούν οι δοκιμές του Σαββάτου για την κατάταξη του αγώνα, να έχουν τόσο θέαμα, όσο παλιότερα υπήρχε πιθανότητα να μην βρεις ακόμα και σε αγώνα; Στην φετινή σεζόν όλα γίνονται! Η Q2 είχε αρκετή αγωνία όπου τα τελευταία 33 δευτερόλεπτα η pole position έγινε μπίλια ρουλέτας, χοροπηδώντας από αριθμό σε αριθμό.. 46, 04, 23 τα νούμερα άλλαζαν με την καρό σημαία να έχει ήδη πέσει.

Από εχθές που ο Dovizioso κυριάρχησε οδηγώντας σε στεγνό και βρεγμένο, με ρυθμό που τον έφερνε πάνω από τον Marquez, όχι με ευκολία, αλλά σίγουρα πάνω από την Honda, είχαμε σήμερα στην Μαλαισία ενδιαφέρουσες ελεύθερες δοκιμές με αρκετή ζέστη χωρίς βροχή και μία  εξαιρετική Q2 που όλα άλλαξαν την τελευταία στιγμή.

Ξεκινήσαμε όμως με την FP3 που ο Rossi άφησε άπαντες με το στόμα ανοικτό, καθώς ήταν ο πρώτος αναβάτης που κατέβαινε κάτω από τα 2 λεπτά, αλλά και ο μόνος, με ένα υψηλό 1.59! Ο Zarco με τον Pedrosa τον ακολούθησαν κλείνοντας την τριάδα, όσο ο Dovizioso ακολουθούσε από κοντά και ο Marquez δοκίμαζε ακόμα ρυθμίσεις, μένοντας στο τέλος της δεκάδας.

Επειδή οι αριθμοί κάνουν περίεργα σημειολογικά παιχνίδια, οι θέσεις 1 και 9 αντιστράφηκαν στην από την FP3 στην FP4 με τον Marquez να γίνεται πρώτος και τον Rossi ένατος, όσο η ζέστη ανέβαινε και η πίστα μεταβαλλόταν με όλους τους αναβάτες να είναι συγκριτικά με χειρότερο ρυθμό οδήγησης και να πασχίζουν για πετύχουν τον ταχύτερο από πριν γύρο.

Το καλύτερο highlight της ημέρας έγινε σε αυτό το σημείο. Ο Marquez, ο άνθρωπος που έχει χαρίσει μία σειρά από εντυπωσιακά στιγμιότυπα σώζοντας μία πτώση, τώρα έκανε κάτι καλύτερο. Πέρασε το όριο του «σώζω» μπήκε στο χωράφι του «έπεσα» και μένοντας εκεί για λίγο σε αυτό το μεταίχμιο, κατάφερε να σηκώσει την μοτοσυκλέτα…. Ο εμπρός τροχός γυρισμένος στο εσωτερικό της στροφής αφήνοντας λάστιχο κάτω χωρίς πρόσφυση, το αριστερό του πόδι, το εξωτερικό εκτός μαρσπιέ, το δεξί γόνατο να σηκώνει τόσο βάρος που να φεύγει αφύσικα –για στροφή- προς τα πίσω, η στολή γυρνά και μαζί με την ξύστρα αφήνει κάτω και δέρμα. Με supermoto μπορεί να έλεγες ότι είναι και εύκολο, με την MotoGP μοτοσυκλέτα όμως μονάχα ένας σώζει κάτι τέτοιο…

Μπήκαμε έτσι στην Q1 με τον Rins να είναι ταχύτερος και τον Espargaro να παίρνει το δεύτερο εισιτήριο, το οποίο όμως  συνόδεψε με μία πτώση.

Στην Q2 αυτό έκανε και ο Marquez, χωρίς να μπορεί τώρα να σώσει την κατάσταση. Μέχρι το πρώτο σκέλος αναρωτιόταν κανείς πότε θα αρχίσουν οι επιθέσεις στα χρονόμετρα, πράγμα που έγινε μαζικά στο τέλος. Στην πτώση της καρό σημαίας ο Dovizioso ήταν εκείνος που ήρθε πρώτος ρίχνοντας τον Rossi στην 2η θέση και έτσι με τον Marquez εκτός πεντάδας θα ήταν συναρπαστική η εκκίνηση την επόμενη μέρα. Όμως τόσο ο Zarco, όσο και ο Pedrosa είχαν διαδοχικά άλλη άποψη, καθώς ολοκλήρωναν τον γύρο τους. Ουσιαστικά είχαμε μία καλύτερη επανάληψη από τους πρωταγωνιστές της FP3. Την ώρα που ο Pedrosa έκανε το καθήκον του ως δεύτερος αναβάτης, προφυλάσσοντας τον πρώτο, ακόμα και σε αυτό το σημείο με την σημαντική διαφορά, ο Lorenzo έκανε το δικό του, ρίχνοντας μία θέση πίσω τον Marquez…

Συναρπαστικός αγώνας θα γίνει αύριο, που έχει μεγάλες πιθανότητες να μας δώσει και τον φετινό πρωταθλητή!

Κατάταξη

ΘΕΣΗ
ΑΝΑΒΑΤΗΣ
ΜΟΤΟ
ΧΡΟΝΟΣ
Diff. / Prev.
 
1
Dani PEDROSA
Honda
1'59.212
 
 
2
Johann ZARCO
Yamaha
1'59.229
0.017 / 0.017
3
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
1'59.236
0.024 / 0.007
4
Valentino ROSSI
Yamaha
1'59.498
0.286 / 0.262
5
Maverick VIÑALES
Yamaha
1'59.538
0.326 / 0.040
6
Jorge LORENZO
Ducati
1'59.622
0.410 / 0.084
7
Marc MARQUEZ
Honda
1'59.694
0.482 / 0.072
8
Alex RINS
Suzuki
1'59.992
0.780 / 0.298
9
Andrea IANNONE
Suzuki
2'00.119
0.907 / 0.127
10
Cal CRUTCHLOW
Honda
2'00.181
0.969 / 0.062
11
Jack MILLER
Honda
2'00.326
1.114 / 0.145
12
Pol ESPARGARO
KTM
2'00.770
1.558 / 0.444
13
Danilo PETRUCCI
Ducati
2'00.351
0.213 / 0.164
14
Scott REDDING
Ducati
2'00.451
0.313 / 0.100
15
Alvaro BAUTISTA
Ducati
2'00.469
0.331 / 0.018
16
Bradley SMITH
KTM
2'00.718
0.580 / 0.249
17
Loris BAZ
Ducati
2'01.050
0.912 / 0.332
18
Sam LOWES
Aprilia
2'01.207
1.069 / 0.157
19
Tito RABAT
Honda
2'01.228
1.090 / 0.021
20
Hector BARBERA
Ducati
2'01.413
1.275 / 0.185
21
Karel ABRAHAM
Ducati
2'01.570
1.432 / 0.157
22
Michael VAN DER MARK
Yamaha
2'02.376
2.238 / 0.806

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.