MotoGP Misano: Όλα Ιταλία! Pole position σε Miller με όλες τις Ducati και μία Aprilia πίσω του...

Από την 8η θέση ο Quartararo
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/9/2022

Μία εξαιρετική προσπάθεια για την κατάκτηση της αυριανής καλύτερης θέσης στην εκκίνηση καταγράφηκε στο Misano καθώς ο καιρός ανάγκασε τους κορυφαίους να τρέξουν όλοι μαζί σχεδόν στο τελευταίο πεντάλεπτο του χρόνου μετατρέποντας την Q2 σε αγώνα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως στο Misano επικρατεί η Ducati καθώς οι μεγάλες του ευθείες αναδεικνύουν καλύτερα την διαφορά δύναμης που υπάρχει με τις υπόλοιπες μοτοσυκλέτες. Ωστόσο οι FP3 και FP4 που προηγήθηκαν έδειξαν πως θα μπορούσαμε να έχουμε και άλλες μοτοσυκλέτες τουλάχιστον στην πεντάδα, αν όχι στην πρώτη σειρά. Υποψήφιοι ο Quartararo και ο Alex Espargaro την ώρα που και ο Rins πήγαινε καλά νωρίτερα το πρωί.

Αμφότερες βέβαια οι Suzuki έπεσαν, με πιο ήπια την πτώση του Rins ακολουθούμενη από το περιστατικό με τον κριτή που καταγράψαμε εδώ. Ο Kazuki Watanabe που αντικαθιστά τον Mir είχε μία πιο δυνατή πτώση χωρίς όμως τραυματισμό και ενώ έχει εκφράσει και ο ίδιος την απορία όλων για την επιλογή της Suzuki να είναι αυτός, ο αντικαταστάτης του Mir στο Misano. Η καλύτερος λόγος να το κάνουν αυτό, είναι να τον τιμήσουν με την τελευταία ευκαιρία που υπάρχει για έναν αγώνα στα MotoGP, από την στιγμή που η Suzuki δεν συνεχίζει…

Σε κάθε περίπτωση στην FP3 οι δύο εργοστασιακές Ducati ήταν οι ταχύτερες ακολουθούμενες από τον Quartararo και τον Rins ενώ στην FP4 ταχύτερος όλων ήταν ο Bastianini και πίσω του οι δύο Aprilia. Όλα έδειχναν πως στην Q2 θα μπορούσαμε να έχουμε μία ποικιλία στην κατάταξη αλλά οι Ducati πρώτα και κυριότερα και έπειτα ο καιρός, δεν άφησαν περιθώρια για κάτι τέτοιο.

Στο μεταξύ αντίστοιχη ήταν και η Q1 όπου οι αναβάτες της Mooney VR46 πήραν τις δύο πρώτες θέσεις με τον Martin σε μικρή απόσταση και πίσω του τον Fabio Di Giannantonio που σημαίνει πως και πάλι ήταν 4 Ducati στην κορυφή πριν την KTM του Binder. Η Q1 διεξαγόταν με την απειλή της βροχής και ορισμένες διάσπαρτες ψιχάλες που δεν γινόντουσαν εμπόδιο, όμως ήδη στην Tavullia λίγο πιο κάτω έπεφτε δυνατή βροχή και όλα έδειχναν πως η 12άδα της Q2 δεν θα γλίτωνε. Πράγματι ακριβώς έτσι συνέβη.

Αμέσως μόλις σταμάτησε η Q1 άρχισε να βρέχει αλλά ταυτόχρονα φάνηκε πως θα ήταν για λίγο, κάποια άλλη φορά αυτό θα σήμαινε πως κανείς δεν θα έμπαινε μέσα, θα περίμεναν όλοι να στεγνώσει η πίστα και μετά να συνεχίσουν την προσπάθειά τους. Κι όμως η πλειοψηφία αποφάσισε να ξεκινήσει με βρόχινα καθώς αν κάτι μας έχει διδάξει αυτή η σεζόν, είναι να μην αφήνεις καμία ευκαιρία να πάει χαμένη.

Σήμερα όμως δεν το αναπάντεχο δεν έγινε ο πρωταγωνιστής της ιστορίας και έτσι το τελευταίο δεκάλεπτο περίπου, υπήρχε μία στεγνή γραμμή όπου μπορούσε κανείς να κάνει την προσπάθειά του με slick ελαστικά. Ο Miller βγήκε να αλλάξει αλλά η μοτοσυκλέτα του δεν ήταν έτοιμη έξω, όμως ευτυχώς αυτό δεν του έκοψε την φόρα. Πάντως δεν φάνηκε καλό για την Ducati που αντίστοιχα στον Bagnaia είχαν στείλει μήνυμα καλώντας τον στο box, ταυτόχρονα με το μήνυμα που είχε στείλει και η Yamaha στον Quartararo. Από εκείνη την στιγμή και μετά ξεκινούσε η προσπάθεια με τα slick ελαστικά που σημαίνει πως μερικά ακόμη λεπτά του χρόνου και περίπου στο τελευταίο πεντάλεπτο αρχίζαμε να βλέπουμε κάτι σαν αγώνα, με όλους τους αναβάτες να προσπαθούν για τον καλύτερο χρόνο της ημέρας.

Ο Bezzecchi βρέθηκε για λίγο με έναν από τους καλύτερους χρόνους, πράγμα εντυπωσιακό για τον νεαρό αναβάτη της Mooney VR46, ενώ και ο Oliveira έκανε καλή προσπάθεια μέχρι τουλάχιστον την στιγμή που όλες οι Ducati ήταν έτοιμες για να δώσουν την απάντησή τους.

Από το 7ο λεπτό και μέχρι το τέλος της Q2 η κατάταξη ήταν εσωτερική υπόθεση της Ducati πλέον, ο Quartararo δεν απείλησε ποτέ να είναι τέρμα εμπρός, παρόλο που στο πρώτο κομμάτι της πίστας ήταν ταχύτερος. Ο Bastianini πήρε για λίγο την pole position, όπως και ο Miller που ήταν γρήγορος συνέχεια και όχι στο τέλος, ενώ ο Bagnaia ήξερε πως έπρεπε να είναι στην πρώτη γραμμή για να ξεκινήσει αύριο στην δεύτερη καθώς έχει ποινή τριών θέσεων. Διαφορετικά η ποινή του θα έπρεπε να τον ρίξει στην τρίτη σειρά της εκκίνησης.

Ο Bastianini ανεβαίνει στην pole position όσο Miller και Bagnaia ρίχνουν τον χρόνο τους. Ακολουθούν τρία πολύ ωραία λεπτά που δείχνουν σαν ενιαίο πρωταθληματάκι της Ducati που με κάποιο τρόπο ένας τύπος, ο Vinales, είχε καταφέρει να μπει και να τρέξει με Aprilia. Τελικά ο Vinales θα καταφέρει να κρατήσει την 5η θέση έχοντας τον Zarco πίσω του, όταν δύο λεπτά πριν το τέλος της Q2 ο Zarco είχε την pole position, που είναι ίσως και αυτό που καλύτερα περιγράφει το τι ακριβώς γινόταν στο Misano.

Αύριο λοιπόν θα είναι με βεβαιότητα μία συγκλονιστική εκκίνηση με όλες τις Ducati μαζί, με Quartararo και Vinales να ξέρουν πως πρέπει να πεταχτούν εμπρός, τον Aleix Espargaro να θέλει να μείνει στην διεκδίκηση του πρωταθλήματος και τον Bagnaia να θέλει να φύγει εμπρός. Θα δούμε αγκώνες και αεροδυναμικά βοηθήματα να ακουμπάνε σε φαίρινγκ, αυτό πρέπει να το έχουμε βεβαιότητα.

Με τον Miller τελικά να καταφέρνει να πάρει αυτή την δύσκολη pole position έχουμε δύο ωραία στατιστικά:

Γίνεται ο 8ος αναβάτης που παίρνει pole position φέτος, οπότε ισοφαρίζεται το ρεκόρ του 2020 και έχουμε μπροστά μας αγώνες για περισσότερους.

Είναι η πρώτη του pole position από τότε που έγινε η πιο περίεργη εκκίνηση στα MotoGP το 2018 στην Αργεντινή. Έπρεπε όλοι τους να ξεκινήσουν από την pit lane εκτός του Miller που ήταν ο μόνος χωρίς τιμωρία. Επειδή όμως η εκκίνηση από την pit lane είναι μία διαδικασία για λίγους τιμωρημένους αναβάτες, αν εφαρμοζόταν τότε θα είχαμε σίγουρα κάποιο ατύχημα σε μορφή καραμπόλας, οπότε αυτοσχεδίασαν δίνοντας μας μία από τις πιο χαρακτηριστικές φωτογραφίες των τελευταίων ετών:


 

Αποτελέσματα Q2 και έπειτα Q1 – Αύριο ο Bagnaia θα ξεκινήσει από την 5η θέση:

Θέση

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

Διαφ.

1

Jack Miller

Ducati

1:31.899

 

2

Francesco Bagnaia

Ducati

1:31.914

0.015

3

Enea Bastianini

Ducati

1:32.014

0.115

4

Marco Bezzecchi

Ducati

1:32.048

0.149

5

Maverick Viñales

Aprilia

1:32.118

0.219

6

Johann Zarco

Ducati

1:32.169

0.270

7

Luca Marini

Ducati

1:32.226

0.327

8

Fabio Quartararo

Yamaha

1:32.246

0.347

9

Aleix Espargaro

Aprilia

1:32.577

0.678

10

Miguel Oliveira

KTM

1:32.775

0.876

11

Franco Morbidelli

Yamaha

1:33.351

1.452

12

Alex Rins

Suzuki

1:33.438

1.539

Αποτελέσματα Q1:

Q2

Marco Bezzecchi

Ducati

1:31.961

 

Q2

Luca Marini

Ducati

1:32.004

0.043

13

Jorge Martin

Ducati

1:32.015

0.054

14

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:32.276

0.315

15

Brad Binder

KTM

1:32.600

0.639

16

Alex Marquez

Honda

1:32.631

0.670

17

Michele Pirro

Ducati

1:32.658

0.697

18

Andrea Dovizioso

Yamaha

1:32.663

0.702

19

Pol Espargaro

Honda

1:32.826

0.865

20

Stefan Bradl

Honda

1:32.838

0.877

21

Darryn Binder

Yamaha

1:33.331

1.370

22

Takaaki Nakagami

Honda

1:33.484

1.523

23

Kazuki Watanabe

 

1:36.289

4.328

24

Remy Gardner

KTM

1:44.690

12.729

25

Raul Fernandez

KTM

1:46.732

14.771

 

Ετικέτες

MotoGP: Από 2 έως 2184 ημέρες – Είναι όλοι τους ήρωες

Όλοι αγαπάνε ένα comeback - Ο Nick Harris θυμάται τις πιο εντυπωσιακές επιστροφές στην ιστορία του MotoGP
MotoGP Comebacks
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

9/10/2025

Από τον Mike Hailwood ως τον Marc Márquez, η ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας είναι γεμάτη με αναβάτες που αρνήθηκαν να τα παρατήσουν. Άλλοι χρειάστηκαν λίγες μέρες. Άλλοι, όπως ο Márquez, πάνω από έξι χρόνια. Όλοι όμως απέδειξαν πως η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται στο γκάζι, αλλά στο κουράγιο

Μπορεί να διαρκέσει δυο μέρες. Μπορεί να κρατήσει πάνω από μια δεκαετία. Όμως όλοι αγαπάμε ένα ηρωικό comeback, όσο μακρύ κι αν είναι. Από τον Mike Hailwood, τον Barry Sheene και τον Mick Doohan, μέχρι τον Jorge Lorenzo και τον σημερινό “βασιλιά των comeback” Marc Márquez, όλοι τους κέρδισαν επάξια μια θέση στις καρδιές μας.

Mike Hailwood – Η επιστροφή του θρύλου

Όταν η Honda αποχώρησε από τους αγώνες Grand Prix στο τέλος του 1967, πλήρωσε τον Hailwood, τετράκις παγκόσμιο πρωταθλητή, για να μην αγωνιστεί με άλλη εργοστασιακή ομάδα. Εκείνος στράφηκε στη Formula 1, ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο και μάλιστα βραβεύτηκε με το George Medal όταν έσωσε τον Clay Regazzoni από φλεγόμενο μονοθέσιο στο Kyalami.
Όμως το μικρόβιο των δύο τροχών δεν έσβησε ποτέ. Το 1978, στα 38 του χρόνια, επέστρεψε στο Isle of Man TT με Ducati και φυσικά… νίκησε. Το επανέλαβε και το 1979, πριν αποσυρθεί οριστικά. Τραγικά, δύο χρόνια αργότερα, σκοτώθηκε σε τροχαίο μαζί με την 9χρονη κόρη του Michelle.

MotoGP Comebacks

Barry Sheene – Ο ήρωας με το τσιγάρο στο χέρι

Ήταν 1975 όταν η κάμερα της Thames Television κατέγραφε τον Barry Sheene να πετάγεται στον αέρα με 250 km/h στη Daytona. Το φρικτό ατύχημα τον έκανε εθνικό ήρωα, σπασμένος μηρός, σπασμένο χέρι, καμένα γόνατα, αλλά ο Barry προσπαθούσε να λύσει το κράνος του μόνος του, ενώ περιέγραφε τις κακώσεις του χαμογελώντας στην κάμερα, ζητώντας ένα τσιγάρο.
Μόλις επτά εβδομάδες αργότερα, επέστρεψε στους αγώνες στο Cadwell Park και σε τέσσερις μήνες κέρδισε το πρώτο του Grand Prix στο Assen. Ακολούθησαν δύο παγκόσμιοι τίτλοι και 18 νίκες. Ακόμα και μετά το τρομακτικό ατύχημα στο Silverstone το 1982, ο Sheene γύρισε πίσω επτά μήνες αργότερα για να συνεχίσει να αγωνίζεται.

MotoGP Comebacks

Mick Doohan – Από τη διάσωση στο μεγαλείο

Το 1992, ο Mick Doohan βρισκόταν ένα βήμα πριν από τον πρώτο του τίτλο, όταν ένα ατύχημα στο Assen του κόστισε σοβαρό τραυματισμό στο πόδι. Το νοσοκομείο δεν αντέδρασε σωστά, και όταν απειλήθηκε ακρωτηριασμός, ο θρυλικός Dr. Costa τον ”απήγαγε” για να τον μεταφέρει στην κλινική του στην Ιταλία.
Ο Doohan επέστρεψε επτά εβδομάδες αργότερα, σχεδόν ανίκανος να περπατήσει, αλλά αποφασισμένος να μην αφήσει τον Wayne Rainey να του πάρει τον τίτλο. Έχασε εκείνο το πρωτάθλημα για μόλις τέσσερις βαθμούς, αλλά έναν χρόνο μετά ξανακέρδισε, και στη συνέχεια κατέκτησε πέντε συνεχόμενα παγκόσμια πρωταθλήματα.

MotoGP Comebacks

Jorge Lorenzo – Ο άνθρωπος των δύο ημερών

Το 2013, ο Lorenzo έσπασε την κλείδα του σε πτώση στις ελεύθερες δοκιμές του Assen. Όλοι υπέθεσαν πως η σεζόν του τελείωσε. Όμως δύο μέρες μετά, γύρισε στην πίστα με δέκα βίδες και μια πλάκα τιτανίου και τερμάτισε πέμπτος μέσα σε αφόρητο πόνο. Δύο εβδομάδες αργότερα έπεσε ξανά και ξανατραυματίστηκε, αλλά δεν εγκατέλειψε ποτέ. Μέσα σε ενάμιση χρόνο, το 2015, έγινε τριπλός παγκόσμιος πρωταθλητής MotoGP.

MotoGP Comebacks

Marc Márquez – Ο βασιλιάς των comebacks

Κανείς δεν έχει γράψει ιστορία όπως ο Marc Márquez. Μετά τον τραυματισμό του το 2020, πέρασε πέντε μεγάλες επεμβάσεις, 108 πτώσεις, και 2184 μέρες μέχρι να ξανασηκώσει το τρόπαιο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή στο Motegi το 2025.
Περισσότερα από 1000 μέρες χωρίς νίκη, μια ατελείωτη διαδρομή αποκατάστασης και ψυχικής αντοχής — και τελικά, μια από τις πιο συγκλονιστικές επιστροφές στην ιστορία του αθλητισμού.

MotoGP Comebacks

Δεν έχει σημασία ο χρόνος, οι τραυματισμοί ή οι συνθήκες.
Όλοι αυτοί οι αναβάτες αλλά και πολλοί ακόμη, απέδειξαν ότι το θάρρος, η επιμονή και η ψυχή είναι τα πραγματικά χαρακτηριστικά ενός πρωταθλητή.
Και για αυτό είναι όλοι τους ήρωες.