MotoGP Misano Test: Οι πρώτες δηλώσεις Marquez και Quartararo για τις μοτοσυκλέτες του 2024

Χωρίς τις εργοστασιακές Ducati
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/9/2023

Οι ομάδες των MotoGP παρέμειναν στην πίστα του Misano καθώς μετά τον αγώνα της Κυριακή ήταν προγραμματισμένες οι δοκιμές των μοτοσυκλετών του 2024 για όλες τις εταιρείες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα. Τόσο η KTM, όσο η Honda και η Yamaha έχουν φέρει τα πρωτότυπα του 2024, τα οποία οδήγησαν στον αγώνα οι επίσημοι δοκιμαστές τους, με τον Dani Pedrosa μάλιστα να πρωταγωνιστεί τόσο στο Sprint του Σάββατου, όσο και στον αγώνα την Κυριακής, τερματίζοντας στην τέταρτη θέση.

Σήμερα ήταν η σειρά των εργοστασιακών αναβατών να δοκιμάσουν τις νέες μοτοσυκλέτες τους για την επόμενη χρονιά και να δώσουν οδηγίες για την κατεύθυνση της εξέλιξης έως το τέλος του χρόνου, ώστε όλα να είναι έτοιμα μέχρι τα πρώτα δοκιμαστικά στην πίστα της Sepang το 2024.

Από τους τέσσερεις κατασκευαστές που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα, μόνο η Ducati έλειπε από τα σημερινά δοκιμαστικά, καθώς όλοι οι αναβάτες της εργοστασιακής ομάδας και ο δοκιμαστής έχουν τραυματισμούς!

Έτσι οι αναβάτες των Pramac, VR46 και Gresini δεν θα έχουν κάτι εντελώς καινούριο να δοκιμάσουν, πέραν των νέων ελαστικών της Michelin, η οποία έχει φέρει νέες Soft και Medium γόμμες για το πίσω ελαστικό, καθώς και μια νέα Soft γόμμα για το εμπρός, με σύνθεση που θα χρησιμοποιηθεί για την σεζόν του 2024.

Πιθανόν η απόφαση της Ducati να μην δώσει στις δορυφορικές ομάδες να δοκιμάσουν την μοτοσυκλέτα του 2024, είναι ένα είδος fair-play για τους εργοστασιακούς αναβάτες της οι οποίοι λόγω τραυματισμού δεν είναι σε θέση να οδηγήσουν.

2

Εκεί όμως που έχει στραφεί το ενδιαφέρον όλων είναι στα box της Honda και της Yamaha, όπου οι φήμες για το μέλλον του Marc Marquez και η αγωνιστική “ξηρασία” του Quartararo προκαλούν έντονο προβληματισμό.

Μετά το μεσημεριανό διάλλειμα που βρήκε τις μοτοσυκλέτες της Honda να έχουν κάνει από τους πιο αργούς χρόνους της ημέρας, τα μικρόφωνα πήγαν στον Marc Marquez για τις πρώτες δηλώσεις.

Ο Ισπανός αναβάτης δεν εξέπληξε κανέναν με τις δηλώσεις του, αφού δεν μας έδωσε κάποιο φοβερό νέο που θα αλλάξει την εικόνα που είχαμε έως σήμερα.

Συγκεκριμένα ο Marquez τόνισε πως η νέα μοτοσυκλέτα έχει εντελώς διαφορετική θέση οδήγησης (κάτι που δείχνει την προσπάθεια των μηχανικών της Honda να αλλάξουν την δυναμική κατανομή του βάρους).  

Εκ του αποτελέσματος πάντως, ο Marquez είπε πως για να κάνεις χρόνο με την νέα μοτοσυκλέτα θα πρέπει να οδηγείς με τον ίδιο τρόπο που οδηγούσες την παλιά και πως το βασικό πρόβλημα της Honda (δηλαδή η πρόσφυση στις εξόδους των στροφών) παραμένει.

5

Το μόνο θετικό για τον Ισπανό αναβάτη είναι πως ήρθαν στην ομάδα νέα πρόσωπα και με περισσότερη όρεξη για αλλαγές…

 “They need to work, still we are far. If this is the base. Or the bike. We are far. Still we need to work and change many things,"

Φυσικά δεν έλειψαν και οι ερωτήσεις για το αγωνιστικό μέλλον του, με τον Marquez να απαντά πως την τελική απόφαση θα την πάρει ανάμεσα στους αγώνες της Ινδίας και της Ιαπωνίας.

Κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τις δηλώσεις που είχε κάνει πριν τον αγώνα του Misano, όπου είχε πει πως έχει ήδη αποφασίσει…

“Yeah, but I don't inform, because maybe it's not clear. Sometimes you can change, no?. I have two plans. So now I need to choose a plan, but the decision is there.”

Πιθανόν εννοεί πως έχει πάρει την απόφαση να αφήσει στην άκρη τα χρήματα και να επιλέξει όποια ομάδα του δώσει την ευκαιρία να διεκδικήσει το πρωτάθλημα. Είτε αυτή είναι η Honda, είτε αυτή είναι η Gressini…

6

Στην περίπτωση του Quartararo τα πράγματα είναι πιο δύσκολα, διότι σύμφωνα με τον Γάλλο παγκόσμιο πρωταθλητή, η Yamaha θα πρέπει να αλλάξει ριζικά την μοτοσυκλέτα της (να βάλει κινητήρα V4 που δεν χρειάζεται αντικραδασμικό άξονα ώστε να ανεβάσει περισσότερες στροφές με ασφάλεια και να βρει την ιπποδύναμη που της λείπει) και να λύσει το πρόβλημα δυσκολίας στις προσπεράσεις μέσα στον αγώνα.

Μάλιστα ο Quartararo τόνισε πως στον αγώνα της Κυριακής, άφησε επίτηδες λίγη απόσταση από τους αναβάτες εμπρός και προσπάθησε να οδηγήσει όσο πιο γρήγορα μπορεί, καταφέρνοντας να κάνει ένα πολύ πιο γρήγορα γυρολόγιο απ’ ότι όταν ακολουθούσε κάποιον. Αυτό δείχνει πως η μοτοσυκλέτα της Yamaha παραμένει γρήγορη σε χρόνους, αρκεί να μην έχει κανέναν μπροστά της…

8

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.