MotoGP Motegi: Αποφασιστική νίκη Martin σε βρόχινο αγώνα με μισή διάρκεια και δυο κόκκινες σημαίες!

Στο βάθρο ο Marquez μετά από ένα χρόνο
motogp motegi motomag
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/10/2023

Εξαιρετικά δύσκολος αγώνας στην Ιαπωνία εξαιτίας των καιρικών συνθηκών με την βροχή να ξεκινά πέντε λεπτά πριν την εκκίνηση, νωρίτερα από εκείνο που περίμεναν βάση των προγνώσεων. Αυτό σημαίνει πως ξεκίνησαν όλοι με τα slick ελαστικά και φυσικά με ζελατίνες και εξοπλισμό, προσαρμοσμένο σε διαφορετικές συνθήκες.

Ο Martin ξεκίνησε καλά και για λίγες στροφές η σειρά ήταν ίδια με την πρώτη στροφή του Sprint καθώς ο Miller ήταν πίσω του, ο Bagnaia ακολουθούσε και είχε πίσω του τον Binder.

Ο Bezzecchi δεν ξεκίνησε καλά και ανοίγοντας γραμμή στα φρένα της πρώτης στροφής έβγαλε εκτός πίστας στον Vinales που με την σειρά του έβγαλε εκτός του Zarco, ενώ ο Bezzecchi συνέχισε κανονικά από τις πίσω θέσεις. Ο Zarco ήταν ο μεγάλος άτυχος της ημέρας παρόλο που δεν έπεσε πατώντας στην άμμο, όπως έπαθε ο Vinales, συνεχίζοντας και οι δύο τον αγώνα. Η ατυχία του Zarco θα συνεχιζόταν και θα τον χτυπούσε διπλά στο τέλος, είναι πολύπλοκο όπως και οι συνθήκες σήμερα στην Ιαπωνία, αλλά θα το ξεδιαλύνουμε βάζοντας την σειρά των πραγμάτων.

Οι σημαίες που επέτρεπαν στους αναβάτες να αλλάξουν μοτοσυκλέτες είχαν βγει ήδη αμέσως και τελικά μπήκαν όλοι μαζί στα πιτ εκτός από 5 που συνέχισαν με τους αναβάτες της Yamaha να είναι όλοι μέσα στην πίστα με τα slick, μαζί με τον Pirro και τον Bradl. Αυτό έχει λογική αν η βροχή δείχνει πως θα μπορούσε να σταματήσει, πράγμα βέβαιο πως δεν θα γινόταν ή αν μπορείς να κάνεις έναν ακόμη γρήγορο γύρο και να μπεις σε μία pit lane πιο καθαρή. Τελικά δεν κέρδισαν τίποτα με την επιλογή τους, έχασαν θέσεις και μάλιστα ο Morbidelli έμεινε έξω με τα slick για πολύ ώρα χωρίς καμία απολύτως εξήγηση για την επιλογή με βάση την κοινή λογική.

motogp motegi motomag
O Martinator δεν είχε -και σήμερα- αντίπαλο

Λίγο πριν μπουν για την αλλαγή είχαν περάσει τον Martin, ο ίδιος είπε ότι έγινε για να δει αν ο Bagnaia μπει μέσα και στην αλλαγή κατάφερε να κερδίσει θέσεις, όπως και ο Marquez τα πήγε καλά γιατί είναι μπροστά στην έξοδο και αυτό βελτιώνει τα πράγματα, μπορεί να κρατηθεί στην εξωτερική της pit lane και βγαίνοντας να έχει την εσωτερική με απρόσκοπτη έξοδο στην πίστα.

Ο Aleix Espargaro κράτησε για λίγο την πρωτιά μέχρι ο Martin να περάσει εμπρός. Βέβαια όταν βγήκαν είχαν ήδη μπροστά τους μοτοσυκλέτες που δεν είχαν αλλάξει ελαστικά και από ένα σημείο τον Pirro με 8 δευτερόλεπτα διαφορά ενώ ο Morbidelli θα έχανε αμέσως το όποιο προβάδισμα. Ήταν μια πλασματική πρωτιά φυσικά. Ο Martin πέρασε εμπρός και αμέσως μετά έχασε πρόσφυση στο εμπρός ελαστικό και μένοντας εντός ασφάλτου αλλά εκτός πίστας πέρασε για λίγο στην 9η θέση. Ο Binder αργότερα θα έπεφτε στην ίδια στροφή.

Ο Aleix Espargaro ξανά οδηγεί την κούρσα με τον Marquez δεύτερο και πίσω τον Bezzecchi και τον Bagnaia που φαίνεται πως μπορεί να τα πάει καλύτερα. Και πρέπει να το κάνει γιατί ο Martin έφτασε ήδη με μερικά πολύ γρήγορα προσπεράσματα. Ο Bagnaia περνά τον Bezzecchi και αμέσως μετά και ο Martin κάνει μία επιθετική αλλά καθαρή κίνηση με στόχο να μην αφήσει τον Bagnaia να φύγει εμπρός. Επόμενος στόχος ο Marquez που γίνεται από μόνος του πιο εύκολος καθώς η διαφορά με τον Aleix ανοίγει.

motogp motegi motomag
έπαιξε όλα του τα χαρτιά σωστά σήμερα ο Marquez για να μην είναι ολότελα καταστροφική η εικόνα των Ιαπωνικών εταιρειών μέσα στο σπίτι τους

Όπως του ανοίγουν και οι Ducati στην ευθεία. Μιλάμε για μία τεράστια διαφορά με την Honda καθώς τον περνάνε στην ευθεία με ευκολία και οι δύο!

Ο Aleix συνεχίζει εμπρός και πίσω του έχει τους δύο που παλεύουν για το πρωτάθλημα με την πίστα να έχει ακόμη μικτές συνθήκες και την βροχή να μην έχει γίνει τελείως απειλητική.

Στον έκτο γύρο ο Martin περνά και τους δύο καθαρά και με τρόπο που δείχνει ξεκάθαρα την ανωτερότητά του στον αγώνα της Ιαπωνίας, ένα σερί που υπάρχει στους τελευταίους αγώνες, και μετά από αυτό ο Aleix αρχίζει να χάνει την μία θέση πίσω από την άλλη όσο τα ελαστικά του με την μαλακή γόμα δεν μπορούν να τον βοηθήσουν να αντισταθεί.

Ο Bezzecchi και ο Oliveira είναι στην τρίτη και τέταρτη θέση με τον Marquez να ακολουθεί πέμπτος και τον Miller να παλεύει με τον Mir πίσω από τον Aleix Espargaro.

Στο μεταξύ ο Martin χτίζει μία διαφορά σχεδόν ένα δευτερόλεπτο από τον Bagnaia για αυτό και η νίκη του σήμερα είναι πλήρη και καθοριστική, για όποιον παρακολουθούσε τον αγώνα δεν υπήρχε καλύτερος σήμερα.

Ο Oliveira είναι ο επόμενος που αρχίζει να χάνει θέσεις όσο ο Aleix Espargaro τις κερδίζει σταματώντας την κατρακύλα του προς τα πίσω με τον Marquez να κερδίζει θέσεις και την βροχή πλέον να πέφτει δυνατά. Από τον 10ο γύρο θα είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα. Ο Fernandez εκτελεί ποινή μακρύτερου γύρου με τον Crutchlow γιατί έστριψαν νωρίς στην αλλαγή μοτοσυκλέτας. Η γωνία προσέγγισης του box είναι προκαθορισμένη και προβλέπεται από τους κανονισμούς, γιατί αλλιώς μπαίνεις μπροστά σε άλλη ομάδα.

Ο Marquez περνά τον Bezzecchi που σήμερα δεν είναι η μέρα του και βλέπει επιτέλους το βάθρο για πρώτη φορά από το GP Αυστραλίας το 2022. Στο μεταξύ ο Martin είναι πλέον στο 1.3 διαφοράς και το πάει για πολλά λεπτά, αλλά ο αγώνας δεν θα συνεχιζόταν για πολύ.

Ο Zarco πέφτει δέκα δευτερόλεπτα πριν βγει η κόκκινη σημαία. Η μοτοσυκλέτα έχει αχρηστευτεί πλήρως αλλά αν μπει στο box τα επόμενα πέντε λεπτά σπρώχνοντας αλλά χωρίς παράκαμψη τότε θα μπορέσει να συνεχίσει αν ο αγώνας ξεκινήσει και πάλι καθώς μετράνε οι θέσεις από τον προηγούμενο γύρο που βγήκε η καρό σημαία. Δεν θα μπορούσε να σπρώξει την μοτοσυκλέτα σε έναν αγώνα που εξελίσσεται οπότε βγαίνει εκτός πίστας και ξανά μπαίνει στην pit lane από τον βοηθητικό δρόμο. Είναι έξαλλος που του ανακοινώνουν πως τσάμπα έσπρωχνε αλλά η αλήθεια είναι πως το παραθυράκι αυτό του κανονισμού υπάρχει για εκείνους που είχαν πρόβλημα στον τελευταίο γύρο ή έπεσαν αλλά όχι καταστροφικά όπως ο Zarco. Θα έπρεπε να είναι έξαλλος με την μόνιμη ατυχία που τον ακολουθεί και θα γινόταν χειρότερα. Αν ο αγώνας δεν ξεκινήσει είναι έβδομος. Αν ξεκινήσει μένει εκτός αγώνα.

motogp motegi motomag
Ο Bagnaia ήταν μόνος του φέτος, βολτάροντας προς τον τίτλο και πλέον δίνει μάχη με ισότιμη μοτοσυκλέτα

Φανταστείτε την Ζαρκοτραγωδία που ο αγώνας ξεκίνησε και πήρε αμέσως κόκκινη σημαία! Δεν πρόλαβαν κυριολεκτικά να στρίψουν, απλά βγήκαν στην εκκίνηση και πήραν την κόκκινη σημαία! Αυτό βέβαια βοήθησε τον Oliveira που είχε βγει γιατί δεν έβλεπε άλλο και με τον αγώνα να συνεχίζεται μετρούσε η θέση που είχε πριν, αντίστοιχα και ο Vinales.

Στο μεταξύ οι αντίπαλοι έψαχναν τα παραθυράκια, η Ducati μπορεί να ανακοινωθεί πρωταθλήτρια κατασκευαστών μέσα στην Ιαπωνία με την πτώση Binder και τον Miller που αν και μάστορας της βροχής, ιδιαίτερα εδώ μέσα, σήμερα η KTM δεν τον βοηθούσε καθώς τα γλιστρήματα ήταν συνεχή! Στο τέλος ο αγώνας ξεκίνησε μόνο και μόνο για να πέσει η κόκκινη σημαία! Ένα χτύπημα στον Zarco και μία βοήθεια στους υπόλοιπους αναβάτες καθώς μόνο ταλαιπωρία θα υπήρχε αν συνέχιζαν το αποτέλεσμα θα μπορούσε να αλλάξει μόνο με ατυχία του Martin ή να γινόταν και χειρότερα για τους άλλους, καθώς δεν μπορεί κανείς να προβλέψει που θα χτυπήσει η ατυχία. Αγωνιστικά κέρδισε ο καλύτερος σήμερα και αν συνέχιζε είτε θα έμενε έτσι είτε η τύχη θα καθόριζε το αποτέλεσμα, όχι η ικανότητα.

 

Θέση

N#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος/Διαφ.

1

89

Jorge Martin

Ducati

24:06.3140

2

1

Francesco Bagnaia

Ducati

1.413

3

93

Marc Marquez

Honda

2.013

4

72

Marco Bezzecchi

Ducati

2.943

5

41

Aleix Espargaro

Aprilia

3.181

6

43

Jack Miller

KTM

6.837

7

37

Augusto Fernandez

KTM

7.587

8

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

8.602

9

25

Raul Fernandez

Aprilia

11.229

10

20

Fabio Quartararo

Yamaha

12.244

11

30

Takaaki Nakagami

Honda

14.714

12

36

Joan Mir

Honda

14.924

13

35

Cal Crutchlow

Yamaha

16.057

14

6

Stefan Bradl

Honda

17.253

15

44

Pol Espargaro

KTM

24.921

16

51

Michele Pirro

Ducati

33.962

17

21

Franco Morbidelli

Yamaha

74.934

18

88

Miguel Oliveira

Aprilia

0.000

19

12

Maverick Viñales

Aprilia

0.000

Πτώσεις

 

5

Johann Zarco

Ducati

24:12.5050

 

33

Brad Binder

KTM

10:31.1590

 

 

 

 

    

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.