MotoGP Mugello: Pole position στην καρό σημαία! Αποτελέσματα

Δεν άφησε τις Yamaha να το κρατήσουν!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/6/2019

Δεν είχαν αφήσει περιθώριο οι Yamaha και πιο συγκεκριμένα ο Quartararo που δυναμικά κρατούσαν την πρώτη θέση για την εκκίνηση αύριο. Όμως ο Marquez έχει αντιστρόφως ανάλογη εμπειρία με την ηλικία του, κι αυτό που έκανε σήμερα είναι μίγμα αστείρευτου ταλέντου και βαθιάς εμπειρίας: Πήρε την pole position με τρόπο έξυπνο και χρησιμοποιώντας ό,τι είχε μπροστά του, παρόλο που έχει μία ίωση να τον ταλαιπωρεί και να μην τον αφήνει να δώσει το 100% όπως είπε και ο ίδιος… Ούτε άρρωστο δεν τον πιάνουν!

«Ήταν σαν κανονικός αγώνας κάποια στιγμή, ήταν δύσκολο να διατηρηθεί ο ρυθμός αλλά με το επόμενο σετ ελαστικών είχα μια νέα ευκαιρία, όπου υπολόγισα με μεγάλη ακρίβεια το κενό ανάμεσα σε εμένα και τον Dovizioso, κερδίζοντας το slipstreaming παίρνοντας την πρώτη θέση»! Είναι πρακτικό το θέμα τόνισε ο Marquez για το γεγονός πως πήρε την pole position, γιατί πρέπει να φύγει μπροστά και να κάνει μία καλή εκκίνηση απέναντι στις Yamaha που πηγαίνουν πολύ καλά… με τον Quartararo να είναι ο πλέον γρήγορος ανάμεσα στους υπόλοιπους. Ο Quartartaro που όπως γράψαμε κι εδώ, όπως είπε και ο Dovizioso, μαζί με τους υπόλοιπους νέους αναβάτες επωφελούνται στο Mugello από το γεγονός πως οδηγούν με στιλ που ταιριάζει περισσότερο στην Moto2, κι αυτό ακριβώς θέλει το Mugello.

Καμία σχέση δεν είχε η περίοδος της κατάταξης όμως, με όλα όσα είδαμε πιο πριν, πέρα από την ξεκάθαρη υπεροχή του Quartararo. Κι έτσι φαινόταν ότι θα εξελιχθούν όλα, δίχως αλλαγές από τις υπόλοιπες δοκιμές αν ο Marquez δεν έκανε το θαύμα του. Οπότε η προσπάθεια του Quartararo αξίζει την προσοχή μας, μιας κι εδώ και δύο ημέρες επιδεικνύει απίστευτη προσαρμοστικότητα στο Mugello διατηρώντας φοβερό ρυθμό, στοιχεία που θα έπρεπε να οδηγήσουν στην pole position. Ο Marquez βέβαια δεν γίνεται ούτε άρρωστος, «ούτε με χάπια», να βγει από την εξίσωση!

Ο Dovizioso μπορεί να έθεσε το ρεκόρ ταχύτητας για άλλη μία φορά, μπορεί η Ducati να είναι με διαφορά η ταχύτερη εταιρία χρόνια τώρα, αλλά η ανωτερότητα αυτή δεν τον βοήθησε και στην κατάταξη. Ο αγώνας βέβαια είναι πάντα μία διαφορετική περίπτωση, ωστόσο η ημέρα αύριο φωνάζει Yamaha, με ότι κι αν αυτό σημαίνει!

Από όλες τις Yamaha, o Rossi ήταν πραγματικά άτυχος, οι δοκιμές του καταστράφηκαν και αύριο θα ξεκινήσει από την 18η θέση, με τον Morbidelli να είναι επίσης εξαιρετικά γρήγορος, περισσότερο από τις «εργοστασιακές», και τα αποσιωπητικά μπαίνουν γιατί πρακτικά έχει την ίδια μοτοσυκλέτα, ενώ του Quartararo είναι πιο πίσω σε εξέλιξη.

Οι Yamaha λοιπόν, και οι νέοι αναβάτες κυριαρχούν μέχρι στιγμής στο Mugello. O Marquez έχει εδώ πάντα να σκέφτεται τα παλιά, αλλά και το γεγονός πως τελευταία φορά που κέρδισε εδώ, ήταν πίσω το 2014! Δεν υπάρχουν λοιπόν φαβορί για αύριο, παρά μόνο ένα δεδομένο, πως αναμένεται ένας συναρπαστικός αγώνας!

 

Αποτελέσματα Q2 και Q1:

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
Διαφ. 1ου/Προηγ.
1
Marc MARQUEZ
Honda
348.4
1'45.519
 
2
Fabio QUARTARARO
Yamaha
339.3
1'45.733
0.214 / 0.214
3
Danilo PETRUCCI
Ducati
346.9
1'45.881
0.362 / 0.148
4
Franco MORBIDELLI
Yamaha
333.7
1'45.959
0.440 / 0.078
5
Jack MILLER
Ducati
345.6
1'46.029
0.510 / 0.070
6
Cal CRUTCHLOW
Honda
347.6
1'46.079
0.560 / 0.050
7
Maverick VIÑALES
Yamaha
339.7
1'46.181
0.662 / 0.102
8
Francesco BAGNAIA
Ducati
343.5
1'46.260
0.741 / 0.079
9
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
349.4
1'46.293
0.774 / 0.033
10
Takaaki NAKAGAMI
Honda
336.7
1'46.387
0.868 / 0.094
11
Pol ESPARGARO
KTM
340.1
1'46.433
0.914 / 0.046
12
Michele PIRRO
Ducati
349.9
1'46.638
1.119 / 0.205
Αποτελέσματα Q1
Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
Διαφ. 1ου/Προηγ.
1
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
344.1
1'46.278
 
2
Michele PIRRO
Ducati
347.7
1'46.283
0.005 / 0.005
3
Alex RINS
Suzuki
338.3
1'46.539
0.261 / 0.256
4
Tito RABAT
Ducati
345.2
1'46.678
0.400 / 0.139
5
Aleix ESPARGARO
Aprilia
340.3
1'46.899
0.621 / 0.221
6
Karel ABRAHAM
Ducati
342.9
1'47.028
0.750 / 0.129
7
Jorge LORENZO
Honda
339.9
1'47.135
0.857 / 0.107
8
Valentino ROSSI
Yamaha
335.8
1'47.184
0.906 / 0.049
9
Johann ZARCO
KTM
340.1
1'47.394
1.116 / 0.210
10
Joan MIR
Suzuki
341.8
1'47.519
1.241 / 0.125
11
Hafizh SYAHRIN
KTM
338.0
1'48.222
1.944 / 0.703
12
Miguel OLIVEIRA
KTM
336.8
1'48.235
1.957 / 0.013
13
Andrea IANNONE
Aprilia
340.1
1'48.303
2.025 / 0.068

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.