MotoGP: Νέα πίστα στην Φινλανδία

Εντάσσεται στο ημερολόγιο από το ‘19
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/8/2017

Από το τέλος της επόμενης σεζόν, οι αναβάτες του MotoGP θα ξεκινήσουν δοκιμές σε μία τελείως νέα πίστα που τώρα κατασκευάζεται στην Φινλανδία. Όπως τουλάχιστον είναι το πλάνο, καθώς η Dorna έχει συμφωνήσει για την ένταξη στο ημερολογίο αν κι εφόσον καταφέρει να ανταποκριθεί η κατασκευαστική. Πράγμα που θα φανεί σε λίγο καιρό.. Η πίστα θα ανήκει στο ημερολόγιο από το 2019 με ένα πενταετές συμβόλαιο που αναμένεται από τώρα πως θα επεκταθεί, καθώς είναι η μόνη αντίστοιχη στις Σκανδιναβικές χώρες. Η ηγεσία της Dorna παραβρέθηκε στα εγκαίνια του εργοταξίου δίνοντας το έναυσμα για την υποδοχή της στην αγκαλιά του MotoGP. Επίσημα βέβαια αυτό θα γίνει έπειτα από την έγκριση της FIM, μετά την εισήγηση της Dorna, ωστόσο αυτή είναι τυπική διαδικασία αφού η πίστα ξεκίνησε τις ετοιμασίες το 2010 κάνοντας χρήση του χρηματοδοτικού προγράμματος της FIM…

Την ανάπτυξη και τον σχεδιασμό της πίστας ανέλαβε η εταιρία APEX, μία αγγλική εταιρία με δεκάδες αντίστοιχα έργα σε όλο τον κόσμο, έχοντας κατασκευάσει μεταξύ άλλων την πίστα του Dubai, την Sepang στην Μαλαισία και μία από τις πιο χαρακτηριστικές πίστες της Κίνας.

Για την πίστα της Φινλανδίας, την KymiRing, η APEX ξόδεψε μία ολόκληρη τριετία εκπονώντας τα σχέδια, καθώς ο στόχος ήταν να δημιουργηθεί μία πίστα που θα μπορεί να διαιρεθεί στα δύο για να φιλοξενήσει ταυτόχρονες μικρότερες διοργανώσεις. Παράλληλα με τρεις διαφορετικές διαδρομές, μία σε πλήρες μήκος και δύο χωρίζοντας την πίστα στην μέση, ο σχεδιασμός προβλέπει την δημιουργία μίας σειράς από ανεξάρτητες πίστες Kart, Motocross, Enduro και Rally. Με δεδομένο την μικρότερη χρονική διάρκεια που μπορεί να χρησιμοποιηθεί, έναντι αντίστοιχων πιστών, οι επενδυτές σκέφτηκαν να υπάρχει ένας πολυμορφικός χώρος που να φιλοξενεί ταυτόχρονα διαφορετικές διοργανώσεις και να μην μένει ποτέ κενό στον προγραμματισμό του.

 

Ταυτότητα:
Η KymiRing, στο πλήρες μήκος της, παρουσιάζει μία πολύ γρήγορη και τεχνική διαδρομή με πολλές εναλλαγές στις πολυάριθμες στροφές της. Με συνολικό μήκος 4,6 χιλιόμετρα, έχει 18 στροφές, 9 δεξιές και 9 αριστερές, με την κίνηση να γίνεται με την φορά των δεικτών του ρολογιού. Η κεντρική διαδρομή που θα χρησιμοποιείται στα MotoGP, θα χρησιμοποιεί τις 15, από τις 18 στροφές. Κατασκευάζεται σε υψόμετρο 80 μέτρων με μέγιστο τα 98, έχοντας έτσι μέγιστη υψομετρική διαφορά 18 μέτρων. Από πλευράς προδιαγραφών έχει σχεδιαστεί με τους ανώτερους της FIM και δεύτερο βαθμό για την FIA. Ωστόσο η αδειοδότησή της φτάνει μέχρι την F1, πράγμα που σημαίνει ότι αν οι επενδυτές το θελήσουν, μπορούν στο μέλλον να διεκδικήσουν και αγώνα F1 με τις κατάλληλες αναβαθμίσεις.
 
 

Για να φτάσουν σε αυτό το σημείο, οι Φιλανδοί χρειάστηκαν μία δεκαετία σχεδίων και συζητήσεων. Αυτό από μόνο του είναι ένα μεγάλο εμπόδιο για την ελληνική πραγματικότητα που δείχνει μηδενική αντοχή σε μακρόχρονο προγραμματισμό και αδυναμία μικρών και σταθερών βημάτων. Η πίστα πέρασε από την σκέψη πιο κοντά στην πράξη το 2007, όταν η Pohjola Racing ανέλαβε τον αρχικό σχεδιασμό που ολοκλήρωσε το 2009, με στόχο να είναι μία πίστα για τοπικά πρωταθλήματα και σχολές οδήγησης. Αυτό ακριβώς που έχουμε ανάγκη και στην Ελλάδα. Αντίθετα με εμάς όμως που μια τέτοια επένδυση είναι πιο εύκολα βιώσιμη, οι Φιλανδοί έπρεπε να προχωρήσουν στο επόμενο βήμα, απαιτώντας την φιλοξενία μίας παγκόσμιας οργάνωσης. Η APEX ανέλαβε τον νέο σχεδιασμό το 2010 και το 2015 η πίστα εξασφάλισε χρηματοδότηση, που σημαίνει ότι το συμβόλαιο ήταν έτοιμο. Στην κατασκευή της συμβάλουν οι γειτονικοί δήμοι και η FIM. Το 2017 ξεκινά τελικά το πρώτο βήμα του τελικού σταδίου, που είναι αυτή καθαυτή η κατασκευής, κλείνοντας έτσι μία δεκαετία από τότε που έγινε το πρώτο βήμα…

Οι Φινλανδοί έχουν τεράστια παράδοση στους αγώνες γενικά και στις μοτοσυκλέτες ειδικότερα. Ο Mika Kallio και παλιότερα ο Jarno Saarinen έκαναν το όνομα της χώρας να ακουστεί ενώ στην F1 οι Keke Rosberg και Mika Hakkinen την εκπροσώπησαν αντίστοιχα. Με βάση την ιστορία τους, και την εγγύτητα της τοποθεσίας της πίστας στις υπόλοιπες χώρες, οι επένδυση πήρε το πράσινο φως, υπολογίζοντας πως θα μπορέσει να σπάσει το φράγμα των 100.000 εισιτηρίων, κάνοντας την απόσβεσή της. 

η πιο πρόσφατη εναέρια φωτογραφία από την κατασκευή της (ψηφιακά επεξεργασμένη):
 
 
 
Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.