MotoGP: Νέα πίστα στην Ισπανία θα διεκδικήσει αγώνες κορυφαίου επιπέδου

Την ανακοίνωσε ο δήμαρχος της Morata
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

18/2/2021

Αυτή η είδηση που αφορά την κατασκευή άλλης μιας πίστας στην Ισπανία με σκοπό την διεξαγωγή αγώνων MotoGP και Formula 1, αποτελεί ένα θαυμάσιο παράδειγμα για να καταλάβουν όλοι στην Ελλάδα πως λειτουργούν οι πίστες στις χώρες του εξωτερικού. Πάμε λοιπόν να πιάσουμε την άκρη του νήματος της ιστορίας. Στην περιοχή Morata de Tajuña, που βρίσκεται 40 χιλιόμετρα νότια της Μαδρίτης υπάρχουν στους λόφους της περιοχής μερικά μη-καλλιεργήσιμα στρέμματα γης που ένα μέρος ανήκει στο δήμο και ένα μέρος σε ιδιώτες. Ο δήμος θέλησε να τα βγάλει σε πλειστηριασμό, χωρίς όμως να έχει καθορίσει με ακρίβεια τους όρους χρήσης της γης. Τότε εμφανίστηκε μια ιδιωτική εταιρεία με το όνομα Stream Motor Fire που έχει ήδη κάνει κάτι αντίστοιχο στο Guadix Circuit της Γρανάδα και ζήτησε από τον δήμαρχο να την φέρει σε επαφή με τους ιδιώτες που έχουν το υπόλοιπο κομμάτι γης στην περιοχή, ώστε αν έρθουν σε συμφωνία να προχωρήσουν στην αγορά ολόκληρης της έκτασης με σκοπό την κατασκευή πίστας.

 

Πράγματι αυτό έγινε και αργότερα η εταιρεία πλειοδότησε στον διαγωνισμό πώλησης της έκτασης που είχε ο δήμος. Αυτή τη στιγμή, το μόνο γραφειοκρατικό εμπόδιο για την κατασκευή της είναι να πάρουν το ΟΚ από τις υπηρεσίες του Υπουργείου Περιβάλλοντος και του Υπουργείου Αρχαιοτήτων. Αν όλα αυτά προχωρήσουν κανονικά – όπως πιστεύει ο Δήμαρχος – τότε σε διάστημα 280 ήμερων και με 12 εκατομμύρια ευρώ αρχικό προϋπολογισμό, η πίστα και οι δορυφορικές εγκαταστάσεις της θα είναι έτοιμα προς χρήση. Μιλάμε για μια μικρο-μεσαία πίστα μήκους 4,5 χιλιομέτρων (τόσο τις θέλει πια η Dorna για τηλεοπτικούς λόγους) με 30 pit box και φυσικά εστιατόρια, αίθουσες παρουσιάσεων, αποδυτήρια και μια πίστα καρτ δίπλα της.

Μέχρι εδώ όλα μοιάζουν φυσιολογικά, όμως ο ισχυρισμός του δημάρχου της περιοχής για φιλοξενία αγώνων MotoGP και Formula1 έχει προκαλέσει το γέλιο σε όσους γνωρίζουν τί ακριβώς χρειάζεται για να πάρεις τέτοιου επιπέδου αγώνες και έτσι ο ισπανικός τύπος κρατάει αποστάσεις από τις βαρύγδουπες ανακοινώσεις του δημάρχου. Δύο είναι τα βασικά αγκάθια. Το ένα έχει να κάνει με τον προϋπολογισμό των 12 εκατομμυρίων ευρώ που δύσκολα θα καλύψει το κόστος κατασκευής μιας πίστας που θα είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές της FIA και της FIM. Για παράδειγμα η πίστα του Assen στην Ολλανδία έδωσε 20 εκατομμύρια ευρώ μόνο για προσαρμογή κάποιων στροφών και της τεχνολογικής αναβάθμισης του εξοπλισμού των κτηριακών εγκαταστάσεων στις νέες απαιτήσεις της Dorna. Το πιο μεγάλο αγκάθι όμως είναι πως ένας αγώνας της F1 και των MotoGP έχει κόστος από 60 έως 100 εκατομμύρια ευρώ. Tο Brno της Τσεχίας είπε πως δεν αντέχει άλλο και δεν θα κάνει αγώνες MotoGP, αν δεν επιστρέψουμε πίσω στις εποχές που μπορούσαν να μαζευτούν χιλιάδες θεατές μέσα και γύρω την πίστα. Την ίδια στιγμή στην περιοχή της Μαδρίτης υπάρχει η διάσημη πίστα της Jamara που φιλοξενούσε αγώνες των Grand Prix έως to 1988. Αν δεν μπορεί να έχει αγώνα MotoGP η Jamara με τα εκατομμύρια κατοίκων της πρωτεύουσας δίπλα της, θα πάρει αγώνα η πίστα της Morata των 7.000 κατοίκων;

Όπως βλέπουμε δηλαδή, οι αριθμοί που συνοδεύουν την παρουσίαση της νέας πίστας στην Morata απέχουν πολύ από τους αριθμούς που απαιτεί η πραγματικότητα. Και μην ξεχνάμε πως στην Valencia οι αγώνες της Formula 1 έγιναν στους δημόσιους δρόμους του λιμανιού και όχι στην πίστα των MotoGP και πως η Dorna έχει βάλει πολλά “παπαγαλάκια” της να μιλούν για αγώνες των MotoGP σε δημόσιους δρόμους… Money Talks - Bullshits Walks        

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.