MotoGP: Νέα πίστα στην Ισπανία θα διεκδικήσει αγώνες κορυφαίου επιπέδου

Την ανακοίνωσε ο δήμαρχος της Morata
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

18/2/2021

Αυτή η είδηση που αφορά την κατασκευή άλλης μιας πίστας στην Ισπανία με σκοπό την διεξαγωγή αγώνων MotoGP και Formula 1, αποτελεί ένα θαυμάσιο παράδειγμα για να καταλάβουν όλοι στην Ελλάδα πως λειτουργούν οι πίστες στις χώρες του εξωτερικού. Πάμε λοιπόν να πιάσουμε την άκρη του νήματος της ιστορίας. Στην περιοχή Morata de Tajuña, που βρίσκεται 40 χιλιόμετρα νότια της Μαδρίτης υπάρχουν στους λόφους της περιοχής μερικά μη-καλλιεργήσιμα στρέμματα γης που ένα μέρος ανήκει στο δήμο και ένα μέρος σε ιδιώτες. Ο δήμος θέλησε να τα βγάλει σε πλειστηριασμό, χωρίς όμως να έχει καθορίσει με ακρίβεια τους όρους χρήσης της γης. Τότε εμφανίστηκε μια ιδιωτική εταιρεία με το όνομα Stream Motor Fire που έχει ήδη κάνει κάτι αντίστοιχο στο Guadix Circuit της Γρανάδα και ζήτησε από τον δήμαρχο να την φέρει σε επαφή με τους ιδιώτες που έχουν το υπόλοιπο κομμάτι γης στην περιοχή, ώστε αν έρθουν σε συμφωνία να προχωρήσουν στην αγορά ολόκληρης της έκτασης με σκοπό την κατασκευή πίστας.

 

Πράγματι αυτό έγινε και αργότερα η εταιρεία πλειοδότησε στον διαγωνισμό πώλησης της έκτασης που είχε ο δήμος. Αυτή τη στιγμή, το μόνο γραφειοκρατικό εμπόδιο για την κατασκευή της είναι να πάρουν το ΟΚ από τις υπηρεσίες του Υπουργείου Περιβάλλοντος και του Υπουργείου Αρχαιοτήτων. Αν όλα αυτά προχωρήσουν κανονικά – όπως πιστεύει ο Δήμαρχος – τότε σε διάστημα 280 ήμερων και με 12 εκατομμύρια ευρώ αρχικό προϋπολογισμό, η πίστα και οι δορυφορικές εγκαταστάσεις της θα είναι έτοιμα προς χρήση. Μιλάμε για μια μικρο-μεσαία πίστα μήκους 4,5 χιλιομέτρων (τόσο τις θέλει πια η Dorna για τηλεοπτικούς λόγους) με 30 pit box και φυσικά εστιατόρια, αίθουσες παρουσιάσεων, αποδυτήρια και μια πίστα καρτ δίπλα της.

Μέχρι εδώ όλα μοιάζουν φυσιολογικά, όμως ο ισχυρισμός του δημάρχου της περιοχής για φιλοξενία αγώνων MotoGP και Formula1 έχει προκαλέσει το γέλιο σε όσους γνωρίζουν τί ακριβώς χρειάζεται για να πάρεις τέτοιου επιπέδου αγώνες και έτσι ο ισπανικός τύπος κρατάει αποστάσεις από τις βαρύγδουπες ανακοινώσεις του δημάρχου. Δύο είναι τα βασικά αγκάθια. Το ένα έχει να κάνει με τον προϋπολογισμό των 12 εκατομμυρίων ευρώ που δύσκολα θα καλύψει το κόστος κατασκευής μιας πίστας που θα είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές της FIA και της FIM. Για παράδειγμα η πίστα του Assen στην Ολλανδία έδωσε 20 εκατομμύρια ευρώ μόνο για προσαρμογή κάποιων στροφών και της τεχνολογικής αναβάθμισης του εξοπλισμού των κτηριακών εγκαταστάσεων στις νέες απαιτήσεις της Dorna. Το πιο μεγάλο αγκάθι όμως είναι πως ένας αγώνας της F1 και των MotoGP έχει κόστος από 60 έως 100 εκατομμύρια ευρώ. Tο Brno της Τσεχίας είπε πως δεν αντέχει άλλο και δεν θα κάνει αγώνες MotoGP, αν δεν επιστρέψουμε πίσω στις εποχές που μπορούσαν να μαζευτούν χιλιάδες θεατές μέσα και γύρω την πίστα. Την ίδια στιγμή στην περιοχή της Μαδρίτης υπάρχει η διάσημη πίστα της Jamara που φιλοξενούσε αγώνες των Grand Prix έως to 1988. Αν δεν μπορεί να έχει αγώνα MotoGP η Jamara με τα εκατομμύρια κατοίκων της πρωτεύουσας δίπλα της, θα πάρει αγώνα η πίστα της Morata των 7.000 κατοίκων;

Όπως βλέπουμε δηλαδή, οι αριθμοί που συνοδεύουν την παρουσίαση της νέας πίστας στην Morata απέχουν πολύ από τους αριθμούς που απαιτεί η πραγματικότητα. Και μην ξεχνάμε πως στην Valencia οι αγώνες της Formula 1 έγιναν στους δημόσιους δρόμους του λιμανιού και όχι στην πίστα των MotoGP και πως η Dorna έχει βάλει πολλά “παπαγαλάκια” της να μιλούν για αγώνες των MotoGP σε δημόσιους δρόμους… Money Talks - Bullshits Walks        

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.