MotoGP: Νέες φήμες επιστροφής Lorenzo στη Ducati (Pramac)

Στον αέρα είναι το συμβόλαιο του Miller
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

9/8/2019

Η φετινή χρονιά για το Jorge Lorenzo έχει αποδειχτεί μέχρι στιγμής μιας απ’ τις χειρότερές του και η αρχή της μονάχα ιδανική δεν ήταν. Πέρσι έφυγε απ’ τη Ducati τραυματισμένος και ανέβηκε στην RCV213 της Honda, όμως η ατυχία δεν έλεγε να σταματήσει καθώς συνέχιζε να τραυματίζεται απ’ τις πτώσεις του. Έτσι, στα μέσα του πρωταθλήματος ξεκίνησαν οι φήμες απ’ την “Gazzetta Dello Sprot” που ήθελαν τον Jorge Lorenzo να αποσύρεται απ’ τους αγώνες λόγω τόσο των απογοητευτικών αποτελεσμάτων του όσο και των τραυματισμών του. Ωστόσο, ο υπεύθυνος των συμβολαίων της εργοστασιακής ομάδας, Tetsuhiro Kuwata, φρόντισε να δώσει ένα (προσωρινό...) τέλος στις φήμες, ενώ το ίδιο έκανε και το περιβάλλον του Lorenzo λέγοντας πως το συμβόλαιό του με τη Honda ισχύει ως και το 2020.

Τώρα, πριν τον αγώνα στο Red Bull Ring  και κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου των αναβατών, το όνομα του Lorenzo συζητήθηκε για άλλη μια φορά, παρά το γεγονός ότι απουσιάζει μετά την πτώση του στα ελεύθερα δοκιμαστικά του Assen, που είχε ως αποτέλεσμα να προκληθεί κάταγμα στους σπονδύλους Τ6 και Τ8. Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά λένε. Η ‘προβληματική’ πορεία του Ισπανού αναβάτη στη σέλα της Honda είναι πέρα για πέρα αληθινή, καθώς η RCV213 δεν είναι τόσο εύκολη μοτοσυκλέτα όσο νόμιζε ο ίδιος και αρκετός κόσμος λόγω της κυριαρχίας του Marquez.

Τώρα, η "φωτιά" ξανανάβει μετά την συνέντευξη τύπου του Jack Miller της Pramac Ducati, που ρωτήθηκε για την καθηστέριση στην ανανέωση του συμβολαίου του και τις νέες φήμες που θέλουν τον Lorenzo να επιστρέφει στη σέλα της Desmosedici GP της Pramac αυτή τη φορά.  Για την ακρίβεια αυτές οι φήμες είχαν αρχίσει να ακούγονται τις προηγούμενες μέρες, όμως ο Miller δεν είχε δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα σε αυτές, διότι πίστευε πως η ανανέωση του συμβόλαιό του με τη Pramac Ducati είχε κολλήσει στα διαδικαστικά, καθώς η ομάδα θα χρησιμοποιεί απ’ του χρόνου εργοστασιακές μοτοσυκλέτες. Πλέον όμως θεωρεί πως η καθυστέρηση δεν οφείλεται σε αυτό και πως η υπόθεση θα ξεκαθαρίσει μόλις ο Lorenzo επιστρέψει στην αγωνιστική δράση. “Προς το παρόν, δίνω τον καλύτερο μου εαυτό και δεν αγχώνομαι. Πιστεύω πως αν συνεχίσω με τον ίδιο ρυθμό, θα βρίσκομαι και του χρόνου στην ομάδα. Όπως είπα, η Pramac θέλει να με κρατήσει και είχα μια βιντεοκλήση με τον Paolo σήμερα το πρωί που μου είπε πως είναι 100% σίγουρο ότι θα παραμείνω στην ομάδα και πως το μόνο που μένει είναι να ολοκληρωθούν οι λεπτομέρειες του συμβολαίου.” Είπε ο Miller. Στην ερώτηση για το τι θα έκανε σε περίπτωση που ο Lorenzo έπαιρνε τη θέση του και αν θα πήγαινε στη Honda απάντησε διπλωματικά λέγοντας πως είναι πολύ ευχαριστημένος με την ομάδα του και πως θέλει να παραμένει σε αυτή. Ωστόσο, αν αυτό δεν είναι δυνατόν θα προσπαθήσει να ψάξει για μια άλλη ομάδα αν και τη δεδομένη στιγμή δεν υπάρχουν πολλές επιλογές.

Ο Marc Marquez όταν ρωτήθηκε για την πιθανή μεταγραφή του ομόσταβλού του Jorge Lorenzo στη Pramac Ducati ήταν αρκετά δεικτικός στις δηλώσεις του. Ξεκίνησε με το δεδομένο πως ο Lorenzo έχει άλλο ένα χρόνο στο HRC κι έπειτα είπε: “Ο Jorge είναι αυτός που είναι και αυτό που λέει είναι ότι ‘δεν είμαι απλά ένας φοβερός αναβάτης είμαι πρωταθλητής’ και αν όντως είναι, έχει στη διάθεσή του μια μοτοσυκλέτα που έχει κερδίσει το πρωτάθλημα, οπότε θα πρέπει να επιστρέψει και να αποδείξει τις δυνατότητές του και να βρεθεί στην κορυφή με την Honda. Ο εγωισμός και οι φιλοδοξίες του, θα τον ωθήσουν να το προσπαθήσει, επειδή αν δεν το κάνει δεν θα εκπληρώσει τις φιλοδοξίες ή τα όνειρά του. Όταν έρχεσαι στο HRC με ένα σχέδιο είναι επειδή θες να νικήσεις και να παλέψεις για το πρωτάθλημα.”

Απ’ την άλλη η ‘διάγνωση’ του Valentino Rossi πάνω στο ίδιο θέμα –έχοντας υπάρξει teammate με τον Lorenzo- είναι πως τα προβληματικά αποτελέσματα του Lorenzo δικαιολογούνται καθώς αντιμετωπίζει πολλές δυσκολίες με την RCV213. Ωστόσο, ο Γιατρός πιστεύει πως αυτό που χρειάζεται ο Lorenzo είναι χρόνος και πως αν φέρει τη μοτοσυκλέτα στα μέτρα του θα μπορέσει να την οδηγήσει με ανταγωνιστικό ρυθμό.

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.