MotoGP: Νίκη Miller σε ημέρα Yamaha

Αγώνας με μεγάλη ανατροπή
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/5/2021

Έναν αγώνα που πήγαινε σύμφωνα με όλες τις προβλέψεις αλλά ξανά ξεκίνησε όταν ήταν σίγουρο πως τουλάχιστον μπροστά είχε τελειώσει, μας έδωσε η Jerez. Ξεκίνησε με την Yamaha να μην καταφέρνει να κρατήσει τις Ducati πίσω στην εκκίνηση και τον Morbidelli να περνά κι εκείνος τον Quartararo, αλλά ο πρώτος του πρωταθλήματος δεν θα τα έβαζε κάτω, τουλάχιστον όχι από την πρώτη στιγμή. Ο Miller εκτοξεύεται μπροστά, ο Morbidelli ακολουθεί και ο Bagnaia είναι πίσω τους.

Η μάχη ξεκινά αμέσως. Ο Quartararo κάνει κίνηση για τον Bagnaia που είχε την εσωτερική, με την Ducati να προσπαθεί να κρατήσει τα φρένα χωρίς επιτυχία, αλλά ταυτόχρονα ο Morbidelli ανοίγει την γραμμή μπροστά και ο Quartararo από την εξωτερική γραμμή δεν έχει που να πάει. Περιμένει ελάχιστα και στον ίδιο γύρο περνά τελικά τον Bagnaia. Αμέσως τότε πέφτει ο Rins, ενώ είχε πέσει και ο Binder όσο ο Quartararo προσπαθούσε να περάσει τον Bagnaia και νωρίτερα και ο Alex Marquez.

Στην αλλαγή για τρίτο γύρο ο Quartararo περνά τελικά και τον Morbidelli κι αμέσως χτίζουν με τον Miller που οδηγεί την κούρσα, απόσταση μίας μοτοσυκλέτας με τον Aleix Espargaro να περνά τον Bagnaia.

Θέμα χρόνου πότε θα κάνει την κίνηση η Yamaha έναντι της Ducati και πράγματι το πραγματοποιεί στο τέλος αυτού του γύρου, στην τελευταία στροφή και στην ευθεία κρατάει τα φρένα και γλιτώνει από την επιτάχυνση της Ducati. Αυτό ήταν, ο Quartararo είναι τώρα ελεύθερος και ανοίγει διαφορά αμέσως!

Άλλο έναν γύρο και ο Quartararo κάνει ταχύτερο χρόνο με τους τρεις πρώτους να μην παλεύουν για θέση έχοντας απόσταση μεταξύ τους.

Ο Mir δεν μπορεί να τα βάλει με τον Nakagami που σταθερά από την FP2 είναι η καλύτερη Honda και πίσω από τον Mir ακολουθεί ο Vinales κι έπειτα οι υπόλοιπες Honda που παλεύουν με τον Zarco. Ο Γάλλος έκανε μία από τις χειρότερες εκκινήσεις του και βρέθηκε να παλεύει με τον Espargaro και τον Marquez που επίσης δεν ανέβαιναν σε ρυθμό μέχρι την μέση του αγώνα, ώστε να κυνηγήσουν τον Vinales.

Ο Quartararo ανοίγει την διαφορά στο ένα δευτερόλεπτο κάνοντας ταχύτερο γύρο στο 1:37.770 και πίσω του ο Bagnaia περνά τον Aleix Espargaro στην ευθεία χρησιμοποιώντας την ταχύτητα της Ducati.

Δεν έχουμε φτάσει ακόμη στην μέση, είμαστε στον 10ο γύρο και ο Bastianini πέφτει ενώ παραλίγο να μην είχε ξεκινήσει σε αυτόν αγώνα. Στον 12ο γύρο ο Bagnaia έχει αρχίσει να πιέζει τον Morbidelli και είναι και η μοναδική μάχη για μπροστά που μπορεί να υπάρξει, καθώς ο Miler απέχει 2,2 δευτερόλεπττα και ο Quartararo 1,4 σχεδόν!

Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει την Yamaha να γράψει ιστορία κάνοντας 4 συνεχόμενες νίκες και τον Quartararo σε «χατ-τρικ» παρά μόνο η ατυχία, ή ένα πρόβλημα ιατρικής φύσης. Ο Binder πιο πίσω που είχε ξανά μπει στην πίστα μετά την πτώση του στην 2η στροφή, ξανά πέφτει στην 13ηκαι συνολικά έχει πέσει τρεις φορές πλέον αυτό το Σαββατοκύριακο.

Στην έναρξη του 15ου γύρου ο Quartararo ξαφνικά χάνει το προβάδισμα που είχε, την ίδια στιγμή που ο Bagnaia περνά τον Morbidelli. Είναι κρίμα, είναι πραγματικά κρίμα αλλά ξεκινώντας τον 16ο γύρο ο Miller περνά μπροστά στην ευθεία και ο Quartararo δεν έχει απάντηση! Αργότερα θα δείξει πόσο πολύ πονάει εκείνη την στιγμή και αν κάποιος μπορεί να τον καταλάβει, είναι ο Miller που έχει το ίδιο πρόβλημα και χειρουργήθηκε στο χέρι.

Μέχρι ο Quartararo να δώσει απάντηση δεν ξέρει κανείς αν είναι αυτό το πρόβλημα ή τα ελαστικά του, γεγονός είναι πως έδειχνε να βρίσκεται σε πόνο μόλις τελείωσε ο αγώνας κι έτσι στον 18ο γύρο δίνει θέση και στον Bagnaia με την Ducati να κρατά τώρα το 1-2 με βεβαιότητα και τον Morbidelli να περνά κι αυτός, όσο έρχεται και η σειρά των υπολοίπων. Είναι άσχημη εικόνα για τον Quartararo δεν το αξίζει καθόλου, με τον Nakagami και τον Mir να έρχονται και να καταπίνουν και αυτόν και τον Aleix Espargaro.

Είμασταν σε βέβαια νίκη Yamaha και ξαφνικά η πρώτη Yamaha χάνει από τον Marquez και βρίσκεται στην 10η θέση.

Ο Morbidelli κλείνει την διαφορά με τον Bagnaia, αλλά μόνο για λίγο. Το βάθρο το έχουν εκείνη την στιγμή σίγουρο και οι τρεις γιατί απέχουν πολύ από τον Nakagami, σχεδόν δύο δευτερόλεπτα.

Τρεις γύροι έχουν μείνει και ο Bagnaia αποφασίζει πως δεν θέλει να κινδυνεύει από τον Morbidelli έχοντας ανοίξει τον ρυθμό του και φτάνοντας στο ένα δευτερόλεπτο από τον Miller

Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για αλλαγές, και δεν υπάρχουν και άλλες ατυχίες, ο Miller χρειαζόταν μία νίκη με τα εργοστασιακά χρώματα και μάλιστα μπροστά από τον Bagnaia, κι αυτό ακριβώς πετυχαίνει!

Ο Quartararo χάνει το προβάδισμα στο πρωτάθλημα και η Ducati κάνει την διπλή νίκη που ήθελε από την αρχή της σεζόν! Πρώτη νίκη του Miller στο βρεγμένο Assen το 2016, σε πολύ δύσκολες συνθήκες, που τις είχα ζήσει από κοντά και πλέον τώρα, στην Jerez, με το 1-2! Γνωρίζοντας τις θυσίες που έχει κάνει αυτός ο άνθρωπος για να βρεθεί εκεί, τα δάκρυα χαράς και η συγκίνηση που τον κατακλύζει στο τέλος, είναι απόλυτα δικαιολογημένα…

 

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Διαφ.
1
Ducati
161.4
41'05.602
2
Ducati
161.3
+1.912
3
Yamaha
161.2
+2.516
4
Honda
161.2
+3.206
5
Suzuki
161.1
+4.256
6
Aprilia
161.1
+5.164
7
Yamaha
161.0
+5.651
8
Ducati
160.9
+7.161
9
Honda
160.7
+10.494
10
Honda
160.6
+11.776
11
KTM
160.4
+14.766
12
Honda
160.3
+17.243
13
Yamaha
160.2
+18.907
14
KTM
160.1
+20.095
15
KTM
160.1
+20.277
16
Ducati
160.0
+20.922
17
Yamaha
159.9
+22.731
18
Ducati
159.4
+30.314
19
Aprilia
159.0
+37.912
20
Suzuki
158.9
+38.234

 

UPDATE:


MotoGP: Χειρουργείο στο χέρι για τον Fabio Quartararo - Η αιτία να χάσει τον αγώνα της Jerez

Ετικέτες

MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες