MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

Aleix Espargaro “Το Σάββατο, όταν πήγα για ύπνο, ήμουν 100% σίγουρος ότι θα κέρδιζα τον αγώνα της Κυριακής”

Άλλο ο αγώνας Sprint Race του Σαββάτου άλλο ο κυρίως αγώνας της Κυριακής
motomag Aleix Espargaro “Το Σάββατο, όταν πήγα για ύπνο, ήμουν 100% σίγουρος ότι θα κέρδιζα τον αγώνα. Ωστόσο ο χθεσινός αγώνας αποδείχτηκε εφιάλτης”
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

11/3/2024

Ο Aleix Espargaro μετά την τρίτη θέση που πέτυχε στον Sprint Race αγώνα του Σαββάτου στο Qatar σύμφωνα με τα λεγόμενα του ήταν βέβαιος πως θα κέρδιζε τον αγώνα της Κυριακής ωστόσο τα πράγματα για τον αναβάτη της Aprilia Racing την επόμενη ημέρα στο Qatar θύμιζαν περισσότερο εφιάλτη παρά ωραίο όνειρο.

Ο Espargaro μετά το βάθρο που σημείωσε το Σάββατο ήταν για πολλούς ένα εκ των φαβορί για να κερδίσουν τον αγώνα της Κυριακής ωστόσο μετά από τον πρώτο γύρο οι προβλέψεις πήγαν περίπατο ενώ σε κανένα σημείο του αγώνα δεν μπόρεσε να βρεθεί κοντά στον ανταγωνισμό με τον ίδιο να τερματίζει στην όγδοη θέση.

Ο αναβάτης της Aprilia Racing μετά το τέλος του αγώνα χαρακτήρισε την έλλειψη ρυθμού του την Κυριακή ντροπιαστική, λέγοντας ότι ένα πρόβλημα ελαστικών θα μπορούσε να είναι η μόνη λογική εξήγηση για τα προβλήματά που είχε.

Aleix Espargaro “Το Σάββατο, όταν πήγα για ύπνο, ήμουν 100% σίγουρος ότι θα κέρδιζα τον αγώνα. Ωστόσο ο χθεσινός αγώνας αποδείχτηκε εφιάλτης”

"Είχα κάποιο πρόβλημα με το πίσω ελαστικό. Από τον γύρο προθέρμανσης ένιωσα ότι το πίσω ελαστικό ήταν σαν να βρίσκεται σε πάγο. Δεν είχε καθόλου πρόσφυση. Ήταν ένας εφιάλτης σε όλο τον αγώνα. Δεν μπορούσα να στρίψω, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Το βράδυ του Σαββάτου μετά το Sprint Race, όταν πήγα για ύπνο, ήμουν 100% σίγουρος ότι θα κέρδιζα τον αγώνα της Κυριακής. Έτσι ένιωθα.

Αλλά ο αγώνας της Κυριακής ήταν ένας εφιάλτης. Ήμουν εξαιρετικά αργός, οπότε ήταν ντροπιαστικό. Πρέπει να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε με τη Michelin και με την ομάδα τι πήγε λάθος. Το Σάββατο, ήμουν πολύ γρήγορος. Ακόμη και στον τελευταίο γύρο ένιωθα ότι μπορούσα να κινηθώ στο 1.52, την Κυριακή σχεδόν έπεφτα σε κάθε στροφή. Ήμουν πολύ τυχερός που τερμάτισα στην πρώτη 10άδα".

Aleix Espargaro “Το Σάββατο, όταν πήγα για ύπνο, ήμουν 100% σίγουρος ότι θα κέρδιζα τον αγώνα. Ωστόσο ο χθεσινός αγώνας αποδείχτηκε εφιάλτης”

Τα πράγματα όμως δεν κύλησαν καλά στο Qatar ούτε και για τον teammate του Espargaro, Maverick Vinales. Ο Vinales ο οποίος τερμάτισε δύο θέσεις πιο πίσω από τον Espargaro στην δέκατη θέση με τη σειρά του ανέφερε το τι πήγε στραβά.

"Φυσικά, δεν είμαι ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα επειδή το επίπεδό μας είναι πολύ υψηλότερο. Έχουμε βελτιωθεί στον τομέα της εκκίνησης ωστόσο πρέπει να βρούμε λύσεις για το φρενάρισμα.

Ειδικά τώρα με την κάθετη δύναμη και τη διαφορά στην αεροδυναμική, το μπροστινό ελαστικό πιέζεται από τη λάθος πλευρά, οπότε πρέπει προσπαθήσουμε να λύσουμε αυτό το πρόβλημα. Γενικότερα δεν φθείρω το εμπρός ελαστικό με τον τρόπο που οδηγώ ωστόσο στο Qatar συνέβη το αντίθετο, αυτό είναι μία ένδειξη πως κάτι κάνουμε λάθος όσον αφορά στο στήσιμο της RS-GP.”

Με αμφότερους τους δύο αναβάτες της Aprilia Racing να δηλώνουν προβληματισμένοι από τα ελαστικά της Michelin στο Qatar, μένει να δούμε αν σε δύο εβδομάδες στην Πορτογαλία λυθούν τα συγκεκριμένα προβλήματα.

Ετικέτες