MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP - Οι αναβάτες με τους πιο σοβαρούς τραυματισμούς το 2023

Απολογισμός πριν την επανεκκίνηση μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα
Johann Zarco - Marc Marquez
Από το

motomag

24/7/2023

Για τη σεζόν του 2023, οι αναβάτες των MotoGP καλούνται να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα που έφερε η διεξαγωγή του αγώνα Sprint το Σάββατο, ο οποίος αύξησε και τον αριθμό πτώσεων σε έναν γύρο.

Οι πτώσεις στους αγώνες μοτοσυκλέτας δεν είναι κάτι ασυνήθιστο. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η πρόοδος της τεχνολογίας έχει βοηθήσει στην αυξημένη προστασία των αναβατών. Η υποχρεωτική χρήση, για παράδειγμα, του αερόσακου και στις τρεις κατηγορίες του MotoGP από το 2018, προστατεύει πρώτα σπονδυλική στήλη και στήθος, και σε μεγάλο βαθμό τα εσωτερικά όργανα του αναβάτη από τις δυνάμεις που ασκούνται πάνω τους, ειδικά στις πτώσεις με πολλά χιλιόμετρα. Παρ’ όλ’ αυτά δεν λείπουν οι σοβαροί τραυματισμοί και παρακάτω θα δούμε τους πιο άτυχους αναβάτες της σεζόν.

Pol Espargaro

2

Στα δοκιμαστικά της Παρασκευής στην πίστα του Portimao, ο εργοστασιακός αναβάτης της GASGAS, είχε μία τρομακτική πτώση, η οποία τον κρατάει ακόμα εκτός δράσης, ενώ αναμένουμε να δούμε αν θα επιστρέψει μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα.

Ένα σπασμένο σε δύο σημεία σαγόνι, κατάγματα σε δύο σπονδύλους και τραυματισμό στους πνεύμονες -ευτυχώς χωρίς να πάθει πνευμοθώρακα- ήταν ο τελικός απολογισμός. Όπως δήλωσε ο ίδιος σε βίντεο που ανάρτησε στο Instagram, για τέσσερις εβδομάδες δεν μπορούσε να μιλήσει ή να φάει, καθώς το στόμα του ήταν κλειστό.

Enea Bastianini

 

3

Στον πρώτο αγώνα Sprint της ιστορίας των MotoGP, στον πρώτο γύρο της σεζόν του 2023 στην πίστα του Portimao της Πορτογαλίας, ο Enea Bastianini, (κι αυτός στον πρώτο του αγώνα με την εργοστασιακή Ducati Lenovo), ενεπλάκη σε ένα συμβάν με τον Luca Marini. Πιο συγκεκριμένα, ο Marini στη στροφή πέντε του δεύτερου γύρου γλίστρησε ενώ βρισκόταν στην εσωτερική με αποτέλεσμα να πέσει, συμπαρασύροντας τον Ιταλό της εργοστασιακής Ducati, ο οποίος είχε ένα τρομακτικό highside.

Αποτέλεσμα της σύγκρουσης ήταν ο Bastianini να σπάσει τον ώμο του. Αν και επέστρεψε στον ισπανικό γύρο στην Jerez, ο πόνος που ένιωθε κατά την διάρκεια των δοκιμαστικών της Παρασκευής, δεν τον άφησε να συνεχίσει. Έτσι, ο τραυματισμός αυτός στοίχισε στον Bastianini τέσσερις γύρους και εννιά αγώνες -συμπεριλαμβανομένων των Sprint- μέχρι το ιταλικό GP, όταν και επέστρεψε στην ενεργό δράση.

Miguel Oliveira

5

Ο Πορτογάλος είναι, μέχρι στιγμής, ο πιο άτυχος αναβάτης των MotoGP για το 2023. Στον πρώτο γύρο, που διεξήχθη στην πατρίδα του, ο Oliveira πλήρωσε το τίμημα μιας υπερβολικά “αισιόδοξης” κίνησης του Marquez, ο οποίος τον εμβόλισε αφήνοντας τον με ένα τραυματισμένο πόδι. Αυτό, του στέρησε την συμμετοχή στον επόμενο γύρο της Αργεντινής.

Οι τραυματισμοί όμως για τον Oliveira, δεν σταμάτησαν εκεί. Στη Jerez, ο Quartararo θα ήταν αυτός που θα έπαιρνε τον ρόλο του Marc, εμβολίζοντας τον Πορτογάλο, με αποτέλεσμα να χάσει και τον γύρο του Mugello, καθώς πέραν της εξάρθρωσης στον αριστερό ώμο, με την οποία είχε αρχικά διαγνωστεί, βρέθηκε και με κάταγμα στο βραχιόνιο οστό του ίδιου ώμου.

Joan Mir

Joan Mir

Ο αναβάτης της Repsol Honda υπέστη έναν τραυματισμό στο δεξί του χέρι, στο Mugello. Οι εξετάσεις που έγιναν σε δεύτερο χρόνο, σε νοσοκομείο στην Ανδόρα, έδειξαν θλάση στο δεξί του χέρι με αρθρικό υγρό και φλεγμονή. Συνεπώς, ο Mir έχασε και τους δύο επόμενους γύρους σε Sachsenring και Assen, ενώ αναμένεται να επιστρέψει στο δεύτερο μισό της σεζόν.

Alex Rins

Alex Rins

Στον ίδιο γύρο με τον Mir, τραυματίστηκε και ο αναβάτης της δορυφορικής LCR Honda, όπου υπέστη κάταγμα κνήμης και περόνης στο δεξί του πόδι. Μετά το πρώτο χειρουργείο στην Φλωρεντία, ο Rins επέστρεψε στην Ισπανία όπου υποβλήθηκε σε δεύτερη επέμβαση. Ως συνέπεια, ο Rins έχασε τους δύο τελευταίους αγώνες πριν το καλοκαιρινό διάλειμμα και αναμένεται να δούμε αν θα επιστρέψει στο Silverstone στις 6 Αυγούστου.

Marc Marquez

MM93

Ο τρίτος κατά σειρά αναβάτης της Honda, ο οποίος δεν αγωνίστηκε στους τελευταίους δύο γύρους του Sachsenring και του Assen. Στην αρχή της σεζόν, η σύγκρουση του Marquez με τον Oliveira τον άφησε με ένα σπασμένο αντίχειρα, που του στέρησε την συμμετοχή στους επόμενους τρεις γύρους.

Στο γερμανικό GP, o Ισπανός σημείωσε πέντε πτώσεις, με την τελευταία να γίνεται στον γύρο προθέρμανσης πριν τον αγώνα της Κυριακής. Έχοντας τραυματίσει έναν αστράγαλο, τον αριστερό του αντίχειρα και τα πλευρά του, ο Marquez επέλεξε να μην τρέξει στον αγώνα της Κυριακής στο Sachsenring. Είχε πάρει ωστόσο το πράσινο φως από το ιατρικό επιτελείο για να αγωνιστεί. Διαφορετική η κατάσταση στο Assen, όπου μία σύγκρουση με τον Bastianini στο Q1 επιδείνωσε το κάταγμα στα πλευρά του και οι γιατροί που τον εξέτασαν του απαγόρευσαν να συμμετέχει στον αγώνα.

Alex Marquez

Τα τρομακτικά ατυχήματα, την φετινή σεζόν δεν σταματούν μόνο σε αυτούς που απουσίασαν από μεμονωμένους αγώνες ή ολόκληρους γύρους. Πολλές πτώσεις έχουν σημειωθεί, οι οποίες αν και τρομακτικές, ευτυχώς, δεν είχαν συνέπεια κάποιον τραυματισμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πτώση του Alex Marquez στο Les Mans μέσα στην πίστα με τις μοτοσυκλέτες να περνάνε αριστερά και δεξιά του για να τον αποφύγουν. Ακόμα μία τρομακτική στιγμή -ίσως η πιο τρομακτική οπτικά φάση μέχρι τώρα-, ήρθε στο Sachsenring (φωτογραφία ανοίγματος του άρθρου) όταν η μοτοσυκλέτα του Marc Marquez έκοψε στην μέση την Desmosedici του Johann Zarco, ο οποίος εκείνη την ώρα έβγαινε από τα pits. Κι όμως, παρά τις τρομακτικές εικόνες, με τη μοτοσυκλέτα του Zarco να κόβεται στη μέση, κανείς τους δεν τραυματίστηκε!

Ετικέτες