MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

Pavesio για Razgatlioglu: “Έκλεισε ένας κύκλος με τη Yamaha”

Ο τρις πρωταθλητής WorldSBK θα αγωνιστεί το 2026 με Pramac Yamaha στο MotoGP
Yamaha Toprak Pavesio
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/1/2026

Η μεταγραφή του Toprak Razgatlioglu στα MotoGP για το 2026 με την Pramac Yamaha αποτελεί μια στιγμή “ολοκλήρωσης” για τη Yamaha, σύμφωνα με τον επικεφαλής του αγωνιστικού τμήματος της εταιρείας, Paolo Pavesio.

Ο τρις Παγκόσμιος Πρωταθλητής του World Superbike υπέγραψε πολυετές συμβόλαιο που θα τον φέρει στη μεγάλη κατηγορία από το 2026, σε μια από τις πιο ηχηρές μετακινήσεις των τελευταίων ετών. Το όνομά του είχε συνδεθεί και στο παρελθόν με το MotoGP, όταν δοκίμασε Yamaha στο Jerez το 2023, χωρίς όμως να προχωρήσει τότε η συνεργασία.

Σύμφωνα με τον Pavesio, το timing είναι καθοριστικό, “Φτάνει στο MotoGP σε μια ηλικία και με μια αγωνιστική ωριμότητα που του επιτρέπουν να διαχειριστεί την πίεση. Έχει κερδίσει τρεις τίτλους στο WorldSBK μέσα από δύσκολες καταστάσεις. Αυτό είναι το βασικό στοιχείο”.

Και προσθέτει, “Ξέρει πόσο σύνθετη είναι αυτή η πρόκληση και έχει ρεαλιστικούς στόχους για το 2026, που ουσιαστικά στοχεύουν στην προετοιμασία για το 2027”.

Yamaha Toprak Pavesio

Ο Ιταλός μάνατζερ θεωρεί ότι ο Razgatlioglu ανήκει στο κορυφαίο επίπεδο, “Το MotoGP έχει τους πιο δυνατούς αναβάτες στον κόσμο και εκεί ανήκει. Πιστεύω πως αυτό έπρεπε να είχε συμβεί. Για μένα, υπήρχε ένας κύκλος που έπρεπε να κλείσει”.

Από το WorldSBK στο MotoGP

Ο Razgatlioglu είχε αγωνιστεί με τη Yamaha στο WorldSBK, κατακτώντας τον τίτλο το 2021. Παρά τις δοκιμές του στο MotoGP το 2023, η μετάβαση δεν προχώρησε τότε, κυρίως λόγω έλλειψης δορυφορικής ομάδας και εμπειρίας.

Η κατάσταση άλλαξε με τη συμφωνία της Yamaha με την Pramac, ανοίγοντας τον δρόμο για το μεγάλο βήμα. Επιπλέον, το γεγονός ότι το MotoGP θα περάσει σε εποχή Pirelli από το 2027 θεωρείται πλεονέκτημα για τον Razgatlioglu, καθώς έχει μεγάλη εμπειρία με τα συγκεκριμένα ελαστικά από το WorldSBK.

Yamaha Toprak Pavesio

Ο Pavesio αντικατέστησε τον Lin Jarvis, ο οποίος καθοδήγησε τη Yamaha στις πιο επιτυχημένες περιόδους της, με Rossi, Lorenzo και πιο πρόσφατα τον Fabio Quartararo. Η υπογραφή του Razgatlioglu θεωρείται κομβική για τη νέα εποχή της εταιρείας.

Με τη μετάβαση της Yamaha σε κινητήρα V4 και την έλευση των κανονισμών του 2027, ο συνδυασμός εμπειρίας, νέας τεχνολογίας και αλλαγής ελαστικών μπορεί να προσφέρει στον Razgatlioglu ευκαιρίες για διάκριση στο κορυφαίο επίπεδο.

Για τη Yamaha, το να είναι ο κατασκευαστής που έφερε τον Toprak στο MotoGP αποτελεί ήδη μια επιτυχία και το μέλλον θα δείξει αν αυτή η “ολοκλήρωση του κύκλου” θα συνοδευτεί και από αποτελέσματα στην πίστα.