MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP ΗΠΑ: Νίκη Bagnaia μετά από πτώση Marc Marquez

Αγώνας με ελάχιστες μάχες εμπρός
MotoGP ΗΠΑ: Νίκη Bagnaia μετά από πτώση Marc Marquez
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/3/2025

Δράμα στην COTA πριν αρχίσει ο αγώνας που οδήγησε σε καθυστέρηση της εκκίνησης, μία καθυστέρηση που μερίδα φίλαθλων των MotoGP είναι έτοιμοι να την χρεώσουν εξ ολοκλήρου στον Marc Maraquez όταν στην πράξη ήταν ένας από όλους που αποφάσισαν αλλαγή ελαστικών την τελευταία στιγμή. Η αλήθεια είναι ότι αν δεν έκανε εκείνος την κίνηση δεν θα την έκανε και κανείς άλλος, ωστόσο δεν μπορείς να τον κατηγορήσεις για υποκινητή, και μάλιστα μόνο με το παράδειγμά του χωρίς να μιλήσει. Είναι σαν να τον κατηγορείς που οι άλλοι τον θεωρούν ως εκείνον τον γκουρού που πρέπει να αντιγράψουν για να πετύχουν και αυτό θα ήταν εξωφρενικό, παρότι σίγουρο πως θα γίνει από μία μικρή μερίδα.

Στην πράξη η βροχή έφερε τα πάνω κάτω, ο Quartararo έπεσε στον sitting lap, το safety car τράκαρε στην 15η στροφή και πάνω που ανακοινώθηκε ο αγώνας βρεγμένος, έκοψε και άρχισε να στεγνώνει.

Ήταν θέμα χρόνου λοιπόν να στεγνώσει τελείως η αγωνιστική γραμμή και μάλιστα θέμα λεπτών. Δεν ήξερες σε ποιο γύρο του αγώνα τα βρόχινα ελαστικά θα είναι κατεστραμμένα και δεν θα μπορείς να οδηγήσεις αλλά ήταν σχεδόν βέβαιο πως θα γίνει αυτό και έτσι 3 οδηγοί πήραν το ρίσκο να μπουν με slick. Με τον Miller το περιμένεις αυτό, πάντα παίρνει το ρίσκο στην βροχή και ορισμένες από τις καλύτερες στιγμές της καριέρας του, όπως στο Assen πριν από μία δεκαετία, ήρθαν όταν πήρε το ρίσκο. Δεν το περιμένεις από τον νεαρό Ai Ogura αλλά και εκείνος βγήκε με slick.

Καθόλου περίεργο που ήταν τσατισμένοι όταν είδαν την εκκίνηση να καθυστερεί για να αλλάξουν όλοι ελαστικά λοιπόν, καθώς ο κανονισμός είναι ξεκάθαρος, πρέπει να τιμωρηθούν όσοι εγκαταλείπουν την γραμμή εκκίνησης. Τι να κάνεις όμως; Μία επανάληψη της πιο περίεργης εκκίνησης ποτέ, της εκκίνησης της Αργεντινής; Είναι σαν να τιμωρείς και την ασφάλεια μαζί, από την στιγμή που ήρθαν έτσι τα πράγματα και η πίστα στέγνωσε ελάχιστα λεπτά πριν την εκκίνηση, το να μπουν όλοι μέσα με βρόχινα που δεν θα άντεχαν ούτε για τρεις γύρους, θα είχε επίπτωση στην ασφάλεια των αναβατών και κατά επέκταση στην διοργάνωση.

Το μόνο λάθος που φαίνεται αυτή την στιγμή, είναι πως καθυστέρησαν να αλλάξουν την κατάσταση του αγώνα και να δώσουν το περιθώριο σε όλους να αλλάξουν ελαστικά!

Στην εκκίνηση την κανονική αυτή τη φορά, ο Marquez φεύγει εμπρός με μεγαλύτερη διαφορά από τον Bagnaia εχθές στον αγώνα Sprint και αμέσως χτίζει και μία μικρή απόσταση. Ο Bagnaia παίζει πολύ έντονα με τον Alex Marquez και οι δυο τους αλλάζουν αρκετές φορές δεύτερη-τρίτη θέση με τελική επικράτηση του Bagnaia.

Ο Marc Marquez είναι όμως πάνω από δύο δευτερόλεπτα εμπρός. Μία μεγάλη διαφορά για κάποιον που έχει δηλώσει πως πλέον έχει μάθει να ελέγχει ξεκάθαρα τον αγώνα όταν είναι εμπρός για να μην χρειαστεί το ρίσκο του παρελθόντος. Ίσως να ήθελε να χτίσει απόσταση για την στιγμή που ο Bagnaia θα ξέφευγε από τον Alex Marquez και θα τον πλησίαζε, ίσως το ρίσκο εκείνη την στιγμή να ήταν για προστασία αργότερα, θα το εξηγήσει ο ίδιος σίγουρα, σε κάθε περίπτωση η πτώση του ήταν ένα λάθος που εύκολα μπορεί να είχε αποφευχθεί!

Πάτησε πάνω στο κερμπ που προφανώς κρατούσε ακόμη νερό και σημείωσε μία πτώση κρατώντας την μοτοσυκλέτα για να μην σβήσει. Δεν τα κατάφερε, την έβαλε εμπρός με την βοήθεια του προσωπικού της πίστας και ξανά μπήκε στην 18η θέση χωρίς δεξιό μαρσπιέ και ζελατίνα. Οδήγησε αρκετούς γύρους με αυτόν τον τρόπο, χωρίς μαρσπιέ και το πόδι στον αέρα, μέχρι να βεβαιωθεί πως δεν θα ερχόταν καμία σημαία που θα αλλάζει την πορεία του αγώνα και θα του έδινε μία ευκαιρία να παλέψει για τους βαθμούς, ούτε και θα έπεφταν τόσοι πολλοί εμπρός που θα ανέβαινε ξανά μέσα στους βαθμούς.

Ο Bagnaia πράγματι ανέβηκε μετά από αυτό σε διαφορά με τον Alex Marquez, ίσως αν ο Marc Marquez δεν έπεφτε θα βλέπαμε μία κινητικότητα στο τέλος του αγώνα για τις θέσεις του βάθρου που αλλιώς ήταν κλειδωμένες.

Είναι κρίμα γιατί η πίστα αυτή είναι μία από εκείνες που για να χάσει την νίκη θα πρέπει να πέσει, ενώ φέτος είχε παραμείνει απόλυτα ανίκητος από την αρχή της σεζόν.

Σε κάθε περίπτωση η πιο δυνατή στιγμή του αγώνα είναι οι αντιδράσεις του Bagnaia και των άλλων οδηγών όταν ο Marc Marquez άρχισε να τρέχει στα pit για να αλλάξει μοτοσυκλέτα. Αν δείτε την εικόνα τους να αντιδρούν στο τρέξιμο του Marc Marquez ενώ πριν δεν είχαν καμία προδιάθεση να εγκαταλείψουν το grid, καθισμένοι όλοι τους πάνω στις μοτοσυκλέτες τους, θα διαπιστώσετε το πώς τον αντιμετωπίζουν οι ίδιοι.

Αυτή την στιγμή ο Alex Marquez προηγείται για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα, έστω και για έναν βαθμό διαφοράς από τον αδερφό του και σχεδόν δέκα πίσω ακολουθεί ο Bagnaia. Είναι πολύ νωρίς βέβαια ακόμη, ενώ περιμένουν και την αποσταθεροποίηση που θα φέρει, αν φέρει, η επάνοδος του Martin που λείπει έντονα η παρουσία του από τους πρώτους αγώνες της σεζόν.